Dagelijks archief: 20 april 2009
Durban II/Genève: tientallen diplomaten hollen weg van Ahmadinejad
Tientallen diplomaten verlaten de zaal wanneer Iraans president Ahmadinejad zijn voorspelde antisemitische haatrede afsteekt... Foto AP
Westerse delegaties zijn maandag weggelopen van de VN-racismeconferentie in Genève. Zij protesteerden daarmee tegen een toespraak van de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad, die Israël afschilderde als ‘het wreedste en meest racistische regime‘. Nochtans, ‘af en toe in de spiegel kijken kan nooit kwaad,’ zei mijn moeder altijd… Ahmadinejad sloeg wild om zich heen in zijn redevoering, waarin de Verenigde Staten, Europa en Israël het moesten ontgelden omdat zij volgens hem de wereld dreigen te ontwrichten.
Tientallen Europese diplomaten, waaronder ook de Belgische ambassadeur, verlieten onmiddellijk de zaal toen Ahmadinejad zei dat Israël in het leven was geroepen ‘onder voorwendsel van het Joodse lijden‘ in de Tweede Wereldoorlog. Terwijl vooral Europese diplomaten wegliepen, kreeg de president van Iran bijval van veel diplomaten die in de zaal achterbleven. Demonstranten met pruiken op schreeuwden ‘racist, racist’ en ‘schande, schande’, en wierpen zachte rode voorwerpen naar het podium. Later blokkeerden ongeveer honderd leden van voornamelijk pro-Israëlische en Joodse groeperingen de toegang van Ahmadedinejad tot een persconferentie.
De Verenigde Staten en acht andere landen, waaronder Nederland, besloten eerder de conferentie te boycotten. Frankrijk, dat wel aan de conferentie deelnam, protesteerde scherp tegen het optreden van de Iraanse president. De Franse president Nicolas Sarkozy veroordeelde de ‘haatrede’ en riep de Europese Unie op ‘uiterst vastberaden’ te reageren. Sarkozy zei dat Ahmadinejad met zijn betoog de idealen en de waarden van de universele Verklaring van de Rechten van de Mens schond.
Ongeveer veertig diplomaten van Europese landen zoals Groot-Brittannië en Frankrijk verlieten de zaal. Zij hadden vooraf aangekondigd dat antisemitische of fel anti-Israëlische retoriek niet zou worden geduld. De diplomaten zeiden een herhaling van de eerdere conferentie, in Durban in 2001, te willen voorkomen. Destijds verlieten Israël en de VS de top uit protest tegen een veroordeling van zionisme. ,,Zodra hij de kwestie van het Joodse volk en Israël aanroerde hadden wij geen reden nog langer in de zaal te blijven”, zei de Franse ambassadeur Jean-Baptiste Mattei.
Bart Ouvry, woordvoerder van het Belgisch ministerie van Buitenlandse Zaken bevestigt het verlaten van de Belgische ambassadeur. “Op die uitspraken is onze delegatie uit de zaal gestapt. We nemen wel verder deel aan de conferentie. Het is niet omdat president Ahmadinejad zulke uitspraken doet, dat we alles moeten opgeven. Onze aanwezigheid daar is nodig.”
Bron: Nederlands Dagblad en De Volkskrant van 20 april 2009
De Palestijnen hebben al twee staten…
De Palestijnen hebben al twee aparte gescheiden politieke entiteiten of mini-staten – één op de Westelijke Jordaanoever (Westbank) gecontroleerd door Al Fatah (Mahmoud Abbas) en één in Gaza, gecontroleerd door Hamas (Mahmoud Zahar). Deze twee rivaliserende entiteiten gaan met mekaar om zoals twee verschillende landen dat ook doen.
De Barack Obama administratie maakt een fout als zij denkt dat de strijd om de macht tussen deze twee groepen een gevecht zou zijn tussen goede jongens en slechte jongens. Dit is een confrontatie tussen slechte jongens en slechte jongens, sinds zij niet meer spreken over de invoering van de democratie of dat zij bijvoorbeeld de economie willen aanzwengelen, maar slechts bakkeleien over geld en macht.
