Brabosh.com

In Irak werden door moslimfundi ’s enkele tientallen soennietische en sjiietische moslims op gruwelijke wijze vermoord. Hun billen werden eerst aan elkaar vastgelijmd, waarna ze een laxeermiddel kregen toegediend… Een mensenrechtenorganisatie die zich focust op de rechten van holebi’s maakte dit bekend. Amnesty International bevestigt het gruwelverhaal en schrijft dat sinds afgelopen decembermaand zeker 60 homoseksuelen werden vermoord. Intussen is vrijwel zeker dat 63 homoseksuele mannen op gruwelijke wijze werden mishandeld en wellicht de meesten werden vermoord.

Bedreigingen tegenover families die een homoseksueel in hun gezin hadden zijn al jaren aan de gang. Een VN-mensenrechtenrapport uit 2006 heeft vele gevallen gedocumenteerd van gewelddadige aanvallen op homo’s in Irak. Nog volgens eerdere rapporten heeft een groep gekend als Ahl al-Haq (De Rechtvaardigen) homoseksuelen bedreigd in de sloppenwijk Sadr City van de Iraakse hoofdstad Bagdad. Zij publiceerden een lijst met 10 namen van homo’s en schreven eronder: “Wij zullen jullie doden, zondaars!” De lijken van drie homoseksuele mannen werden kort daarna aangetroffen.

Ayatollah Ali al-Sistani: “Doodt een homo voor Allah !”

Mensenrechtenactivist Yina Mohammad vertelde aan Alarabiya.net dat “Een anti-homogroepering een lijm gebruikte die zo sterk is dat die alleen operatief van de huid kan worden verwijderd“. Geschokt voegde hij eraan toe dat “Nadat de billen aan elkaar zijn vastgeplakt, de slachtoffers laxeermiddel krijgen toegediend. Omdat ze hun behoefte niet kunnen doen, leidt die marteling soms zelfs tot de dood. Tot nu toe zijn 63 mensen op die manier gemarteld“, aldus Yina Mohammad. De organisatie Iraqi LGBT die in Irak opkomt voor de rechten van homoseksuelen en lesbiennes heeft de gruwelijke martelpraktijken bevestigd.

Volgens Iraqi LBT werden sommige slachtoffers die de marteling overleefden, zelfs geweigerd in een ziekenhuis. De uiterst pijnlijke marteling werd gefilmd via mobilofoons doorheen heel Irak verspreid. “De anti-homocampagne ging drie weken geleden van start, nadat moslimextremisten met fatwa’s opriepen tot het afmaken van homo’s“, zegt Mohammad. Die wijt de toename van het aantal homoseksuelen overigens aan het groeiende conservatisme, die het omgaan met het andere geslacht alsmaar moeilijker maken in Irak. Zo riep de sjiietische leider Ayatollah Ali al-Sistani in het voorjaar een fatwa uit over de homoseksuele gemeenschap van Bagdad: “Doodt een homo voor Allah!”

Bronnen: Mideast Youth: Kill the Iraqi gays? van 6 mei 2009; Safe Delicious Pork: They kill people like us,’ says gay Iraqi van 4 mei 2009; Het Laatste Nieuws: 63 homo’s op gruwelijke wijze mishandeld in Irak van 27 april 2009; GayandRight: Gays are tortured and then killed in Iraq…. van 20 april 2009; Alarabya.net: Iraqi militias use brutal torture against gays van 25 april 2009; Lord of the Mideast: Iraq: Ayatollah Sistani says death to gays van 16 maart 2006; Aliennews: THE ‘MODERATE’ van 1 november 2006

In de vroege ochtenduren van zaterdag 25 april 2009 was het opeens een drukte van belang op de begraafplaats van Khavaran in Iran. Iraanse soldaten in werkplunje, vergezeld van zware graafmachines en vrachtwagens maakten oude massagraven open op de begraafplaats en gooiden de stoffelijke resten van de genocide uit 1988 op de camions. De resten werden afgevoerd naar een onbekende bestemming.

Nadien werd verse grond aangevoerd, de massagraven terug opgevuld en de grond terug geëgaliseerd. Aldus werden de laatste bewijzen van de massaslachtingen eind jaren ’80 onder het Iraanse bewind verwijderd. Een aantal nabestaanden waren getuigen van deze cover up-actie en verzamelden resten van skeletten die boven kwamen tijdens de opgraving, als bewijs van deze geheime operatie.

