Maandelijks archief: juni 2009
Ze zijn er weer, de Israëlbashers van de Gentse Feesten
Geert V.: “Bij Knack van deze week is een special toegevoegd naar aanleiding van de Gentse Feesten. Na de tumultueuze debatavond die vorig jaar doorging rond het thema Israël, wordt op pagina 24 van de special aangekondigd dat er ook dit jaar – op 21 juli 2009 – een zogenaamde “discussie”-avond doorgaat. Dit dan onder de weinig verhullende titel “De Gaza tragedie” met als ondertitel: “Is het vredesproces een schaamlapje waarachter Israël koloniseert?“.
Je moet over geen profetische gaven beschikken om het antwoord op deze vraag te voorspellen als je weet wie er zullen deelnemen aan het debat: Lucas Catherine, Gie Van Den Berghe, Robert Soeterik, Etienne Vermeersch en Ludo De Brabander. Voor een ander standpunt zijn twee personen uitgenodigd: Ronny Naftaniël (CIDI) en Daphne Meijer.
Vraag is of deze beide Nederlanders zich bewust zijn van de extreem eenzijdige standpunten die de andere panelleden innemen? Weten zij dat hun aanwezigheid hooguit bedoeld is om een schijn van tegensprekelijk debat te wekken?”
Gentse Feesten en het Debat van de Schaamte
Als zogenaamde ‘randactiviteit’ bij de Gentse Feesten worden jaarlijks debatten georganiseerd over verschillende onderwerpen in de Wereld. In 2008 ging één van die debatten over het conflict in het Midden-Oosten. Voor deze affiche bracht de pro-Palestijnse vzw Trefpunt de bekendste anti-Israël fanatiekers samen rond de tafel. Het van begin af aan fel omstreden ‘debat’ ging door op 22 juli 2008 in het François Laurentinstituut te Gent en kreeg als tendentieuze titel mee: “60 jaar Israël – 40 jaar bezetting Palestijnse gebieden” Dit jaar, op 21 juli 2009 – de Belgische nationale feestdag- wordt ‘van hetzelfde laken een broek geveild’: “De Gaza tragedie” met als ondertitel: “Is het vredesproces een schaamlapje waarachter Israël koloniseert?“.
Wie naar een objectieve discussie op zoek is omtrent het Arabisch-Israëlisch conflict, kan deze debatavond maar beter mijden. Enkel Hamas, Hezbollah en AEL sympathisanten, met in hun zog een grote groep linkse naïevelingen die begin dit jaar in Brussel samen opstapten achter een bord met de foto van Hezbollahleider Nasrallah – de ultieme verdelger van Israël en de Joden, en, zoals ook de voorgaande jaren het geval was andermaal flink gesubsidieerd wordt met onze overheidsgelden, zullen ook deze keer royaal op hun wenken worden bediend.
Hoe dan ook, brabosh zal deze doorgestoken kaart van bij het begin opvolgen en berichten over het verloop van dit zogenaamde debat dat in feite niks anders is dan een vrijgeleide voor Hamas en Co onder het mom van ‘gelijke mensenrechten voor allen’ (behalve dan voor de Joden) voor de vernietiging van de Joodse staat Israël. Dit op gevaar af om net zoals verleden jaar het geval was, versleten te worden als lid van een mythische zogenaamde ‘Joodse Lobby’. Lees verder op mijn andere website Verzet.org: De nieuwe antisemieten [2] Gentse Feesten ‘debat’: appèl voor de vernietiging van Israël van 4 oktober 2008 en op Verzet Blogspot: Bert Anciaux: ‘Laat elke holocaust stoppen’. Hoezo ‘elke’? Welke andere dan nog? van 22 maart 2009
Het debat wordt georganiseerd door Trefpunt vzw, met steun van de Vlaamse Gemeenschap dienst Cultuur geleid door het Ministerie van Cultuur, voorgezeten door de illustere minister Bert Anciaux in de Federale Regering die zijn ministerschap bij herhaling met moeite heeft overleefd precies naar aanleiding van zijn uitspraken over Gaza, alsmede de Stad Gent en uiteraard de geldverslindende en kompleet overbodige Provincie Oost-Vlaanderen. Neem het maar van me aan: geen enkele Joodse organisatie in België en geen enkele niet-Joodse organisatie in ons land, wordt op financieel en organisatorisch gebied zo stevig bedruipt als de antisemitische en anti-Israëlische organisatie rondom Eric Goeman en zijn bedenkelijk gevolg.
Wie dat weer allemaal moet betalen? U en ik, of u het er nou mee eens bent of niet! Dat is nu eenmaal de prijs die je betaalt voor de democratie. Voor wanneer kan eindelijk de Joodse gemeenschap genieten van deze welwillendheid van het Koninkrijk België? Of moet er eerst nog een 2de Holocaust plaatsvinden, voor de verandering deze keer op het grondgebied van de Joodse soevereine staat Israël?