Bron: Bruce’s MidEast Soundbites: ‘There already are two states’ en Jerusalem Post: Analysis: Real 2-state problem is the Hamas-Fatah feud van 17 april 2009
Palestijnen worden geslachtofferd door de Arabische wereld om Israël te vernietigen
‘Palestijnen slachtoffer van Arabische wereld’
Nonie Darwish, geboren en getogen in de Gazastrook
De in Gaza geboren schrijfster Nonie Darwish zegt dat de Arabische wereld de Palestijnen moet helpen in plaats van ze te gebruiken. Als schoolkind in Gaza leerde Nonie Darwish niets dan haat tegen de Joden. Nu ijvert de dochter van een door Israël gedode Egyptische generaal voor een einde van de Arabische haatpropaganda, en voor vrede met Israël.
Nonie Darwish (61) is opgegroeid in de Gazastrook. Haar vader was een Egyptische generaal die op last van president Nasser de Fedayin oprichtte die in de jaren vijftig vanuit Gaza aanslagen uitvoerden in Israël, en daarbij zeker vierhonderd doden maakten. In 1956 werd de generaal in een Israëlische gerichte actie gedood. Nonie was toen acht. Heel haar kindertijd werd haar ingeprent dat ze de Joden moest haten. Nu behoort Darwish tot de Amerikanen van Arabische afkomst die zich heftig verzetten tegen het obscurantisme en fanatisme die een groot deel van de moslimwereld domineren. Ze wil met name dat de Arabische wereld eindelijk het bestaan van Israël aanvaardt, en, zoals ze het zegt, ‘de Palestijnen helpt in de plaats van ze te gebruiken’.
De Arabisch-Amerikaanse Wafa Sultan, psychologe en academica, werd via YouTube wereldberoemd toen ze op de Arabische zender Al-Jazeera een heftige discussie voerde met een moslimgeestelijke over de mensenrechten van vrouwen. Ook Darwish werd op Al-Arabiya hevig aangepakt door een interviewer omdat ze toegetreden is tot een netwerk van ‘Arabieren voor Israël’.
‘De interviewer zei altijd maar weer: “Hoe kunt u zoiets doen, ze hebben uw vader vermoord,. En ik zei: Het is tijd dat we ophouden de doden te tellen en dat we aan de levenden denken’, zegt ze in een interview in Brussel. Darwish, die ook nog naar Parijs en Londen gaat, was in Brussel voor een aantal ontmoetingen, onder meer een conferentie in het Europees parlement over de vraag of Hamas een obstakel voor vrede is.
Gebakjes met bloed
Darwish is verbaasd over de luchthartigheid waarmee zovele Europese prominenten vinden dat er ‘natuurlijk’ met Hamas moet gepraat worden. ‘Voor men met iemand gaat praten, moet men toch weten aan wie men legitimiteit wil gaan geven. Hamas is fundamenteel een terreurorganisatie. Maar het is niet alleen dat. Het is ook een radicale islamitische organisatie. Dat is een zeer betekenisvolle combinatie. Hamas is niet uit op vrede met Israël, maar op de vernietiging van Israël. Dat staat klaar en duidelijk in het Hamas-handvest. Dat zegt: “Er is geen oplossing voor de Palestijnse kwestie behalve door jihad.”
'Ze zeggen dat ze tegen de Zionisten zijn maar ze bedoelen de Joden' (Martin Luther King)
Degenen die denken dat dit maar loze woorden zijn, begrijpen niets van de sfeer in de Arabische en moslimwereld, zegt Darwish. ‘De buitenwereld, die geen Arabisch kent, beseft niet in welk een jodenhaat Arabische kinderen worden opgevoed en de hele Arabische wereld baadt. Wanneer Arabieren onder elkaar praten, dan spreken ze niet over vrede, maar over de vernietiging van Israël. Alleen wanneer er een westerling aanwezig is, nemen ze het woord vrede in de mond.’
