Dagelijks archief: 6 februari 2009
Dr. Aribert Heim, de beul van Mauthausen, vermoedelijk al in 1992 overleden
'Dr.Dood', alias Dr. Aribert Heim
De Duitse omroep ZDF zond eergisteravond een reportage uit waarin het mysterie rond Aribert Heim (94, als hij nog zou leven) naar verluidt wordt uitgeklaard. De man die vorig jaar op nummer één stond in de lijst van de nog voortvluchtige nazi-oorlogsmisdadigers, zou in 1992 in Egypte zijn overleden aan darmkanker, 78 jaar oud. De kroongetuige is Heims zoon Rüdiger, die zegt zijn vader al in de jaren zeventig te hebben bezocht. Rüdiger zegt ook dat hij zijn vader in 1990 enkele maanden heeft verzorgd, na een darmoperatie.
Speurwerk van ZDF en de New York Times in Caïro leverde ooggetuigen op die Heim herkenden op foto’s -de Oostenrijkse arts mat 1,90meter en hij had een litteken van een sabelduel in zijn gezicht. Alleen kenden de getuigen zijn ware identiteit niet. Uit documenten blijkt dat Heim zich in de jaren tachtig tot de islam heeft bekeerd en zijn naam wijzigde in Tarek Farid Hussein. ‘Oom Tarek’ zou jarenlang in hetzelfde hotelletje hebben verbleven in de Egyptische miljoenenmetropool. Als het verhaal klopt, komt er een wat onspectaculair einde aan de speurtocht naar een van de laatste nazi-oorlogsmisdadigers -een even onspectaculair einde als dat van de bekendere dokter Josef Mengele, van wie pas in 1985 werd ontdekt dat hij zes jaar tevoren in Brazilië was gestorven na een beroerte tijdens een zwempartijtje.
Egypte pakt Hamas-lid met miljoenen cash op zak
Egyptische politie bewaakt grens met Gaza
De Egyptische politie heeft weten te voorkomen dat Hamas-woordvoerder Ayman Taha met meer dan 9 miljoen euro in contanten de grens met Gaza is overgestoken. Taha had 9 miljoen dollar en 2 miljoen euro contant in zijn zakken, meldt de politie bij de grensovergang Rafah. Het is onduidelijk waarvoor de miljoenen waren bestemd. De smokkelaar maakte onderdeel uit van een delegatie van Hamas, die de afgelopen dagen onderhandelingen voerde in de Egyptische hoofdstad Caïro over een langdurig bestand met Israël.
De andere vijf Hamas-kopstukken, onder wie Jamal Abu Hashim en Salah el-Bardawil, mochten terugkeren naar Gaza. De delegatie zal overigens zaterdag alweer naar Caïro afreizen voor verdere onderhandelingen, meldt het Egyptische persbureau MENA. Het is niet de eerste keer dat functionarissen van Hamas proberen de grens over te steken met grote sommen aan contant geld. In december 2006 moest Hamas-premier Ismail Haniyah 35 miljoen dollar in Egypte achterlaten, die bedoeld zouden zijn om salarissen van te betalen. Ditmaal zou de terroristische beweging van plan zijn om slachtoffers van de gevechten met het Israëlische leger financieel te compenseren, meldt het persbureau AFP. Elk dakloos gezin zou vierduizend euro krijgen; een gesneuveld familielid zou met duizend euro worden gecompenseerd.
Bron: Elsevier.nl
Het verhaal van Pausin Johanna, de enige vrouw die de troon van Petrus bereikte
Afbeelding hiernaast: Pausin Johanna (º28 jan. 814 – 855)
Pausin Johanna is een fascinerende roman, gebaseerd op het leven van pausin Johanna, een omstreden historisch figuur uit de negende eeuw die, vermomd als man, als eerste en enige vrouw de hoogste positie in het christendom bereikt: de troon van Petrus.
De jonge, briljante Johanna neemt geen genoegen met de middeleeuwse sociale structuren waarbinnen bet voor vrouwen verboden is te leren lezen en schrijven. Nadat haar oudere broer is gedood door de Vikingen, neemt Johanna zijn identiteit aan. Zij gaat naar bet klooster in Fulda en wordt opgenomen in het kloosterleven. Als broeder Johannes Anglicus ontwikkelt Johanna zich tot een buitengewone geleerde. Getroffen door een ernstige ziekte, is zij bang dat haar ware identiteit wordt onthuld en slaat zij op de vlucht. Ten slotte komt Johanna terecht in Rome, waar zij verwikkeld raakt in een gevaarlijk web van liefde, passie en politiek. Uiteindelijk bereikt zij de hoogste positie binnen het christendom: het pausschap.
