Dagelijks archief: 31 januari 2009
Volgens Handvest van Hamas: wie met Israël vrede sluit is een volksverrader
Egyptische herdruk uit 2003 van de Protocollen
Uit het Handvest van Hamas, opgemaakt op 18 augustus 1988, blijkt waarom geen vrede mogelijk is en meer nog: dat Arabische landen of hun leiders die vredesakkoorden aangaan met Israël zichzelf de vloek van Hamas op de nek halen. Zij worden automatisch bestempeld als ‘collaborateurs met de Zionistische staat’ en ‘volksverraders’ die moeten opgespoord en vernietigd worden:
“Het verlaten van de conflictcirkel met Israël is een daad van hoogverraad; allen die zich daaraan schuldig maken zullen worden vervloekt.” (uit het Hamas Handvest, 1987)
Slechts twee landen in de Arabische wereld hebben op dit ogenblik een vredesregeling met Israël: Egypte (1979) en Jordanië (1994). De vele aanvalsoorlogen die Egypte (en Jordanië) met andere landen van de Arabische Liga tegen de legale Israëlische staat heeft gevoerd (en allen heeft verloren) leidde eind jaren zeventig van de vorige eeuw in Camp David naar vrede: op 26 maart 1979 tekenden Egyptisch president Anwar Sadat en Israëlische premier Menachem Begin het akkoord. Zij werden hiervoor zelfs bedacht met de Nobelprijs voor de Vrede. Niet veel later (6 oktober 1981) werd de Egyptische president Sadat vermoord door moslimfundamentalisten die het niet eens waren met het vredesakkoord. Op 26 oktober 1994 volgde de ondertekening van een vredesverdrag met Jordanië.
Het Handvest van Hamas is een schoolvoorbeeld van felle paranoïa en een flinke mix van bijgeloof. Bovendien is het Handvest van Hamas in grote delen overgenomen van de Protocollen van de Wijzen van Zion, een nepdocument destijds opgemaakt door de Russische Geheime Dienst die een zogenaamde Joodse samenzwering onthulde waaruit dan zou blijken dat de Joden de wereldmacht zouden willen grijpen. De Protocollen waren ontzettend populair voor en tijdens het Derde Rijk. Sinds het einde van WOII zijn die nagenoeg volledig uit Europa verdwenen maar terug opgevist in de Arabische landen waar ze enorm populair zijn geworden en vandaag voor een prik als zoete broodjes worden verkocht op de markt en bazars.
Een voorbeeld uit het Handvest van Hamas is Artikel 32:
Met slim manoeuvreren en nauwgezette planning proberen het wereldzionisme en de kolonialistische staten de Arabische staten een voor een uit de cirkel van het conflict met het zionisme te trekken, met als uiteindelijke doel het Palestijnse volk te isoleren. Het [zionisme] heeft Egypte al uit de conflictcirkel getrokken- in belangrijke mate via de verraderlijke Camp David Akkoorden [van september 1978], en het probeert nog andere [Arabische] landen in vergelijkbare overeenkomsten te betrekken, zodat zij de conflictcirkel verlaten.
De Islamitische Verzetsbeweging roept alle Arabische en islamitische volken op om serieus en voortvarend te handelen om dit verschrikkelijke complot te voorkomen en de massa’s te waarschuwen voor het gevaar dat verbonden is met het verlaten van de conflictcirkel met het zionisme. Vandaag is het Palestina, en morgen een of meer andere landen, want het zionistische plan heeft geen grenzen en na Palestina willen zij hun grondgebied uitbreiden van de Nijl tot de Eufraat. En als zij klaar zijn met het verzwelgen van een gebied worden zij hongerig voor verdere uitbreiding, en zo voort, voor onbepaalde tijd. Hun plan wordt uiteengezet in de Protocollen van de Wijzen van Zion en hun huidige gedrag is het beste bewijs voor onze beweringen.
Het verlaten van de conflictcirkel met Israël is een daad van hoogverraad; allen die zich daaraan schuldig maken zullen worden vervloekt.