De schrijfster en activiste zegt dat die indoctrinatie bij haar bijna haar leven verwoestte. ‘In de lagere school in Gaza heb ik nooit iets anders geleerd dan haat en wraak. Vrede was nooit een optie. We zegden elke dag jihadistische gedichten op, we weenden en zegden dat we als martelaars in de jihad wilden sterven. Oudere kinderen leerden wapens gebruiken. Men vertelde onze de vreselijkste leugens over Joden. Joden bereidden gebakjes met het bloed van Arabische kinderen. We mochten nooit een snoepje van een onbekende aanvaarden, want dat kon een Jood zijn die ons daarmee wilde vergiftigen.’
‘Toen president Nasser ons huis bezocht na de dood van mijn vader, vroeg hij aan ons, de kinderen: “Wie van jullie zal later Joden vermoorden om jullie vader te wreken?” Ik kreeg het gevoel dat ik maar van mijn vader kon houden door Joden te vermoorden.’
Darwish is in 1948 in Caïro geboren, maar verhuisde als baby naar Gaza waar haar vader, luitenant-generaal Mustafa Hafez, door Nasser naartoe werd gestuurd. ‘Nu zegt men: er zou geen terreur tegen Israël zijn als Israël geen Palestijnse gebieden bezette’, zegt Darwish. ‘Maar tot 1967 leefden Gaza en de westelijke Jordaanoever onder Arabisch bewind, en ze werden toen ook gebruikt voor geweld tegen Israël.’
De grote grief van Darwish tegen de Arabische wereld, zeker tegen de landen die uitpuilen van de petrodollars, is dat ze de Palestijnen nooit wezenlijk geholpen hebben. ‘Wat hebben zij ooit gedaan aan ontwikkeling? Ze geven liever geld aan terreurorganisaties. De Palestijnse gebieden zijn en blijven voor hen uitvalsbasissen voor de strijd tegen Israël.’
‘Palestijnen krijgen ook geen kans duurzaam een nieuw leven op te bouwen in de Arabische landen. In Europa en Noord-Amerika kunnen ze staatsburgers worden. Maar een Palestijn kan in Egypte of Syrië geboren worden, leven en sterven zonder ooit de nationaliteit te krijgen. Zij moeten vluchtelingen blijven, willen of niet, als menselijke tijdbom tegen Israël.’
Apen en varkens
'Europa zal mee betalen. Jullie 9/11 is onderweg'
Darwish vindt dat Europa niet moet betalen voor de heropbouw van wat in Gaza is vernield. ‘Dat moeten de rijke olielanden doen. Anders zullen ze met dat geld weer terroristen gaan betalen.’
De journaliste en schrijfster, die nu de Amerikaanse nationaliteit heeft, is verbaasd over de eenzijdige Europese kijk op het conflict in het Midden Oosten. ‘Ik heb altijd naar het Westen gekeken voor vrijheid, democratie, voor een evenwichtige visie op problemen en conflicten. Maar in Europa is die er nu niet. Israël wordt als enige schuldige voorgesteld, zonder aandacht voor het Arabische gebrek aan vredeswil.’
‘Kijk eens naar Gaza. Israël heeft zich helemaal uit dat gebied teruggetrokken, het heeft Gaza jodenvrij gemaakt. De plaatselijke leiders hadden een keuze. Ze konden het gebied goed besturen, en kansen scheppen voor de jongeren. Maar Hamas koos voor machtsstrijd met Fatah, en voor geweld tegen Israël. Het vermoordde in koelen bloede Palestijnen die zijn visie niet deelden. En het gebruikte Gaza om Israël te beschieten.’
‘Hamas stuurde daarmee Israël een boodschap toe die de vredeskansen ondermijnt, namelijk: “Ook als jullie volledig weggaan uit de Palestijnse gebieden, dan komt er nog geen vrede, dan zullen we jullie nog blijven beschieten.“‘
De Arabische Liga heeft in Beiroet in 2002 toch een verklaring uitgegeven die het bestaan van Israël aanvaardt en een alomvattende vrede belooft? Volgens Darwish was dat gebaar vooral voor het Westen bedoeld, om druk uit te oefenen op Israël. Wat men daadwerkelijk in de Arabische wereld hoort, is iets heel anders, zegt ze. ‘Er is een constante propaganda, niet alleen om Israël te vernietigen ook om alle Joden van de aardbodem te vegen.’
