Dagelijks archief: 2 mei 2009
Iran: Delara Darabi opgehangen op 1 mei 2009
Delara Darabi
Update 3 mei 2009: Vrijdagochtend 1 mei werd Delara Darabi opgehangen in de binnentuin van gevangenis in de noordelijke gelegen stad Rasht. Eerder had het Hooggerechtshof de dag voor de geplande terechtstelling op 19 april 2009, de executie van Delara Darabi met twee maanden uitgesteld, maar zo lang heeft het dus niet meer geduurd.
Jon Leyne van BBC News in Teheran vertelde dat Delara Darabi de vrijdagochtend nog een vertwijfeld telefoontje maakte naar haar ouders, zeggende dat ze de strop al kon zien hangen: “Moeder, ze gaan me executeren, asjeblief, red mij!“, riep ze in de telefoon tot de gevangenis ambtenaar brutaal de telefoon weggriste uit haar handen en grommend “We gaan je dochter terechtstellen en daar kan je niks meer tegen beginnen,” de hoorn in de haak gooide… 
Delara, geboren op 29 september 1986, was een Iraanse vrouw die van moord werd beschuldigd, voor feiten die zich hebben voorgedaan toen ze nauwelijks 17 jaar oud was. Volgens verklaringen van Delara werd de moord op de nicht van haar vader gepleegd door haar 19-jarige vriend Amir Hossein waar ze een verhouding mee had. Aanvankelijk bekende Delara Darabi de moord, maar trok korte tijd later haar verklaringen weer in. Zij stelde dat Amir Hossein haar had gevraagd om de moord te bekennen om hem voor executie te behoeden, omdat ze dacht door het feit dat ze geen 18 jaar was, zij niet tot de doodstraf zou veroordeeld worden. Zij bleef de feiten tot op het laatste ontkennen.
Op 11 april 2009 werd het doodvonnis door ophanging van Delara Darabi (22) door het Iraanse Hooggerechtshof bevestigd. Onder internationale druk werd haar zaak enkele malen herzien en de uitvoering van haar executie steeds maar uitgesteld. Ondanks een internationale campagne en een petitie die meer dan 35.000 ondertekenaars opleverde (bron) werd ze dan uiteindelijk op vrijdagochtend 1 mei 2009 in de gevangenis opgehangen.
Bronnen: Bekijk hier videobeelden van NOS journaal: EU uit kritiek op executie Iraanse vrouw; The Guardian: Outcry as Iran executes artist over juvenile conviction van 2 mei 2009; Insignificances: Iran: 150 juveniles to be executed door Jarle Petterson op 3 mei 2009; op deze blog: Iran bevestigt doodvonnis Delara Darabi voor feiten toen ze 17 jaar was van 13 april 2009; Claire Colley: Lobbying for Delara: Enough to Save Her Life? en Delara Darabi Hanged van 1 mei 2009; NCRI: Mrs. Rajavi calls on international community to condemn execution of Delara Darabi en Iran: Delara Darabi, a 23 year old artist hanged van 1 mei 2009; Amnesty International: Delara Darabi’s execution postponed for two months van 20 april 2009; Foreign Affairs Committee of the National Council of Resistance of Iran (NCRI): Iran: A 23-year-old female artist on the verge of execution van 11 april 2009; Stop Child Executions Campaign: Urgent, Delara is at great risk of Execution van 9 april 2009; Save Delara.com; Weblog: Save Delara Darabi from execution!
‘Heb je dat brandje daar gezien? En daar? En daar? En daar?’ [satire]
"Heb je dat brandje daar gezien? En daar? En daar? En daar?" (krijst 'M' met zijn karakteristieke rode baard gezeten bovenop de wereldbol)
Internationale vakbonden slaan de handen in elkaar om einde te maken aan anti-Israël boycotacties
Website van TULIP
Vorige week werd een nieuwe beweging opgericht die vakbonden en andere NGO ‘s verenigt om samen op te treden tegen de boycot van Israël. TULIP (Trade Unions Linking Israel and Palestine – Vakorganisaties die Israël en Palestina met elkaar verbinden) wordt geleid door bondsbazen uit drie continenten:
Paul Howes, de nationale secretaris van de Australian Workers Union; Stuart Appelbaum, voorzitter van de Retail, Wholesale and Department Store Union (VS / Canada); en Michael Leahy, algemeen secretaris van Community, een Britse vakbondsorganisatie – met als gemeenschappelijke doel: “de verdedigers van Hamas en Hezbollah in de arbeidsbeweging uit te dagen” en te strijden voor “duurzame vrede, rechtvaardigheid en verzoening.”