<wordt vervolgd!>
Palestijnen willen (Joodse) nederzettingen blijven bouwen op de Westelijke Jordaanoever
Palestijnse bouwvakkers aan de slag in de Joodse nederzetting Maaleh Adumim, nabij Jeruzalem, zondag 7 juni 2009
Het laatste wat Abu Mohammed al-Najjar wil is dat Israël toegeeft aan de Amerikaanse en de Europese druk om een halte toe te roepen aan de bouw van nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever (Samaria en Judea). Voor zover het deze 58-jarige bouwvakker aangaat zou het een ramp zijn, niet alleen voor hem en zijn familie, maar voor de vele duizenden andere Palestijnen die met hun arbeid in verscheidene Joodse nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever hun dagelijks brood verdienen.
Een Palestijnse bouwvakker aan het werk in Betar Illit in Judea (foto: Ariel Jerozolimksi)
Dat betekent natuurlijk niet dat ze het eens zijn met de politiek van Israël of met de constructie van de nederzettingen. Maar voor hen is het simpel een manier om hun gezinnen te onderhouden en te voeden. “Het kan me niks schelen wat de leiders zeggen en doen,” vertelde al-Najjar aan de Jerusalem Post op één van de nieuwe constructie sites in Ma’aleh Adumim. “Ik heb zeven kinderen te voeden en dat is voorlopig het enige wat telt voor mij.”
Het fenomeen van Palestijnen die nieuwe huizen bouwen voor Joodse gezinnen in de nederzettingen is niet nieuw. Palestijnse arbeiders werden al in de constructie business vanaf de eerste dag dat de eerste nederzettingen werden opgetrokken op de Westelijke Jordaanoever. Vandaag schat de Palestijnse Autoriteit dat er meer dan 12.000 Palestijnen, in dienst van zowel Joodse als Arabische ondernemingen, die nieuwe huizen bouwen in de nederzettingen. In een aantal gevallen hebben Palestijnen werk gevonden in nederzettingen die nabij hun eigen dorpen en gemeenten zijn gelegen.
Jamal Abu Sharikheh, 27 jaar oud en afkomstig uit het dorpje Bet Ur al-Tahta, is al drie jar an de slag als bouwvakkker in de Joodse nederzetting Givat Ze’ev. Gevraagd of hij er enig probleem mee had om huizen te bouwen in de nederzettingen terwijl tezelfdertijd de internationale gemeenschap van Israël eist dat het de bouw ervan bevriest, zei de vader van vier kinderen dat hij zijn gezin wil onderhouden “op een fatsoenlijke wijze.” Hij en de meeste arbeiders die door de Jerusalem Post de afgelopen week werden geinterviewed, zeiden dat er nooit druk is gekomen van andere Palestijnen om te stoppen met arbeiden in de nederzettingen. “Als ze willen dat we ons werk opgeven moeten ze ons eerst een alternatief geven,” zei Abu Sharikheh. “Wij komen niet in de nederzettingen werken uit ideologische redenen of omdat we de nederzettingsbeweging zouden ondersteunen. Wij zijn hier omdat onze Palestijnse en Arabische regeringen niets hebben ondernomen om ons van beter werk te voorzien.”
Palestijnse bouwvakker neemt een pauze in de Joodse nederzetting Har Homa, ten zuiden van Jeruzalem, 1 juni 2009
Terug in Ma’aleh Adumim, zeiden de meeste van de Palestijnse arbeiders dat ze er geen probleem van maakten om hun identiteit prijs te geven. “Wij doen helemaal niks verkeerd,“legt Ibrahim Abu Tair uit, een 42-jarige vader van acht kinderen afkomstig uit het dorpje Um Tuba in het zuidwesten van Jeruzalem gelegen. “Wij zijn geen collaborateurs en geen terroristen. Het enige wat wij willen is werken.” Hij vertelde dat tijdens de Eerste Intifada, die uitbrak op het einde van 1987, dat sommige Palestijnse groepen hen wilde beletten dat ze naar hun werk trokken in de nederzettingen. “In het begin waren er bedreigingen en lichamelijke aanvallen op sommige arbeiders,” zei hij. “Maar de leiders van de Intifada realiseerden zich later dat als zij de arbeiders hun broodwinning zouden ontnemen dit als een boemerang zou terugkeren op de hoofden van de Palestijnen. Dat is waarom zij het de arbeiders toestonden om naar de nederzettingen te trekken [voor werk].”
Tot op vandaag legt de Palestijnse Autoriteit niks in de weg van de Palestijnen die willen werken in de nederzettingen, alhoewel haar vertegenwoordigers zeggen dat ze de Palestijnen liever elders zien werken. “Wij kunnen de arbeiders niet vragen om thuis te blijven zonder hen een andere oplossing aan te bieden,” geeft een Palestijnse ambtenaar in Ramallah toe. “We spreken hier over duizenden gezinnen op de Westelijke Jordaanoever die afhankelijk zijn van dit werk als hun enige bron van inkomsten.”