Tot de vernietiging van de massagraven van Khavaran werd al veel eerder persoonlijk besloten door de Opperste Leider van de moellahs Ali Khamenei (afbeelding links) en die taak werd op de persoonlijke agenda geplaatst van Mahmoud Ahmadinejad, die in die tijd burgemeester was van de Iraanse hoofdstad Teheran. De regerende moellahs, die deze onderneming moesten uitvoeren, deden dit onder het mom van het omvormen van de begraafplaats naar een openbare begraafplaats.

Ali Khamenei, de Opperste Leider van de moellahs, beval de doofpot operatie

Echter, ze werden later gedwongen af te stappen van het idee omwille van de luide protesten en manifestaties door de nabestaanden van de slachtoffers van toen (afbeelding hiernaast rechtsboven herdenking uit 2005 op Khavaran). In 2006 besloot Ahmadinejad, thans verkozen door de moellahs als president van het land, tot de afbraak van de grafstenen, die families in de loop der jaren op de begraafplaats voor de vermoorde politieke gevangenen hadden geplaatst.

De veiligheidstroepen van het Iraanse regime namen vervolgens verscheidene maatregelen om te voorkomen dat gezinnen van de slachtoffers de begraafplaats nog zouden kunnen bezoeken en die er gewoontegetrouw elke vrijdag een eredienst hielden. Ze deden dat door de hoofdtoegangsdeur tot de begraafplaats af te sluiten en dicht te lassen. Daarnaast hadden de veiligheidstroepen op talrijke wijzen getracht de bezoeken van de families aan het kerkhof te verhinderen door regelmatig leden van de bezoekende families af te tuigen en andere soortgelijke intimidaties. Zij vertelden de families dat ze enkel – mits toelating van het regime – de begraafplaatsen mochten bezoeken. Daar is nu allemaal een (voorlopig) einde aan gemaakt door de verwijdering van de massagraven naar ‘onbekende’ bestemming.

Massale lynchpartijen in 1988 Iran

Wat vooraf ging: In 1988, in een daad van ongekende brutaliteit door het moellahregime, werden enorme geulen op de begraafplaats van Khavaran uitgegraven en werden er duizenden lichamen van afgeslachte politieke gevangenen gedumpt in deze massagraven. Daarna probeerde het regime deze menselijke catastrofe te verduisteren door leugens en misleiding. Echter, het Iraanse Verzet publiceerde tal van documenten en bewijzen van deze onmenselijke misdaad en maakten deze bekend aan de wereldpers.

In het verloop van dit bloedbad, dat een duidelijk voorbeeld is van een misdaad begaan tegen de menselijkheid, werden wellicht meer dan 30.000 politieke gevangenen (Amnesty International spreekt van 4.500 à 5.000 gekende slachtoffers), van wie velen al hun gevangenisstraffen hadden uitgezeten, naar de galgen gezonden om er massaal te worden opgehangen. Zij werden ervan beschuldigd steun te hebben geboden of te sympathiseren met leden of lid te zijn van de People’s Mojahedin Organization of Iran (PMOI). De executies van de politieke gevangenen werden groep na groep uitgevoerd, in overeenstemming met het religieuze decreet (fatwa), afgegeven door ayatollah Ruhollah Khomeini, de stichter van het regime van de moellahs.

Bronnen: NCRI: Iran – Khavaran Cemetery: Mullahs move remains of victims of massacre to undisclosed location van 2 mei 2009; American Thinker: The 1988 Iran massacre: crimes against humanity van 22 september 2004; Iran Press Service: Massacre of 1988 in Iran door Jahanshah Rashidian van 1 september 2007; Fox News: Another Mass Killing in Iran: An Affront to Human Dignity van 30 juli 2008; Amnesty International Document MDE 13/118/2008 – Iran: The 20th anniversary of 1988 “prison massacre” van 19 augustus 2008; Patvands Iran News: Iran: The 20th Anniversary of 1988 ‘prison massacre’ van 21 augustus 2008; Gozaar.org: Twenty Years of Silence: The 1988 Massacre and the Quest for Accountability door Kaveh Shahrooz van 18 juli 2008 en van dezelfde auteur het rapport (PDF-file); Human Rights Watch: Ministers of Murding: Pour-Mohammadi and the 1988 Prison Massacres van december 2005

Het terrein in Jamlitz waar de stoffelijke resten van meer dan 750 Joodse gevangenen door de nazi's werden vermoord en begraven

Op 22 april 2009, de 64ste verjaardag van de bevrijding van het contratiekamp van KZ Sachsenhausen, werd een aanvang gemaakt met het openleggen van een massagraf waar naar verluid ca 753 stoffelijke resten liggen begraven van Joodse mannen en vrouwen die tijdens de laatste dagen van het 3de Rijk door de nazi’s werden vermoord. Het gaat hier om vermoorde Joodse gevangenen van een bijkamp van Sachsenhausen, met name KZ-Außenlager „Lieberose” in Jamlitz in de Duitse staat Brandenburg, dat tot aan de Wiedereinmachung in 1991 van Oost- en West-Duitsland gelegen was in het voormalige Oost-Duitsland, dicht bij de grens met Polen.