Hamas: “Wereldwijde financiële crisis schuld van Joodse lobby”
Fotomontage van berucht fantast Jeff Rense
Fawzi Barhum, woordvoerder van Hamas in de Gazastreek, beschuldigt de Amerikaanse ‘Joodse lobby’ ervan de aanstichters te zijn van de huidige wereldwijde financiële crisis: “De crisis is het resultaat van slecht administratief en financieel beleid en een slecht bank systeem dat door de Joodse lobby werd vervangen en aldus door hen wordt gecontroleerd. [..] Deze lobby controleert de Amerikaanse presidentsverkiezingen en bepaalt de buitenlandse politiek en gelijk welke andere nieuwe administratie, op een wijze die hen toelaat de Amerikaanse regering en de economie te controleren en naar hun hand te zetten.“
De Anti-Defamation League meldde begin oktober 2008 een onrustwekkende toename van antisemitische boodschappen op het internet die de link leggen met de financiële crisis waarin de Verenigde Staten verkeren en veroorzaakt werd door de zogenaamde ‘Jewisch world order’.
Abraham H. Foxman, de directeur van de ADL, zei: “Wij hebben uit de moderne geschiedenis geleerd dat telkens er een terugval is in de wereldeconomie, er rechtevenredig een toename volgt van van antisemitisme en fanatisme.“
Commentaren zoals bijvoorbeeld “It’s difficult, if not impossible, for one honest investor to neutralize the efforts of thousands of Jewish swindlers” en “They’ve infiltrated Wall Street and Government and have ruined our country” worden snel gevolgd door dingen zoals: “jews helping jews when do we Americans [sic] stand up?“, “The Jewish Problem…They need to be stopped…..” en “When the Final Solution 2??“
Bij elke financiële crisis, of gelijk welke andere crisis in Europa, kregen en krijgen de Joden de schuld en duikt het spook van de zogenaamde Joodse Lobby weer op. Of het nu om de aanslag op de WTC-Towers ’9/11′ gaat, de oorzaken v/d Global Warming, de Wall Street Crash van 1929, de Tsunamigolf van 26 december 2004 in de Indische Oceaan enz., het is allemaal de schuld van de Joodse samenzweerderijen en van de denkbeeldige ‘Joodse Lobby’ (lees: ‘Zionistische Lobby’, want voor de meeste antisemieten onder hen zijn dat synoniemen).
Ook de nazi’s schreven de depressie in Duitsland in de jaren ’30 als gevolg van de Wall Street Crash (Black Thursday, 24 oktober 1929) toe aan de Joden, aangezien zij de macht in de financiële wereld in handen zouden hebben. Adolf Hitler kondigde op 30 januari 1939 in de Rijksdag de fysieke vernietiging van het Jodendom in Europa aldus aan:
“Wenn es dem internationalen Finanzjudentum in und außerhalb Europas gelingen sollte, die Völker noch einmal in einen Weltkrieg zu stürzen, dann wird das Ergebnis nicht der Sieg des Judentums sein, sondern die Vernichtung der jüdischen Rasse in Europa!”
Sinds enkele dagen circuleert op het internet op vele weblogs en websites het samenzweerdersverhaal, dat op de vooravond dat Lehman Brothers in elkaar stortte (15 september 2008 ) en de dagen erop een ganse nefaste kettingreactie op de beurzen over de ganse wereld teweegbracht, Amerikaanse Joodse financiers ruim 400 miljard dollar zouden hebben doorgesluisd naar Israëlische banken.
Het verhaal verscheen een week geleden voor het eerst op de website van Jeff Rense, een voormalige journalist die al ontelbare samenzweringsverhalen over Joden, Israël en de Amerikaanse Administratie in elkaar flanste en gemakkelijk weerlegd werden. De website van Rense bulkt van de gekende UFO-verhalen en andere baarlijke nonsens. Maar de antisemitische walm van dergelijke nepverhalen blijft hangen bij Jan Publiek (‘waar rook is, is vuur’), die maar niet genoeg kan krijgen van dergelijke kwaadaardige pulp…
Ook Hamas heeft het nepverhaal van Jeff Rense opgediept en is er thans één van de grootste verspreiders van. Nu beschuldigt Hamas het ‘Internationalen Finanzjudentum’, sorry, de Joodse lobby, ervan de financiële crisis in de VS te hebben veroorzaakt. Hoezo is Hamas slechts tegen Israël of zelfs slechts tegen de bezetting en de blokkade van Gaza? Hoezo hebben antisemitisme en antizionisme niks met elkaar te maken? Dit is niet de eerste keer dat Hamas zijn ware gezicht toont, en laat zien dat het tot op vandaag nog volledig achter haar Handvest staat.
