Dagelijks archief: 13 juli 2009
‘Schat, wat trek ik vandaag aan: een hijab, chador, niqab of een boerka?’
Hoofddoek voor moslimvrouwen: hoe meer haren er te zien zijn, hoe vrijer de vrouw
En wat over het recht van vrouwen om NIET te - moeten - kiezen? Het recht om te kiezen tussen vrijheid of -totale? - onderwerping aan de man?
De discussie over het dragen van de sluier is al weken hottopic in de media. De sluier is een van de meest opvallende symbolen van moslimvrouwen en in feite gaat het om een heel repertoire aan kledingvoorschriften [nagenoeg enkel en alleen voor moslimvrouwen en niet voor mannen]. Ook is het niet helemaal duidelijk waar het sluiergebruik eigenlijk vandaan komt. De koran is nogal vaag over het dragen van de sluier, maar de meeste moslims zijn het erover eens dat het een religieuze verplichting is. Religie op zich is reeds een onnatuurlijk dwangbuis voor de mens, of het nu om het christendom, Judaïsme of over de islam gaat. Allen pakken ze voortdurend uit met boeken vol geschreven door wereldvreemde mensen in oude vergeten tijden, vergeven van mensonvriendelijke [om niet te zeggen: menshatende] geboden en verboden.
Het blijft makkelijk praten in het Westen over ‘het is toch maar een sjaaltje? so what?’, maar wat gedaan als het daar niet bij blijft? Scheiding van Kerk en Staat kan je misschien nog wel afdwingen in de Westerse landen, teminste op voorwaarde dat moslims een minderheid zijn, maar in de landen van de moslimwereld in het Midden-Oosten hebben moslimvrouwen wel degelijk een probleem. De vraag is dan ook of we dit ‘probleem’ kritiekloos moeten importeren als een feitelijke legitieme zienswijze op de positie van de vrouw [in de moslimwereld], of dat we het recht hebben op te blijven komen van alle vrouwen in het Westen [èn in het Midden-Oosten en in de moslimwereld] en of we bereid zijn om in de nabije toekomst af te zien dat een aantal vrouwen minder rechten zullen hebben dan anderen?
In de moslimwereld in het Midden-Oosten is de verplichting van het bedekken van het vrouwelijk lichaam nog maar de kleinste aanzet tot feitelijke vrouwelijke repressie en rechteloosheid, afhankelijk in welke Arabische staat ze zich bevinden: geen auto mogen besturen, niet buitenkomen zonder begeleiding, niet naar school mogen, niet mogen werken, veelwijverij (bigamie), vrouwenbesnijdenis enz. Een ander gekend motief is het voorkómen van lustgevoelens bij mannen. De pro-sluier interpretatie, die ook de fundamenalisten propageren, stelt dat vrouwen met hun lichaam de lust van mannen opwekken, wat leidt tot zina, losbandigheid, en fitna, chaos. Dat zegt eigenlijk veel meer over de [moslim]mannen die klaarblijkelijk met een ernstig [seksueel] probleem zitten: namelijk dat ze hun lusten niet kunnen beheersen bv. Voor die ‘afwijking’ in hun omgangsgedrag [ten aanzien van vrouwen] wordt de rekening gepresenteerd aan… alweer de vrouwen. De seksuele revolutie is duidelijk aan de moslimwereld voorbij gegaan en niets wijst er op dat die er ooit nog zal komen.
zoek op dit plaatje de vrouw met boerka...
‘Hoe meer haren er te zien zijn, hoe vrijer de vrouw’
De chador bedekt alles behalve het gelaat
Bovendien lijken er nogal wat verschillen te bestaan in de kledingvoorschriften voor vrouwen, afhankelijk van de mate van religiositeit en/of de mate van islamisering van de omgeving en van en/of door de staat zelves. Wat mij betreft geldt als vuistregel: hoe meer haren er te zien zijn, hoe vrijer de vrouw. De meest gekende vorm [in het Westen] van hoofdbedekking van moslimvrouwen is de sluier, hijab genoemd. Wat opzoekingen brachten me bij Kennisnet.nl die al bij al wel erg vriendelijk blijft voor de hoofddoeken, wellicht omdat ze ook nooit over de [Nederlandse ] grenzen heen kijken. Moesten ze wat verder richting Midden-Oosten hebben gekeken, zou hun artikel wel helemaal anders luiden.
Kennisnet.nl: Naast verschillen in motieven voor het dragen van de sluier zijn er ook verschillen in de praktijk van het dragen van de sluier, maar ze kunnen ook in vorm en kleur verschillen. De meeste hoofddoeken, de hijabs, laten het gezicht onbedekt en een enkele keer ook de hals. De chador, verplicht in Iran, laat alles bedekt behalve het aangezicht. De khimar is een lange, capevormige doek die nek en schouders bedekt, maar het gezicht vrijlaat. Bij de gezichtssluier, niqab, zijn alleen de ogen onbedekt.
