Dagelijks archief: 29 maart 2009
Palestijns schoolonderwijs: ‘Jong geleerd is oud gedaan’
vrede... met wie en tot welke prijs?
Sommigen geloven nog altijd dat de Arabieren op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook bereid zouden zijn om een 2 of zelfs 3-statenplan te aanvaarden in ruil voor vrede in het Midden-Oosten. Niets is minder waar. De Arabieren accepteren slechts één staat, exact op het grondgebied waar Israël zich bevind, dat door de Arabieren systematisch, in woord en geschrift, wordt aangeduid als de Zionistische Entiteit (om uit walging en haat het woord Israël niet te moeten uitspreken). Een eengemaakt Palestina, zonder Joden, en onder volledige Arabisch-islamitische controle, is altijd het enige èchte einddoel geweest van de arabieren.
Elke overeenkomst die de arabieren ooit met de Israëli’s hebben afgesloten en gelijk welke akkoorden er in de toekomst nog zullen volgen, zijn slechts tussenstappen die enkel de volledige annexatie van de Israëlische staat door de Arabische wereld in het vizier hebben.Of zoals Yasser Arafat het ooit (eind juni 1994) vertelde aan zijn goede vriend Abdel Ari Arwan, hoofdredacteur van de krant Al-Quds al-Arabi met zetel in Londen: “Luister Abdel-Ari, ik weet dat jij tegen de Oslo-akkoorden bent, maar je moet altijd onthouden wat ik je [nu] ga vertellen. De dag zal komen dat je zult zien dat honderdduizenden Joden Palestina ontvluchten. Ik zal dat niet meer meemaken, maar jij zult het in jouw leven zeker zien gebeuren. De Oslo-akkoorden zullen dat tot stand helpen brengen.”
Zelfs de erkenning door Egypte (op 26 mei 1979) en Jordanië (op 26 oktober 1994) van de soevereiniteit van de Joodse staat, is één van de vele fases met het doel Israël uiteindelijk te vernietigen. Ondanks die erkenning (pas nà vele oorlogen die beide landen telkens verloren van Israël) leidde die erkenning nooit tot normale betrekkingen. Voor diegenen die een en ander moeilijk willen of kunnen geloven, kunnen onderstaande uitspraken van Yasser Arafat en Sjeik Ibrahim Mudeiris wellicht enkele laatste twijfels wegnemen.
“Wij van de PLO zullen al onze krachten gebruiken om Israël psychologisch in twee kampen te verdelen. Binnen vijf jaar zullen er tussen de vijf en de zeven miljoen Arabieren op de West Bank en in Jeruzalem wonen. Alle Palestijnse Arabieren zullen door ons worden verwelkomd. [Net] als de Joden allerlei Ethiopiërs, Russen, Oezbeken en Oekraïeners als Joden kunnen importeren, kunnen wij allerlei Arabieren bij ons importeren. Wij zijn van plan de staat Israël te elimineren en een pure Palestijnse staat te stichten. Wij zullen het leven voor de Joden ondraaglijk maken, door psychologische oorlogsvoering en een bevolkingsexplosie. Joden zullen niet onder de Arabieren willen wonen. [...] Ik heb niets aan de Joden; zij zijn en blijven Joden. Wij hebben van u nu alle mogelijke hulp nodig in onze strijd voor een verenigd Palestina onder volledige Arabisch-islamitische controle.” (Yasser Arafat op 30 januari 1996 in Stockholm tegenover een groep Arabische diplomaten (Bron: Jerusalem Post van 23 en 24 februari 1996)
“Onze strijd met de vijand is groter dan sommige politici en mediamensen denken. Onze strijd is niet met een zionistische premier, een regering of een cipier. Onze strijd is die tussen islam en het [Joodse] ongeloof in dit land. Het is een strijd waarin de kruisvaarders en het wereldzionisme zich hebben verenigd. Zionisten en kruisvaarders zijn twee kanten van een en dezelfde munt. We voeren een oorlog tegen het zionisme, dat de wereld regeert en internationale besluiten en economieën beïnvloedt. Als Allah het wil, zal deze zogenaamde staat binnenkort verdwijnen.” (Bron: Uit de preek die op 16 april 2004 door Sjeik Ibrahim Mudeiris (topfunctionaris op het ministerie van Religieuze Zaken van de Palestijnse Autoriteit) werd uitgesproken in de Sjeik Zayid Moskee in Gaza. Live op de door de PA gecontroleerde Palestijnse televisie uitgezonden [FBIS]. Zie ook deze 2 video’s met preken van Ibrahim Mudeiris: De gewone vrijdagse preek in een Gaza moskee… (21 mei 2004) en Islam zal over de VS en Engeland regeren, Joden zijn AIDS (13 mei 2005)
Jong geleerd is oud gedaan
Een en ander om het doel – de vernietiging van de Joodse staat – te bereiken, is in het verleden herhaaldelijk tegengevallen. De vele verloren oorlogen en veldslagen tegen Israël, blijven de arabieren behoorlijk op hun maag liggen. Niets is erger voor een moslim dan vernederd te worden. Vernedering kan alleen ongedaan worden gemaakt door wraak en bestraffing, als het kan tijdens dit leven anders tijdens een volgende leven. Hoe dan ook, de wraak als vergelding voor vernedering moet doorgegeven worden aan de volgende generaties, van vader op zoon, van kinderen op kleinkinderen en kindskinderen tot in der eeuwigheid, totdat genoegdoening wordt bereikt. Eén van de middelen om die boodschap door te geven is via de opvoeding en het onderwijs van de kinderen op de moslimscholen in Gaza en de Westbank. Met de vernietiging van Israël kan je blijkbaar nooit vroeg genoeg mee beginnen… [sic]
Video: Palestijnse kinderen krijgen onderwijs.