Hoezo wapenuitvoer naar Israël? En… ‘niet wettig’?
“De Belgische overheid keurde in 2007 voor 5,4 miljoen euro wapenexportvergunningen goed. België is daarmee de vijfde grootste exporteur in Europa. Dat staat in een rapport van de Belgische onderzoeksinstelling Groupe de Recherche et d’Information sur la Paix et Sécurité (GRIP)”, kapittelt het VRT-journaal van heden.
Inez Lowagie
Vervolgens mag Inez Louwagie van Vredesactie in (alweer) het VRT-journaal haar zegje doen:
“Die wapenleveringen zijn niet wettig. In principe zijn leveringen aan landen die mensenrechten schenden of die territoriale aanspraak maken op een andere landen, verboden of kunnen die zeker worden tegengehouden. [..] Dat staat ook zo in onze wapenwet ingeschreven, maar we merken dat er in de praktijk weinig in huis komt van dit verbod op leveringen aan dit soort regimes. We zitten dus met een duidelijke overtreding van de principes die in onze wapenwet zijn ingeschreven.“
Op zaterdag 3 januari 2009 blokletterde De Standaard: “Geen wapenuitvoer voor Israëlisch leger.” Wie spreekt hier de waarheid?
“Geen wapenuitvoer voor Israëlisch leger”
In 2008 werden twee uitvoervergunningen voor wapenonderdelen geweigerd, bestemd voor het Israëlisch leger. Tien bestellingen voor de Israëlische defensie-industrie mochten wel. Wapens of onderdelen daarvan die bestemd zijn voor het Israëlische leger, kregen in 2008 in Vlaanderen geen uitvoervergunning; zegt Patricia Ceysens (Open VLD), die als Vlaams minister van Economie ook de controle op de wapenhandel onder haar hoede heeft.
visualitatieschermen
Toch kende de Vlaamse regering in 2008 tien vergunningen toe voor de uitvoer van wapens naar Israël. ‘Dat komt omdat we de defensie-industrie in Israël niet boycotten’, zegt Ceysens. ‘Het komt erop neer dat wapens of wapenonderdelen alleen een uitvoervergunning krijgen wanneer we absoluut zeker zijn dat Israël niet de eindbestemming is. Aan een onderdeel waar in een fabriek in Israël iets aan wordt toegevoegd en dat dan weer uitgevoerd naar een ander land, kennen we wel een uitvoervergunning toe. Daar moet dan wel absolute zekerheid over bestaan: Wapens uitvoeren aan Israël is in strijd met de EU-gedragscode en de Belgische wapenwet’
Ceysens noemt de Belgische wetgeving rond wapenhandel één van de strengste van de Europese Unie. `We passen de wet ook zeer strikt toe,’ zegt Ceysens nog. In 2008 werden twee uitvoervergunningen voor onderdelen van gepantserde legervoertuigen geweigerd. Het waren bestellingen voor het Israëlische leger. In afwachting van haar officiële rapport over de wapenhandel, stelde Ceysens gisteren al de meeste cijfers voor. In 2008 werden 256 uitvoervergunningen goedgekeurd, voor 240.036.397 euro. Meestal ging het om visualisatieschermen (afb. rechts), gevolgd door elektronica en vliegtuigonderdelen. `De Vlaamse bedrijven die wapenonderdelen verhandelen, zijn allemaal ook sterk in burgerlijke toepassingen, aldus Ceysens.
Overigens houdt het argument van Inez Louwagie dat ‘landen die de mensenrechten niet respecteren’ of die ‘territoriale aanspraken’ helemaal geen steek. Bekijk hieronder de lijst van Arabische landen die van België wapenvergunningen hebben gekregen. Het volstaat eenvoudig om even de rapporten van Human Rights Watch en Amnesty International even door te nemen, om te weten hoe dat in die landen zit met de mensenrechten, vrouwenrechten, rechten voor homoseksuelen, andersdenkenden enz.
Neem bijvoorbeeld een land zoals Saoedi Arabië.
