Dagelijks archief: 15 juni 2009
Toenemende radicalisering bij Belgisch-Marokkaanse moslims
Brabosh.com op 23 nov. 2011:
Een topic annex video interview met Arthur van Amerongen die ik hier op 15 juni 2009 plaatste, heb ik naar aanleiding van het toenemend en steeds verwilderend antisemitisme in Brussel hoofdstad, heden opnieuw omhoog gekrikt.
Het Joodse meisje dat door 5 medeleerlingen van Marokkaanse origine werd afgetuigd op vrijdag j.l. is helemaal geen alleenstaand feit. Het gegeven dat ruim een kwart van de Brusselse bevolking van moslimorigine is en rekening houdend met het onderzoek van Dr. Elchardus waarin hij concludeert dat ruim de helft van de Brusselse moslims ronduit antisemitisch is, is me dunkt alarmerender dan ooit het geval is geweest.
Het wordt tijd dat we een kat een kat noemen. Ophouden met het hoofd in het zand te steken en wegkijken als er wat vreselijks gebeurt. We moeten de daders durven aanwijzen met naam, toenaam en origine. En de andere helft medeburgers in Brussel van moslimorigine die beweert dat ze niet-antisemitisch zijn, moeten dat maar eens bewijzen door bijvoorbeeld hun medemoslims en moslima’s te wijzen op de rechten en plichten van àlle Belgische onderdanen en hen wat meer tolerantie bijbrengen voor andersdenkenden. Zeggen “dat is de islam niet”, “zo ben ik niet”, volstaat al lang niet meer. Dàt stadium zijn we voorbij!
Toenemende radicalisering bij Belgisch-Marokkaanse moslims
Marokkanen. Oorlogscorrespondent Arthur van Amerongen is er sinds zijn studietijd in Amsterdam aan verslingerd. Nadat hij afstudeerde, werd hij jarenlang oorlogscorrespondent in het Midden-Oosten. Het afgelopen jaar dook hij onder in de Brusselse moslimwereld in Brussel. Zijn boek BXL EURABIA is even verbluffend als hallucinant.
In 2006 won Arthur van Amerongen de Prijs van de Nederlandse journalistiek voor een evenwichtig verhaal over Marokkanen in Het Parool. In 2005 won hij samen met Rob Muntz De Zilveren Reissmicrofoon voor De inburgerking, een programma op VPRO, alweer over Marokkanen. Altijd hield hij die getergde bevolkingsgroep dicht tegen de borst.
Na zijn verhuizing naar Brussel merkte hij hoe de lucht daar zeer betrokken raakt.
Knack magazine: In Het Parool schreef u dat u van Marokkanen hield, ondanks de laffe moord op Theo van Gogh. Na een dik jaar van infiltratie in de Brusselse moslimwereld schrijft u dat u het gros van de Marokkanen niet meer kunt luchten. Waar is het fout gegaan?
ARTHUR VAN AMERONGEN: Nu ik Brussel verlaten heb en er enige afstand tot mijn onderwerp is ontstaan, komt ook mijn relativeringsvermogen terug. Bovendien hebben enkele incidenten tijdens de laatste tijd van mijn verblijf in Brussel me wat getekend. Ik werd in de Hoogstraat gemolesteerd door een groep Marokkanen, nadat ze eerst mijn vriendin voor hoer hadden uitgescholden en ik vervolgens ‘je zuster’ naar ze riep. Ik maakte ook een paar berovingen mee. Zo was het gevoel voor nuanceren verdwenen.
Ik had hoe dan ook enorm veel moeite met de dubbele moraal van hun cultuur: aan de ene kant is er het gedweep met hun verheven moraal en de superioriteit van de islam, aan de andere kant is er een groeiende minachting voor onze bevochten liberale idealen. Er is een soort bandeloosheid ontstaan onder Marokkanen omdat ze neerkijken op onze cultuur. Onze vrouwen zijn allemaal hoeren. Bij de Marokkanen wordt de eer van de vrouw zogenaamd maximaal beschermd. Ze kijken ook voortdurend hoe ver ze kunnen gaan. Hun houding is vaak provocerend.
Knack: Marokkanen in Brussel staan sterk onder druk van de jihad. Is de druk op de ketel daar werkelijk zo veel sterker dan in Amsterdam?