Les 1: “Genocide is de wil van God”
Al jaren verzorgd de Palestijnse Autoriteit (PA) het lesmateriaal in de moslimscholen in de Gazastrook en de Westbank, gefinancierd met geld van de Verenigde Naties en de Europese Unie, waaronder dus ook België en Nederland. De schoolboeken die door de PA worden verstrekt aan het schoolonderwijs leren dat de bestrijding van Israël niet alleen een territoriaal of nationalistisch conflict is, maar vooral een religieuze strijd voor de islam. De opvoeders definiëren het conflict met Israël als ‘Ribat‘ – een begrip uit de islamitische traditie dat betekent dat moslims de plicht hebben om de grensgebieden van de islam te verdedigen tegen de ongelovigen: de dhimmi’s zoals christenen en Joden van oudsher door de moslim arabieren worden genoemd.
Meer nog, de jeugd wordt op de Palestijnse scholen aangeleerd dat in het bijzonder de strijd tegen Israël – Ribat voor ‘Palestina’ - “een van de grootste is van de Ribat, en zij [de Palestijnen] zullen door Allah overladen worden met geschenken.” Het gebruik van geweld door Palestijnen tegen Israël wordt ‘muqawama‘ (arabisch voor ‘verzet’) genoemd, waarvan wordt beweerd dat ze legaal is en volkomen in overeenstemming met internationale wetten.
En nadat ‘Palestina’ het ganse Israël zal ingesloten zijn, zal Israëls vernietiging verzekerd zijn: “Palestina zal bevrijd worden door zijn mannen, zijn vrouwen, door zijn jeugd en door zijn ouderen.” [Uit het PA schoolboek Arabische Taal en Taalwetenschappen, 12de graad blz. 44].
'jong geleerd is oud gedaan'
Hezbollah terreur tegen Israël wordt evenzo gerechtvaardigd, zoals in één van de schoolboeken de VN-resolutie wordt verworpen, waarin door de VN wordt geëist ‘dat Israël zich moet terugtrekken tot internationaal erkende grenzen’, en evenzo wordt aangeleerd dat de terreur van Hezbollah wordt gedefinieerd als ‘verzet’ tegen de ‘bezetting’. Alhoewel de westerse media ons aldoor voorhouden dat een 2-(of 3)staten oplossing in het verschiet ligt en dat de stichting van een onafhankelijke Palestijnse staat naast de Israëlische staat, weldra een feit zal zijn, is dat niet wat de kinderen op de Palestijnse schoolbanken leren, integendeel.