Saoedi-Arabië is de belangrijkste exportbestemming van België, maar ook Europees en wereldwijd blijft het land een topper. Dit land, dat goed bevriend is met het Westen (in het bijzonder met de VS), wordt actief bevoorraad van allerhande wapens. Amnesty International rapporteert al langer mensenrechtenschendingen, geseling als straf, systematische discriminatie van de vrouw. In 2001 werden volgens A.I. alweer vermeende politieke en religieuze activisten gearresteerd en er kwam ook informatie aan het licht over het martelen van gedetineerden.
Politieke partijen, vakbonden en onafhankelijke mensenrechtenorganisaties zijn verboden in deze absolute monarchie, waarin 14,5% van het BBP naar wapens gaat. Saoedi-Arabië doet ook niet mee met de VN-registratie voor conventionele wapens. Bovendien leeft het land in zware spanning met z’n buurlanden, en dat is op de 1ste plaats Irak. Ook in de 2de Golfoorlog werd Saoedi-Arabië immers als uitvalsbasis gebruikt voor Amerikaanse en Britse troepen.
9/11 Noteer ook dat van de 19 kapers die de WTC-towers in New York in de as legden op 11 september 2001 er 15 afkomstig uit Saoedi Arabië waren. [sic]
De Belgische vergunningen voor het Midden-Oosten (cijfers 2001) Bron: Vrede.be
(Bedragen in euro’s)
Saoedi-Arabië
18 vergunningen, goed voor 191.347.342 euro
Overheid: 12 voor lichte wapens
3 voor halflichte wapens
1 voor zware wapens
1 in de cat. ‘andere’
Privé: 1 in de cat. ‘andere’
Jaarraport: 101.266.000Verenigde Arabische emiraten
10 vergunningen, goed voor 19.922.494
Overheid: 9 voor lichte wapens
Privé: 1 in de cat. ‘andere’
Jaarrapport: 6.228.000Qatar
Geen vergunningen
Jaarrapport: 2.241.000Oman
7 vergunningen, goed voor 1.259.566
Overheid: 7 voor lichte wapens
Jaarrapport: 917.000Jordanië
8 vergunningen, goed voor 353.412
Overheid: 7 voor lichte wapens
1 in de cat. ‘andere’
Privé: 1 voor persoonlijk gebruik
Jaarrapport: 589.000Libanon
11 vergunningen, goed voor 2.773.040
Overheid: 9 voor lichte wapens
Privé: 2 voor persoonlijk gebruik
Jaarrapport: 255.000Israël
6 vergunningen, goed voor 3.692.009
Privé: 6 in de cat. ‘individueel’
Jaarrapport: 118.000Egypte
3 vergunningen, goed voor 297.581
Overheid: 2 voor zware wapens
Privé: 1 voor persoonlijk gebruik
Jaarrapport: 103.000Koeweit
3 vergunningen, goed voor 355.600
Overheid: 1 in de cat. ‘andere’
Privé: 2 voor persoonlijk gebruik
Jaarrapport: 35.000Syrië
2 vergunningen, goed voor 60.000
Overheid: 2 voor lichte wapens
Jaarrapport: 34.000Turkije
13 vergunningen, goed voor 7.647.999
Overheid: 2 voor lichte wapens
2 in de cat. ‘andere’
Privé: 4 in de cat. ‘individueel’
5 voor persoonlijk gebruik
Jaarrapport: 496.000
Waarom de opstand in het getto van Warschau niet die van Gaza is
Niets oogt wansmakelijker dan dit breed glimlachende meisje dat dit bord op zondag 11 januari 2009 in volle Gaza-oorlog tijdens de anti-Israël manifestatie in Brussel boven haar hoofd uitsteekt met als kop:
“1943: Ghetto de Varsovie – 2009 : Gaza“.
Er zijn twee mogelijkheden:
1) Ofwel kent ze de geschiedenis van het getto van Warschau niet en – meer in het bijzonder dan vermits het bord het jaartal 1943 vermeld : de opstand in het Getto van Warschau die begon op 19 april 1943 – en meent zij in haar domheid dat die inderdaad vergelijkbaar is. Domheid is verschoonbaar.
2) Ofwel kent zij inderdaad die geschiedenis wèl goed en weet dat ze beide situaties helemaal niét te vergelijken zijn met wat er nu in Gaza gebeurt, maar dat het gewoon behoort tot een klassiek potje Joden jennen, door ze liefst keihard te kwetsen tot in het diepste van hun ziel. En dat is niet verschoonbaar.
