Paus Benedictus XVI rehabiliteert negationistische bisschop

Paus Benedictus XVI (alias van de Duitser Joseph Ratzinger) heeft zaterdag 24 jan. 2009 een bisschop gerehabiliteerd die beweert dat er in de Tweede Wereldoorlog geen Joden in gaskamers zijn vergast. De kerkvorst zette de rehabilitatie door ondanks waarschuwingen van Joodse leiders dat de stap de katholiek-Joodse banden ernstig zou schaden en antisemitisme zou aanwakkeren.

De banden tussen de katholieke en de Joodse gemeenschap staan al geruime tijd onder spanning door de mogelijke zaligverklaring van de omstreden paus Pius XII, alias van Eugenio Pacelli ook wel Hitlers Paus genoemd. Joodse organisaties verwijten Pius XII, die van 1939 tot 1958 paus was, dat hij de uitroeiing van Joden oogluikend toestond. Volgens Benedictus XII liet Pius juist geen gelegenheid voorbij gaan om Joden te redden. Dat een en ander niet strookt met de waarheid kan je onder meer lezen in het uitstekend gedocumenteerde boek van Dirk Verhofstadt: Pius XII en de vernietiging van de Joden. In oktober j.l. stelde Benedictus de zaligverklaring uit om de goede relatie met de Joodse gemeenschap niet te verstoren…

De in Engeland geboren bisschop Richard Williamson zei deze week voor de Zweedse televisie dat er „overweldigende” bewijzen zijn dat er nooit gaskamers hebben bestaan. Het Vaticaan liet weten dat de paus een bevel heeft ondertekend die de excommunicatie van vier bisschoppen, onder wie Williamson, ongedaan maakt. De vier werden in 1988 uit de Rooms-Katholieke Kerk gezet omdat ze waren gewijd zonder toestemming van het Vaticaan. Bron: NRC Handelsblad en De Volkskrant

Tijdens de holocaust lieten ongeveer zes miljoen joden het leven. In het meest bekende concentratiekamp, Auschwitz, werden alleen al circa 1,3 miljoen mensen vermoord, het merendeel in gaskamers. Bisschop Richard Williamson legt in deze video uit dat er geen gaskamers bestonden, er hooguit 300.000 Joden werden vermoord en zeker geen enkele Jood werd vergast. Hij haalt uitvoerig het Leuchter-rapport aan en meer van dattum.

Over het geval Leuchter en zijn Rapport

Documentaire: Mr. Death: The Rise and Fall of Fred A. Leuchter, Jr

In 1988 moest een andere negationist Ernst Zündel zich andermaal voor de rechter verantwoorden. Om zijn verdediging te ondersteunen liet hij een zekere Fred A. Leuchter Jr. naar Auschwitz afreizen. Leuchter beweerde van zichzelf een ingenieur te zijn die deskundig was op het gebied van het bouwen van gaskamers voor gevangenissen; later bleek dat hij nogal had opgeschept over zijn opleiding en vakkennis. Zijn enige academische diploma was een kandidaatsexamen (Bachelor of Arts) in geschiedenis, dat hij in 1964 had behaald.

Voor zijn ‘onderzoek’, waarvoor hij door negationist David Irving 10 000 dollar werd betaald (!), dwaalde nep-ingenieur Fred Leuchter door de ruïnes van de KZ’s, bikte wat willekeurige stukjes steen af (waarvan hij niet kon weten of ze eigenlijk wel uit de oorspronkelijke binnenwand van gaskamers afkomstig waren) en publiceerde zijn onderzoeksresultaten in het beruchte Leuchterrapport.

Een ingehuurd laboratorium had in de steenmonsters geen sporen aangetroffen van cyanaten. De Duitsers hadden immers Zyklon B gebruikt, dat bestond uit poreuze korrels waaruit blauwzuurgas kon ontsnappen als ze werden uitgespreid. Volgens Leuchter zou het blauwzuurgas met ijzersporen in bakstenen en cement uiterst stabiele verbindingen hebben moeten vormen[?]

Volgens Zündel en de zijnen was dit het doorslaggevend bewijs dat de vergassingen een fabeltje waren. Meer deskundige chemici hebben de rechter echter kunnen uitleggen dat die cyanaten toch niet zo stabiel waren, en dat ruim veertig seizoenen Poolse sneeuw- en regenbuien de sporen sterk kunnen aantasten. Bovendien bleek bij onderzoek door competente chemici dat het materiaal van de gaskamers wel degelijk cyanaten bevatte. Lees ook Lipstadt’s voor Leuchtner vernietigende getuigenis op de rechtbank tijdens het Zündelproces.

Het is een treurig voorbeeld van de quasi-wetenschappelijke uitspattingen waar holocaustontkenners zich schuldig aan maken. Ze zijn erg bedreven in eindeloos gezeur over kleine inconsistenties in getuigenissen en technische beschrijvingen. Typisch voor negationisten is ook dat ze, om hun leugens en falsificaties te bewijzen, ook altijd naar elkaar verwijzen om hun conclusies kracht bij te zetten. Zo verwijzen ze graag naar die andere negationist David Irving die eveneens geen historicus is, en dat ook nooit is geweest.

David Irving (°1938), bekend van zijn oproep tot een boycot tegen al wie historici in de cel stopt, suggereerde hiermee dat hijzelf een historicus is, die het zwijgen moet worden opgelegd. Correctie: Irving is geen historicus. Nadat hij zijn diploma had behaald aan de school in Brentwood, studeerde Irving natuurkunde aan het Imperial College in Londen, maar slaagde er niet in het diploma te behalen.

De laaggeschoolde Irving is dan maar op eigen houtje wat geschiedenis beginnen leren en boeken publiceren. Iemand die over geschiedenis publiceert is daarom nog geen historicus, alhoewel Irving dat lange tijd aan iedereen heeft wijsgemaakt. Irving is een hardleerse negationist. Negationisten ontkennen de feiten en weerleggen ze nooit.

Tijdens het ruchtmakende Proces Lipstadt in 2000 gaf David Irving overigens toe dat het Leuchterrapport een misser was. David Irving verloor zijn proces tegen Lipstadt en werd op 11 april 2000 veroordeeld. De rechter was niet mals voor Irving: “…. dat Irving vanwege zijn eigen ideologische redenen voortdurend en doelbewust bewijsmateriaal verkeerd heeft gepresenteerd en heeft gemanipuleerd; dat hij om dezelfde redenen Hitler in een ongerechtvaardigd gunstig licht zet, hoofdzakelijk met betrekking tot zijn afbeelding van Hitlers houding ten aanzien van zijn verantwoordelijkheid voor de behandeling van de Joden; dat hij een actieve ontkenner van de holocaust is; dat hij antisemitisch is en een racist en dat hij zich met rechtse extremisten associeert die het neo-nazisme bevorderen.“