Het betreft hier een massagraf dat wellicht één van de laatste is op Duitse bodem, dat tot nog toe niet werd onderzocht. Aan de feitelijke toelating van de opgraving gaat een lange pijnlijke geschiedenis vooraf. Het begint met de feitelijke liquidatie van het kamp op 2 februari 1945 wanneer 1.342 gevangenen van het bijkamp Lieberose, die te ziek waren om de lange voetmars te ondernemen naar het Duitse binnenland, door de Waffen SS werden dood geschoten.

Op 27 januari 1945 werd KZ Auschwitz bevrijd door het Rode Leger. Enkele dagen voordien werden duizenden Joodse gevangenen gedwongen om te voet een lange mars doorheen de ijzige koude en sneeuw naar het Duitse binnenland te ondernemen. De Sovjet-Russen trokken verder op en ook in Sachsenhausen en in de bijkampen besloot men tot evacuatie. Zij die nog fit genoeg waren om te stappen werden verzameld en trokken door de sneeuw het binnenland in, de overigen werden dood geschoten.

In KZ-Außenlager „Lieberose” liquideerden op 2 februari de nazi’s een eerste groep van 589 gevangenen. Hun graf werd in 1971 ontdekt en geopend. De dag later werden nog eens 753 gevangenen geliquideerd en begraven. Het is dat 2de graf waar lange tijd moest op gewacht worden vooraleer het kon geopend worden.

Na het einde van de Tweede Wereldoorlog werd Duitsland verdeeld onder de geallieerde invloedsferen.  Het bijkamp KZ-Außenlager „Lieberose” in de staat Brandenburg werd Oost-Duitsland en viel onder de Sovjet-Russische invloed. Het is pas na 1991 dat er terug kon gedacht worden aan het openen van het 2de massagraf van KZ-Außenlager „Lieberose”.

Ook geen eenvoudige zaak want de eigenaar van het terrein waar het massagraf was gelocaliseerd weigerde om nog steeds onopgehelderde redenen tot verleden jaar 2008 de toelating tot opgraving. Pas na jarenlange juridische strijd met de locale autoriteiten werd eindelijk met de eigenaar voor de rechtbank een deal bereikt voor de aankoop van dit onroerend goed. Naar verwacht zullen de opgravingen ongeveer drie weken in beslag nemen. Later zal er een herinneringsmonument worden geplaatst.

Hieronder video met verslag over de opgravingen in AL Lieberose

Bronnen: Haaretz / Associated Press : Germany to excavate yard said to hold remains of 753 Jews killed by Nazis van 21 april 2009; Blast Magazine: Jewish mass grave to be excavated in Germany van 25 april 2009; Finding Dulcea: Mass Grave of Nazi Labor Camp Victims to Be Unearthed van 23 april 2009; Deutsche Welle: German authorities to excavate suspected WWII mass grave van 22 april 2009; NPR / Associated Press: Germans To Excavate Nazi-Era Mass Grave van 21 april 2009; KZ-Nebenlager „Lieberose”

Welkom in Gay Tel Aviv ! Zoals elk jaar zal ook nu Tel Aviv de 11de Gay Pride Parade hosten. Die heeft dit jaar plaats op vrijdag 12 juni 2009. Terwijl elders in de moslimlanden van het Midden-Oosten homoseksuelen bijna wekelijks in het openbaar op de markt aan een kraan of vorklift worden opgehangen (in Iran bijvoorbeeld…), gaat het er in die zogenaamde ‘gruwelijke Zionistische Apartheidsstaat‘ een heel stuk democratischer en liberaler aan toe. Dit tot grote spijt voor wie het benijdt!