Over de geschiedenis van de Opstand in het getto van Warschau klik hier (ned.) of Warsaw Ghetto Uprising (eng.)
Hierna volgen een paar frappante ‘vergelijkingen’ Warschau 1943 – Gaza 2009:
1) De opstand in Warschau kwam er toen begin januari 1943 Rijksführer van de SS Heinrich Himmler een bezoek bracht aan het getto en hij duidelijk verontwaardigd was dat er nog ongeveer 60.000 Joden in het getto in leven waren en hij beval daarop de onmiddellijke liquidatie van het getto èn haar bewoners. Voordien waren meer dan 300.000 Joden uit het getto van Warschau in gesloten veewagons geperst om in Treblinka en Auschwitz-Birkenau te worden vergast. Geef toe, dat vooruitzicht van vergassing of vermoord te worden op basis van hun etnie, wacht de Gazanen niet, en ook voordien werden er nooit Gazanen gedeporteerd naar mogelijke bestaande vernietigingskampen. Tot daar de eerste mislukte vergelijking.
2) Toen de Joden in de jaren die voorafgingen aan de deportatie en de latere opstand van de laatste overlevenden, kregen ze van niemand hulp. Zij werden systematisch uitgehongerd. Eerst bezweken de moeders die hun laatste kruimels brood aan hun kinderen gaven. Daarna bezweken de kinderen naar wie niemand meer omzag. Als ik de beelden zie op alle TV-zenders, zie ik tonnen voedsel en hulpgoederen dagelijks in lange rijen trucks toekomen aan de Egyptisch-Gazaanse grens. Als het aan de internationale gemeenschap ligt, gaat er geen Gazaan verhongeren. Waar zat diezelfde internationale gemeenschap toen de Joden werden uitgehongerd tot de dood er op volgde, toen de Joden als kippen in een fabriek op elkaar zaten gepakt? Ook weer een vergelijking die nergens op slaat.
3) Toen de Joden in het getto van Warschau werden vermoord, was er geen enkele pers in gelijk eender welk land dat geïnteresseerd was in deze goed geplande Joden genocide die op fabrieksmatige en op industriële schaal tot stof en as werden vermaald. Zelfs de vele alarmerende rapporten over hoe de Joden werden vermoord in de kampen, werden op ongeloof onthaald en afgewimpeld als sensatiepers. In het verhaal van het Gaza conflict zit men overal ter wereld elke dag op de eerste rij, om berichten te verslaan en als er geen zijn, ze dan maar zelf te fabriceren.
Bovendien dan nog een sterk partijdige pers die a priori de Gazaanse bevolking als ‘het slachtoffer’ voorstelt, nog voor de gevechten begonnen, en de Joden (zionist of niet, de meesten maken niet eens het verschil) als de grote booswicht voorstelt. Honderdduizenden mensen over de ganse wereld manifesteren haast dagelijks voor de Palestijnen. Waar zaten de honderdduizenden toen de Joden van Warschau werden vermoord? Tekenend ook dat gelijk welk verhaal dat vanuit Gaza uitlekt als de enige echte waarheid wordt voorgesteld en kritiekloos wordt geslikt en dat alles wat van Israëlische zijde uitlekt wordt gebanaliseerd en als leugenachtig en onbetrouwbaar wordt afgedaan, want ‘het komt immers van de Joden’ of ‘van de Joodse pers’ dus ook niet goed. Trouwens, waar zat de internationale pers toen de Joden van Warschau naar de slachtbank werden gevoerd?
4) Toen de Warschau Joden op 19 april 1943 hun opstand tegen de SS aanvatten, hadden zij slechts de beschikking over wat zelfgemaakte molotov-coctails, oude roestige handwapens die ze voor veel geld van het Poolse verzet hadden afgeluisd, één mitraillette en vooral veel moed en motivatie. In feite was het bij voorbaat een verloren gevecht want sterven zouden ze toch: in het getto of in Auschwitz. Hamas en andere Palestijnse organisaties zijn flink bewapend. Qassamraketten zijn zelf gefabriceerd maar Katoesjaraketten worden geleverd door Iran en dan zijn er ook de Qam1 raketten die een bereik hebben van meer dan 40 km die door China worden geleverd. De Palestijnse militanten beschikken over tonnen geweren, pistolen, mitrailleurs, bazooka’s, raketlanceerders, alle soorten handgranaten enz. Hun geleverd door hun bevriende Arabische naties die net zoals Hamas de vernietiging van Israël willen. Waar waren de vrienden van de Joden, de bevriende naties die de Joden tijdens hun finale opstand moesten bewapenen? Laat staan dat ze tussenbeide kwamen met militaire hulp of bevoorrading??
