Maandelijks archief: juli 2009
Palestijns parlementslid Dahlan: ‘Geen erkenning van Israël, noch door Hamas en noch door Al Fatah’ [video]
Om te onderhandelen moet je altijd minstens met twee zijn. Israël is al meer dan zestig jaren bereid om te onderhandelen en vandaag neemt het deel aan een zoveelste poging, deze keer onder de supervisie van Barack Obama, de nieuwe president van de Verenigde Staten.
Maar waar blijft die tweede onderhandelingspartner?
Hamas regeert in de Gazastrook waar het hard werkt aan de structuren van een nieuwe Islamitische Republiek, onder meer door de stapsgewijze invoering van de sharia (de islamitische wetgeving). Het wapenbestand van 18 januari 2009 heeft Hamas er niet van weerhouden om tot op vandaag voortdurend – zij het minder in aantal – raketten en mortieren af te vuren op willekeurige doelwitten in Zuid-Israël. Hamas heeft het meer gematigde Al Fatah in juni 2007 met geweld uit de Gaza verdreven ten koste van honderden levens van Palestijnse ‘bloedbroeders’ van Al Fatah. Tot op vandaag worden Al Fatahleden en sympathisanten hard aangepakt in Gaza.
Al Fatah, wordt geleid door Mahmoud Abbas, die tevens de president is van de Palestijnse Autoriteit (voorheen PLO), die de Arabieren op de Westelijke Jordaanoever bestuurt. Is de PA dan gematigder? Is het dan bereid om vrede te sluiten in de regio? Zou het zelfs bereid zijn om het bestaansrecht van Israël te erkennen? Nee natuurlijk niet, niet zolang er Joden wonen in ‘hun’ Palestina, een Palestina dat volgens de Palestijnse Autoriteit niet ‘naast’ Israël moet worden opgericht maar in de plaats van Israël en bij voorkeur zonder Joden.
Parlementslid Mohammed Dahlan van de Palestijnse Autoriteit neemt opnieuw alle twijfels weg in een tv-uitzending van 17 maart 2009 op PA-TV, de nationale omroep op de Westelijke Jordaanoever. Dahlan was de leider van Al-Fatah in de Gazastrook tot aan de gewelddadige coup door Hamas in de zomer van 2007. Hierop vluchtte hij naar de Westelijke Jordaanoever. Een bekend citaat van hem uit die periode is: “Sluipschutters of niet, laat Hamas me maar doodschieten, ik blijf dicht bij de bevolking staan!” [eng: '"Snipers or no snipers, let Hamas shoot and kill me, I want to be close to the masses!"]
Transcriptie van een deeltje uit de toespraak op PA-TV: “Ik ga het hier voor de duizendste keer zeggen, in mijn eigen naam en in de naam van al mijn collegaleden van de Al-Fatah beweging: Wij vragen niet dat de Hamasbeweging Israël zou erkennen. Integendeel, wij vragen van de Hamasbeweging dat ze [het bestaansrecht] van Israël niét zouden erkennen, omdat de Al-Fatahbeweging de Israëlische staat niet erkent, en dat tot op vandaag.”
Marokkaanse koning Mohammed VI steunt Holocausteducatie (Aladin Project)
Tien jaar geleden, juli 1999, werd de hervormingsgezinde Mohammed VI de nieuwe koning van Marokko
In de islamitische wereld bestaat veel onwetendheid over de Holocaust. Die wordt bovendien op grote schaal ontkend of gebagatelliseerd, doordat er wordt beweerd dat ‘Israël nu hetzelfde doet met Palestijnen’. Vooral tijdens de Gaza-actie leidden dit soort uitspraken op grote schaal tot Jodenhaat. De Marokkaanse koning gaf kort daarna enig tegenwicht; in maart liet hij in Parijs uit zijn naam een speech voorlezen waarin hij onder meer schreef dat de Holocaust ‘de universele erfenis van de mensheid’ is, bericht de Washington Post nu. Donderdag is het tien jaar geleden dat Mohammed VI de troon besteeg.
Logo van het Aladin Project
Mohammeds speech markeerde de start van het ‘Aladinproject‘, een initiatief van de Parijse Stichting voor de Herdenking van de Shoa. Doel van het project is moslims te informeren over de Holocaust door onder meer belangrijke werken zoals het dagboek van Anne Frank te vertalen naar het Arabisch en het Farsi. De vertalingen zijn te krijgen op internet en worden, schrijft de Washington Post, in Iran ‘onder de toonbank verkocht’. Tot nu toe werden juist Holocaust-ontkennende teksten in die talen uitgegeven, vaak met subsidies vanuit Iran.