‘Mainstream islamitische boeken beschrijven de jihad als “oorlog met niet-moslims om het geloof (islam, nvdr) overal te vestigen. Het Arabisch-Israëlisch conflict gaat niet in de eerste plaats over grondgebied, maar is een jihad. Het is onaanvaardbaar dat niet-moslims een staat hebben in het gebied van de islam.’
Dubbele boodschap: 1. ontkenning van de holocaust, 2. aankondiging van een genocide
De moslimwereld staat ook bol van regelrechte Jodenhaat. ‘Volgens vele moslimleiders zijn de Joden ondermensen voor wie geen gerechtigheid of mededogen kan gelden. Sheikh Tantawi, de hoogste moslimgeestelijke (Groot-Imam van de Al-Azhar universiteit in Kairo, nvdr) noemde de Joden onlangs “de vijanden van Allah, de afstammelingen van apen en varkens.”
De Egyptische geestelijke Muhammad Hussein Ya’qoub heeft gezegd: “De Joden zijn de vijanden van de moslims, ongeacht de bezetting van Palestina. We zullen hen bevechten, verslaan en uitroeien, tot er geen enkele Jood meer overblijft op het aangezicht van de aarde.” Doorheen de moslimwereld geven geestelijken de Joden de schuld voor al het kwaad in de wereld, zelfs voor 9/11. Duidt dat op vredeswil? Wat zou de reactie zijn als een katholieke aartsbisschop, als de paus zoiets zei?’
Darwish verwijst naar het Egyptisch-Israëlisch vredesakkoord van 1979. ‘Israël heeft toen de Sinaï teruggeven, 90 procent van het gebied dat het in de oorlog van 1967 bezet had. Egypte heeft dat gebied gerecupereerd, heeft dan president Sadat vermoord, en nooit de betrekkingen genormaliseerd, nooit een ware toestand van vrede geschapen.’
Het was een lange weg voor het meisje uit Gaza om los te komen uit de haatindoctrinatie. Die weg liep via de Amerikaanse universiteit in Caïro en studies in het Westen. ‘Weet u dat ik toen voor het eerst hoorde dat Jeruzalem de heilige stad van de Joden is, dat de grote moskee daar gebouwd is op Joodse ruïnes? Wij leerden op school dat Jeruzalem de heilige stad van de moslims is, die bezet wordt door vreemdelingen.’
Het Westen, met zijn vrije meningsuiting en vrij wetenschappelijk onderzoek, was voor haar een spiegel, zegt Nonie Darwish. ‘Een spiegel dwingt je naar jezelf te kijken. Dat kan een pijnlijk proces zijn, maar het is noodzakelijk.’
Tijdens dat proces heeft Darwish de islam verlaten, zonder zich tot een andere godsdienst te bekeren. Ze wordt aangesproken door de boodschap van naastenliefde van het christendom, en meer algemeen door de joods-christelijke waarden. Ze is er niet minder Arabisch om gebleven. Telkens weer herhaalt ze dat haar strijd voor vrede met Israël een strijd is voor bevrijding van de Palestijnen, van alle Arabieren, vooral van de jongeren. ‘De Arabische jongeren hebben geen jihad maar jobs nodig.‘
‘Mijn cultuur van oorsprong is dringend aan hervorming en modernisering toe. Ze moet zichzelf in de spiegel bekijken. De beste dienst die het Westen aan de islam kan bewijzen, is die spiegel te zijn. Appeasement en tolerantie ten aanzien van intolerantie is geen deugd, het is zware nalatigheid. Het haatdiscours en de terreur maken niet alleen onschuldige slachtoffers, ze vernielen ook het moreel weefsel en de kwaliteit van de Arabische cultuur.’