Zoals de afbeeldingen hieronder laten zien, komt Israël niet eens in de schoolboeken voor. Een ‘vergetelheid’ zullen velen zich misschien afvragen? Niet dus. Toch moeten we hierbij de bedenking maken dat wij, de westerse democratieën, deze schoolboeken hebben mogelijk gemaakt, door ze onder meer met ons geld te laten drukken en verspreiden in Gaza en de Westbank. Een wereld zonder Israël, is de facto wat de Palestijnse kinderen op onze kosten wordt aangeleerd en dit maakt ons met zijn allen medeplichtig aan een fout onderwijs dat elke zucht naar vrede of enkel het idee om vrede dat zou kunen opkomen in de hoofden van Palestijnse kinderen en jongeren, letterlijk in de kiem wordt gesmoord. Lees hier het volledige rapport van februari 2007: From nationalist battle to religious conflict: New 12th Grade Palestinian schoolbooks present a world without Israel (Van nationalistische strijd tot religieus conflict: nieuwe Palestijnse schoolboeken voor de 12de graad, presenteren een wereld zonder Israël)
“De Joodse bewering, dat men historische rechten op Palestina zou kunnen doen gelden, is niet te rechtvaardigen. Het is een bedrieglijke en weerlegde bewering, die in de [hele] geschiedenis zijn weerga niet kent. Het is een grove leugen. Vanaf het begin van de geschiedenis, voordat er Joden bestonden, hebben de Arabieren er gewoond. De Joden zijn ons thuisland binnengetrokken en hebben het weer verlaten. Het zijn de Arabieren, niet de Joden, die de band met het land hebben. De terugkeer van de Joden naar Palestina en het toelaten dat zij een Joodse staat hebben gesticht, is strijdig met de geschiedenis.” (Uit het door de Palestijnse Autoriteit (PA) uitgegeven schoolboek `Ons Land Palestina‘ - 2001)
“De zionisten richtten hun aandacht op Palestina als het nationale thuisland van de Joden, zich daarbij bedienend van valse historische en religieuze aanspraken.” (Uit het door de PA uitgegeven lesboek Moderne Arabische Geschiedenis en Hedendaagse Problemen, deel 2 (voor groep tien), blz. 50. [CMIP])
“Ik leer uit deze les: Ik geloof dat de Joden de vijanden van de Profeten en van de gelovigen [islamieten, nvdr] zijn.” (Uit het door de PA uitgegeven leerboek Islamitische Vorming, deel 2 (voor groep 4), blz. 67. [CMIP]
Op deze kaart in een recent schoolboek staan alle namen vermeld van de staten, uitgezonderd Israël dat werd vervangen door ‘Palestina’. [Plaatje uit het door de Palestijnse Autoriteit (PA) uitgegeven schoolboek 'Geschiedenis van de Arabieren en de Wereld in de 20ste Eeuw', 12de graad, blz. 153]
Muurschildering op een school in Hebron (op de Westelijke Jordaanoever). Israël is nergens te bespeuren op deze kaart.
Een student tekent op een schoolbord een kaart van Israël en schrijft er boven: ‘Palestina’. [Plaatje uit het door de Palestijnse Autoriteit (PA) uitgegeven schoolboek 'Nationale Opvoeding' voor de 6de graad blz. 78]
Op deze kaart in een recent schoolboek staan alle namen vermeld van de staten, uitgezonderd Israël dat werd vervangen door ‘Palestina’. [Plaatje uit het door de Palestijnse Autoriteit (PA) uitgegeven schoolboek Physical Geography en Human Geography, 12de graad, blz. 143, (2006)]
Middelbare school genoemd naar de Carmelberg (Haïfa) ‘Al Karmel’ met links op de gevel een grote kaart van Palestina geschilderd. Israël is onbestaande. [PA TV, 24 januari 2006]
Kaartje uit het Palestijnse schoolboek ‘Human Geography voor de Zesde Graad‘ blz. 53. Geen Israël, alleen een Palestijnse staat
Plaatje uit een Palestijns schoolboek ‘Onze Mooie Taal voor de Eerste Graad‘ blz. 142. Geen Israël, alleen een Palestijnse staat
Prijsuitreiking op school voor de kinderen. Op de voorgrond (en in kader) een kaart van Israël genoemd ‘Palestina’ [Al-Hayat Al-Jadida, 17 mei 2005]
Meerderheid van gedode Palestijnen in Gaza waren terroristen
Volgens gegevens die werden verzameld door het Onderzoeksbureau van de Israëlische Inlichtingendienst van Defensie, zijn op dit ogenblik 1.166 namen bekend van Palestijnen die gedood werden tijdens het drie weken durende Gaza offensief Operation Cast Lead. 709 ofte 61% onder hen werden geïdentificeerd als terroristen van Hamas, onder hen ook verscheidene leden van andere terroristische organisaties. Volgens diezelfde gegevens werden 295 burgers gedood, waarvan 89 jonger dan 16 jaar en 49 vrouwen. Jongens van 14 of 15 jaar en/of vrouwen met een raketlauncher in hun handen, werden bij ‘burgers’ geteld. Bron: Dover. Volgens Hamasbronnen werden er ‘slechts’ 48 van hun militanten gedood. Wie gelooft die mannen nog? Lees ook op deze blog: VN blijft Israël bestoken van misdaden tegen de menselijkheid
wapens in moskee
‘Mijn laatste job? Ik was wetenschappelijk adviseur van President Bush’ [satire]
Op het arbeidsbureau: "Mijn laatste job? Ik was wetenschappelijk adviseur van President Bush"
Video: President Bush spreekt over God, de Bijbel, Geloof, Evolutie en Schepping
De film van de moord op Mohammed al-Dura was een vervalsing
Wim Kortenoeven: “Journalistiek is big business. Conflicten verkopen, vrede is geen nieuws en de beoogde journalistieke objectiviteit wordt voortdurend door allerlei zakelijke en operationele belangen in gevaar gebracht. Zo is er de verleiding om in gevaarlijke gebieden gebruik te maken van de diensten van de plaatselijke autoriteiten (en dat kunnen ook terreurorganisaties zijn) en/of daarmee geassocieerde `journalisten’. Een in 2002, door de Dick Scherpenzeel Stichting uitgevoerd onderzoek wees uit dat de meeste `internationale’ fotografen in de Palestijns-Arabische gebieden Palestijnse Arabieren zijn, en dat dat feit- hoe evident- navenante invloed heeft op de beeldvorming in de media en in het vervolg daarvan de grote invloed op de publieke opinie over het Palestijnse aspect van het Arabisch-Israëlisch conflict.”