Volgens de directeur van het Parijse herinneringsinstituut was dit de eerste maal dat een Arabisch staatshoofd zich zo duidelijk uitsprak over de Holocaust.
Een initiatief verwelkomt door de Koning van Marokko
De lancering van de Conferentie van het Aladdin Project ‘voor een interculturele dialoog gebaseerd op de historische waarheid, kennis en wederzijds respect’, werd geopend op vrijdag 27 maart 2009 op het UNESCO hoofdkantoor in Parijs. De koning van Marokko, Mohammed VI had zich op deze gelegenheid voorbereid met een boodschap voor de deelnemers aan waarin hij hen opriep ‘te leren over de holocaust en dat (zijn) mensen niet mogen lijden aan geheugenverlies,’ en kritiserend dat een ‘gemeenschap van volkeren (die) te lang heeft stil gestaan bij een selectieve lezing van dit donkere en achtergehouden deel van de geschiedenis, het mogelijk heeft gemaakt dat allerhande fantasieën konden gedijen.’ Voor de Koning, moet de erkenning van het recht van het geheugen inspireren tot het streven naar bevordering en verdediging van de waarheid over de Holocaust.
De Joden van Marokko
Marokko had ooit een grote Joodse gemeenschap die er lange tijd relatief rustig leefde, zij het als tweederangsburgers (dhimmi). In 1948 woonden er nog ongeveer 225.000 Joden. Maar na het uitroepen van de Staat Israël in 1948 was het afgelopen met die rust; tijdens bloedige rellen in Oujda and Djerada werden zeker 44 Joden vermoord en veel anderen gewond. Daarna vluchtten al Marokkaanse Joden naar Frankrijk, de VS en Israël. Die vlucht werd massaal in de jaren na 1953; er was toen weer een pogrom in Oujda en in 1954 vielen er doden bij pogroms in Casablanca, Rabat, en Petitjean.
Moïse Nahon synagoge in Tangiers
Er werd geplunderd en scholen van de Alliance Israélite Universelle in onder meer Boujad en Mazagan werden in brand gestoken. Men vreesde dat dit nog erger zou worden na de onafhankelijkheid van Marokko, die toen al te voorzien was en in 1956 een feit werd. Joden werden daarna voor het eerst volwaardige burgers, maar er werden wel allerlei beperkingen (op emigratie, eigen scholen enz.) opgelegd en de uittocht bleef voortduren.
Op dit moment wonen er nog maar zo’n drie- tot vijfduizend Joden. Een van hen, André Azoulay, is een belangrijk adviseur van de Marokkaanse koning. Hij is mede-oprichter van het Aladinproject. Een van de doelstellingen is, zegt hij, om ‘het Westen te laten zien dat moslims niet vijandig staan jegens Joden’. Het programma wil er ook voor zorgen dat ‘iedereen verschil kan maken tussen oneerlijke politiek van Israël en respect voor het Jodendom’, zei de ambassademedewerker die in Parijs de speech van Mohammed voorlas.
Bronnen: Cidi.nl: Marokkaanse koning steunt Holocausteducatie van 29 juli 2009; Point of no Return: Jewish leaders hail Moroccan Holocaust speech van 29 juli 2009; JTA: Conference of Presidents recognizes Moroccan Holocaust acknowledgement door Eric Fingerhut van 28 juli 2009; Point of no Return: The Jews from Morocco; Het Aladdin Project moet Joden en moslims dichter bij elkaar brengen van 18 april 2009; Medea (European Institute for Research on Mediterranean and Euro-Arab Cooperation): Alladdin Project; originele website van The Aladdin Project en de Aladdin Online Library
Dit is Israël vandaag [video]
Commerciële videoclip gemaakt in opdracht van de Israëlische Dienst voor Tourisme uit 2005
Waarom wil Obama het Shepherd Hotel in Oost-Jeruzalem uit Joodse handen houden?
De Obama regering ergert zich blauw aan de plannen van de Amerikaanse Joodse filantroop, Irving Moskowitz, die in Oost-Jeruzalem op een braak liggend stuk grond – waar enkel nog het vervallen Shepherd Hotel staat – een reeks Joodse huizen en appartementen wil bouwen. De Obama regering en zijn Minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton eisen de bevriezing van de bouw en/of de uitbreiding van de [nieuwe] Israëlische dorpen en gemeenten op de Westelijke Jordaanoever (Samaria en Judea) èn in Oost-Jeruzalem als onderpand voor een vredesregeling met de Palestijnen.