Recent was er een probleem in Nederland omtrent het dragen van de niqab. Dit gebeurde bijvoorbeeld in zaken waarbij meiden met een niqab naar het mbo (Amsterdam) of naar de universiteit (in Leiden) kwamen. Een niqab zou de communicatie tussen docenten en leerlingen of studenten bemoeilijken of zelfs onmogelijk maken. De Commissie voor Gelijke Behandeling erkende dat en stelde dan ook dat zowel de mbo-school als de universiteit de niqab mochten verbieden. Op de mbo-school geldt het verbod voor de hele school, aangezien de Commissie Gelijke Behandeling vond dat de hele school een pedagogische omgeving vormde (de meisjes waren overigens bereid de niqab in de klas af te doen). In Leiden geldt het verbod alleen in de collegelokalen en tijdens examens. Daaropvolgend hebben ook de Universiteit Utrecht en de Vrije Universiteit Amsterdam het dragen van de niqab verboden.
Het begint met een hijab en het eindigt bij de boerka
De niqab bedekt alles en laat enkel de ogen vrij
De boerka daarentegen bedekt alles, dus ook de ogen. De niqab en de boerka zijn niet gangbaar in Nederland en in België, maar de niqab lijkt een beetje in opkomst. Het gaat hierbij dan vooral om jonge vrouwen die zich daarbij niet beroepen op praktijken in Turkije en Marokko (waar sluiers soms zeer uitbundig kunnen zijn qua kleur en er ook regionale verschillen zijn), maar op kledingstijl in bijvoorbeeld Saudi-Arabië.
Tegelijkertijd zien we ook minder opvallende vormen van bedekking zoals de ‘piratenlook’: een strakke hoofddoek die alleen maar het haar bedekt. Daarnaast zijn er talloze varianten met zo’n strakke hoofddoek, maar dan met daar overheen een dunne (soms witte, soms kleurige) licht doorzichtige sjaal.
De hoofddoek wordt dan ook gecombineerd met spijkerbroeken of andere ‘westerse’ kleding en make-up. Het resultaat is een zeer gevarieerd beeld waarin meisjes en vrouwen met ‘westerse’ kleding gearmd kunnen lopen met hun vriendinnen die een hoofddoek dragen. Soms wordt de sluier gezien als een kledingstuk die de ondergeschikte positie van vrouwen in de islam symboliseert en/of tegelijk als symbool voor fundamentalistische en anti-westerse opvattingen.
In het geval van de boerka (afbeelding hieronder vrouwen in Afghanistan) zou ik simpelweg kunnen spreken van systematische anti-vrouw attitude, brute repressie en discriminatie tout court. Of misschien ook wel: het begint met een hijab en het eindigt bij de boerka achteraan in de kofferbak, samen met de kippen en de geit. De vrouw gereduceerd tot rechteloze broedmachine, dit alles in de naam van Allah en Mohammed zijn Profeet.
Bronnen: Kennislink.nl: De sluier; De Standaard: De hoofddoek: oorsprong en evolutie van 14 september 2009; Lees ook op Verzet Blogspot: CD&V wil nationaal verbod op de boerka in België van 1 augustus 2009; Hamas voert stapsgewijs de sharia in in de Gazastrook van 27 juli 2009; Lachen met de boerka van 16 juli 2009; ‘Schat, wat trek ik vandaag aan: een hijab, chador, niqab of een boerka?’ van 13 juli 2009; Gaza: vrouw beschuldigd van het lachen in het openbaar en zwemmen zonder hoofddoek van 7 juli 2009; Met de boerka op vakantie naar het Midden-Oosten van 6 juli 2009; Al-Qaeda bezweert Frankrijk een eventueel verbod op de boerka te zullen wreken van 1 juli 2009; De malaise van de multiculturaliteit van 29 juni 2009; Hoofddoekendebat laait opnieuw op in Antwerpen van 25 juni 2009; Franse president Sarkozy bindt de strijd aan tegen de boerka van 23 juni 2009; Het geloof als een uiting van angst van 17 juni 2009; Een ontnuchterend beeld over de geruisloze verspreiding van de islam in de wereld van 4 mei 2009; Het verschil tussen mannen en vrouwen, ‘uitgelegd’ door Sheik Jassem Al-Mutawa van 14 april 2009; </p
Voor Jaap Hamburger (EAJG) zijn de feiten niet altijd wat ze zijn
Ook binnen de Joodse gemeenschap zelf, worden harde discussies gevoerd omtrent het Arabisch-Israëlisch conflict. In de Nederlandse Volkskrant wordt door Nederlandse en/of Nederlandstalige Joden al een tijdje een pittige discussie gehouden op basis van DE FEITEN. Blijkbaar zijn feiten niet altijd wat ze lijken te zijn en wordt er dikwijls eenzijdig geput uit enerzijds dezelfde Israëlische of anderzijds Palestijns/Arabische bronnen, wat er toe leidt dat beide partijen elkanders bronnen als onbetrouwbaar en niet-objectief wegwimpelen en een zinnige discussie haast onmogelijk wordt. In een opiniestuk ‘Israel en de feiten‘ van 30 juni 2009 door de Nederlander Jaap Hamburger (afb. rechts) e.a. van Een Ander Joods Geluid (EAJG) geeft Hamburger zijn opsomming van feiten, verdraaiingen en vooral het weglaten van andere essentiële feiten, waarbij het snel voor iedereen duidelijk wordt hoe hij en de zijnen tot hun waarheid over Israël en de Palestijnen zijn gekomen.