Chinese arbeiders aan het werk in de religieuze nederzetting Maale Zeitum in Oost-Jeruzalem, 18 augustus 2008
Sommige van de arbeiders zegden dat het boycotten van het werk in de nederzettingen geen effect zou hebben en bovendien zinloos is omdat hun werkgevers geen moeite hebben om hen te vervangen door Chinese of andere buitenlandse arbeiders. “Kijk hoeveel gastarbeiders uit andere landen er thans werken in Israël,” klaagde Jawdat Uwaisat, 44 jaar oud en afkomstig uit het dorpje Sawahreh in de omgeving van Bethlehem. “Er zijn ongeveer 150.000 arbeiders uit verschillende landen die ons werk hebben afgepakt binnen Israël. Ze voeren zelfs werkkrachten in afkomstig uit Thaïland en Turkije.”
Hij vertelde dat hij en zijn collega’s die voor de Israëli ’s werken, ongeveer drie keer zoveel dan wat ze voor hetzelfde werk zouden krijgen voor Palestijnse bedrijven. “De Palestijnse werkgevers betalen ons 100 tot 150 NIS per dag,” vertelde Uwaisat. “Vergelijk dat met Israëlische bedrijven die lonen uitbetalen van 350 tot 450 NIS per dag. Dat is waarom velen van ons verkiezen om te werken voor Israëlische bedrijven zelfs als we daarvoor nederzettingen moeten bouwen.” Hij voegde er nog aan toe dat zelfs Palestijnen, die bekend zijn als aanhangers van Hamas en de Islamitische Jihad, aangeworven werden om te werken in de nederzettingen. “Ik ken enkele mensen van Hamas die bouwvakkers zijn in de nederzetting Ariel,” zei hij. “Wanneer mensen hun kinderen moeten voeden, hoeven ze daar geen twee keer over na te denken.”
Niettegenstaande de meeste arbeiders aan de Jerusalem Post vertelden dat ze gekant zijn tegen de bouw van nederzettingen [op de Westelijke Jordaanoever], benadrukten ze in één adem dat ze ondanks hun [ideologische] bezwaren toch elke dag present zullen zijn op hun werk. “Als je ziet hoe groot sommige van die nederzettingen zijn, zou je meteen begrijpen dat praten over een 2-statenoplossing is kalam fadi [nonsens],” becommentarieerde Iyad Mansour, 55 jaar oud en wonende in het Kalandia vluchtelingenkamp, en al drie jaar aan het werk in de nederzetting Ma’aleh Adumim. “Deze nederzettingen breiden elke dag uit aan een hoog tempo,” zei hij. “De ene dag zie je een leeg land, de volgende dag zie je alweer nieuwe gebouwen. Zij [de Israëli’s] zijn werkelijk echt snel in het plannen en bouwen. Maar wie zal het zeggen? Misschien dat deze nederzettingen ooit op een dag de woningen zullen worden voor de Palestijnse vluchtelingen?”
Bronnen: Jerusalem Post: Palestinians want to build settlements door Khaled Abu Toamah van 25 juni 2009
De mythe van een onafhankelijke ‘gedemilitariseerde’ Palestijnse staat
Ook ik was ooit de mening toegedaan dat het conflict in het Midden-Oosten zou kunnen opgelost worden door het oprichten van een onafhankelijke [gedemilitariseerde] staat voor de Palestijnen naast Israël. Eén van de redenen waarom ik mijn mening heb herzien, en een overtuigd tegenstander ben geworden van de 2-statenoplossing, wordt perfect verwoord in het volgende opiniestuk van het Israëlische parlementslid professor dokter Arieh Eldad (afbeelding rechts). De voormalige brigade-generaal Arieh Eldad (°Tel Aviv, 1 mei 1950) is een zogeheten Revisionistische Zionist en een aanhanger van de ideeën van de filosoof Zeev Jabotinsky. Hij zetelt in de Knesset voor de Nationale Eenheidspartij (Ichud Leumi) als hoofd voor de Hatikva factie.
Eldad is een verdediger van het recht dat de Joden hebben om gelijk waar te wonen in het Land van Israël en een tegenstander om ook maar iets van de Israëlische soevereiniteit over te dragen aan de PLO (thans Palestijnse Autoriteit genoemd). Eldad is een tegenstander van de oprichting van een onafhankelijke Palestijnse staat op de Westelijke Jordaanoever en noemt die mogelijkheid een ‘ramp’ [voor Israël]. De oprichting van een Palestijnse staat in Judea en Samaria zou volgens Eldad, binnen de drie dagen nadat het werd overgedragen, veranderen in een centrum van terreur gerund door Hamas. Tevens is Eldad ervan overtuigd dat er tussen de staat Israël en de Arabieren nooit vrede kan komen.
Een gedemilitariseerde Palestijnse staat?