Het Ministerie van Buitenlandse Zaken: “Een foto van een ontmoeting tussen Hitler en de Palestijnse Groot-Moefti..” – “… zal worden opgehangen worden in elke Israëlische ambassade en consulaat”. – “Maar om te voorkomen dat bezoekende diplomaten zich zouden ergeren,” – “…zullen er oogkleppen beschikbaar zijn.” Bron: Dry Bones
Een week geleden kreeg Michael Oren, Israëls nieuwe ambassadeur in de VS, in een onderhoud met de afgevaardigde van het Amerikaanse Staatsdepartement te horen, dat Israël moet ophouden met het bouwen van Joodse huizen in de wijk van Sheikh Jarrah, nabij de oude graftombe van Shimon HaTzaddik (Simon de Rechtvaardige). De grond waarop de huizen worden opgetrokken is al meer dan 20 jaar het eigendom van de Joodse activist Dr. Irving Moskowitz.
De Israëlische Minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman heeft uit protest tegen deze eenzijdige inmenging van een vreemde mogendheid (de VS) in de soevereine staat Israël, bevolen om in elke Israëlische ambassade en consulaat een foto op te hangen van de vorige eigenaar van het vervallen Shepherd Hotel, dat thans moet plaats maken voor een nieuwe Joodse wijk. Tja, en wie was dan die vroegere eigenaar van het Shepherd Hotel en de gronden erom heen? Niemand minder dan de familie van de islamitische Groot-Moefti van Jeruzalem, Haj Amin al-Hoesseini. Op die bewuste foto die Lieberman wil ophangen: Adolf Hitler ontvangt Al-Hoesseini in november 1941 in de Rijkskanselarij te Berlijn (afbeelding rechts) Waarom wil Lieberman dan overal deze foto’s ophangen? Daarvoor moeten we terug een stukje in de geschiedenis en naar het ontstaan van de Joodse staat Israël.
Het Shepherd Hotel in Oost-Jeruzalem, voormalig eigendom van de Groot-Moefti Haj Amin Al-Hoesseini en grote fan van Adolf Hitler. Al-Hoesseini wilde de genocide op de Joden tijdens WOII verder exporteren naar het Midden-Oosten en het Britse Mandaat Palestina, liefst met de hulp van de Führer en de door Hoesseini zelf opgerichte SS-Handschaar Divisie
Groot-Moefti Haj Amin Al-Hoesseini was een beruchte nazi die nazi-propaganda mengde met de Islam. Hij werd gezocht voor oorlogsmisdaden in Bosnië en Joegoslavië. Zijn mix als militant voor de nazi-propaganda was een bron van inspiratie voor zowel Yasser Arafat als Sadam Hoessein, de dictator van Irak. Al-Hoesseini is de grootvader van de huidige Moefti op de Tempelberg in Jeruzalem. Hoesseini bracht de Tweede Wereldoorlog door in Berlijn aan de zijde van Adolf Hitler, de Rijksführer van het Derde Rijk. Hij richtte binnen de SS een moslimdivisie op, de zogeheten SS-Handschaar (of Handzar)-divisie, en speelde een eersterangsrol in het aanzetten tot genocide op de Europese Joden, Serviërs en Roma & Sinti [zigeuners]. Na het einde van WO II recruteerde hij actief voormalige nazi-officieren als adviseurs voor de Arabische regeringen in het Midden-Oosten.
In 1917 was de Joodse staat een stuk dichterbij gekomen door de Balfour-declaratie van 2 november 1917, genoemd naar de Britse Minister van Buitenlandse Zaken James Balfour, die een overeenkomst sloot tussen Groot-Brittannië en het uiteengevallen Ottomaans-Turkse Rijk. De Balfour-declaratie voorzag na 400 jaar Turks-Ottomaanse overheersing een thuisland voor de joden in Palestina, dat tot aan de onafhankelijkheid van Israël op 18 mei 1948, onder Brits mandaat zal blijven. Klik kaart tijdens het Britse mandaat. Amin El Hoesseini verzette zich meteen tegen het principe van de joodse staat. Hij was voorstander om Palestina in te lijven bij Syrië en wordt de aanstichter en organisator van tientallen rellen en aanslagen tegen de joden tot hij in 1920 wordt opgepakt en tot tien jaar gevangenisstraf wordt veroordeeld. Een jaar later verkrijgt hij amnestie en wordt op 8 mei 1921 Groot-Moefti van Jeruzalem. Hij zal dat blijven tot 1 oktober 1948 wanneer hij wordt afgezet door het Hoogste Arabische Comité waarvan hij zelf sinds 25 april 1936 de president was. Hij overleed op 5 juli 1974 in Beiroet.
