Een [historisch] feit is bijvoorbeeld dat Palestina niet bestaat en nooit bestaan heeft, net zoals de Palestijn of het Palestijnse volk ook niet bestaat. Tot 1948 noemde men iedereen die in het Brits Mandaat Palestina woonde, allemaal ‘Palestijnen’. Zowel Joden, Arabieren, Christenen als bedoeïenen enz. waren allemaal ‘Palestijnen’. Toen de Joden [én de Arabieren, Druzen, bedoeïenen enz. die gebleven waren] zich vanaf 1948 Israëliërs zijn beginnen noemen, moesten de Arabieren die gevlucht waren een naam voor zichzelf bedenken en dat werd dan – dankzij de Britse kolonisten – ‘Palestijnen’. Jij en ik kunnen ons – als we dat zouden willen – vanaf morgen ‘De Palestijnen’ noemen. En waarom ook niet De Appelen of De Citroenen? In feite slaat die benaming historisch en wetenschappelijk nergens op.

De Nationale Palestijnse Autoriteit, kortweg de P.A. genoemd, bestaat nog maar kort: sinds 1994. Die werd opgericht in ruil voor vrede tussen Jordanië en Israël. Jordanië schonk de Westelijke Jordaanoever aan Arafat die daar [en in Gaza] de P.A. stichtte, een soort voorloper van de toekomstige Palestijnse staat. Vrede met Arafat, nochtans een onderdeel van dat akkoord, is er toen ook niet gekomen. Met ‘Palestijnse’ en veel Arabische leiders blijkt het erg moeilijk te zijn om een akkoord te sluiten, wegens leugenachtig, onbetrouwbaar en zich nooit aan afspraken te willen houden. Zoiets heet men taqiyya. Kijk maar bv. naar de grootste leugenaar van het M-O wijlen Yasser Arafat, wat die niet allemaal heeft uitgespookt… Met de Nobelprijs voor de Vrede nog in zijn hand, riep hij de volgende dag al Jihad! Jihad! [Oorlog! Oorlog!] naar zijn bende ‘Palestijnse’ schurken. Als er een Nobelprijs voor de Jihad zou bestaan, had hij die eerder verdiend…

Wellicht bedoel jij dus met ‘Palestijnen’ de niet-Joodse islamitisch-Arabische vluchtelingen. Maar die hebben al een land, een heel groot land zelfs, ongeveer 5 miljoen vierkante kilometer groot. Dat kleine stukje Israël zal de zaak niet maken. Daar zijn heel rijke landen bij, dankzij de oliebronnen. Misschien willen die hun welvaart wel delen met de Palestijnen, net zoals Israël dat deed met de 850.000 Joden die na 1948 door islamistische Arabieren uit hun landen werden verjaagd en opgevangen werden door de Joden van Israël.

Een ander feit is dat de discussie en de strijd helemaal niet om land gaat. Het gaat de PLO, Hamas, Hezbollah, Syrië, Iran en de Arabieren enkel en alleen om de vernietiging van het Jodendom in het Midden-Oosten. Met name de gekende onverdraagzaamheid van islamofascisten jegens andere religies en andersdenkenden in die M-O landen, plus het feit dat zij weigeren te erkennen dat alle mensen gelijkwaardig zijn en godsdienstvrijheid hebben. Die rechten staan nochtans allemaal zo neergeschreven in het Manifest voor de Mensenrechten, dat de meeste Arabische landen hebben ondertekend maar op het terrein weigeren uit te voeren.

Nog een feit is dat Israël de verst geëvolueerde democratie is in het Midden-Oosten waar onder meer ook vrouwen en homo’s dezelfde gelijke rechten hebben als de mannen. Minderheden worden beschermd. Ook dat is een probleem voor de Arabieren waarvan de meesten in het M-O niet eens het woord mensenrechten kunnen spellen.

Een ander feit is dat Israël bestaat sinds mei 1948 en nog een feit is dat dit bestaansrecht internationaal erkend werd door de Verenigde Naties. Ook de Arabieren van Egypte en Jordanië hebben dat bestaansrecht en het recht van de Joden op het land van Israël erkend in ruil voor vrede. Dat is ook een feit. Het wordt tijd dat jij dat ook gaat doen, want Israël gaat nooit meer weg. Ook niet door oorlog te voeren, want zoals je weet hebben de Arabieren elke aanvalsoorlog tegen Israël verloren en zal Israël ook alle komende oorlogen die de Arabieren nog zullen voeren, telkens opnieuw verslaan. Israël kan het zich namelijk niet permitteren om ook maar één veldslag te verliezen. Eén flater, één misrekening en het Joodse volk van Israël wordt tot de laatste uitgemoord. Dat laatste is ook een feit.