Donna Woolfolk Cross is hoogleraar Engels in de staat New York. Aan Pausin Johanna, haar eerste roman. heeft ze zeven jaar gewerkt.
`Pausin Johanna bevat alle elementen waar men op hoopt in een historisch drama: liefde, seks, geweld, intriges en de onthulling van lang verborgen gebleven geheimen.’ (Los Angeles Times Book Review). Zie ook: Pausin Johanna (Donna Woolfolk Cross)
Gie van den Berghe: “Héle bibliotheken zijn er vol geschreven over, voor en tegen pausin Johanna. Deze als man vermomde vrouw zou rond 855 tot paus verkozen zijn, meer dan twee jaar geregeerd hebben, tot ze tijdens een processie een kind ter wereld bracht. Het verhaal dateert uit de twaalfde eeuw. Bijna drie eeuwen lang hechtte de katholieke kerk er geloof aan, tot protestanten het tegen haar keerden. Ook antiklerikalen en romanciers maakten natuurlijk dankbaar gebruik van de pausin.” Bron: Serendib.be: Paus met Ballen
Synopsis door Christine op Leestafel.nl:
Op 28 januari van het jaar 814 ziet Johanna het levenslicht wanneer zij na urenlange barensweeën door de vroedvrouw van het dorp uit de moederschoot van Gudrun getrokken wordt. Gudrun is de echtgenote van de plaatselijke kannunik die haar als ‘heidense slet’ meebracht van een van zijn missies naar Saksen. Zij schonk hem reeds eerder twee zonen met de namen Matthëus en Johannes. Johanna is alles behalve welkom in de fallocratische leefwereld van haar vader en krijgt het dubbel zo hard te verduren als haar broers onder zijn spartaanse opvoedingsregels. Maar Johanna is vastberaden en koppig en weet haar oudste broer Matthëus te overtuigen om haar buiten weten van haar vader te leren lezen en schrijven. Wanneer Matthëus plotseling komt te overlijden en haar vader over haar vorming te weten komt, overlaadt hij haar met alle zonden der wereld en geeft haar de schuld van Matthëus’ heengaan.
Afbeelding hiernaast: boekomslag van de oorspronkelijke Engelstalige editie
Wanneer de Griekse geleerde Aesculapius op zijn tocht naar Mainz een halte maakt in Johanna’s dorp wordt hij door de kannunik onderdak en een maaltijd aangeboden. Aesculapius komt er al vlug achter dat Johanna geestelijk uitzonderlijk begaafd is en schrijft een brief naar de bisschop van Dorestadt om haar te laten opnemen in de kathedraalschool. Wanneer de aanvoerder van een groep soldaten van de bisschop aanklopt om het meisje af te halen, kan de kannunik hem ervan overtuigen dat hij het op het verkeerde kind voor heeft en slaagt erin om zijn zoon Johannes te laten meereizen naar de school. Terwijl Johanna, door wanhoop verteerd, ‘s avonds het ouderlijk huis ontvlucht, wordt de bisschoppelijke ruiter door een struikrover gedood. In het midden van de nacht vindt Johanna haar broer naast het lijk van de onfortuinlijke ruiter op haar weg. Dit geeft haar de kans om het heft van haar leven in eigen handen te nemen en beslist ze met haar broer verder te reizen naar Dorestadt waar ze onder de hoede wordt genomen door graaf Gerold die haar onderdak biedt en de mogelijkheid om haar studie als meisje alsnog verder te zetten, dit zeer tegen de zin van bepaalde clerici.
Wanneer op een dag de bevolking van Dorestadt tijdens een Viking-raid bijna volledig uitgeroeid wordt, vindt Johanna tussen de bergen lijken het zielloze lichaam van haar broer Johannes terug. Verteerd door een onmogelijke liefde voor graaf Gerold en haar onstilbare honger naar kennis, verwisselt zij van kleren met haar broer en vlucht met zijn identiteit naar het klooster van Fulda waar zij zich verder bekwaamt in de wetenschappen en de geneeskunde. Tijdens een pest-epidemie wordt Johanna zelf ziek en door de noodzakelijke verzorging dreigt haar lichaam haar ware identiteit prijs te geven. Vluchten is de enige uitweg en na lange omzwervingen komt ze uiteindelijk in Rome terecht . . .