Al-Hoesseini organiseert het Arabisch Palestijnse verzet en als aanstichter van nieuwe rellen in 1928-29, 1930, 1936 enz., wordt hij voor zijn vele terroristische activiteiten op 1 oktober 1937 verplicht het land uit te vluchten. Via Libanon, Irak en Italië bereikt El Hoesseini Duitsland en vind veilig onderdak in het Derde Rijk van Adolf Hitler die sinds 1933 aan de macht was. In de jaren dertig zochten de nazi’s aanvankelijk nog naar een locatie om de Europese en Duitse Joden naar toe te deporteren, het zogeheten Madagaskar Plan.
In september 1937 waren in opdracht van Reinhard Heydrich, SS-Hauptscharführ Adolf Eichmann en SS Oberscharführer Herbert Hagen zelfs naar Palestina afgereisd op zoek naar Amin Al-Hoesseini om tot een akkoord te komen om de Joden naar Palestina uit te wijzen. De nazi’s wijzigden later hun plannen omdat ze beducht waren voor het potentiële gevaar van een Joodse staat in Palestina, en op het persoonlijk aandringen van Adolf Hitler werden verdere onderhandelingen opgeschort. Omstreeks augustus 1940 werd definitief van deportatie afgezien en werd het de Joden verboden nog langer hun heil -en overleven!- te zoeken in emigratie.
Al in december 1931 heeft de Groot-Moefti een eerste contact met de Bosnische moslims, wanneer hij een Groot-Islamitische Conferentie organiseerde in Jeruzalem die hij zelf voorzat. Aanwezigen zijn Uzeiraga Hadzihasanovic, de president van de Joegoslavische Moslim Organisatie (JMO), de Bosnische moslimleider Mehmed Spaho en Mujaga Merhemic.
Franz Reichert, de directeur van de Palestijnse afdeling van het Deutsches Nachrichten Buro (Duits Nieuws Bureau) van 1933 tot 1938, legde de eerste contacten tussen nazi-Duitsland en moslimleiders uit het Midden-Oosten. De Moefti benaderde afgevaardigden van het nazi regime en verzocht om samenwerking op 21 juli 1937 wanneer hij de Duitse consul ontmoette in Jeruzalem. Later zond hij nog een afgevaardigde naar Berlijn om zijn samenwerking met de nazi-top te onderhandelen.
In 1939, verhuist de Moefti zijn hoofdkwartier naar Bagdad, hoofdstad van Irak, waar hij een politieke afdeling opzet die nauwe banden onderhoud met Duitsland en Italië. Berlijn was er op uit om een As Berlijn-Bagdad te scheppen en bereidde een pro-nazi staatsgreep van Irak voor. De Irakese generaal Rashid Ali el Gailani, een militante moslim nationalist en de Golden Square, een groep van pro-nazi Irakese officieren, pleegden kort daarna een coup. De Groot-Moefti schreef een brief naar Adolf Hitler die hem antwoordde: ‘De Führer heeft uw brief goed ontvangen op 20 januari. Hij is zeer geïnteresseerd in wat u hem schreef omtrent de nationalistische strijd van de Arabieren. Duitsland is bereid om met u samen te werken en u te ondersteunen met alle mogelijke militaire en financiële hulp.’
Nazi-Duitsland zend wapens en vliegtuigen naar Irak om de strijdkrachten van de Groot-Moefti bij te staan maar de desondanks slagen de Britten er in om Irak te heroveren. De Groot-Moefti en Generaal El Gailani kunnen ontkomen naar Teheran (Iran). Op 9 mei 1941 roept de Groot-Moefti via de omroep een fatwa uit en kondigt de Jihad (=Islamitische heilige oorlog) af tegen Groot-Brittannië. De Moeftie wil de oprichting van een Arabisch-Islamitische Unie waarin worden verenigd: Irak, Saoudi-Arabië, Syrië, Palestina, Trans-Jordanië en Egypte samen met Duitsland en Italië om een Pan-Moslim/Arabisch Blok van landen te stichten. Lees verder op Verzet.org: Moslims in de Waffen-SS: de Handschar en Kama Divisie van 21 januari 2006
Bronnen: Netanjahoe: ‘Jeruzalem is van ons en dat is onbespreekbaar’ van 20 juli 2009; BBC NEWS / MIDDLE EAST: Israel to use Hitler shot for PR van 22 juli 2009;
Hamas: ‘De Moskee is de fabriek waar Jihadstrijders worden gevormd’ [video]
Terwijl het grootste deel van de moslims de moskee beschouwen als het huis van ingetogenheid en gebed voor de moslim, geeft een religieuze Hamasleider hier in Gaza een heel andere invulling aan. In deze videoclip, die werd uitgezonden op 24 april 2009 op Al-Aqsa TV – de staatsomroep van Hamas in de Gazastrook waar Hamas sinds de zomer van 2007 volledig aan de macht is – legt deze religieuze leider aan zijn publiek uit dat de moskee “de eerste fabriek is waar Jihad strijders worden opgevoed.” Verder onderstreept hij dat Jihad, de oorlog die de Islam moet verspreiden over de ganse wereldbol, zo inherent is aan de Islam dat “elke moslimfoetus in de wereld oproept tot eenheid door de Jihad.” Bron: PMW
Transcriptie:
“De fundamentele basis en de opvoeding [van de moslims] begint in de moskeeën… Beseft u wel wat de moskee is? Het is de eerste fabriek waar mannen worden opgevoed om Allah te vrezen en te behagen; [het is] de eerste fabriek waar Jihadstrijders worden gevormd…
De moskee is het leven van de moslims en het symbool van hun moed en eer… De Palestijnse foetus in de baarmoeder van zijn moeder, de moslimfoetus in de hele wereld van zijn moeders baarmoeder, roept [de moslims] op om zich te verenigen in de vrees voor Allah, om hem te behagen, en door te kiezen voor de Jihad en het Verzet [door terreur].”