Jaap Hamburger is hier niet aan zijn proefstuk toe. Zo dook hij verleden jaar nog op in Gent (België) waar hij plaats nam in een zogenaamd ‘discussie’ panel dat werd georganiseerd in de marge van de Gentse Feesten, door de pro-Palestijnse Eric Goeman. In feite een onderonsje tussen Israëlbashers onder elkaar met ondermeer Anja Meulenbelt, Sus van Elzen, Brigitte Herremans enz. Het meteen fel omstreden ‘debat’ ging door op 22 juli 2008 in het Francois Laurentinstituut te Gent en kreeg als tendentieuze titel mee: “60 jaar Israël – 40 jaar bezetting Palestijnse gebieden”. Uitkomst van het debat-dat-er-geen-was, werd al meteen duidelijk uit de titel. Meer op Verzet.org: De nieuwe antisemieten [2] Gentse Feesten ‘debat’: appèl voor de vernietiging van Israël van 4 oktober 2008. Overigens volgt binnenkort een heruitgave van Eric Goemans anti-Israël ‘debat’, zie op deze blog Ze zijn er weer, de Israëlbashers van de Gentse Feesten van 28 juni 2009.
Helaas voor hem was dit buiten de leden van Israël Facts gerekend. Nauwelijks een week later krijgt Jaap Hamburger een stevige wind van voren. Op 9 juli 2009 publiceert de Volkskrant een ander Joods weerwoord van de hand van Sharon Shaked, Yochanan Visser e.a. van Israël Facts. In het artikel ‘Feiten zijn heilig‘ wordt letterlijk de vloer aangeveegd met het zogenaamde ‘feitenmateriaal’ van Hamburger en Co. Lees ook: Goochel niet met Israel van Yochanan Visser van 26 juni 2009
Israël Facts: De subtitel boven Jaap Hamburgers artikel “Israel en de feiten” luidde ‘verdraaien of selectief feiten aandragen is in het Midden-Oostenconflict helaas gangbaar’. Helaas voor de auteur was zijn artikel het ultieme bewijs voor deze stelling. Verdraaien van die feiten was ook de voornaamste reden om Israel Facts op te richten. Het was tijd het Midden-Oostenconflict in haar volledige context te schetsen. Inmiddels telt de IF groep enkele tientallen leden met uiteenlopende achtergronden, waarvan de meerderheid in Israel woont. Wat de leden van Israel Facts bindt is de zoektocht naar de volledige waarheid over het Midden Oosten conflict. Het echte Joodse geluid bij waarheidsvinding is dat alle feiten en facetten worden betrokken in de overwegingen.
Het grote probleem met groepen als Een Ander Joods Geluid, United Civilians for Peace ook B’Tselem is dat ze pretenderen objectieve informatie te verstrekken maar er in werkelijkheid een politieke agenda op na houden. Een deel van de werkelijkheid wordt systematisch weggelaten, en de context genegeerd. De EAJG website laat bijvoorbeeld zien dat informatie slechts afkomstig is uit anti-Israël bronnen. Hamburger c.s. hebben de mond vol van kwalificaties als ‘illegaal’, vooral waar het gaat om de Joodse aanwezigheid in een gebied waar Joden onbetwiste historische rechten hebben. Het internationaal recht wordt door hen ingepast in de eigen politieke standpunten, daarbij de opinies van experts zoals Stone en Rostow negerend. [..]
De informatie van Hamburger komt duidelijk van zijn PC, hij googled klaarblijkelijk wat af maar heeft duidelijk niet door dat veel van de informatie die hij vond, inclusief die over de manager van Israël Facts niet actueel is en soms volledig onjuist. [..]
Hamburger ’s bijdrage betekent slechts een verdere escalatie van dat debat, waar rede en rationele argumentatie op hun plaats zouden zijn geweest. Indien mensen zoals Hamburger oprecht het welzijn van de Palestijnen voor ogen hebben zouden zij moeten ijveren voor een drastische hervorming van de educatie aan Palestijnse kinderen. De haateducatie van die kinderen is de vlam die dit conflict brandend houdt.