Lang geleden bestond er zo een staat.
Azmi Bishara
“Ik geloof niet dat een Palestijnse natie bestaat. Er bestaat een Arabische natie. Ik geloof niet dat een Palestijnse natie bestaat. Dat is een koloniale uitvinding. Sinds wanneer bestaan er Palestijnen? Ik denk dat er enkel een Arabische natie bestaat. Tot aan het einde van de 19de eeuw behoorde Palestina tot het zuidelijke deel van Groter Syrië.”
Als ik zoiets had gezegd, zou ik ongetwijfeld een Joodse nationalist worden genoemd, een racist en het ergste van al, een totaal gebrek aan zin voor realiteit worden verweten. Nochtans, en noteer dat goed, werden deze woorden enkele jaren geleden uitgesproken door voormalig parlementslid van de Knesset dokter Azmi Bishara in een interview met Yaron London. Bishara is een leider van de Israëlische Arabieren die zich openlijk vereenzelvigt met de vijand en die gedwongen werd om Israël te verlaten op de verdenking van het verlenen van hand- en spandiensten aan de terreurgroep Hezbollah in oorlogstijd.
Toen premier Benjamin Netanjahoe op 14 juni 2009 zijn Bar-Ilan rede afstak, had hij deze woorden uitgesproken kunnen hebben. Hij had het masker kunnen afrukken van het bedrog van de verschrikkelijke historische leugen die we ons hebben eigen gemaakt alsof ze werden gebeiteld op de 2 Tafels der Tien Geboden die Mozes gaf aan zijn volk in de Sinaïwoestijn. “Twee Staten voor Twee volkeren” is het heilige dogma geworden en ieder die de rechtsgeldigheid ervan durft te betwisten wordt verdacht van godslastering.
Maar zelfs als we mogen veronderstellen dat Netanjahoe Europa en de Verenigde Staten wilde toespreken in voor hen aanvaardbare termen, eerder dan een reeds bij voorbaat verloren strijd te willen voeren, dan nog zou het altijd beter zijn geweest moest hij zijn toehoorders niet de oneerlijke uitspraak had toegegooid gekend als ‘een gedemilitariseerde staat’.
Toen ik zijn toespraak beluisterde was mijn eerste reactie: “Er bestaat zo geen dier.” Natuurlijk bedoel ik niet de nano-staten zoals Andorra of het Vaticaan die voor zichzelf ooit hebben uitgemaakt om er geen leger op na te houden. Er bestaat geen enkele werkelijke staat die wordt aangeduid als een gedemilitariseerde staat. En Netanjahoe wilde ook niemand voor de gek houden met een generaliserende uitspraak en gaf details: de staat zal geen bommen en raketten en vliegtuigen hebben en zal geen [internationale] verdragen mogen ondertekenen.
Duitsland wordt na WO I 'gedemilitariseerd' met het Verdrag van Versailles (1919): 'Je moet het binnen slikken, of je dat nu graag hebt of niet'. Vervang nu Duitsland door de Arabieren...
Hoe langer ik hier naar luisterde zei ik tegen mezelf dat er zo geen ding bestaat. Ik herinnerde me zoiets gelijkaardigs. Heeft er ooit zo’n staat bestaan? Waarop één van mijn vrienden mij eraan herinnerde dat dit inderdaad het geval was.
“Het wordt Duitsland verboden om versterkingen te onderhouden of te bouwen.. in dit gebied (ten Westen van de Rijn)… Het is Duitsland verboden om een leger te hebben… het Duitse leger zal niet meer dan uit zeven infanterie divisies bestaan… Het is Duitsland verboden om militair materieel in- of uit te voeren… De Duitse zeemacht zal beperkt worden en geen duikboten bezitten. De gewapende strijdkrachten van Duitsland zullen geen luchtmacht bezitten.. In de huidige politieke realiteit is het Duitsland verboden om eender welk verdrag te sluiten met Oostenrijk.”
Aldus werd het neergeschreven en verzegeld in het Verdrag van Versailles. Dit Verdrag werd ondertekend op 28 juni 1919 als onderdeel van de vredesconferentie in Parijs na het einde van de Eerste Wereldoorlog. In essentie werd Duitsland aldus een gedemilitariseerde staat en werden tegelijk haar politieke perspectieven ingeperkt.
Wat is er dan gebeurd? Heeft deze ‘gemilitariseerde’ status de Tweede Wereldoorlog kunnen voorkomen en, nog het ergste van al, werd de vernietiging van het Europese Jodendom verhinderd?