Mahmoud Abbas verwerpt Israël als Joodse staat [video]
Mahmoud Abbas, de leider van de Palestijnse Autoriteit (het Palestijns bestuur op de Westelijke Jordaanoever), richtte zich op 27 april 2009 tot het Palestijnse Parlement van de Jeugd, waarin hij de de identiteit van Israël als een Joodse staat verwierp. Abbas amuseerde het publiek dat het herhaaldelijk uitproestte van plezier. Abbas zei met een brede grijns dat wat hem betreft Israël zich mag noemen wat het wilt: “de Zionistische Republiek, de Hebreeuwse, de Nationale of de Socialistische [Republiek].” De toespraak van Abbas werd diezelfde dag rechtstreeks uitgezonden op PA-TV, de nationale omroepzender van de Palestijnse Autoriteit op de Westelijke Jordaanoever.
Transcriptie:
Mahmoud Abbas: “Wat ‘Joodse staat’? Wat is een ‘Joodse staat’? Wij noemen het de ‘Staat van Israël’. Jullie mogen die heten zoals jullie willen. Maar ik zal dat niet accepteren. En ik zeg dit in een rechtstreekse uitzending… Het is mijn werk niet om die te bepalen, om een definitie te geven voor die staat en wat die moet inhouden. Jullie mogen jezelf de Zionistische Republiek heten, de Hebreeuwse, de Nationale of de Socialistische [Republiek], noem het zoals je wilt. Het kan me geen barst schelen.”
Hoe die staat dan wel moet heten, laat Mahmoud Abbas even later zien (afb. hieronder): Palestina. Een breed glimlachende Mahmoud Abbas, poseerde na zijn uiteenzetting voor de camera’s van de internationale pers met een ingelijste kaart van ‘Palestina’. Bemerk bovenaan de benaming in het Engels ‘Palestine’, dus in geen geval Israël.
Bronnen: Palestinian Media Watch (PMW): Abbas mocks idea of Jewish state door Itamar Marcus en Barbara Crook van 4 mei 2009; lees ook op deze blog: Geen 2-statenoplossing mogelijk zolang het doel van de Palestijnen een 1-staatoplossing is van 18 juli 2009; Mahmoud Abbas (P.A.) weigert opnieuw Israël als Joodse staat te erkennen van 28 april 2009; De mythe van een onafhankelijke ‘gedemilitariseerde’ Palestijnse staat van 28 juni 2009; Israël zegt ‘ja, maar…’ tegen een Palestijnse staat [satire] van 15 juni 2009; Israël wil definitief af van Palestijnse staat van 30 mei 2009; De Palestijnen hebben al een staat: Jordanië van 23 juni 2009; Waarom zouden we naar twee staten streven als er al drie zijn? van 13 juni 2009; De drie bekendste Palestijnse plannen om Israël van de kaart te vegen van 10 juni 2009; Twee-statenoplossing: dekmantel voor etnische zuivering van Joden van de Westbank? [satire] van 8 juni 2009; Abbas over zijn ontmoeting met Obama: ‘Ik kan hier niks komen doen’ van 7 juni 2009; De hele wereld – behalve Palestijnen en Arabieren – wenst 2-statenoplossing voor het Arabisch-Israëlisch conflict van 21 mei 2009; Twee statenoplossing voor Israël en Palestina: Ja maar… hoe en waar? van 16 april 2009; 2-staten oplossing voor Israël en Palestina verder weg dan ooit van 2 maart 2009
Hamas voert stapsgewijs de sharia in in de Gazastrook
Gaza, september 2005: Hamasleider Mahmoud Zahar bidt voor de overwinning op Israël in de veroverde Kfar Darom synagoge: 'De Jihad en het verzet zijn de enige manieren om ons thuisland te bevrijden, geen onderhandelingen en geen akkoorden', zei Ahmad Jabari, een andere leider van Hamas diezelfde dag
Anti-Israëldemonstratie in Berlijn. Daar werden leuzen gescandeerd, die opeens helemaal anders klinken wanneer zij in het Duits worden geroepen, zeker als dat gebeurt in de stad waar Hitler ooit zo ongeveer hetzelfde heeft uitgedragen: ”Juden raus aus Palästina!“
Een zoveelste signaal vanuit de Gazastrook, levert andermaal het intrieste bewijs dat het in het Arabisch-Israëlische conflict helemaal niet om grondgebied draait, maar integendeel er wel degelijk een religieuze oorlog wordt gevoerd jegens de Joodse staat die, als het afhangt van Hamas, vroeg of laat moet omgeturnd worden in de Islamitische Republiek Palestina. Afgelopen zondag 26 juli 2009 besliste de Hamasregering om in Gaza stapsgewijs de Sharia (Islamitische wetgeving) in te voeren.