Vreest ze voor haar veiligheid? Krijgt ze veel haatboodschappen? ‘Ja, ik word bedreigd. Ik moet voorzichtig zijn, maar ik wil niet zwichten voor de bedreigingen. En ja, ik krijg haatboodschappen, maar na interviews op Arabische zenders krijg ik ook veel boodschappen van steun. Veel Arabische mensen willen ontwikkeling en vrijheid, en vinden het na zestig jaar Arabisch-Israëlisch conflict hoog tijd de bladzijde om te slaan.’
Bron: Mia Doornaert in De Standaard van 18 april 2009 en op Joods Actueel: ‘Arabieren voor Israël’ getuigenis in De Standaard en op Wikipedia.eng: Nonie Darwish
Durban II-Top tegen racisme verdeelt het Westen en wat doet België?
Bart Ouvry voor BZ: 'Boycot moet op EU-niveau gebeuren'
Update: België meent dat de voorwaarden vervuld zijn voor een deelname aan Durban II, de antiracismeconferentie die maandag in Genève begint, en hoopt daar een “groot aantal” EU-landen van te overtuigen. Dit heeft woordvoerder Bart Ouvry van de federale overheidsdienst Buitenlandse Zaken zondag gezegd. “Op Europees niveau is overleg aan de gang. Wij zijn voorstander van deelname. We denken dat de voorwaarden vervuld zijn“, aldus Ouvry. “We proberen de Europese partners ertoe te overhalen er talrijk naartoe te gaan. We hechten veel belang aan Europees overleg, dus als beslist wordt niet naar de conferentie te gaan, moet dat op EU-niveau gebeuren“, voegde hij eraan toe.
In tegenstelling tot de vis-noch-vlees houding van België dat dus wel degelijk samen met de Iraanse dictator Ahmadinejad rond de conferentietafel in Genève gaat zitten, boycotten de Verenigde Staten, Israël, Nieuw-Zeeland, Australië, Canada en andere westerse landen zoals Italië, Nederland, Polen, Zweden en Duitsland, de conferentie tegen racisme die vandaag begint in de Zwitserse hoofdstad. Dit werd gisteren zondag duidelijk, tot grote teleurstelling van de VN, die de ‘Durban II’-bijeenkomst organiseren. EU-voorzitter Tsjechië en andere Europese landen zullen wel afgevaardigden op een lager diplomatiek niveau naar Genève zenden. De afwezige lidstaten vrezen, ondanks geluiden over vooruitgang in de onderhandelingen, dat de top zal worden ‘gekaapt’ door islamitische landen en zal uitmonden in een anti-Israëlische bijeenkomst. De vrijheid van meningsuiting dreigt te worden ingeperkt om de islam te beschermen, zo wordt verwacht.
Frankrijk stuurt een vertegenwoordiger naar Durban II, de VN-conferentie tegen racisme die maandag in Genève begint. Frankrijk heeft wel gewaarschuwd dat de Franse vertegenwoordiger, net als alle andere Europese vertegenwoordigers, de zaal verlaat als de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad antisemitische taal gebruikt, aldus de Franse minister van Buitenlandse Zaken, Bernard Kouchner. ‘We willen heel duidelijk zijn. Wij accepteren geen slippertjes. Als president Ahmadinejad de moeilijk onderhandelde tekst opnieuw wil openbreken of racistische en antisemitische uitlatingen doet, dan verlaten we onmiddellijk de zaak‘, zei Bernard Kouchner op de radiozender France Info. Van de Iraanse president is bekend dat hij meermaals de holocaust als een mythe afdeed en opriep om Israël van de kaart te vegen. Ahmadinejad houdt maandagnamiddag een toespraak in Genève. Polen heeft intussen laten weten dat het niet deelneemt aan Durban II, omdat het vreest dat ‘de conferentie net zoals in 2001 in Durban zal worden aangegrepen om racistische en antisemitische meningen te verkondigen‘.