Israel’s nationale luchtvaartmaatschappij El Al Airlines is afgelopen maandag 4 mei begonnen met de marketing voor de aanstaande Gay Pride Parade door het aanbieden van interessante voordeelpaketten speciaal gericht naar de internationale homogemeenschap. El Al werk hiervoor nauw samen met de Tel Aviv Tourist Association en Rov Hair, de factie van de stad. Het speciale pakket omvat een heen en terugreis vanuit Europa naar Tel Aviv, en drie overnachtingen in een hotel in Tel Aviv, alles samen voor de aantrekkelijke prijs van € 250 ($ 332).

Volgens bronnen uit de toeristische branche, is dit de eerste keer dat El Al zo’n directe en frontale aanpak voor het gay toerisme formuleert, een gemeenschap die doorheen de ganse de wereld zowel door reisbureaus als door luchtvaartmaatschappijen het hof wordt gemaakt, wellicht te wijten aan de grote potentiële winst die bij deze populatie kan gemaakt worden. Gemiddeld spenderen homoseksuele toeristen meer tijd aan vakantie dan niet-homo toeristen en staan zij in het algemeen bekend als de ‘betere geldverkwister’. De speciale pakketten zullen worden verhandeld op een niet minder unieke manier: duizenden homoseksuele Israëli die surfen op de gekende datingwebsite Atraf werden verzocht hun homoseksuele vrienden uit Europa uit te nodigen voor vakantie in Israël ,en genieten van een scala van evenementen die plaatsvinden tijdens de maand juni, de Gay and Lesbian Pride Month.

Toerismefolder voor homo's (foto: Danny Sadeh)

De evenementen zullen pieken tijdens de Tel Aviv’s Pride Parade, die dit jaar groter en beter zullen zijn dan ooit, als onderdeel van het Eeuwfeest van de stad (Tel Aviv werd gesticht in 1909). Als de campagne succesvol is zullen naar verwacht wordt honderden, zo niet duizenden, homoseksuele toeristen vanuit Europa de stad overstromen voor het eerst sinds het begin van de eerste Gay Pride Parades. De homogemeenschap van Tel Aviv is bijzonder opgetogen over het gezamenlijk initiatief met El Al. Gay travel agent Russell Lord, eigenaar van onder meer van Kenes International, die gespecialiseerd is in het brengen van homoseksuele toeristen naar Israël, zei op dinsdag: “Sinds de campagne werd gelanceerd heb ik gisteren al erg veel positieve reacties ontvangen van homoseksuele toeristen uit Duitsland, Zwitserland, Nederland en Griekenland, en ik had helemaal niet verwacht dat er zo snel zoveel reacties zouden zijn.”

“Tot nog toe hebben homo-toeristen vermeden om naar Israël te reizen omwille van de dure vluchten en omdat er ook geen pakketten voor een lang weekend werden aangeboden, enkel voor een week of een 10-dagen pakket. Dankzij deze campagne, geloof ik dat vele homo-toeristen op vakantie zullen komen naar Tel Aviv, en we zijn zeker blij met het aandeel in die taak dat El Al op zich heeft genomen.” De woordvoerder van El Al zei dat “de onderneming samenwerkt met de stad Tel Aviv en de hotelsector, met een gevarieerd aanbod speciaal op maat aangepast aan de diverse groepen, met het oog op de bevordering van het toerisme naar Israël.”

Niet iedereen in Israël is blijkbaar erg opgezet met de promotie actie van El Al. Zo bijvoorbeeld rabbijn Naftali Lobert, gemeenteraadslid van Tel Aviv, reageerde bijzonder ontstemd op dit bericht: “Het is een schande. Net op het ogenblik dat El Al veel begrip opbrengt voor de ultra-Orthodoxe gemeenschap, door onder meer de vluchten op sabbat af te schaffen en kosjere maaltijden te serveren tijdens de vluchten, zou het hier nooit aan mogen deelnemen. En algemeen gezegd over deze ganse Pride Parade – het zou veel beter zijn om een circusvoorstelling bij te wonen dan naar deze parade te kijken.“

Op de video: Reisagent Russel Lord over homohuwelijken

Bronnen: Gay Travel: TA Gay Pride parade to swing to the sound of the ‘Wedding March’ van 26 april 2009; Ynetnews: El Al appeals to European gays van 6 mei 2009; lees ook op deze blog: Tel Aviv verwelkomt in oktober het symposium voor homo’s en lesbiennes van 17 maart 2009; Uit de kast en in de straten van Tel Aviv (homoseksuelen in Israël) van 4 mei 2009; Homoparade in Jeruzalem en Het verzwegen leven van Marokkaanse homo’s van 3 februari 2009; Israëlische homo’s mogen kind adopteren van 3 mei 2009