Een korte chronologie van wat hieraan vooraf ging. Op 12 september 2005 is de terugtrekking uit Gaza door Israël een feit, de laatste Joodse nederzettingen worden door het Israëlische leger met geweld ontruimd. Er spelen zich in de laatste dagen onder de Joden hartstochtelijke taferelen af. Intussen wordt het bestuur over de Gazastrook overgedragen aan Mahmoud Abbas, de leider van de Palestijnse Autoriteit. Dit wordt uitgebreid door de Palestijnen gevierd door synagogen in brand te steken en een achtergelaten winstgevende economische infrastructuur te plunderen en vernietigen.
Op 24 september 2005, enkele weken na de volledige terugtrekking van Israël uit Gaza vuurt Hamas een barrage aan Qassamraketten op Israël af. Hierbij raken 5 Israëlis gewond. Hamas beweert dat het om een vergelding gaat. Op 25 juni 2006 infiltreren Palestijnse terroristen op Israëlisch grondgebied. Ze vermoorden twee militairen en ontvoeren Gilad Shalit. Israel regeert met operation Summer Rains. de doelstelling: het terugdringen van het aantal raketaanvallen en het bevrijden van Gilad Shalit. Door interventie van de internationale gemeenschap aan de kant van de Palestijnen worden beide doelstellingen niet gehaald.
Hamas voert stapsgewijs de sharia in in de Gazastrook
In juni 2007 neemt Hamas op gewelddadige wijze Gaza over van Fatah. Het aantal slachtoffers van de burgeroorlog die volgt wordt geraamd op 618 waarvan 85 vrouwen en kinderen. Na de machtsovername in juni 2007 spreken Hamasleiders de geruchten tegen dat zij helemaal niet de intentie hebben om de Sharia in te voeren, een pakket van Islamitische religieuze wetten, als officiële wetten voor de Gazastrook. Echter, twee jaar later, lijkt het er sterk op dat het Hamasbestuur langzaam meer en meer reguleringen invoert in de geest van de Islamitische wetten.
De vanuit Londen uitgegeven krant Al-Quds al-Arabi bericht dat de organisatie vanuit de Gazaregering recent een reeks wetten heeft goedgekeurd waaronder een moslimcode met allerhande richtlijnen die de islamitische moraal en religie moeten bewaken. Deze richtlijnen komen bovenop het stijgend aantal rapporten van inwoners van Gaza die vertellen dat religieuze patrouilles vrouwen dwingen om hoofddoeken te dragen, in het bijzonder op de stranden van Gaza, en dat ze afgezonderde wagens controleren om te kijken of er zich geen ongehuwde koppels bevinden die even trachten alleen te zijn met elkaar.
De hijab in Gaza
De wetgevende autoriteit in Gaza, die de rechtszaken behandeld in opdracht van Hamas, heeft zelfs recent een richtlijn uitgevaardigd dat alle vrouwelijke advocaten de hijab, de traditionele hoofdbedekking moeten dragen wanneer zij in het gerechtshof pleiten. Die richtlijn werd prompt veroordeeld door de onafhankelijke associatie van advocaten. De voorzitter van het Hoogste Gerechtshof in Gaza, Abdul-Raouf Halabi, zei afgelopen zondag dat vrouwelijke advocaten zullen worden verplicht tot het dragen van een hoofddoek en een lange, donkere gekleurde mantel onder hun zwarte gewaden, maatregel die van kracht zal worden wanneer het gerecht terugkeert van het zomerreces in september. Halabi vertelde dat zijn richtlijn werd afgekondigd om ervoor te zorgen dat vrouwen zich in het openbaar zouden kleden in overeenstemming met de islamitische wet, die het vrouwen verplicht tot het dragen van losse kleding en dat enkel hun handen en gezichten zichtbaar mogen zijn.