Walter Rathenau werd op 24 juni 1922 vermoord door Duitse extreemnationalisten omwille van zijn erkenning van de Sovjet-Unie (in ruil voor bewapening)
Op 16 april 1922 ondertekenden Rusland en Duitsland in de Italiaanse stad Rapallo een overeenkomst. Het was een publieke overeenkomst en beantwoordde aan de vredesvoorwaarden van het Verdrag van Versailles, maar de conferentie die aan die overeenkomst vooraf ging was geheim en daar besloten Sovjet Rusland en Duitsland onderling tot een samenwerkingsakkoord over wapenfabrieken, gifgas en munitie. Duitse legerofficieren werden naar Rusland gezonden om opgeleid te worden in het gebruik van wapens waarvan de opslag en het bezit in Duitsland [door het Verdrag van Versailles] verboden waren. In Duitsland werd burgerlijke fabrieken omgebouwd naar wapenfabrieken die, zoals geweten is, werden opgericht door privé personen en niet door de staat.
Toen ik hoorde over de wijdverspreide activiteiten van Joden in de entourage van Obama en over hun anti-Israëlische standpunten vernam, en tevens over de grote woede van extreemlinks in Israël over de toespraak van Netanjahoe – rede waarin hij geen bereidheid toonde om Arabische vluchtelingen te laten terugkeren, noch Jeruzalem weigerde weg te schenken en de Joodse nederzettingen te ontmantelen, dat alles dat geëist wordt bij wijze als voorschot om vredesonderhandelingen op te starten met de vijanden van Israël – moest ik opnieuw denken aan het Verdrag van Rapallo.
Het was de Duits Joodse minister van Buitenlandse Zaken Walter Rathenau die achter het Verdrag [van Versailles] stond dat jaren later leidde tot de machtige Duitse oorlogsmachine. En het was Erhard Milch, de zoon van een Joodse vader, die het Verdrag van Versailles ondermijnde in de gedaante van burger luchtvaartmaatschappijen en pilotenclubs, Lufhansa oprichtte waaruit tijdens de Tweede Wereldoorlog de Luftwaffe ontstond, de Duitse luchtmacht die op enkele weken tijds Polen en Frankrijk overwon en Londen bombardeerde tijdens de Blitzkrieg. Het Joodse volk kan er op rekenen dat het wel zélf leden zal vooruit schuiven die maar wat graag die zogeheten ‘gedemilitariseerde’ Palestijnse staat willen bewapenen, als het ooit zover moest komen.
Tulkarm (Samaria/Westbank), 21 maart 2005: Israëlische soldaten controleren twee Arabieren aan een controlepost
De les die hieruit moeten worden getrokken is dat geen enkele politieke macht kan verhinderen dat een soevereine staat ooit zal doen wat het wil doen. Netanjahoe beseft heel goed dat – moge de hemel het verbieden – als er ooit een Palestijnse staat wordt opgericht, Israël niet in staat zal zijn om het de oorlog te verklaren als die [Palestijnse staat] bijvoorbeeld zou kiezen om een internationale toerismeakkoord af te sluiten met Cyprus of een uitwisselingsakkoord over technologie aangaat met Iran. Wanneer buizen die worden geproduceerd in het Arabische Tulkarm [op de Westelijke Jordaanoever], zal Israël geen oorlog meer kunnen starten – die het kan rechtvaardigen ten aanzien van de wereldopinie – wanneer achteraf zou blijken dat metaalarbeiders deze buizen ombouwen tot Qassamraketten. Sinds [de geschiedenis heeft bewezen dat] niets anders dan enkel het Israëlische leger de demilitarisering kan garanderen en bewaken, zit Netanjahoe het volk van Israël te misleiden door hen iets voor te houden dat nooit kan worden bereikt.
Maar alles wat hierboven werd gezegd is niet eens het belangrijkste. De hoofdzaak is dat Netanjahoe het recht heeft erkend dat de Arabieren een soevereine staat mogen oprichten in ons thuisland. Geen enkele van al deze voorwaarden en reserveringen kunnen deze gruwel verbergen. Ieder die het recht aan zijn vijand toekent om een staat op te richten in zijn thuisland, heeft het beginsel verlaten dat er altijd vooraf moet onderhandeld worden over de prijs die zal moeten betaald worden. Wie zijn geloof heeft verlaten en van geloof veranderde, kan nadien niet meer aandringen op de naleving van zijn geboden van het geloof dat niet langer het zijne meer is. Wie ooit afstand heeft gedaan van zijn patrimonium heeft geen enkele basis meer om nog verder te bouwen op zijn eigen land.
Bronnen: Middle East and Terrorism: Demilitarized Palestinian State? door Prof. MK Arieh Eldad van 26 juni 2009, vrije vertaald en bewerkt door Brabosh; op deze blog: Israël zegt ‘ja, maar…’ tegen een Palestijnse staat [satire] van 15 juni 2009; Israël wil definitief af van Palestijnse staat van 30 mei 2009; De Palestijnen hebben al een staat: Jordanië van 23 juni 2009; Waarom zouden we naar twee staten streven als er al drie zijn? van 13 juni 2009; Twee statenoplossing voor Israël en Palestina: Ja maar… hoe en waar? van 16 april 2009; 2-staten oplossing voor Israël en Palestina verder weg dan ooit van 2 maart 2009; De Standaard Netanyahu aanvaardt ontwapende Palestijnse staat van 15 juni 2009; Jerusalem Post: Full text of Binyamin Netanyahu’s Bar Ilan speech van 14 juni 2009; Obama: Netanyahu’s speech an important step forward; PM calls for demilitarized PA state door Herb Keinon; PA: Netanyahu has buried peace process door Khaled Abu Toameh
Het ‘vredevolle’ nucleaire programma van Ahmadinejad [satire]
Ahmadinejad: “De Holocaust is een mythe !” – “De aarde is plat !” – “En mijn nucleair programma is vredelievend !”