De nieuwe organisatie veroordeelt tevens de oproepen tot boycot door vakbonden: “… de afgelopen jaren, zijn een aantal nationale vakbonden en handelsorganisaties hun koers gewijzigd en hun rol van [vakbondsorganisaties] verlaten. In plaats van hebben zij zich ingezet voor die Palestijnen die zich keren tegen het vredesproces. Sommigen gaan zelfs zo ver dat zij het bestaansrecht van Israël ontzeggen,” verklaarde TULIP in haar doelstellingen. “Een aantal van deze vakorganisaties hebben opgeroepen tot boycot en maatregelen gericht tegen Israël, en enkel en alleen tegen Israël. Zij trachten de Joodse staat te demoniseren, haar legitimiteit te ontkennen, en aan te zetten tot haat tegen het land. Dikwijls verandert de haat in regelrecht antisemitisme. Deze bonden zijn verkeerd bezig – verschrikkelijk verkeerd zelfs,” vervolgt het communiqué.
TULIP zegt dat een 2-statenoplossing binnen veilige en erkende grenzen de enige werkbare oplossing is en vraagt aan vakbondsmensen over de ganse wereld om samen te werken en een “duurzame Israëlisch-Palestijnse vrede in rechtvaardigheid te ondersteunen, gebaseerd op de 2-staten oplossing binnen veilige en erkende grenzen.” Israël zegt dat het reeds een aantal stappen heeft gezet om dit doel te verwezenlijken, door de Oslo-akkoorden te aanvaarden en nadien de unilaterale terugtrekking van al haar militaire strijdkrachten uit Libanon in 2000 en uit de Gazastrook in 2005. “De Palestijnse gematigden, geleid door President Mahmoud Abbas, ondersteunen eveneens dit vredesproces,” besluit de groep vervolgens.
De nieuwe organisatie zegt dat ze wil samenwerken met Israëlische en Palestijnse handels- en vakorganisaties en aangesloten NGO ‘s, om nieuwe manieren te vinden om direct ter plaatse voor praktische bijstand te zorgen, “eerder dan holle slogans, ” om aldus een halte toe te roepen aan de oproepen tot boycot. TULIP zegt dat het ook voor informatie en mogelijkheden zal zorgen om het proces dat het ‘tij moet omkeren’ te beginnen en moedigt de vakbonden aan om een constructieve rol te spelen in het vredesproces. Verwijzend naar de positieve rol van sommige vakbonden, zegt ze dat de mensen een proces willen dat er in slaagt om vrede, rechtvaardigheid en verzoening te bereiken.
“The International Transport Workers Federation, bijvoorbeeld, heeft veel gedaan om een brug te slaan tussen de transportarbeiders vakbonden in Israël en Palestina en bereikte baanbrekende overeenkomsten. The International Trade Union Confederation heeft de dialoog aangemoedigd tussen de centrale Israëlische en Palestijnse nationale handelsorganisaties. Handelsorganisaties kunnen hier een positieve rol spelen, en doen dat ook dikwijls. En afzonderlijke vakbonden in een aantal landen hebben Israëlische en Palestijnse vakbondsleden uitgenodigd op hun conferenties, die op hun beurt bijdragen tot de discussie en overleg. “Dit is de traditionele rol van de vakbonden wanneer zij worden geconfronteerd met geschillen van deze aard – een brug slaan tussen naties die in oorlog zijn, het stimuleren van vrede, rechtvaardigheid en verzoening. Het is een rol waar we trots op kunnen zijn,” heeft de nieuwe beweging gezegd.
