Deze ‘Palestina-kwis’ circuleert al een tijd in diverse vormen op het internet, maar voor diegene die hem nog niet kent en de ‘Mythe van een zgn. Palestijnse staat‘ tot op heden kritiekloos heeft opgezogen, is dit een goede realiteitstest. Dry Bones heeft die kwis nu uitgetekend als cartoon. Mocht u iemand tegen komen die gelooft dat er ooit zoiets als een staat Palestina heeft bestaan, doe geen moeite en begin er geen discussie mee. Laat hem/haar “The Dry Bones State of Palestine Quiz” oplossen en je zal nadien gegarandeerd nooit niks meer van hem/haar horen.
Iran heeft de toegang tot Facebook geblokkeerd, in aanloop naar de presidentsverkiezingen op 12 juni aanstaande. Dit om aanhangers van de oppositiekandidaten van huidig zittend president Ahmadinejad te beletten campagne via het internet te voeren. “Volgens bepaalde surfers op het internet werd de site verbannen doordat de aanhangers van presidentskandidaat Mir Hossein Mousavi Facebook gebruikten om zijn ideeën beter te helpen verspreiden,” meldde ILNA, dat nauw aanhangt bij de Iraanse hervormingsgezinde partijen.
Voormalig eerste-minister Mousavi wordt beschouwd als de belangrijkste tegenkandidaat voor Ahmadinejad en hij wordt hierin gesteund door voormalig president Mohammad Khatami en de belangrijkste hervormingsgezinde partijen. Op Facebook bestaat een pagina voor Mousavi die meer dan 5.000 aanhangers telt. Die bevat biografische details van de kandidaat, uitspraken en politieke voorstellen, evenals foto’s van hem en van zijn fans.
Teheran, 22 mei 2009. Mohsen Rezai: 'Israël in één klap wegvagen'
De vierde presidentskandidaat, Mohsen Rezai, liet zich vandaag zondag ook al opmerken met zijn uitspraken dat hij Israël in één klap van de kaart kan vegen als hij tot president wordt gekozen. “Ik zou hen met één slag voor altijd kunnen stoppen,” aldus Mohsen Rezai eraan toevoegend “Mijn overheid begrijpt raketten en tanks net zo goed als buitenlands beleid en weet precies waar de gevoelige punten van Israël liggen.” Hij deed zijn uitspraken na een peiling in Israël waaruit bleek dat de helft van de Israëliërs voorstander is van een directe aanval op de nucleaire faciliteiten in Iran.
Oppositie voeren in Iran is geen gemakkelijke, zo niet haast onmogelijke opdracht en het internet is één van de weinige middelen voor bloggers en surfers om hun stem te laten horen. Zo was er op Facebook een commentaar te lezen van één van de fans van Mousavi: “De regering van Ahmadinejad heeft schande gebracht over alle Iraniërs van over de ganse wereld.” Iran is na Myanmar (ex-Birma) het land met de meest repressieve internetcensuur.
Ook de geschreven pers heeft het erg moelijk. Afgelopen zondag 17 mei 2009 werd het Iraanse dagblad Yas No (Nieuwe Jasmijn) verschijningsverbod opgelegd, precies een dag nadat het opnieuw verscheen na een verbod van zes jaar, meldde het ISNA nieuws agentschap. Facebook werd in 2004 opgericht door Mark Zuckerberg, een voormalige student aan de Harvard Universiteit en heeft op dit ogenblik wereldwijd meer dan 175 miljoen gebruikers. In Iran is deze dienst normaal beschikbaar in het Farsi en het Engels.
Intussen werden afgelopen weekend opnieuw vier mensen opgehangen in Shiraz, een stad gelegen in het zuiden van Iran. De geëxecuteerden waren een vrouw met de voornaam Afsaneh, een Afghaanse man en twee Iraanse mannen. Sinds 1 januari van dit jaar werden meer dan 190 mensen opgehangen in Iran. Onder hen meer dan 30 minderjarigen of mensen die minderjarig waren op het ogenblik van de ten laste gelegde ‘feiten’. Dat is een stijging met maar liefst 70 procent in vergelijking met dezelfde periode verleden jaar. Het Iran onder de mullahs staat momenteel het eerste in de rangschikking in de wereld betreffende executies en is eveneens het hoogste gerangschikt wat executies door ophanging betreft. Een triest record.
Updated 23 mei 2009: De Amerikaanse journaliste Roxana Saberi is zaterdag 22 mei samen met haar ouders geland op de luchthaven Dulles van Washington. Na haar vrijlating heeft ze eerst nog een week in Wenen doorgebracht om te herstellen. Sabari (32), uit Fargo in Noord-Dakota, zat vier maanden in de gevangenis op valse beschuldigingen van spionage voor de VS in Iran. Na haar aankomst op het vliegveld nabij Washington bedankte ze iedereen die haar had gesteund tijdens haar gevangenschap in Iran. In haar dankwoord noemde ze onder anderen de Amerikaanse president Barack Obama en minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton. ,,Ik ben zo blij dat ik terug ben in de Verenigde Staten”, zei Saberi.
