Dagelijks archief: 1 augustus 2009
CD&V wil nationaal verbod op de boerka in België
Op gevaar af voor moslimofoob te worden versleten [in naam van de vrouwenrechten toch maar even dit], en op een ogenblik dat het debat in mijn thuishaven Antwerpen over de hoofddoeken nog volop ter discussie staat, even deze boodschap meegeven in de rand van de marge van het Arabisch-Israëlisch conflict, opgehaald uit de media van vandaag zaterdag 1 augustus 2009:
CD&V senator Dirk Claes: 'verbiedt de boerka'
Mannelijke agenten mogen niet langer de identiteit van een vrouw in een boerka controleren. Voortaan is die taak alleen weggelegd voor de weinige vrouwen bij de politie. Dat staat te lezen in een nieuwe nota die de federale politie naar de korpsen stuurde, zo staat zaterdag in de kranten Het Nieuwsblad en De Standaard. De nota is ondertekend door Jean-Marie Van Branteghem, de nummer twee van de federale politie, en werd begin juli aan alle korpsen bezorgd.
De maatregel kan rekenen op kritiek. Onder meer CD&V-senator Dirk Claes (afb. rechts) vreest dat de richtlijn ertoe zal leiden dat boerkadraagsters zo goed als niet meer gecontroleerd zullen worden. “Onze politiekorpsen hebben sowieso al een tekort aan vrouwen”, zegt Claes in de kranten. “Er zijn 32.000 mannelijke politieagenten tegenover amper 6.000 vrouwelijke. In dat opzicht is het gewoon not done zo’n richtlijn op te stellen. Dit gaat lijnrecht in tegen het belangrijke veiligheidsprincipe dat élke agent altijd een identiteitscontrole moet kunnen uitvoeren.” Claes vraagt nu aan minister van Binnenlandse Zaken Annemie Turtelboom om de richtlijn opnieuw in te trekken. (VH)
Volgens de Franse president Nicholas Sarkozy, valt de boerka niet onder de godsdienstvrijheid: ‘Het probleem van de boerka is geen religieus probleem, maar een probleem van de waardigheid van de vrouw. De boerka is niet welkom op het grondgebied van de republiek.‘ Volgens hem is de boerka een wandelende gevangenis, een symbool van de onderdrukking van de vrouw. Sarkozy sluit zich aldus aan bij een groep parlementsleden die een wetsvoorstel wil indienen om de boerka te verbieden, dat is op dit ogenblik nog niet het geval in Frankrijk. In België lijkt het tij voor de boerka stilaan te keren. Zo weet Het Nieuwsblad vandaag dan weer te melden dat:
“Op dit moment hebben zes gemeenten een boerkaverbod opgenomen in het gemeentelijk politiereglement: Antwerpen, Gent, Sint-Truiden, Maaseik, Lebbeke en Sint-Jans-Molenbeek. Een nationaal verbod is er in ons land voorlopig nog niet. CD&V-senator Claes wil daar met een nieuw wetsvoorstel verandering in brengen. Zo wil hij dat overtreders een geldboete krijgen en verplicht worden tot het volgen van een integratiecursus. Daarmee volgt hij de lijn van Frankrijk en Nederland, waar de overheid zich almaar harder opstelt tegenover de boerka.”
Goed nieuws kwam er dan weer uit Nederland: nog maar één op de vijf Nederlanders gaat regelmatig naar een religieuze bijeenkomst en de grootste daling is die onder de islamieten. (CBS: Minder vaak naar kerk of moskee van 29 juli 2009).