Tunesische postzegel met al-Dura
De zaak van de ‘martelaarsdood’ van de 12-jarige Mohammed al-Dura
“Dat deed bijvoorbeeld de Franse tv, toen die gebruik maakte van de Palestijns-Arabische cameraman Zalal abu-Rahma, die op 30 september 2000, vlak na het ontbranden van de zogenaamde `tweede intifada’, het sterven van de twaalf-jaar oude Arabische Mohammed al-Dura filmde (afbeelding hieronder).
Israëlische soldaten kregen de schuld van Al-Dura’s dood, maar later onderzoek heeft uitgewezen dat de jongen vanuit een positie achter de cameraman door een Arabische schutter werd doodgeschoten en dat zowel de moord als de tv-opname daarvan met voorbedachte rade moeten zijn uitgevoerd, om Israël te kunnen demoniseren. Bekijk hier de video: The Al-Dura Verdict. De Al Dura vervalsing: 21 mei 2008 Sensationele Overwinning in Parijs; Het Vonnis: Philippe Karsenty is ‘niet schuldig!’; France-2 ’s Al-Dura film “in scene gezet”
Dat lukte uitstekend. Mohammed al-Dura werd een van de belangrijkste Palestijns-Arabische `iconen’ van de zogenaamde `Al-Aksa intifada’, een `martelaar’ die het onweerlegbare bewijs leverde voor de oude antisemitische beschuldiging dat Joden gewetenloze kindermoordenaars zijn.”
“Don’t shoot”, Jamal shouts to Israeli troops
(“Niet schieten,” roept Jamal [vader van al-Dura] naar de Israëlische [??] soldaten)
“De zogenaamde ‘martelaarsdood‘ van Mohammed al-Dura werd op de meest uiteenlopende manieren gebruikt voor anti-Israëlische propaganda en demonisering, met name van Ariel Sharon. In deze cartoon (afbeelding hieronder), die in het voorjaar van 2004 op het internet circuleerde, wordt Sharon als Al-Dura’s moordenaar afgebeeld. In september 2000 droeg hij echter (nog) geen enkele regeringsverantwoordelijkheid. Het beeld van de dode Mohammed en zijn gewonde vader werd op honderdduizenden T-shirts en vlaggen afgedrukt en het kreeg een plaats op talloze internetsites, waaronder die van de Arabische Liga.
Als instrument voor de beeldvorming van Israël in de in september 2000 door Arafat begonnen geweldsgolf, is Al-Dura van enorm belang geweest, maar ook als voorbeeld voor de Palestijns Arabische jeugd. In een groot aantal malen door de televisie van de Palestijnse Autoriteit uitgezonden propagandafilmpje roept Mohammed al-Dura zijn leeftijdsgenoten vanuit het paradijs op hem na te volgen en de martelaarsdood te kiezen.”
Tekstbron: Wim Kortenoeven in De Kern van de Zaak
Video: Al Dura – What Really Happened?
Video: Muhamad Al-Dura was not killed
Poseren voor de camera’s: de Palestijnse stenengooier
Hoe de internationale media de berichtgeving
over het Arabisch-Israëlisch conflict manipuleert
Afbeelding hieronder:
Ontluisterende werkelijkheid. Tientallen internationale journalisten fotograferen een Palestijns-Arabische stenengooier bij straatrellen in Jeruzalem (juni 1992). Het tafereel is overduidelijk ten behoeve van de pers in scène gezet en verschillende journalisten dragen zelfs helmen om hun hoofd te beschermen, voor het geval onze ‘David’ toch nog ‘Goliath’ zou treffen [..] Het is niet bekend door wie en hoeveel de ‘acteur’ werd uitbetaald.