Navi Pillay
Mensenrechtengroepen hebben gewaarschuwd dat verdeeldheid kan worden gezaaid door omstreden deelnemers, onder wie de Iraanse president Ahmadinejad. Hij spreekt vandaag in Genève. Maar de Iraanse wens om het ‘besmaden van religies’ op de agenda te zetten, vond de afgelopen weken weinig weerklank. Desondanks noemde minister Verhagen van Buitenlandse Zaken de sfeer waarin werd onderhandeld ‘grimmig’ en anti-westers. Een ‘aanvaardbare’ verklaring was volgens hem onmogelijk. President Obama liet weten dat de VS ‘helaas’ evenmin kunnen deelnemen.
De commissaris voor de mensenrechten van de VN, Navi Pillay (Zuid-Afrika), zei ‘gechoqueerd’ en ‘diep teleurgesteld’ te zijn. Verwijzingen naar het Israëlisch-Palestijnse conflict, en het besmaden van religie zijn uit de beginselverklaring gehaald, zei zij. Volgens Pillay was de sfeer juist coöperatief, en concentreren de boycottende lidstaten zich nu onnodig op de omstreden kwesties. [Navi Pillay 'vergeet' er wel op te wijzen dat in de ontwerptekst van Durban II, al in de eerste alinea van die tekst de besluiten van Durban I integraal werden opgenomen en herbevestigd!, nvdr]
Dagelijkse beschamende taferelen tijdens de eerste VN-conferentie tegen racisme, gehouden in augustus 2001 in Durban Zuid-Afrika: alles moest wijken voor de strijd tegen Israël en tegen de Joden...
Bronnen: Het Nieuwsblad: België voor deelname EU-landen aan antiracismeconferentie in Genève en Het Volksblad: Top tegen racisme verdeelt Westen: NZZ: Antirassismus-Konferenz ohne Calmy-Rey en Israel beruft seinen Botschafter aus der Schweiz ab
Iraans verzet veroordeelt de deelname van Ahmadinejad aan Durban II in Zwitserland
Aankomst van Ahmadinejad in Genève op 19 april 2009
Het Iraanse Verzet (NCRI) veroordeelt de deelname van Mahmoud Ahmadinejad, de criminele president van het Iraanse regime, aan de Durban Review Conference van de Wereld Conferentie Tegen het Racisme (gekend als de Durban II conferentie) die vandaag maandag 20 april van start gaat te Genève, Zwitserland. Het doet tegelijk ook een oproep aan de Zwitserse regering, de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties en al haar lidstaten, om zich te verzetten tegen het bezoek van Ahamadinejad aan Zwitserland en zijn deelname aan de conferentie.
Zowel Ahmadinejad als Ali Khamenei, de Opperste Leider van het regime, zijn de meest uitgesproken symbolen van het racisme in de wereld. Zij begingen vreselijke misdaden tegenover etnische minderheden en verschillende rassen in Iran als ultieme middel om hun repressie uit te voeren. Zijn deelname aan de conferentie zal enkel dienen om de conferentie in diskrediet te brengen.
Khamenei en zijn president staan bovenaan de lijst van hen die voor het gerecht zouden moeten worden gebracht waar ze zouden moeten terechtstaan voor oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid, alsook voor de onderdrukking en discriminatie van minderheden. Het klerikale regime met zijn president is de grootste bedreiging voor de wereldvrede en rust in de regio door aan de ene kant terroristen te steunen en op te jutten in het Midden-Oosten en aan de andere kant zijn uiterste best doet om aan atoomwapens te geraken, zou nooit aan een dergelijke conferentie mogen worden toegelaten en hem aldus een platform aanbieden om zijn onheilspellende politiek naar buiten te brengen.
Secretariaat van de National Council of Resistance of Iran
18 april 2009
Herdenking Yom Hashoah (Holocaust) in Genève vandaag 20 april 2009
Naar aanleiding van de Dag van de Herdenking van de Shoah (Holocaust), organiseren de Joodse gemeenschappen in Genève een belangrijke herdenkingsceremonie.