Opschriften: ‘Vreedzame wapentrainingen voor Jihadisten’ – ‘Vreedzame gijzelingen’ – ‘Vreedzame ophangingen en amputaties’- ‘Vreedzame Holocaust ontkenning’ – Ahmadinejad: “Het vreedzame nucleair programma ? Eerste deur links !”
“Laten we Israël van de kaart vegen !” – “Ben je gek geworden? Straks zullen de Verenigde Naties ons nog met een boze e-mail vergelden !”
Ahmadinejad: “Ja het is een bom, maar het is een vreedzame bom !”
Obama en de vlieg
De beelden waarop president Barack Obama met de vlakke hand een vlieg dood mepte gaan nog steeds de wereld rond. Het geheim achter die magische trefzekerheid?
Dry Bones was wellicht één van de eersten die erachter kwam en onthult dit hier in cartoonvorm. Hij laat Obama opdraven als Mister Spock, de Vulcan uit de beroemde allereerste SF-reeks ‘Startrek’, die wereldwijd werd uitgezonden tussen 1966 en 1969. De opvallende gelijkenis tussen Obama en Mister Spock is geen toeval. 
De Vulcan gebruikt hier zijn magische mentale krachten om een vlieg plat te slaan, door zich eenvoudig in te beelden dat het een Joodse nederzetting op de Westelijke Jordaanoever was: “I got the sucker“. Dat kon niet missen…
Moonwalker Michael Jackson voor altijd naar de maan
Michael Jackson, de King Of Pop, is niet meer. Vannacht is hij overleden aan een hartstilstand. Vijftig jaar is hij geworden. Bekijk hier de laatste foto. Michael plande met zijn This Is It-tour een zoveelste comeback op 13 juli 2009, die omwille van zijn zwakke gezondheidstoestand verzet werd naar maart 2010. Blijkbaar is de enorme druk van de reeds vijftig uitverkochte concerten hem fataal geworden. Wacko Jacko, zoals hij om zijn excentrieke levensstijl genoemd werd, verkocht wereldwijd 750 miljoen albums en won dertien Grammy Awards. Voor mij blijft hij altijd de Mister Thriller uit 1982, de enige plaat (toen nog elpee) van Michael Jackson die ik ooit heb aangekocht. De rest van zijn werk – behoudens een paar singles – vond ik nooit goed genoeg om in huis te hebben. 1982 was meteen het jaar dat Michael Jackson met de LP èn de film Thriller, muzikaal en expressief de hele wereld aan zijn voeten legde èn… tegelijk ook de muziekvideo heeft uitgevonden. Hij zou die stunt nadien nooit meer herhalen. De rest van wat er allemaal nadien met hem gebeurde is te intriest om het hier te verhalen. Het verbaast me dat hij nog de 50 jaar heeft gehaald. Lees over diens lichamelijke conditie ondermeer in De Standaard van 29 juni 2009: Michael Jackson was kaal en mager bij zijn dood
De moonwalk
De wereld stond even stil, nee, liep een stukje achteruit, toen Michael Jackson in 1983 zijn moonwalk introduceerde, tijdens het tv-programma Motown 25: Yesterday, Today, Forever. Het tegen-de-wind-in-loopje, Jackson die vooruit leek te lopen maar achterwaarts bewoog, deed miljoenen monden openvallen, werd Jacksons danshandtekening, een wereldwijd behendigheidsspel op schoolpleinen en straathangplekken, en de beroemdste danspas op aarde. Hoe dans je de moonwalk? Plaats de rechtervoet achter de linker, til de hak van de rechtervoet omhoog tot op de tenen wordt gestaan, glij dan met de linker achteruit tot achter de rechter, en til al doende de linkerhak omhoog, terwijl de rechtervoet weer naar de platte stand terugkeert. Als u nu het bovenlichaam finetuned in tegenwindmimiek, een hand aan de hoedrand zou mooi zijn, doet u de maanwandeling. Blijf oefenen, en kijk ondermeer op onderstaand Youtubefilmpje hoe Michael het deed..