Joost Niemöller: “Nu is het van de moslims al heel lang bekend dat het geen trouwe moskeegangers zijn. Zeker de moslimjongeren, dat werd al onderzoek na onderzoek vastgesteld, voelen zich niet geroepen tot de moskee. Ze beleven, zo heet het dan, de islam, ‘individueel’, zeg maar als een stukje identiteitsbeleving, of zoiets. Maar dat dan weer wel verbonden aan een achterlijk ‘gedachtegoed’ over vrouwen, homo’s, ongelovigen, betrokkenheid bij het modernistische land waar ze ‘toevallig’ in wonen, en heetgebakerd gedoe als er een kritische noot wordt gekraakt over ‘hun’ godsdienst.” (JN in Kerk en moskee, weg ermee van 29 juli 2009)
Vrouwenvernedering op haar hoogtepunt in Afghanistan: de burka tijdens het Taliban regime (2001-2006)
Bronnen: Het Nieuwsblad: Mannelijke agent mag vrouw in boerka niet meer controleren van 1 augustus 2009; De Standaard: Man mag vrouw in boerka niet controleren van 1 augustus 2009; Zita / Vandaag.be: Mannelijke agent mag vrouw in boerka niet meer controleren van 1 augustus 2009; Lees ook op Verzet Blogspot: Hamas voert stapsgewijs de sharia in in de Gazastrook van 27 juli 2009; Lachen met de boerka van 16 juli 2009; ‘Schat, wat trek ik vandaag aan: een hijab, chador, niqab of een boerka?’ van 13 juli 2009; Gaza: vrouw beschuldigd van het lachen in het openbaar en zwemmen zonder hoofddoek van 7 juli 2009; Met de boerka op vakantie naar het Midden-Oosten van 6 juli 2009; Al-Qaeda bezweert Frankrijk een eventueel verbod op de boerka te zullen wreken van 1 juli 2009; De malaise van de multiculturaliteit van 29 juni 2009; Hoofddoekendebat laait opnieuw op in Antwerpen van 25 juni 2009; Franse president Sarkozy bindt de strijd aan tegen de boerka van 23 juni 2009; Het geloof als een uiting van angst van 17 juni 2009; Een ontnuchterend beeld over de geruisloze verspreiding van de islam in de wereld van 4 mei 2009; Het verschil tussen mannen en vrouwen, ‘uitgelegd’ door Sheik Jassem Al-Mutawa van 14 april 2009;
Niks begrepen van het M-O conflict? Beschuldig dan niet Israël maar de media
Wanneer je [nog altijd] niets begrijpt van het Midden-Oosten conflict, beschuldig dan niet Israël maar de media. Een sterk staaltje van dubbelzinnigheid en misleiding kwam de afgelopen week andermaal uit de nieuwsdoos van AP / Reuters, de bron waar de meeste mediakanalen (en dus ook onze Vlaamse kranten en TV-zenders) naar eigen willekeur en politieke overtuiging, nieuws uit weg schrapen en die interpretatie eraan geven die ze willen en/of die goed verkoopt bij het grote publiek en hen vertellen wat ze graag horen. Hun conclusie is zoals steeds bij voorbaat gekend: ‘het is altijd en allemaal de schuld van Israël.’ Of in het Arabisch vertaald: ‘het is allemaal de schuld van de Joden.’ Want in het M-O praten ze niet alleen een andere taal, maar ze denken ook nog anders dan in het Westen, en daar zijn anti-zionisme en antisemitisme simpelweg synoniemen voor elkaar.
Persbericht van AP / Reuters van 25 juli 2009:
“De Verenigde Staten heeft $ 200 miljoen overgemaakt aan de Palestijnse regering om het groeiend begrotingstekort te helpen bestrijden,” zei de Amerikaanse Staatssecretaris Hillary Rodham Clinton gisteren. De Palestijnse premier Salam Fayyad (afbeelding rechts) worstelt de afgelopen maanden om zijn regering overeind te houden door honderden miljoenen dollars te lenen bij commerciële banken alleen maar om de uitbetaling van de lonen van zijn ambtenaren te blijven dekken.
“De oorzaken voor het tekort zijn te wijten aan de beperkingen die Israël legt op de Palestijnse economie, de grens blokkade van de door Hamas bestuurde Gazastrook, en het falen van een aantal donorlanden die de toegezegde hulp aan de Palestijnen nog niet hebben waar gemaakt,” zei Fayyad tijdens een video-nieuws conferentie met Clinton.
Los van het feit dat het grote publiek denkt dat Amerika Israël financieel steunt [klopt voor een deel, maar die steun is niet kritiekloos], zijn er anderzijds maar weinigen zich bewust van het feit dat miljoenen dollars en euro’s maandelijks en jaarlijks naar de bodemloze put van de Palestijnen vloeien. Tonnen geld dat komt uit de kassen van de VS, de Europese Unie, de Verenigde Naties en de honderden ngo’s en de ontelbare pro-Palestijnse [lees: anti-Israëlische en antisemitische tout court] organisaties, verspreid over de hele wereld. Wat er met al dat geld in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever gebeurt, blijft een goed bewaard geheim. In dit persbericht van AP/Reuters worden drie redenen opgegeven waarom de Palestijnse economie het zo slecht doet. Geen enkele – ik herhaal – worden gerelateerd met de Palestijnen zelf en in twee van de drie wordt de schuld op Israël geschoven.