Deze ceremonie, waaraan wordt deelgenomen door overlevenden en vertegenwoordigers van groepen die vervolgd werden door de nazi’s, verenigt de delegaties van de verscheidene religieuze gemeenschappen en politieke autoriteiten.
Deze ceremonie vindt plaats deze avond van de 20ste april, volgens de hebreeuwse kalender, en die sinds 1959 door alle Joodse gemeenschappen wordt gehouden.
Deze ceremonie wordt dit jaar gehouden op het Plein der Natiën (Place des Nations), een symbolische plek want vandaag begint ook, in het kader van de Verenigde Naties in Genève, een grote conferentie gewijd aan de strijd tegen het racisme (Durban Review Conference). Dit is tegelijk een gelegenheid om er sterk aan aan te herinneren hoe bepaalde vormen van racisme, zoals het antisemitisme, kunnen leiden tot de ergste misdaden tegen de menselijkheid.
Onze herdenking geeft aldus een dubbel signaal van de universele dimensie van de Shoah en de verwerping van het relativisme.
In die geest, brengt onze ceremonie hulde aan twee personaliteiten die op de asse van de Shoah fundamentele teksten hebben geschreven in hun strijd om de mensheid te verheffen en de weigering om misdaden te banaliseren. De teksten zijn van René Cassin, hoofdredacteur van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens bij de Verenigde Naties en van Raphaël Lemkin, hoofdredacteur van de Conventie tegen de Genocide bij de Verenigde Naties.
Geïnspireerd door de geest van Genève, willen we met één luide stem onze universele boodschap uitbrengen die we getrokken hebben uit de Shoah : « Dat nooit meer ».
Bronnen: website van Yom Hashoah in Genève; “Shoah ceremony coincides with start of Durban II” van 17 april; herdenking vanavond ook in Brussel meer info op deze blog: Yom Hashoah-herdenking op 20/21 april 2009 van 17 april 2009
Durban II = Aanval op de vrijheid (Mia Doornaert)
Genève, 19 april 2009 Zwitserse president Hans-Rudolf Merz ontvangt Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad voor Durban II / Foto Reuters
De teneur voor Durban II is met de aankomst van Ahmadinejad in Genève gisteren gezet. Want, voor wie er nog aan twijfelt waarom de Iraanse President Ahmadinejad uitgenodigd werd op Durban II en waarover voornamelijk gedebatteerd zal worden tijdens deze 5-daagse zogeheten antiracismeconferentie die vandaag begint, luistert beter wat de president gisteravond verklaarde op de Iraanse Televisie, net voor zijn afreis naar Genève op 19 april 2009: “De zionistische ideologie en het zionistische regime zijn de vaandeldragers van het wereldwijde racisme“
Mia Doornaert in De Standaard van heden 20 april 2009:
“Tenzij afgelopen nacht een diplomatiek mirakel plaatsvond, kan België zich niet achter een Europees standpunt verschuilen over deelname aan ‘Durban II’. Nederland zei gisteren dat het niet deelneemt aan de VN-vervolgconferentie tegen racisme, omdat de slottekst principieel onaanvaardbare paragrafen bevat. Dat is geen verrassing: minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen had duidelijke rode lijnen getrokken, die overigens ook door de EU aanvaard waren. Gisteren waren die nog altijd overschreden.
Groot-Brittannië is van plan hoe dan ook naar de conferentie te gaan, zij het op een laag niveau. Dat is evenmin een verrassing, want dat land gaat ook intern heel ver om ‘de islam’ te paaien. Een eensgezinde Europese houding is er dus niet. In Brussel werden gisteren nog altijd argumenten opgesomd om toch aanwezig te zijn op de conferentie, die een vervolg vormt op de berucht geworden conferentie van 2001 in het Zuid-Afrikaanse Durban.
Eerste argument: België gelooft in de dialoog.