Hoofddoekendebat laait opnieuw op in Antwerpen
Interessante reactie van Yves Van de Steen over de hoofddoeken, alhoewel ik persoonlijk niet zover ga om hoofddoeken te verbieden. Zo ‘n verbod kan zich tegen iedereen keren, inclusief de Joden. Uiteraard schaar ik me wel achter een verbod op de boerka, waar de Franse president Sarkozy voor pleitte, wat ik er ver over vind. Anders gezegd: wanneer Yves de ‘hoofddoek’ in zijn repliek zou vervangen door ‘boerka’ , klopt de tekst – wat mij betreft – weer voor de volle 100 procent. Wie meer wil weten over de hijab (=hoofddoek) kan bijvoorbeeld dit lezen in Onze Wereld: Geen Sex in the City en Tussen seks en sharia
Yves Van de Steen: “Ik ben een kosmopolitisch democraat met een liberaal humanistische kijk op het leven en de staatshuishouding. Mijn seculiere levensvisie wordt niet langer verdedigd in democratisch Europa, dat steeds weer door de knieën gaat voor een lange reeks luidruchtige eisen van de islam. De hoofddoek maakt deel uit van een complex van religie, waarbij ook eerwraak, vrouwonvriendelijke rechtssystemen, taboes op seksualiteit, geweld tegen vrouwen, verbod op abortus en een geheel aan ethisch onrechtvaardige praktijken horen. Moslima’s lijden onder de islam.
Chadortt Djavann
De islam is een bijzonder vrouwonvriendelijke religie. De goed georchestreerde islamitische campagne tegen het vrije Westen, tegen de scheiding van kerk en staat, tegen de scheiding der machten en tegen de rechten van de mens waarbij vooral de gelijkheid tussen man en vrouw wordt geviseerd, wordt steeds heftiger. Na een decennialang gevecht van onze moeders en zusters werd deze gendergelijkheid uiteindelijk afgedwongen. Nu wordt deze door de steeds grimmiger en nimmer aflatende haatcampagne van de islam bestreden als de pest.
Chadortt Djavann, een Iraanse vrouw die door het totalitaire theocratische Iran onder Khomeiny gedwongen werd te leven volgens de sharia, en daarom de sluier moest dragen, ergert zich aan de islamitische gemeenschap in westerse democratieën en het cordon van politiek correcte intellectuelen, die met een beroep op vrijheid van religie ervoor kiezen, er zelfs voor strijden, om een hoofddoek te mogen dragen.
Ikzelf sluit me aan bij Djavann voor wie de hoofddoek symbool is voor onderdrukking van de vrouw door de islam. Dit symbool past niet in onze democratische samenleving. Djavann interpreteert het dragen van hoofddoeken in liberale democratieën als een protest, een verzet tegen het Westen en een pleidooi voor een islamitische samenleving. In de islam is een meisje niet geschapen om verlangens en begeerten te hebben, enkel om voorwerp van begeerte van de man te zijn. Voor dergelijke oerreactionaire visie op het menselijk bestaan bedank ik feestelijk.
Via de hoofddoek( helemaal geen sjalleke maar een agressief islamitisch symbool) probeert de Wahhabistische opdringerige islam voet aan wal te krijgen in de basis van onze samenleving: het onderwijs. Een objectieve wetenschappelijke neutrale opvoeding is de voedingsbodem van de liberale democratie die staat voor gratis verplichte leerplicht en vrijheid van meningsuiting en informatie. Als humanist wil ik dat mijn kinderen kunnen genieten van gemengde leerplicht, biologie (inclusief Darwin), aardrijkskunde met de laatste wetenschappelijke bevindingen van Copernicus en Galilei (volgens de islam is de aarde plat en gaat de zon onder in een plas ! ), lichamelijke opvoeding met gemengd zwemmen zonder angst voor het menselijk lichaam, degelijk taalonderricht…enz.
Mijn kind mag zich niet hullen in zwarte gewaden tot op de grond en bijpassende hidjab…weg met die handel. De stemmen van atheïsten, agnostici en humanisten moeten ook gehoord worden. De sluipende islamisering van onze samenleving moet nu op een hoffelijke, maar kordate manier gestopt worden. België is ( tot nader order) een democratie en mag geen islamitische theocratie worden. Maar de deelstaat Vlaanderen neemt geen decreetgevende initiatieven om zijn onderwijs te beschermen. Het is de plaatselijke onderwijsmacht, zoals de eenzame schooldirectrice, die het moet zien te klaren. Een moedige
dame aangevallen door de machtige islamitische lobby met zijn politiek correcte slinkse intellectuelen. Frank Van den Broucke en de rest van zijn collega’s laten Karin Heremans van het K.A. in Antwerpen aan haar lot over. Onbeschoft, laf en onverantwoordelijk dat gedrag.
Vaarwel Yasmine, slaap zacht lieve vriendin…
Medeleven betuigen met de nabestaanden van Yasmine (Hilde Rens) kan hier
Antwerpen 1 oktober 2006, Yasmine op het Concert tegen Onverdraagzaamheid 0110
Update 30 juni: De uitvaart van Hilde Rens, alias Yasmine, is voorzien voor vrijdag 3 juli 2009 in het crematorium Schoolselhof in Wilrijk. De plechtigheid start om 13.30 uur.