Pausin Johanna is een verbijsterend boek dat de vrucht is van jarenlange historische research waarvan men de feiten in chronologische volgorde achteraan in het boek opgesomd terugvindt. Het gaat over de strijd van een vrouw die het opneemt voor haar seksegenoten en vruchteloos probeert om de taboes van die tijd te doorbreken. Ik ga hier niet opsommen wat voor hersenspinsels mannen verzinnen om vrouwen tot een laagsoortige levensvorm te herleiden. Daarvoor moet u het boek zelf lezen. Ik kan wel meegeven dat het grenst aan het ongeloofelijke. Als voorbeeld de volgende bewering : “Op de dag des oordeels zullen alle vrouwen als mannen herrijzen”.
In de middeleeuwen stond de geloofsindoctrinatie op zijn hoogtepunt en zijn er weinig verschillen op te merken tussen wat de katholieke kerk en de islam predikte. Stugheid, koppigheid, onwrikbaarheid, kleingeestigheid, onwil en tirannie zijn slechts enkele superlatieven die men de toen heersende geestelijke ambtbekleders kan toeschrijven. Binnen hun rangen was echter alles toegelaten. Priesters mochten hun meiden bespringen, bisschoppen en prelaten hadden hun privé-hoeren in gebouwen die naast de pauselijke vertrekken lagen, pausen deden zich tegoed aan drank- en vraatorgiëen en dit terwijl het plebs dwangmatig onder de geloofsknoet en aan de rand van de hongersnood werd gehouden. Misstappen die toch aan het licht kwamen werden als Gods straf afgedaan of men vond wel links of rechts een geestelijke van lagere rang die dan van ketterij beschuldigd werd en na een publieke afranseling op de brandstapel eindigde.
Dit boek schildert de levensweg van een vrouw die het in deze bekrompen en uitzichtloze maatschappij van weleer toch schopt tot de troon van Petrus, weliswaar ten koste van haar lichamelijke gevoelens voor haar grote en onmogelijke liefde. Een aanrader met historische waarde en een andere, misschien wel realistischere kijk op de katholieke kerk die zich eigenlijk even fundamentalistisch opstelt in zijn geloofsbelijdenis dan sommige andere religies. Alvast een stelling om de tijd te nemen hier eens grondig over na te denken. Bron: Leestafel.nl
Donna Woolfolk Cross: “[..]Ook zijn er nog indirecte bewijzen die moeilijk zijn te verklaren als er nooit een vrouwelijke paus zou zijn geweest. Een voorbeeld hiervan is het zogeheten stoelexamen dat bijna zeshonderd jaar onderdeel is geweest van dc middeleeuwse pauselijke inwijdingsceremonie. Na Johanna moest iedere nieuw gekozen paus plaatsnemen op de sella stercoraria (letterlijk de `meststoel’), die net als een toilet in het midden een gat heeft. Zo kon men de genitaliën van de nieuwgekozen paus bekijken om vast te stellen of hij een man was.
Naderhand verklaarde de edele `ballenzoeker‘ (gewoonlijk een diaken) de verzamelde mensen plechtstatig: `Mas nobis nominus est’, `Onze kandidaat is een man’. Pas dan kreeg de paus de sleutels van Sint-Petrus overhandigd. Deze ceremonie bleef tot in de zestiende eeuw gehandhaafd. Zelfs Alexander Borgia werd gedwongen zich aan dit onderzoek te onderwerpen, ofschoon zijn vrouw ten tijde van zijn verkiezing hem reeds vier zonen had geschonken, die hij allen met trots erkende!
De katholieke kerk ontkent het bestaan van de sella stercoraria (afb. links) niet, want tot vandaag de dag staat deze nog steeds in Rome. Noch ontkent iemand het feit dat de stoel eeuwenlang werd gebruikt bij de ceremonie van de pauswijding. Maar velen voeren het argument aan dat de stoel enkel werd gebruikt omdat hij er mooi en indrukwekkend uitzag. Het feit dat er een gat in zit, zo zeggen zij, is irrelevant. Tevens wordt ervan uitgegaan dat de benaming sella was ontleend aan de tot de paus gerichte woorden als hij in de stoel zat: `Suscitans de pulvere egenem, et de stercore erigens pauperem ut sedeat cum princibus…‘; `[God] verheft de behoeftigen uit het stof en de armen uit de drek om naast de prinsen zitting te nemen…’”
VN formeel: Hamas rooft hulpgoederen die bestemd waren voor de bevolking van Gaza
Politieagenten, trouw aan Hamas in Gaza
Politieagenten van Hamas hebben op grote schaal hulpgoederen van de Verenigde Naties gestolen die waren bestemd voor de noodlijdende bevolking in de Gazastrook.
Het VN-agentschap voor Palestijnse vluchtelingen UNRWA heeft dat woensdag bekend gemaakt. De agenten drongen dinsdag een opslagplaats in Gaza binnen om 3500 dekens en 400 voedselpakketten te roven.