Palestijns-Arabische stenengooier in Jeruzalem
Bidden kan de gezondheid schaden en zelfs mensen doden
“Allah en Mohammed zijn profeet, help ons…”
gelijkaardig toestel van Tuninter
Kapitein Chafik Gharby, de Tunesische gezagvoerder van een chartervlucht die op 6 augustus 2005 voor de kust van Sicilië in zee stortte, heeft in Italië 10 jaar gevangenisstraf gekregen. De man begon te bidden toen hij de controle over het vliegtuig kwijtraakte, in plaats van een noodprocedure in gang te zetten. Hierbij kwamen zestien mensen om het leven. De 23 overlevenden moesten zwemmen voor hun leven, sommige konden zich vasthouden aan een stuk van de romp dat was blijven bleef drijven nadat het vliegtuig op het water in stukken was gebroken.
Gharby werd aanvankelijk bejubeld als een held voor het redden van de meeste passagiers. Maar na een onderzoek, werden hij, zijn co-piloot, en enkele kaderleden en technici van de vliegmaatschappij Tuninter beschuldigd van een reeks misdrijven waaronder doodslag. Het verongelukte toestel was van het type ATR 72 en behoorde aan de Tunesische chartermaatschappij Tuninter. Het was met vakantiegangers aan boord onderweg van de Zuid-Italiaanse stad Bari naar het eilandje Djerba voor de Tunesische kust.
Uit later doorgevoerd onderzoek is gebleken dat een keten van gebeurtenissen hebben geleid tot de crash. Het begon toen een verkeerd onderdeel werd geïnstalleerd in het ‘onzalige‘ vliegtuig, een Frans-Italiaanse ATR 72. Een onderhoudsmecanicien had per ongeluk een verkeerde benzinemeter gemonteerd, bestemd voor de kleinere ATR 42. Nadat het vliegtuig was opgestegen in Bari, aan de kust van het Tunesische eiland Djerba, raakte het boven Sicilië in de problemen. De motor begon te sputteren en viel even later stil. Ook al toonde de benzinemeter in de cockpit dat het vliegtuig genoeg brandstof had om de vlucht te maken, bleek later dat het toestel de landingsbaan in Palermo niet haalde door ‘brandstofgebrek’.
Volgens de huidige stand van zaken in de wetenschap is bidden voor het slapengaan, bij voorkeur samen met je beste vriend, relatief ongevaarlijk 
Kapitein Chafik Gharby en zijn co-piloot Ali Kebaier hadden wellicht meer levens kunnen redden als zij gedaan hadden wat nog mogelijk was, door in plaats van een crash midden op zee bijvoorbeeld in glijvlucht naar Palermo te zweven. Beiden piloten raakten echter in paniek en begonnen te bidden. Op geluidsopnamen van de recorder uit de later opgeviste zwarte doos van het vliegtuig bleek dat in de cockpit hun stemmen te horen waren die om hulp baden: “Allah en Mohammed zijn profeet.“
Commentaar van Afshin Ellian:
“In plaats van bidden had de piloot de noodprocedure in werking moeten stellen. Doordat hij bezig was met het aanroepen van de goddelijke kracht, verloor hij de kostbare tijd. God heeft niet geholpen. Hij kon ook niet helpen. Hoe vaak hebben de onnozelaars met een beroep op God de mensheid in gevaar gebracht? Helaas, heel vaak. God heeft die piloot al eens geholpen. Hoe? Door hem van rede te voorzien, heeft God alle piloten en andere mensen bewapend met een machtig middel. De arme dieren zijn redeloos en dus ook hulpeloos. Hij had niet moeten bidden. De Tunesische piloot had zijn rede met alle kracht en zelfbeheersing moeten aanwenden. En als hij het had gered, mocht hij best het Opperwezen diep uit zijn hart bedanken voor de rede en rationaliteit. Het is te hopen dat de meeste piloten tot de ongelovigen behoren. Want een rationele en verantwoorde ongelovige behoort tot de mooiste schepsels die de echte god in zijn wijsheid heeft geschapen. De ware god en logos zijn één en hetzelfde.”
Bronnen: Elsevier.nl van Afshin Ellian; The New York Times en The Guardian van 25 maart 2009