VAN AMERONGEN: Een bepaalde groep islamitische jongeren is gefascineerd door de jihad. Ik denk wel dat Brussel een tijdbom is. Marokkanen zijn er totaal gemarginaliseerd. Kijk naar de statistieken van de werkloosheid, de armoede, de slechte huisvesting, de discriminatie op de arbeidsmarkt, de criminaliteit. Ik denk dat de Marokkanen in Nederland, of liever in Amsterdam, het een stuk beter hebben dan de Marokkanen in Molenbeek. Voor veel jongeren is de islam er de enige troost. Ik heb in Brussel talloze lezingen bezocht in zaaltjes van islamitische verenigingen. Die worden bijgewoond door alle mogelijke jongeren, van hip gekleed tot op z’n Mekka’s. Dat verschijnsel bestaat in Amsterdam niet.
Betoging te Brussel van 11 januari 2009. Uitbuiting van de Holocaust door antisemieten onder het mom van anti-Zionisme en Israëlhaat
Knack: Komt er een moslimaanslag in Brussel?
VAN AMERONGEN: Het lijkt me een kwestie van tijd. Als je kijkt hoeveel mensen er in de laatste zeven jaar gearresteerd zijn in Brussel, weet je dat de stad een tijdbom is. Er is een urban legend die zegt dat er altijd een afspraak was tussen terreurgroepen en de overheid. Niet voor niets konden de Afghaanse moedjahedien hier begin jaren tachtig ongestoord een kantoor openen, omdat die de Sovjet-Unie bestreden in Afghanistan – typische Koude Oorlogpolitiek dus. Hetzelfde geldt voor het Algerijnse FIS: in Algerije gezochte terroristen kregen in België politiek asiel. Uiteindelijk vertrokken al die extremisten naar Londonistan, met alle gevolgen van dien voor het Verenigd Koninkrijk. België ligt uiteraard niet in Irak of Afghanistan, maar dat hoeft niet de enige reden te zijn voor een aanslag. Je hebt maar een gek nodig met een eigen agenda. Bovendien zijn er natuurlijk interessante doelwitten zoals de NAVO en het Europees Parlement. Veel zal afhangen van de buitenlandpolitiek van het EP.
Bronnen: Knack magazine: “Aanslag in Brussel is kwestie van tijd” van 8 augustus 2007; zie ook: Ook FBJP rekent nu af met Arthur van Amerongen door Micha Kat van 31 mei 2008 in Algemeen: op Verzet.org: Eurabië. De geheime banden tussen Europa en de Arabische wereld (Bat Ye’or); Van Jodenhaat naar zelfmoordterrorisme. Islamisering van het Europees antisemitisme (Dr.Hans Jansen)
Israël zegt ‘ja, maar…’ tegen een Palestijnse staat [satire]
De Israëlische premier Benjamin Netanyahu maakte gisteravond bekend dat hij kan instemmen met een Palestijnse staat, op voorwaarde dat die gedemilitariseerd is. ‘Het grondgebied onder Palestijnse controle moet worden ontwapend, met stevige veiligheidsgaranties voor Israël.’ “If we receive this guarantee regarding demilitarization and Israel’s security needs, and if the Palestinians recognize Israel as the state of the Jewish people, then we will be ready in a future peace agreement to reach a solution where a demilitarized Palestinian state exists alongside the Jewish state,” en dat was meteen de eerste keer dat Netanjahoe zei dat hij een soevereine Palestijnse staat wilde erkennen.
Volgens Dry Bones moet dit voor Hamas en Co zowat hetzelfde betekenen als een ‘hotdog zonder de worst’, of voor de Vlamingen als ‘een café zonder bier’. Geweld tegen Joden en tegen Israël is de enige bestaansreden voor Hamas. Aan de voorwaarden toegeven en de terreur afzweren, zou voor Hamas de feitelijke ontbinding betekenen van haar organisatie. Niemand in het M-O die gelooft dat Hamas daar ooit zal in toestemmen.
Netanjahoe voegde er aan toe dat Jeruzalem de verenigde hoofdstad van Israël moet blijven, dat de Palestijnen Israël moeten erkennen als ‘de staat van het joodse volk’ en dat de oplossing voor het Palestijnse vluchtelingenprobleem buiten Israël moet liggen – een terugkeer van vluchtelingen naar hun voormalige dorpen in het huidige Israël heeft hij uitgesloten. Goed nieuws ook voor het half miljoen Joodse Israëli’s op de Westelijke Jordaanoever die te horen kregen dat er weliswaar geen nieuwe nederzettingen meer worden ingeplant, maar dat de bestaande mogen wel blijven en verder uitgebreid worden.
Bronnen: De Standaard Netanyahu aanvaardt ontwapende Palestijnse staat van 15 juni 2009; Jerusalem Post: Obama: Netanyahu’s speech an important step forward; PM calls for demilitarized PA state door Herb Keinon; PA: Netanyahu has buried peace process door Khaled Abu Toameh