Bronnen: Jerusalem Post: New group to fight anti-Israel boycotts van 27 april 2009; TULIP – Trade Unions Linking Israel and Palestine: A new global movement is born; Arutz Seva: Anti-Israel Boycott Becomes Support-Israel Fest van 22 april 2009; op deze blog: Paniek in Teheran: ‘Zionistische’ citrusvruchten overspoelen de markt van 27 april 2009; Hoe kan je het best Israël en de Joden boycotten? [satire] en ‘Boycot Israëlische producten’ actie afgeblazen wegens succesvolle tegenzet en ook: Stop de boycot – Stop de Jodenhaat – Steun Israël – Koop Israëlisch alsook Het ware verhaal van de ‘hamburger’, een smakelijke uitvinding van Joodse vluchtelingen op weg naar Amerika; andere bronnen: Israellycool en Jerusalem Post: Chinese citrus fruit ‘disgraces’ Iran van 27 april 2009; AGF: Israël: “Jaffa Sweetie” verlaagt cholesterol van 12 maart 2004; De Standaard: Israëlisch fruit komt uit China van 27 april 2009
Taqiyya, de [islamitische] kunst van leugen en bedrog jegens niet-moslims en Joden
Hoe maak je van nuttige idioten slaafse dhimmi's
“Liegen en bedriegen in de Arabische wereld is niet echt een morele kwestie, maar een methode voor de bescherming van eer en status, schaamte te vermijden, en het ten allen tijde benutten van de mogelijkheden, voor zij die hun zinnen goed bij elkaar hebben, schaamte handig en snel om te draaien in eer voor zichzelf en het omgekeerde voor hun tegenstanders. Als de eer op het spel staat, kunnen leugens en bedrog absoluut noodzakelijk worden.” [David Pryce-Jones, in “The Closed Circle” Een interpretatie van de Arabieren]
Voor wie zich afvraagt waarom er na zestig jaar van strijd en oorlog nog steeds geen vrede heerst in het Midden-Oosten, kan bijgevoegde video (onderaan de tekst) een interessante toelichting zijn. Akkoorden afsluiten met Arabische moslimlanden en/of hun islamitische leiders, blijken in de praktijk bijna altijd gedoemd om te mislukken. Ze [de moslimleiders in het M-O] houden zich zelden of nooit aan de gemaakte afspraken met niet-moslims, christenen, en uiteraard nog het minst van al met Joden en Israëli’s.
Zelfs landen zoals Egypte en Jordanië, die toch een vredesverdrag hebben gesloten met Israël, hebben de grootste moeite om zich aan de letter van afgesloten zwaar bevochten verdragen te houden, en al helemaal niét in de geest van die verdragen. Anti-Zionisme in die landen is al lang geleden gebetonneerd in het zuiverste antisemitisme, waarbij hen de middelen in overvloed worden aangereikt uit de oude bekende antisemitische grabbelton van 2000 jaar oude systematische Jodenvervolging, die haar grootste climax kende tijdens de periode van het 3de Rijk.
Eén van die redenen van die onbetrouwbaarheid als onderhandelingspartner voor een definitieve vrede is terug te vinden in de ‘El Taqiyya‘, die liegen tegen niet-moslims en Joden in de naam van Allah tot een islamitische deugd maken en elk verdrag of akkoord de facto slechts als een tussenstap – een noodzakelijk maar slechts tijdelijk compromis in functie van het hogere doel: de vernietiging van Israël en de fysieke uitroeiing van het Joodse volk, niet enkel van de kaart maar van de ganse aardbol en… nooit te vergeten: de islamisering van de hele wereld.