Solidariteitsbetoging met Hamas, Turkije 12 januari 2009: 'Niks antisemitisme hoor, 't is enkel maar tegen Israël...'
Subhiya Juma, een vrouwelijke advocaat, zei dat de beslissing van de rechtbank enkel effect zal hebben op een tiental advocaten, sinds de overgrote meerderheid van de 150 geregistreerde vrouwelijke advocaten reeds hun haren bedekken. Juma, die geen hoofddoek draagt, zei dat het punt niet het aantal vrouwen is, maar dat de vrijheden worden ingeperkt. “Dit is een gevaarlijke ontwikkeling en duidelijk in strijd met de wet, het neemt onze persoonlijke vrijheden af – en door wie? Net die persoon waarvan verondersteld wordt dat hij onze vrijheden moet beschermen,” zei Juma.
Volgens Al-Quds Al-Arabi, zijn vertegenwoordigers van verschillende Hamas ministeries, zoals het ministerie van Binnenlandse Zaken, ministerie van Religie, het Militair Kantoor van Advocaten alsmede het hoofdkantoor van de Politie, samen overlegd in speciale workshops waar een ‘Algemene Morele Lijst’ werd geformuleerd, die hoogst waarschijnlijk stapsgewijs zal worden ingevoerd. De lijst zal naar verwachting in de nabije toekomst worden gepubliceerd via de mediakanalen. Tijdens die workshops, werd ook gesproken over de voorbereiding van de lijst van de uitvoering, die geleid werd door Hamas-minister van Justitie Mohammed al-Ghoul. Al-Ghoul had in de inleiding van de workshop gezegd dat de Palestijnse samenleving als ‘conservatief’ wordt beschouwd en dat de Arabische en islamitische volkeren hun ‘religie en moraal’ moeten beschermen.
Sjeik Yusef Farhat, een hoge ambtenaar in Hamas Ministerie voor Religie, vertelde aan de Londense krant dat de lijst clausules bevat bedoeld ter bescherming van de samenleving op het gebied van algemene zedelijke aard. Items omvatten onder meer een verbod op het ‘oneigenlijk rijden in de buurt van een vrouw,’ dat waarschijnlijk het meest in verband wordt gebracht met het populaire toeteren en fluiten naar vrouwen, ‘het voorkomen van het aanbrengen van lustopwekkende borden en afbeeldingen in de straten’, dat verbod zal slaan op het afbeelden van mannequins op de ingang van supermarkten, en een verbod op druk bezochte evenementen om aldus te voorkomen dat mannen en vrouwen elkander zouden kunnen aanraken. De sjeik verklaarde dat de uitvoering van deze wetten zullen worden toegepast in een geest van ‘instructie en begrip.’
Een Hamas-functionaris zei dat de items op de lijst al bestaan in het Palestijnse juridische systeem, maar dat ze nu pas werden verzameld in een map. De deelnemers aan die workshops benadrukten dat de regeling op een aangename en geleidelijke wijze zal worden ingevoerd en dat er een specifieke dienst zal worden opgericht die ervoor zal zorgen dat veiligheidsambtenaren de verschillende clausules goed en volledig zouden begrijpen. Religieuze decreten die vrouwen oproepen om losse kleding te dragen, werden recent ook al in de Gazastrook geaccepteerd om te voorkomen dat vrouwelijke vormen in het openbaar worden blootgesteld.
Nee, niet in Gaza, maar wel op het Laar in Borgerhout, deelgemeente van Antwerpen. Vandaag dragen moslimvrouwen de hijab vrijwillig, straks verplicht?
Bronnen: Haaretz: Hamas set to compel Gaza women to wear head covering door Avi Issacharoff van 26 juli 2009; Israel Today: Gaza inches closer to Sharia Law van 26 juli 2009; The Max Pam Globe: De oplossing is het Kalifaat! van 26 juli 2009; Dhimmi Watch: Hamas Parliament votes for Sharia in Gaza van 24 december 2008; USA Today: Hamas takes control of Gaza Strip van 15 juni 2007; Washington Post: Takeover by Hamas Illustrates Failure of Bush’s Mideast Vision door Glenn Kessler van 15 juni 2007; ADL: The Hamas Takeover of Gaza: Implications for Israel van 15 juni 2007
Europees Mensenrechtenhof: Israelboycot was discriminatie
Nu laten de Israëli's ons niet meer binnen om eerlijk ons dagelijks brood te verdienen
De uitspraak van het Europees Hof voor Mensenrechten in Straatsburg, dat de burgemeester van het franse Seclin terecht was veroordeeld wegens het oproepen tot discriminatie, is in de pers vrijwel onopgemerkt gebleken – misschien omdat het vonnis alleen in het frans te vinden is. De burgemeester had in 2002 eerst in de gemeenteraad en daarna op de website van de gemeente een boycot aangekondigd van Israëlische producten, in het bijzonder vruchtensap. Hij legde daarbij onder meer uit dat hij dat deed wegens de ‘Palestijnse genocide’ die de toenmalige premier Ariel Sharon zou uitvoeren.
