Ramallah, 23 juli 2008. Barack Obama schudt hartelijk de hand van Mahmoud Abbas

Toen Barack Obama tot president werd verkozen zagen velen in de wereld zijn verkiezing als de culminatie van decennialange succesvolle inspanningen van de Amerikaanse burgerrechtenbeweging. Hoe ironisch wel dat de regering van Obama met veel passie en overtuiging thans een campagne leidt tegen de Joden die wensen te wonen in bepaalde wijken van Jeruzalem. Let wel: zijn campagne is enkel gericht tegen de Israëlische Joden die daar willen wonen en niet tegen de 1,2 miljoen Israëlische Arabieren die eveneens in Israël wonen en graag zouden willen verhuizen naar de Westelijke Jordaanoever[..], eh.. hoor ik hier het woord discriminatie of Apartheid reeds vallen?

Obama’s regering heeft pas een echt probleem wanneer de Joden willen gaan wonen in twee bepaalde wijken van Jeruzalem: de Sheikh Jarrah sectie aan de voet van de Scopusberg en de wijk Simon de Rechtvaardige, die gelocaliseerd is dichtbij de de wapenstilstandslijn van voor 1967 die ooit Israël van Jordanië gescheiden hield. Tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog van 1947-1949 is Jordanië in mei 1948 Samaria en Judea binnengevallen. Enkele maanden later kwam reeds een einde aan de strijd en tekende Israël op 3 april 1949 een staakt het vuren met Jordanië en werd de ganse Westelijke Jordaanoever eenzijdig geannexeerd bij Jordanië. Het gebied had tot dan – en dat sinds 1917 – tot het Britse Mandaat behoord. Die annexatie werd enkel door Groot-Brittannië erkend en duurde tot aan de Zesdaagse Oorlog van 1967 waarna het gebied naar Israël ging, inclusief Oost-Jeruzalem.

Yasser Arafat en Mahmoud Abbas (Abu Mazen)

Jordanië zal haar aanspraken op het gebied pas in 1988 laten vallen en schonk Judea en Samaria weg aan de PLO van Yasser Arafat die het alvast tot Palestijns gebied uitriep en de aldaar wonende Joden vanaf dan als ‘bezetters’ zal kapittelen. Hij zag zich daarin gesteund door de landen van de hele Arabische wereld – inclusief Iran – die in 1948 hadden geweigerd om het bestaansrecht van Israël te erkennen en prompt een aanvalsoorlog hadden geopend tegen de kersverse Joodse staat. De eerste van vele oorlogen tegen Israël die zij – met toenemende frustratie – telkens zullen verliezen.

Het gebied wordt tot op heden – en dat al sinds 1948 – internationaal als betwist gebied beschouwd. In feite houdt een discussie over wie de Westelijke Jordaanoever nu eigenlijk toebehoort totaal geen steek. Judea en Samaria zijn onbetwistbaar Joods gebied en de Joodse roots gaan voor minstens twee millennia terug in de geschiedenis.  In feite was het al Joods gebied toen de Arabieren nog offers brachten aan de zon en de maan en was Londen niet veel meer dan een modderveld.

Obama’s plannen met Jeruzalem beloven maar weinig goeds. Het wordt telkens maar erger. Obama’s mensen bevorderen een willekeurige, selectieve Apartheid voor Jeruzalem die alleen gericht is tegen Joden en Arabieren, met inbegrip van de Arabieren op de Westelijke Jordaanoever die niet in het bezit van het Israëlische burgerschap dat zij vrij moeten zijn om te wonen in de overwegend Joodse wijk in Jeruzalem (maar ook in de Joodse wijken van Haifa, Tel Aviv, Beersjeba en elders).

Het Shepherd Hotel in de wijk Sheik Jarrah in Oost-Jeruzalem, vroeger eigendom van Groot-Moefti

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Mohammed Amin al-Hoesseini, de Groot-Moefti van Jeruzalem, Hitlers belangrijkste agent voor het recruteren van moslims onder de banier van de nazi’s. Hij was een terroristische leider die uit Jeruzalem wegvluchtte toen de Britten hem trachtten te arresteren en hij bracht de rest van de oorlogsjaren door in Duitsland als eregast van de nazi’s. De Groot-Moeftie bezat aardig wat onroerende goederen in het gebied dat nu de Sheik Jarrahwijk heet in Oost-Jeruzalem. Die gronden werden twintig jaar geleden legaal aangekocht door de Amerikaanse zakenman Irving Moskowitz die een bouwvergunning heeft gekregen om een appartmentsgebouw op te trekken op de plaats waar nu nog het Shepherd’s Hotel staat.

De regering van Obama beweert dat sinds het eigendom ooit behoorde aan de Groot-Moefti en het nu in de overwegend Arabische wijk van Oost-Jeruzalem is gelegen, dat Israël de bouw van Joodse appartementen moet bevriezen en onmiddellijk stoppen. Kennelijk mag het thans, onder Obama’s nieuwe bevestigende Apartheidspolitiek voor Jeruzalem, nog enkel Arabieren worden toegestaan om te bouwen in Oost-Jeruzalem. Wel ja, toevallig woont Obama niet ver van de begraafplaats van Arlington, die zich op het land bevind dat destijds in beslag werd genomen door generaal Robert E. Lee van de Confederalen tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. Israël heeft minstens zo veel recht op het gebruik van het onroerend goed dat ooit aan de Groot-Moefti toebehoorde net zoals de Verenigde Staten het recht hebben om de voormalige plantage van generaal Lee te vullen met graven.