Dit gebeurde nadat UNRWA had geweigerd hulppakketten af te staan aan het door Hamas gerunde ministerie van Sociale Zaken.
“De politie verschafte zich toegang tot de opslagplaats en nam de spullen met geweld in beslag”, stond in een verklaring van de hulporganisatie. De goederen waren bestemd voor 500 families. UNRWA eist dat Hamas de spullen onmiddellijk teruggeeft.
Ook tijdens de Israëlische operatie Gegoten Lood bleek Hamas hulpgoederen te ontvreemden. Half januari werd bekend dat leden van de radicaal-islamitische organisatie zo’n 100 vrachtwagens met hulpgoederen hadden leeggeroofd om de inhoud te verkopen aan de hoogste bieder.
Ahmad Kurd van het ministerie van Sociale Zaken in Gaza ontkende niet dat de hulpgoederen dinsdag waren weggehaald. Andere Hamasvertegenwoordigers verdedigden de actie. Ihab Ghussein (afb. rechts), woordvoerder van het ministerie van Binnenlandse Zaken, wijt de roof van de hulpgoederen aan het feit dat ze lagen opgeslagen in een gebied waarvoor de VN geen toestemming heeft.
VN-vertegenwoordigers zeggen dat de hulpgoederen zich bevonden in een lokale opslag omdat de eigen loodsen vol waren. Dat laatste heeft bevreemding gewekt omdat de VN, mensenrechtengroeperingen en Palestijnen vaak hebben geklaagd over de blokkade door Israël en Egypte van hulpgoederen waardoor in Gaza ernstige tekorten zouden zijn ontstaan.
De Israëlische legerwoordvoerder Peter Lerner ziet in het incident bevestigd wat door zijn land al veel langer wordt beweerd, namelijk dat Hamas aan de lopende band hulpgoederen confisceert die zijn bedoeld ter leniging van de nood in Gaza. Volgens Israël legt Hamas ook beslag op buitenlandse donaties die bedoeld zijn voor hulpverlening.
De regering van de Palestijnse president Mahmoud Abbas, die regeert over de Westelijke Jordaanoever, heeft woensdag 600 miljoen dollar (465 miljoen euro) steun toegezegd voor de Gazastrook. Het geld is bestemd voor de wederopbouw van de verwoeste kustregio en is grotendeels afkomstig van buitenlandse donoren, zei premier Salam Fayyad.
Bron: Cidi.nl
VN verontschuldigt zich bij Israël voor foute beschuldiging bombardement VN-school
Maxwell Gaylord, VN Coördinator voor Humanitaire Zaken op 3 februari 2009: “… would like to clarifay that the shelling and all of the facilities took place outside de school and not inside the school.“
(‘.. wil duidelijk maken dat het bombarderen van de omgeving van de gebouwen plaats vond buiten de school en niet in de school.”)
De hetze die ontstond tegen Israël naar aanleiding van dit bombardement op de VN-school heeft zeker de terugtrekking van het IDF uit Gaza bespoedigd en dit feit toegevoegd aan de lijst van zogenaamde ‘oorlogsmisdaden’ die door Israël werden begaan tijdens het recente Gaza –conflict. Fout dus.
Zie ook: Dan toch geen slachtoffers in VN-school bij IDF-bombardement van 6 januari 2009
Brief aan de burgers van Gaza
Yishai, een Israëlische reservesoldaat verbleef tijdens het grondoffensief in Gaza met zijn eenheid een tijdje in het huis van een Palestijn. In de Israëlische krant Maariv publiceerde hij een brief om zich te verontschuldigen voor de troep die ze achterlieten. Bron: Christenen voor Israël
Hallo,
Terwijl de wereld naar de ruïnes van Gaza kijkt, keer jij naar je huis terug. Het is blijven staan. Je zult zien dat er iemand in jouw huis was terwijl jij weg was.
Ik ben diegene. Ik heb er uren over nagedacht en me voorgesteld hoe je zou reageren als je je huis zou binnenstappen. Hoe je je zou voelen als je zou begrijpen dat onze soldaten op je matrassen geslapen hebben en je dekens gebruikt hebben om warm te blijven.
Ik wist dat het je boos zou maken en verdrietig en dat je deze schending van je meest intieme plekken van je leven door degenen die je hebt bestempeld als je vijanden, zou ervaren als een diepe vernedering. Ik ben ervan overtuigd dat je me met een tomeloze woede haat en dat je niet de minste zin hebt om ook maar naar me te luisteren. Tegelijkertijd, is het belangrijk voor mij om het volgende te zeggen in de hoop dat je me misschien een minuut wilt aanhoren.