5) Toen de Warschau Joden werden vermoord, konden ze nergens heen vluchten. In alle landen werden ze geweigerd of met mondjesmaat toegelaten. De Conferentie van Evian werd een regelrechte schande. Tijdens de periode dat de Holocaust plaatsvond sloten de Britten de grenzen van het Brits Mandaat Palestina, er mochten maar 15.000 Joden binnenkomen het eerste jaar en de volgende jaren slechts 10.000. Quota die trouwens nooit werd ingevuld. Joodse vluchtelingen die de Duits-Belgische grens overstaken net voor het begin van WOII werden manu miltari teruggedreven in de handen van hun moordenaars.
Palestijnen kunnen overal in de Arabische overwegend moslimlanden terecht. En als ze daar niet terecht kunnen, mogen ze nog altijd asiel vragen èn krijgen in de Westerse landen. We geven hen zelfs de gelegenheid hun kantoren van hun terroristische organisaties te laten openen in onze hoofdsteden. Wijlen Yasser Arafat mocht zelfs met zijn wapen in de holster de Verenigde Naties toespreken. Terroristen (bv de Erdal kwestie) leveren we niet uit en een Hezbollahleider wordt met veel eer ontvangen in het Belgische Federale Parlement.
6) Ik zou nog even kunnen doorgaan met ‘vergelijkingen die nergens op slaan’ maar wens hier af te sluiten met de volgende slotbemerking. Het Gazaconflict kan snel beëindigd worden maar de sleutel van het conflict ligt bij Hamas en zusterorganisaties. Van het ogenblik dat zij stoppen burger doelwitten te beschieten met raketten en mortiergranaten is Israël bereid om onmiddellijk een staakt-het-vuren in te voeren en nieuwe onderhandelingen op te starten die moeten leiden naar een duurzaam bestand. In Warschau had enkel de SS de sleutel van het getto ’probleem’ in handen. De Joden moesten uitgeroeid worden tot de laatste Jood. Precies hetzelfde wat Hamas al jaren predikt, en wie dan toch persé beide situaties (Gaza en Warschauopstand) wil vergelijken mag dat hier dan zelf invullen.
Lezen op Brabosh.com: Hamas is tegen de opheffing van blokkade door Israël, smokkelhandel stort in elkaar en Het Al-Deira Hotel in Gaza City, de smaak van luxe in een oorlogszone en Ondanks ‘tekorten’ opent Gaza nieuwe luxueuze supermarkt van 19 juli 2010; Gaza o Gaza ! Zoveel miserie ! van 28 juni 2010; De grootste problemen in Gaza: vetzucht en verveling van 26 juni 2010; Dagelijks leven in Gaza, een kwestie van perceptie van 19 juni 2010; Gaza: de grootste geldverslindende machine van de wereld van 15 juni 2010; 12.413 ton hulpgoederen voor Gaza afgelopen week van 15 juni 2010; Situatie in Gaza: het probleem is eerder een tekort aan werk dan aan voedsel van 9 juni 2010; Over heel 2009 werden 772.430 ton basisgoederen afgezet in de Gaza van 7 juni 2010; Hoezo, Palestijnen zouden verhongeren in Gaza? van 3 juni 2010; Smokkelhandel in luxewagens in Gaza van 29 mei 2010; Gaza opent eerste olympisch zwembad – Sporten in de As-Sadaka Club – Steak au poivre en Kip Cordon Bleu in the Roots Club van 27 mei 2010; Islamisten overvallen VN-zomerkamp voor kinderen in Gaza van 23 mei 2010; Israël zendt opnieuw 14.000 ton hulpgoederen naar Gaza van 19 mei 2010; ‘Uitgehongerde’ Gazaanse kinderen krijgen eindelijk laptops van de VN van 3 mei 2010; Israël laat massaal hulpgoederen en bouwmaterialen toe in Gaza van 17 april 2010; Wat is erger: het Getto van Gaza of het Getto van Warschau? van 15 april 2010; De mythe van het ‘beleg van Gaza’ van 15 april 2010; Leven onder Israëlische bezetting een ware hel voor Palestijnse kinderen? van 5 april 2010; Beelden