Scopusberg op de Westelijke Jordaanoever

Het idee dat Israël moet voorkomen dat Joden gebouwen zouden optrekken in Oost-Jeruzalem omdat de Palestijnen beweren een soort eigendomsrecht te kunnen laten gelden, is al even absurd als te suggereren dat elke bouwactiviteit in het district van Columbia moet worden bevroren omdat ooit de Britten hun aanspraken op het gebied lieten gelden. Obama’s mensen zijn ook in het geweer tegen Israël omdat het ooit een aantal illegale Arabische krakers hebben uitgezet uit land dat ze niet zelf bezaten in Jeruzalem’s Simon de Rechtvaardige buurt. Dit was een Joodse buurt totdat de Jordaniërs het veroverden en alle Joden uitzette in een daad van etnische zuivering van het veroverde gebied in 1948-49. Het Israëlische hooggerechtshof heeft herhaaldelijk geoordeeld dat de grond in kwestie juridisch toebehoort aan de Joden.

Het Verdeelplan van 1947 van de Verenigde Naties was een oproep tot de stichting van een Joodse staat en een Arabische staat ernaast. Die Arabische staat is nooit kunnen ontstaan omdat de gronden die waren gereserveerd voor de Arabieren werden opgeschrokt door de Arabische landen die deze als lanceerplatform voor hun legers gebruikten in,hun zoveelste poging om de Joden te vernietigen. Het VN-verdeelplan gaf de Scopusberg, met haar ziekenhuis-en universitaire voorzieningen, aan Israël. De toegang van de Joden naar dat gebied zou vrij en onbelemmerd worden. Maar Arabische terroristische milities belegerden de Scopusberg en vielen elk voertuig aan dat de berg probeerde te bereiken. De Groot-Moefti had zélf de massamoord gepland, die later bekend werd als de Hadassah medical convoy massacre, die daarop volgde.

Scopusberg, 13 april 1948. Nasleep van de Arabische aanslag op Joods konvooi. Balans: 80 doden

Op 13 april 1948 trachtte een groot konvooi, met voornamelijk dokters en verpleegsters aan boord, het Hadassah hospitaal op de Scopusberg te bereiken. Het konvooi werd door Arabische terroristen aangevallen toen het aan de voet van de berg kwam. De Joodse voertuigen werden geraakt door mijnen en kwamen onder een kogelregen te liggen van geweren en andere wapens. Ongeveer 79 Joden en één Britse soldaat werden vermoord door de terroristen van Sheik Jarrah. De lichamen waren zo zwaar verbrand dat de meesten niet konden worden geïdentificeerd. Onder de slachtoffers bevonden zich Dr. Chaim Yassky, de directeur van het Hadassah hospitaal en Dr. Moshe Ben-David, het hoofd van de medische faculteit. De voorbije jaren was het door de Arabieren bezette Sheik Jarrah, meermaals het toneel van terrorisme en geweld tegen Joden. Tijdens het recente Gazaconflict in begin van dit jaar, voerden Arabieren regelmatig aanvallen uit op Joden die met hun voertuig reden of gewoon op wandel waren in de omgeving van de Scopusberg.

Scopusberg, 13 april 1948. Slachting op het medische convooi van Hadassah

Obama maakt zich zorgen over de mogelijke onrust en geweld die zou ontstaan wanneer Joden verhuizen nar hun eigendommen in de wijk van Sheik Jarrah en andere Arabische wijken in Jeruzalem. Maar natuurlijk zou hij nooit opteren voor het verwijderen van de Arabische inwoners van die gebieden met het oog op het herstel van de rust. Zijn Klan plan bestaat er alleen in om te voorkomen dat Joden zich naar die buurt zouden verplaatsen en de buurten te verpesten. Feit blijft, dat is dat de Joden net zo veel recht hebben op Sheik Jarrah als de Amerikaanse regering recht heeft op de plantage van generaal Lee Plantage, die later de begraafplaats van Arlington werd. En die rechten werden in beide gevallen gewonnen op precies dezelfde manier – door middel van zinloos bloedvergieten.

Bronnen: Middle East and Terrorism: Obama’s Apartheid Plan For Jerusalem door Steven Plaut van 13 augustus 2009, vrije vertaald en bewerkt door Brabosh. Steven Plaut is een professor aan de Universiteit van Haïfa en columnist voor de Jewish Press; zie ook op deze blog: Netanjahoe: ‘Jeruzalem is van ons en dat is onbespreekbaar’ van 20 juli 2009; Waarom wil Obama het Shepherd Hotel in Oost-Jeruzalem uit Joodse handen houden? van 29 juli 2009; Netanyahoe: ‘Ik ga de blunder van de evacuatie van Gaza niet herhalen!’ van 11 augustus 2009; Barack Obama bezweert Israël: ‘Gij Zult Niet…” van 26 juli 2009; Obama kent de geschiedenis van Israël niet… en waarom dat zo belangrijk is voor de toekomstige vrede van 12 juli 2009; Barack Obama en de mythe van de nederzettingen van 6 juni 2009; Israëli’s hebben geen vertrouwen meer in Barack Obama van 22 juni 2009; Waarom zouden we naar twee staten streven als er al drie zijn? van 11 juni 2009; Obama maakte historische fout tijdens ‘historische’ speech van 8 juni 2009; Barack Obama’s speech in Kaïro aan de moslimwereld: ‘We’re sorry!’ van 5 juni 2009; Israël wordt ‘obstakel’ voor Barack Obama’s nieuwe politiek in het M-O van 24 april 2009; Palestijnse kwestie: ‘Doos van Pandora’ voor Arabische landen in het M-O van 31 januari 2009