De Amerikaanse journaliste Roxana Saberi werd op 11 mei 2009 vrijgelaten uit de Evin-gevangenis in de Iraanse hoofdstad Teheran. Roxana werd in januari gearresteerd op beschuldiging van spionageactiviteiten voor de VS. Zij werd veroordeeld tot acht jaar opsluiting en ging prompt in hongerstaking. Op aandringen van de Amerikaanse president Barack Obama werd haar straf verminderd tot twee jaar voorwaardelijke gevangenisstraf en werd zij enkele uren later weer op vrije voeten gesteld. Zij werd aan de gevangenispoort opgewacht door haar verloofde, de filmmaker Bahman Ghobadi, haar ouders en haar advokaten.
Teheran, 11 mei 2009. Gelukkige ouders Reza Saberi en zijn vrouw Akiko wachtend op Roxana aan de poort van de Evin-gevangenis
Afgelopen zaterdag 23 mei ’09 heeft de Syrische president Bashar Assad, tijdens een ministerraad van de Organisatie van de Islamitische Conferentie in Damaskus, andermaal zijn onverzoenlijkheid getoond ten aanzien van het vredesproces in het Midden-Oosten. “Het falen van het vredesproces is een overduidelijke demonstratie dat Israël het belangrijkste obstakel vormt dat de vrede in de weg staat,” zei Assad en voegde er nog aan toe: “Wij, de Arabische naties en in het bijzonder Syrië, zullen onze zienswijze voor vrede als een strategisch doel niet wijzigen, inbegrepen de teruggave van de bezette gebieden.”
In behoorlijk Nederlands en in de context dat Syrië het bestaansrecht van Israël al 61 jaar lang weigert te erkennen en verscheidene aanvalsoorlogen heeft gevoerd tegen Israël (1948, 1967, 1973..), betekent dit letterlijk: “Zolang de Joodse staat blijft bestaan komt er nooit vrede.” Tijdens de Top van Doha van 16 januari 2009 omtrent het conflict in Gaza sprak een oorlogszuchtige President Assad zich wat explicieter uit dan afgelopen zaterdag: “[Deze staat] zal enkel mogelijk worden nadat alle niet-Joden uit Palestina werden verbannen en diegenen die achterbleven werden uitgeroeid.” Er is op dit ogenblik niks dat er op wijst dat Syrië opeens anders is gaan denken, integendeel. Het lijkt er eerder op dat Syrië – samen met Iran – het grootste obstakel is dat vrede in het Midden-Oosten blijft dwarsbomen…
Iran en Syrië: samen Israël vernietigen...
President Assad verdedigde ook de Syrische financiële en logistieke steun aan de vele terreurorganisaties – in het bijzonder dan de PLO, Hamas en Hezbollah – die de Joodse staat al jarenlang belagen, en vele duizenden onschuldige Israëlische burgers hebben vermoord: “Het falen van politieke methoden om op legitieme wijze hun rechten terug te krijgen, geeft hen het recht om zich te verzetten,” zei hij. Met zijn haatrede verwees hij impliciet naar de militair strategisch gelegen Golanhoogte die Israël sinds 1967 bezet houdt, nadat Syrië in het verleden herhaaldelijk met haar legers via de Golan Israël binnen was gedrongen om de Joodse staat te vernietigen.
Ook de Syrische Minister van Buitenlandse Zaken, Walid Moualem, had de dag voordien nagenoeg hetzelfde gezegd dat de vredesgesprekken tussen Syrië en Israël verder zetten ‘zinloos’ blijft zolang de Joodse staat geen bindende belofte doet dat het zich zal terugtrekken uit de Golanhoogte: “Zolang Israël aan deze voorwaarden niet wil voldoen zien wij het nut er niet van in om zinloze onderhandelingen te voeren,” zei Moualem op de Syrische staatszender, eraan toevoegend dat “onderhandelingen waardeloos zijn als er geen echte Israëlische wil is om vrede te sluiten en zolang de Verenigde Staten er zich niet mee bemoeien. Wij keren niet terug [naar de onderhandelingstafel] om onze tijd te verdoen.”
Israël heeft echter steeds benadrukt dat het overdragen van de Golanhoogte alleen zal plaatsvinden als Syrië definitief haar steun aan de moslimterroristen opgeeft, alsmede de banden met Iran doorsnijdt. Waarschijnlijk zal president Obama Israël binnenkort dwingen tot verregaande concessies op dit gebied, om een vredesverdrag toch mogelijk te maken.