Wat werd er dan uit dit bericht door AP /Reuters weggelaten? Hieronder enkele zaken die iedereen – die op het terrein actief is en een beetje vertrouwd is met de kwestie – al lang weet:
– De administratieve onbekwaamheid van de Palestijnse Autoriteit (dat de Westelijke Jordaanoever bestuurt)
– De verwerping van elk vredesvoorstel met Israël in het verleden en dat tot op vandaag
– De weigering van de Palestijnen (èn de Arabieren, behalve Egypte en Jordanië) om het bestaansrecht van Israël te erkennen, in het verleden en tot vandaag
– De verspilling van geld aan belachelijk hoge aantallen mensen in de veiligheidstroepen. Dat is de reden waarom de ‘openbare loonlijst’ zo duur is en een feit dat de facto niets te maken heeft met Israël. Bovendien heft de PA geen belasting op haar bevolking, en is voor haar inkomsten volledig afhankelijk van buitenlandse giften. Dergelijke acties dragen uiteraard bij tot haar populariteit bij de bevolking, maar zorgen ook voor een tekort.
– Voorbije golven van geweld door Al-Fatah, de leidende formatie binnen de Palestijnse Autoriteit, en de huidige retoriek om in de nabije toekomst terug naar het geweld te grijpen
– De extremistische politiek van Hamas – inbegrepen de volgehouden staat van oorlog met Israël – die wanneer ze zich zouden matigen en zich houden aan de internationale regels en afspraken, aldus heel snel een einde zou kunnen maken aan de blokkade
– De gekende hoge corruptie in beide regimes (Hamas in Gaza en de PA op de Westelijke Jordaanoever)
– En last but not least: de wereldwijde economische crisis.
De lezer wordt meteen vakkundig geleid naar de gewenste conclusie: Als alleen Israël en onbetrouwbare donoren zich wat ‘vriendelijker’ zouden opstellen tegenover die arme Palestijnen, zou alles al lang dik in orde zijn geweest. En dit lijkt inderdaad bijna als een ongeschreven regel voor de Inquirer, AP, Reuters en andere nieuwsmakers – en vergaarders binnen de media: De Palestijnen krijgen nooit de schuld van gelijk wat er ook maar verkeerd loopt. Nooit.
Maar als al deze punten niet worden aangeraakt, hoe kan zoiets dan ooit worden vastgesteld? Zelfs indien er geen sancties werden gehanteerd tegenover het regime in de Gazastrook, dat er terroristische, radicaal islamitische, openlijk antisemitisch en genocidale intenties op nahoudt – dit zijn dan inderdaad zeer sterke woorden maar ze zijn wel volledig accuraat – dan nog zou de economie in de Gazastrook het nog altijd niet goed doen.
In het geval van de Westelijke Jordaanoever, doet de huidige Israëlische regering ernstige pogingen om er de economie te ondersteunen en op gang te trekken en de laatste rapporten melden dat er inderdaad verbetering is.
Maar hier wordt door de media ons de enige keuze gepresenteerd die volgens haar de juiste is: Het is allemaal de schuld van Israël. Hamas en de PA treffen helemaal geen schuld en zij worden steevast voorgesteld als de eeuwige slachtoffers van Israël en het Westen. Vandaar dat de Palestijnse Autoriteit niet geneigd is om haar beleid te veranderen, waarom zou het?
Bronnen: The Rubin Report: Iran? Israel? Palestinians? Don’t Understand the Middle East? Blame the media van 30 juli 2009, vrij vertaald en bewerkt door Brabosh; lees ook op Verzet Blogspot: Oorlog in Gaza: Hoe Israël de mediaoorlog verloor van 24 maart 2009; Israël, de Jood onder de staten van de wereld, mishandeld door de media van van 4 maart 2009; Journalisme, hoe het ooit allemaal begonnen is van 20 juli 2009; Slachtoffers en propaganda (parallellen Zesdaagse Oorlog en het Gazaconflict) van 23 mei 2009; Braziliaanse Aartsbisschop: ‘De Joden controleren de wereldmedia’ van 8 april 2009; De film van de moord op Mohammed al-Dura was een vervalsing en Poseren voor de camera’s: de Palestijnse stenengooier van 29 maart 2009