Een paar voorbeelden:
1. Legaal of illegaal?
Jaap Hamburger (EAJG): Over de onwettigheid van alle Israëlische nederzettingen in Oost-Jeruzalem, op de Westelijke Jordaanoever en op de Golanhoogvlakte, allen door Israël bezet gebied sedert 1967, bestaat volgens het internationale recht geen twijfel. Internationale juristen, de Verenigde Naties en het Internationaal Gerechtshof bevestigen dat deze illegaal zijn volgens de Vierde Geneefse Conventie.
Israël Facts: Het Britse mandaat voor Palestina had een duidelijk doel, namelijk het stichten van een Joods Nationaal Tehuis in heel het mandaatgebied. Joodse vestiging in heel dit gebied dat het huidige Jordanië omvatte was een onderdeel van dit mandaat. Toen de Britten later bijna 80 procent van het mandaatgebied afsloten voor Joodse vestiging was dat een illegale actie en Jordanië was een feit. Illegaal was ook de Jordaanse bezetting van de Westoever na 1948. Gezien alle Arabische weigeringen om tot een deling van de rest van het voormalige mandaatgebied te komen is de officiële status tot het moment van een definitieve regeling van dit gebied: betwist gebied.
2. Over de wegblokkades:
Jaap Hamburger (EAJG): Het vredesplan ‘Roadmap’ uit 2003 was helemaal niet bedoeld om de nederzettingen te legitimeren, zoals Visser suggereert. De Palestijnen hebben de Roadmap onvoorwaardelijk geaccepteerd, Israël heeft die met 14 voorafgaande eisen zodanig belast , dat die het document zijn waarde geheel ontnamen. Een schoolvoorbeeld van Israëlische onwil om zelfs maar aan een vredesroute te beginnen. Er zijn nog steeds 500 a`600 wegversperringen die het economisch leven op de Palestijnse Westoever verstikken; geen enkele van betekenis is opgeheven. Soms wordt er ‘s-morgens één opgeworpen, die ’s-avonds voor de TV-camera’s met veel bombarie wordt weggehaald. Tel uit je winst.
Israël Facts: Voor iedere waarnemer is simpel vast te stellen dat het aantal wegversperringen en controleposten juist drastisch is afgenomen. Palestijnen kunnen nu vrijwel zonder controle vrij binnen de Westoever reizen, uit alle cijfers blijkt dat daardoor de economie sterk groeit. In totaal zijn er op de gehele Westoever binnen de voormalige 1948 bestandslijnen slechts 14 controleposten over. De 500 a 600 waar Hamburger aan refereert betreffen obstakels (infrastructuur) die nog in tact zijn maar die het vrije verkeer niet belemmeren. Op 1 juli jl. werd bijvoorbeeld de grote controlepost Hawara bij Nablus opgeheven. Deze maatregel ging verder dan afspraken met het Kwartet van mei vorig jaar zoals beschreven in een rapport van Kwartet afgezant Tony Blair. Zelfs Hamas maakt op haar website melding van het volgende: ´For example, on a trip to Ramallah, Palestinians will be checked at the Za’atra roadblock, which is south of Hawara, but Palestinian eyewitnesses said there are no delays.’
De volledige inhoud van deze inzendingen – woord en wederwoord inclusief een massa aan reacties van Jan-met-de-Pet – kan je lezen op de opiniepagina’s van De Volkskrant
Senator Bob Menendez geeft Obama les in geschiedenis over Israël
Zoals intussen al wel algemeen bekend is, kent de Amerikaanse president Barack Obama de geschiedenis van Israël niet. In zijn Caïro speech van 4 juni 2009 kaderde hij het bestaan van Israël als een antwoord op de Holocaust op de Joden die door de nazi’s tijdens de Tweede Wereldoorlog werd uitgevoerd. Dat was een blunder van formaat. De legitimiteit van Israël is NIET gebaseerd op de Holocaust maar op het recht van het Joodse volk op nationale zelfbeschikking in het land waar zij de onafgebroken 3000 jaren een band mee hebben.
Zijn interpretatie [lees: vervalsing] van de geschiedenis over het hoe en het waarom van de stichting van de staat Israël, lokte veel controversie uit en niet in het minst binnen zijn eigen partij, The Democrats. In deze videoclip van 16 juni 2009 geeft de Amerikaanse Senator Robert ‘Bob’ Menendez (°1954) van de Democratische Partij, zijn president Obama een beetje parate kennis mee in geschiedenis over Israël, informatie die de president in de toekomst bij hernieuwde vredesonderhandelingen goed van pas zal komen. Lees ook op deze blog: Obama kent de geschiedenis van Israël niet… en waarom dat zo belangrijk is voor de toekomstige vrede van 12 juli 2009