Taqiyya, de [islamitische] kunst van leugen en bedrog
“Geen kwaad wordt gehecht aan dergelijke gewone handelingen zoals iets onder het gewicht verkopen, eender wie bedriegen omtrent de kwaliteit, de hoeveelheid of de aard van de goederen, valsspelen tijdens kansspelen en het opvoeren van valse getuigen. De dader van al deze zaken was er alleen sneller bij dan de volgende collega, aan wie hij niets verschuldigd is en hem kan niet verweten worden voor het nemen van wat hij kan.” [David Pryce-Jones in “The Closed Circle”]
Het woord Taqiyya betekent letterlijk: ‘verhullen, voorzorgen nemen, bewaken.’ Het wordt gebruikt in het maskeren van iemands overtuigingen, bedoelingen, oordelen, ideeën, gevoelens, meningen of strategieën. In praktische termen manifesteert het zich als veinzerij, liegen, bedriegen, irriteren en verwarren met de bedoeling de aandacht af te leiden, te verijdelen of vooraf te blokkeren. Het wordt tegenwoordig gebruikt in het afweren en neutraliseren van alle kritiek op de islam of moslims.
Leugens vertellen om te voorkomen dat de islam wordt belasterd, om zichzelf te beschermen, of om de zaak an de islam te bevorderen, worden bestraft in de Koran en de Soenna, met inbegrip van het liegen onder ede als getuige voor een rechtbank, het bedriegen door valse verklaringen aan de media, zoals de bewering dat de islam een ‘godsdienst van vrede’ is. Het wordt een moslim zelfs toegestaan om zijn geloof te ontkennen of af te zweren, indien hij dit doet om de belangen van de islam te beschermen en te bevorderen, zolang hij trouw blijft aan de islam in zijn hart. Zoals in veel islamitische praktijken, is de taqiyya ontstaan in de context van de cultuur van Arabische stammen, expansieve oorlogsvoering, Bedoeïenen rooftochten en interne stammentwisten. Taqqiyya wordt door moslims gebruikt sinds de 7de eeuw om de vijand in verwarring te brengen, chaos en verdeeldheid te zaaien.
Yasser Arafat, duivelskunstenaar in Taqiyya
De islam mandateert misleiding [=Taqiyya] wanneer moslims omgaan met niet-moslims. Moslims mogen liegen tegen ongelovigen als de leugen dient voor de bescherming van de islam of ter bevordering van de islamitische doelen en doelstellingen. In de zaak van het islamitische expansionisme stellen moslims ten onrechte de islam aan niet-moslims voor als een ‘godsdienst van de vrede’, staat de Koran vrijheid van religie toe, is de Jihad slechts een ‘innerlijke strijd’, niet uitgelokt geweld jegens niet-moslims is niet-islamitisch, allochtone moslims willen zich volledig integreren in de westerse landen door het aannemen van de democratische beginselen in plaats van de sharia-wet, Mohammed was een man van vrede, enz.
Echter, geen van deze dingen zijn waar. Taqiyya gaat niet om waarheid. Taqiyya gaat over bedrog en misleiding – mensen in slaap wiegen met een vals gevoel van veiligheid, terwijl in werkelijkheid de islam moslim immigranten dirigeert tot ‘schijnbaar geïntegreerde’ terwijl zij in werkelijkheid leven als een staat binnen een staat.
Abu Hamza Al-Masiri en de ‘Supporters of Shariah’
De volgende video licht met enkele voorbeelden het principe en het volgens de islam gerechtvaardigd gebruik van Taqiyya toe. Meester in Taqiyya was bijvoorbeeld Yasser Arafat, met zijn bekende dubbele agenda. Tijdens de Oslo-akkoorden in 1993 schud hij uitbundig de hand van Yitzak Rabin, wat verder ‘I condemn completely this terrorist activities’ [‘ik veroordeel volledig deze terroristische daden’] en dan in het geheim achter gesloten deuren, terrorisme actief steunt [Arafat in 1996: ‘El Jihad! El Jihad! El Jihad! El Jihad!’]. Moslimleiders zoals Anjem Choudary (Al Moehajerin) die zich erg gematigd lijken op te stellen, maar voor eigen publiek het masker laten zakken en precies het tegenovergestelde zeggen.