Arabieren kunnen het zich wel permitteren oorlogen te verliezen, oneindig keren zelfs. Gelukkig – voor Israël – zijn de Arabieren militair en strategisch gesproken grote klungelaars en hebben ze historisch altijd slechte politieke leiders en onbekwame generaals gehad. Vandaar ook het succes van die zelfmoordenaars die zich, behangen met staven dynamiet, opblazen temidden van een groep vrouwen, kinderen en baby’s. Om baby’s te vermoorden is geen moed voor nodig, maar vooral veel [Joden]haat. En voor de rest: gewoon op de knop drukken en.. boem!

Israël wil vrede, geef het de kans, het is in het belang van iedereen in het M-O. Dat zijn allemaal feiten die je beter zou aanvaarden. Het zou veel oplossen.

Nee bedankt, ik heb helemaal geen boodschap aan uw haatmail.

En zo kan het gebeuren dat na de rede van Barack Hussein Obama in Kaïro de politieke zionisten opnieuw aan de slag moeten. Met veel bombarie en tromgeroffel worden de aloude vermeende rechten van de Joden op Palestina ten tonele gevoerd. Het wishful thinking-recept is daarbij niet van de lucht. Maar zoals de Sho’a aan invloed inboet — niet in de laatste plaats vanwege de merkwaardige manier waarop de staat Israël met de natuurlijke rechten van de niet-joodse Palestijnen omspringt — zo zullen ook die historische aanspraken van Joodse kant aan invloed inboeten, omdat de Israelieten níet de oorspronkelijke bevolking van ‘Palestina’ — immers Ke’na’an ofwel Canaän — uitmaakten. Zegt Be’rishiet (Genesis) 12 vers 6 niet: Avraam trok over in het land tot de plaats Sje’chem tot de eik van Morè, de Ke’na’aniet was toen in het land… ?
Ach, hadden Ezra en Nehemia maar ‘beter geweten’… Dan zouden ze die stommiteit wel uit hun hoofd hebben gezet.

Als de politieke zionisten er niet in slagen duidelijk te maken dat de Joden méér aanspraak op Palestina mogen maken dan (de) bestaande niet-joodse gemeenschappen aldaar, dan zal er geschipperd moeten worden. Een compromis zoals de VN in 1947 als aanbeveling aandroeg. Een twee-staten-constructie die beide partijen ‘recht’ doet…

Bovendien een land claimen op basis van een godsdienstig boek dan nog wel is helemààl over de top. Religieuze boeken zijn zelden de weergave van historische gebeurtenissen.

Het Joodse volk was destijds maar één van de vele volkeren die passeerden in wat nu Palestina of Israel is.
Het verschil met de meeste Rijken waaronder het Midden Oosten ooit viel is misschien wel dat het Zionistische gedachtengoed raciale en religieuze redenen meent te vinden om een land te claimen.
Zeker na een Holocaust een bijzonder cynisch gegeven.
Ik denk persoonlijk dat het huidige Israel zoals het zich profileert als een zionistische en bijgevolg redelijk racistisch geïnpireerde staat (met uitverkoren volk dat en goddelijk recht heeft op een stuk grond en een soort van untermensen die er in het beste geval als 2-de rangs dienaars mogen blijven) het slechtste is wat het Joodse volk spiritueel overkomen is.
Vroeger was de Joodse cultuur bekend voor haar multiculturele bijdragen aan de westerse, nu slechts als een verdrukkende ,enge en monocultureel gegeven die zelfs de varieteit binnen haar joodse cultuur verfoeit.

Obama wist dus heel goed wat hij zei, als exponent van een open cultuur.

Daarmee spreek ik absoluut Hamas niet goed al begrijpt iedereen die er zelfs maar een week verblijft in de bezette gebieden dat het bovenmenselijke krachten vereist om een bezetter te erkennen die dag na dag elke hoop op vreedzame samenleven wegbomdardeert,wegpest, vernielt, vernedert enz.

Men zegt wel eens dat elk slachtoffer zijn beulen imiteert. Israel is goed op weg in elk geval.
En Hamas ook : als je mensen als onkruid behandelt is dat ook niet te verwonderen. Het Joodse volk zou beter moeten weten ipv. zich te baseren op een mytisch schrift.
De Torah is nooit bedoeld als eigendoms bewijs van grond.