Wel, de dialoog zal niet plaatsvinden op de conferentie, van maandag tot donderdag in Genève. Dergelijke conferenties vormen een platform voor toespraken en de slottekst ligt al klaar. De dialoog heeft de afgelopen twee jaar plaatsgevonden, in de voorbereiding van de conferentie. En het resultaat ervan is niet aanvaardbaar voor wie het ernstig meent met de gewetensvrijheid en de vrije meningsuiting. Dialoog om de dialoog is tijdverspilling, of capitulatie.
Tweede argument: We hebben al heel veel kunnen doen schrappen uit de ontwerptekst, die nog veel slechter was.
Dat houdt geen steek. Het zou erg zijn als twee jaar onderhandelen helemaal tot niets geleid had, maar dat doet niets af aan het feit dat de slottekst een slechte tekst blijft.
Iedereen die ooit onderhandeld heeft, weet dat die partij gewonnen vertrekt wier tekst als basis voor de onderhandelingen dient. In dit geval is de ontwerptekst opgesteld door een commissie die voorgezeten werd door Libië en waarvan Iran een van de ondervoorzitters was, twee landen die bekendstaan om hun respect voor godsdienstvrijheid en hun tolerantie. Dat bepaalt de hele teneur van het document, ook al zijn er enkele enormiteiten uitgehaald. De teneur blijft dat religieuze en/of fascistische dictaturen aan democratieën de les spellen wegens slavernij, racisme en onverdraagzaamheid.
Paragraaf 10 van de slottekst bijvoorbeeld is ‘zeer bezorgd’ over het ‘negatief stereotyperen’ van godsdiensten en over ‘islamofobie, antisemitisme, christianofobie en anti-Arabisme’.
‘Islamofobie’ is een uitvinding van moslimfundamentalistische regimes en imams om hervormingsgezinde moslims te vervolgen en de mond te snoeren. Aan wiens kant staan we: obscurantisten of hervormers? En moeten we straks naar het Centrum voor Gelijke Kansen lopen als nog eens iemand de paus bekritiseert of de ‘kaloten’ belachelijk maakt?
Bovendien vormt die zin een ontkenning van de Shoah. Antisemitisme is een racisme. De Joden werden niet uitgemoord omdat ze naar de synagoge gingen, ze werden uitgemoord omdat ze Jood waren, ongeacht hun religie of levensbeschouwelijke overtuiging. Antisemitisme reduceren tot godsdienstvervolging is een vorm van negationisme. Het is maar een van de vele voorbeelden waar de tekst een rode lijn overschrijdt.
Derde argument: Durban II laat ons toe de deelnemers verantwoording te vragen over de toepassing van het slotdocument van de conferentie van Durban van 2001.
Dat is een lachertje. In een groot deel van de wereld zijn racisme, discriminatie en sektarisch geweld toegenomen sinds Durban. Om nog maar één voorbeeld te geven uit Libië, voorzitter van de VN-commissie voor de mensenrechten: Durban heeft er niets aan veranderd dat Kadhafi vijf Bulgaarse verpleegsters en een Palestijnse arts jarenlang gevangen hield en liet mishandelen als zondebokken voor een aidsepidemie. Is dat geen racisme?
Vierde argument: Als we wegblijven, laten we het veld vrij.
Dat heeft nu geen belang meer, want het werk is al – slecht – gedaan. Vandaag is een van sprekers op de conferentie de Iraanse president Ahmadinejad, die homoseksuelen laat ophangen, ontkent dat de Shoah heeft plaatsgevonden en vindt dat Israël moet weggebrand worden van deze aarde. Door aanwezigheid geeft men geloofwaardigheid aan dergelijke lieden.
De Belgische minister van Buitenlandse Zaken, Karel De Gucht (Open VLD), heeft in een toespraak tot de VN-commissie aan de mensenrechten ooit – en terecht – gezegd dat ‘niet godsdiensten maar mensen moeten beschermd worden’. De slottekst van Durban II doet het omgekeerde. De affaire van de privédetective van Jean-Marie Dedecker is natuurlijk wereldschokkender, maar België moet nu toch uitmaken aan welke kant het gaat staan: die van de mensenrechten of die van het fundamentalisme.”
Bron: Mia Doornaert in De Standaard van 20 april 2009