Zangeres en presentatrice Hilde Rens, beter gekend als Yasmine, is op 37-jarige leeftijd overleden. Ze besliste zelf om uit het leven te stappen. Dat deed ze door zich op te hangen aan een boom nabij het huis van haar zus in Kontich. Ze had een metalen draad aan een tak vastgemaakt en zich verhangen. Rond 14u vond de politie het stoffelijke overschot van de zangeres en tv-presentatrice. Dat meldt Het Laatste Nieuws. Een wijkagent vond haar lichaam bij een schuur op amper 100 meter van haar woonplaats.
Op de VRT sloeg het nieuws in als een bom. ‘Yasmine was al jaren een van de boegbeelden van de VRT en een graag geziene collega.’ Eind april maakte Yasmine de breuk met haar partner Marianne Dupon bekend. ‘We laten elkaar los’, vertelde ze toen. Yasmine en Marianne huwden in augustus 2003. In maart 2007 beviel Dupon van een dochtertje Ella Louise. Yasmine zei, na relaties met tv-gezicht Dieter Troubleyn en presentatrice Alexandra Potvin, openlijk dat Marianne de vrouw van haar leven was.
Deze maand circuleerden er berichten dat het niet zo goed zou gaan met het Eén-gezicht. Sinds de scheiding was Yasmine fel vermagerd en volgens vrienden was ze erg depressief. “De presentatrice is erg vermagerd, en was de laatste weken steeds minder present op het scherm”, schreef het dagblad. Story schreef deze week nog dat Yasmine mogelijk na haar huwelijk ook haar job zou verliezen. Ongetwijfeld zal de Reyerslaan er ook wel wat mee te maken hebben. Want het was daar dat de genaamde Hilde Rens te horen kreeg dat al haar contracten met de openbare omroep eerlang zouden worden opgezegd. C4. Tabula Rasa. Geen ‘Rode Loper’, geen ‘omroep’, geen ‘Zo is maar één’. Ook gemerkt dat het bij de VRT oorverdovend stil bleef na de wanhoopsdaad?
Yasmine (rechts) met haar levenspartner Marianne Dupon waarmee ze in 2003 huwde
Yasmine, artiestennaam van Hilde Rens uit Kontich, bracht negen albums uit en presenteerde tv-programma’s bij VTM en later bij de VRT. Yasmine is bekend als presentatrice van het showbizzprogramma “De rode loper” en van “Zo is er maar één”, een show waarin het Nederlandstalige lied centraal stond. Ze was ook zelf zangeres en is bekend van nummers als “Vraag me niet waarom” en “Porselein”. Ze toerde ook met een theatershow rond liedjes van Leonard Cohen. In februari startte Yasmine nog met een nieuwe tournee “Yasmine houdt woord”. Daar hoorde ook een dichtbundel bij.
De zangeres was zes jaar getrouwd met Marianne Dupon, de winnares van de eerste editie van “De mol”. Ze kregen samen een dochter. In april kwam er een einde aan het huwelijk. Çavaria, de voormalige Holebifederatie, vernam het overlijden van Yasmine vlak na hun colloquium in Antwerpen.
Woordvoerder Yvan Brys: “Het zette meteen een grote domper op het enthousiasme over onze nieuwe naam. Yasmine betekende zeer veel voor de nieuwe generatie holebi’s. De ongedwongen manier waarop ze openlijk lesbisch was maakte haar voor velen een rolmodel”.
Çavaria (de voormalige Holebifederatie) en Wel Jong Niet Hetero (nationale holebi-jeugdbeweging) bieden familie en vriendenkring hun oprechte gevoelens van medeleven aan. In november 2007 was Yasmine nog te gast op de L-day waar ze de openingsact voor haar rekening nam. In 2008 eindigde ze als tweede in de Hot Pot Poll, een verkiezing georganiseerd door het team van de L-day.
Bronnen: Het Nieuwsblad: Holebi’s verliezen ‘grootste Belg’; Officiële website van Yasmine; De Standaard: Yasmine stapt uit het leven donderdag 25 juni 2009; De Redactie.be: Yasmine (37) is overleden; De Standaard: Yasmine vermagerd maar niet ontredderd door Kristof Bohez van 12 juni 2009 en Yasmine en Marianne Dupon verwelkomen dochtertje van 10 maart 2007; Talk of the Town: Yasmine en Marianne Dupon gaan scheiden door Benjamin van 28 april 2009 en Yasmine: “Ik had geen nood aan lang aanvaardingsproces” door Benjamin van 17 augustus 2007; Het Nieuwsblad Lifestyle: Biografie Yasmine; Les’ is more: Yasmine is overleden; Holebi.info: België: Yasmine doet mee aan de 0110-concerten