Centraal in deze video staat Abu Hamza al-Masri (°15 april 1958). Hamza is een soennitische moslim die sinds 1979 in het Verenigd Koninkrijk woont. Hij werd werd geboren als Mustafa Kamel Mustafa in Alexandrië, Egypte. Hij is de zoon van een middenklasse leger officier. In 1979 werd hij in het Verenigd Koninkrijk toegelaten met een studentenvisum. Hij studeerde civiele techniek aan de het Polytechnisch Instituut van Brighton (G-B).
Abu Hamza gaf in het publiek herhaaldelijk zijn steun voor al-Qaeda en Osama bin Laden, en preekte tegen de Britse betrokkenheid bij de oorlog in Irak. Abu Hamza verloor beide handen en het zicht in één oog tijdens een accident met het vervaardigen van een nitro-glycerinebom in 1993 in een trainingskamp van Al Qaeda in Afghanistan. Sindsdien draagt hij aan zijn rechterhand een haak. Recent, tijdens een proces in januari 2006, bestempelde hij de Joodse bevolking als een ‘godslasterlijk, verraderlijke en smerig volk’ en dit verklaarde volgens Abu Hamza ‘waarom Hitler naar de wereld werd gezonden’. Hij pleitte ook voor ‘een wereld gedomineerd door een kalief, die zou zetelen in het Witte Huis.”
Abu Hamza al-Masri
Abu Hamza Al-Masiri, voormalig leider van ‘Supporters of Shariah’, adviseert moslims hier in deze video over hoe zij moeten/mogen omgaan en handelen met niet-moslims: “Wat maakt Allah gelukkig? Allah is gelukkig wanneer niet-moslims worden gedood. [..] Lees de islamitische wetgeving er op na. Wanneer een niet-moslim een moslimland bezoekt en je ziet hem voorbij lopen, dan is hij zo dom als een koe, ja, iedereen zou hem zo kunnen vastgrijpen. Dat is de islamitische regel, en dat is de mening van de Islam, het is niet mijn mening, als je de boeken leest over de Jihad, zal je het wel begrijpen… [..] Een niet moslim loopt voorbij, hij gaat ergens binnen – je grijpt hem beet, – “wat doe jij hier?”. Dan is hij een buit en kan je hem verkopen op de markt. Wanneer moslims hem niet kunnen grijpen, weet je, om hem op de markt te verkopen, maak hem dan dood. Dat is ook goed.”
[Oorspronkelijke Engelse tekst: “What makes Allah happy? Allah is happy when [non-muslims] get killed. [..] You see the Islamitic rule. If a [non-muslims] goes into a muslim country and he ’s walking by, he ’s like a cow, boy, anybody could take him. That is the Islamitic rule, and this is the opinion of Islam, it ’s not my opinion, if you read the books of Jihad, you ‘ll see… [..] A [non-muslims] is walking by, he went inside – you catch him, – “what are you doing here?” Then he ’s a booty, you can sell him in the market. If muslims cannot take him, you know, and sell him in the market, then you just kill him. It ’s ok.”]
Bronnen: Faith, Answers & Questions van 21 april 2009; Bloodthirsty Liberal: He is just not That into Jews; Jewish Blogging: “Peaceful” Imam Calls For Extermination of Those Evil Jews van 19 april 2009; Palestinian Media Watch bulletin van 19 april 2009: Hamas Racism: Jews are evil – “Their children will be exterminated.”; Islam Watch: Understanding Taqiyya ― Islamic Principle of Lying for the Sake of Allah van 30 april 2007 door Warner MacKenzie; Wikipedia.eng: Abu Hamza Al-Masri; Counter Espionage: ‘Taqiyya’: how Islamic extremists deceive the West door Andrew Campbell van 1 juni 2005 en ‘Taqiyya’ and the global war against terrorism door Andrew Campbell van 1 september 2005 en Iran and Deception Modalities door Andrew Campbell van 1 september 2006 en Iran’s nuclear deception: taqiyya and kitman van 1 december 2006; op deze blogspot: Dhimmitude: de status van niet-moslim minderheden onder Islamitisch bestuur van 23 april 2009