Modern links heeft op de beroemde poster van Che Guevara dienst gezicht vervangen door dat van Osama Bin Laden, en roept vlijtig op tot boycot van Israëlische producten. Zou die link toeval zijn?
Een Joodse koepelorganisatie deed aangifte wegens discriminatie en het OM nam de zaak over. In een eerste rechtszaak in maart 2003 oordeelde de franse rechter dat dit geen discriminatie was omdat het niet tegen een specifieke persoon/groep was gericht. Het OM ging in beroep: het deed niet terzake dat geen specieke personen/groepen werden genoemd, stelde het. De uitwerking van de boycot trof Israëlische producenten en Israëlische zakenmensen die zich bezighouden met de export, en sloot ze dus uit van de normale uitoefening van hun economische bezigheden wegens het feit dat zij deel uitmaken van het Israëlische volk. De franse wet verbiedt dit: het is discriminatie. Het ging dus niet om wat de burgemeester had gezegd, maar om wat hij had gedaan.
De franse Hoge Rechtbank ging daarin mee en merkte bovendien op dat een burgemeester niet het recht heeft een boycot in te voeren tegen producten uit een ander land: dat kan alleen de regering, en dan nog alleen in het kader van een uitspraak van de VN. En: een burgemeester mag zeggen wat hij wil, maar in het uitoefenen van zijn functie moet hij een zekere mate van neutraliteit betrachten. Een burgemeester bewaakt de gemeenschapsgelden en mag er niet toe aanzetten dat die volgens discriminerende regels worden besteed. De burgemeester werd in hoger beroep veroordeeld wegens het aanzetten tot discriminatie en kreeg een boete van duizend euro.
Daartegen was de burgemeester in beroep gegaan voor het Europees Hof van de Mensenrechten: hij werd beknot in zijn vrijheid van meningsuiting, stelde hij. Die zaak heeft hij verloren met de uitspraak van 16 juli. Het Mensenrechtenhof benadrukte dat hij niet was veroordeeld wegens het uiten van zijn politieke mening, maar wegens het aanzetten tot discriminerende handelingen. Daarbij deed het er niet toe dat er geen specifieke personen waren genoemd. De boycot belemmerde Israëlische producenten en handelaren in de normale uitoefening van hun beroep omdat zij deel uitmaken van het Israëlische volk. Bovendien heeft een burgemeester niet het recht tot het uitroepen van een boycot. Twee dingen wogen zwaar mee in het vonnis: het feit dat hij handelde in zijn functie als burgemeester, en niet als privépersoon een mening uitte, plus de verklaring die hij op de gemeentelijke internetpagina had gezet, zonder de mogelijkheid voor een debat en een stemming.
Bronnen: Cidi.nl: Europees Mensenrechtenhof: Israelboycot was discriminatie van 22 juli 2009; lees ook op Verzet Blogspot: Voor Palestijnen of tegen Israëli’s? Over de idiotie van een Israëlboycot van 16 juli 2009; Nederlandse boycotactie tegen Israël afgeblazen door reclamecommissie van 15 juli 2009; ‘Boycot Israëlische producten’ actie afgeblazen wegens succesvolle tegenzet van 12 april 2009; Belgische ngo INTAL roept moslims op tot Israëlboycot tijdens de Ramadan van 14 juli 2009; Verkiezingen: Hoe staan de Vlaamse partijen tegenover [een boycot van] Israël? van 3 juni 2009; Internationale vakbonden slaan de handen in elkaar om einde te maken aan anti-Israël boycotacties van 2 mei 2009; Paniek in Teheran: ‘Zionistische’ citrusvruchten overspoelen de markt van 27 april 2009; Hoe kan je het best Israël en de Joden boycotten? [satire] en en ook: Stop de boycot – Stop de Jodenhaat – Steun Israël – Koop Israëlisch alsook Het ware verhaal van de ‘hamburger’, een smakelijke uitvinding van Joodse vluchtelingen op weg naar Amerika
right