liegen niet: Honger en armoede in Gaza van 4 april 2010; Rapport: Verbeterde economische situatie in de Palestijnse Autoriteit [deel 1] van 10 december 2009 en [deel 2] van 11 december 2009; Prijs voor de ‘Oneerlijkste Reporter van 2008’: Lauren Booth en haar ‘Boats for Free Gaza’ van 18 februari 2009; Levering van medisch materiaal aan de Gazastrook van 2 maart 2010; Watertekort in de Gazastrook? [video] van 15 januari 2010; Het Palestijnse watertekort op de Westelijke Jordaanoever is een fabel van 2 november 2009; Amnesty International’s water rapport perfect getimed om boycotcampagne tegen Israël te versterken van 27 oktober 2009; Antwoord op het rapport van Amnesty omtrent de Israelisch-Palestijnse water kwestie van 28 oktober 2009; Inwoners van Gaza lijden en dat is niet de schuld van Israël van 26 december 2009; Israël stuurt didactisch materiaal naar de Gazastrook van 15 november 2009; Waarom de opstand in het getto van Warschau niet die van Gaza is van 31 januari 2009
30 jaar geleden: bomaanslagen in Parijs (Rue Copernic) en Antwerpse Diamantwijk
Aanslag op Antwerpse Diamantwijk
De bomaanslag in de Rue Copernic was de eerste in een ganse reeks bloedige aanslagen die begin jaren tachtig in West-Europa werden uitgevoerd. Deze bomaanslag werd op 29 augustus 1981 gevolgd door een aanslag op de synagoge in Wenen (Oostenrijk) waarbij 2 mensen stierven en 17 anderen gewond raakten. Er bestaan ernstige aanwijzingen dat de toen 28-jarige Hassan Diab en zijn kompanen ook achter de bomaanslag te Antwerpen zouden zitten.
Nauwelijks twee maanden na de aanslag in Wenen en een jaar na de aanslag in Parijs, ontplofte in de Hoveniersstraat in de gekende Diamantwijk op 20 oktober 1981 om 9u04 in de ochtend een bomauto, die drie mensen doodde en 115 mensen – waaronder ook 7 Belgische Joden – licht tot zeer zwaar werden verwond.
Antwerpen, 20 oktober 1981
Op 31 maart 2009 besliste het Canadese gerechtshof om Hassan Diab, die ervan verdacht wordt verschillende bomaanslagen te hebben gepleegd begin jaren tachtig – ondermeer die in de Antwerpse Diamantwijk – toch niet uit te leveren aan Frankrijk en hem voorwaardelijk vrij te laten. Hassan Diab zou deelgenomen hebben aan meerdere bomaanslagen op Joodse instellingen in West-Europa en dat in opdracht van de toenmalige beruchte terroristische organisatie het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina.
Op vrijdag 3 oktober 1980 werd de Joodse synagoge in de Rue Copernic te Parijs verwoest door een bomaanslag. Vier personen werden gedood en tientallen gewond. Nadat decennialang niks meer werd gehoord van de zaak, werd 28 jaar later [!] één van de vermoedelijke daders opgespoord en opgepakt in Canada. De verdachte is Hassan Naib Diab (°Beiroet, 1953), professor sociologie aan de Universiteit van Canada, en beschikt over de dubbele Libanees-Canadese nationaliteit. Hij werd op 13 november 2008 gearresteerd te Gatineau in de provincie Quebec (Can.) en werd in afwachting van zijn uitlevering aan Frankrijk, opgesloten in een cel in Ottawa.
Rechter Robert Maranger van het Hooggerechtshof van Ontario heeft wel strikte maatregelen opgelegd om te verhinderen dat Diab, naar het buitenland zou vluchten. Met zijn Libanees paspoort zou hij zo op het vliegtuig kunnen stappen richting Libanon. Zijn bewegingsvrijheid werd beperkt en hij moet ook een electronische enkelband dragen. Bron: Actualité Juive van 2 april 2009)
Aanslag in de Rue Copernic
Bomaanslag op synagoge 3 oktober 1980 te Parijs
Parijs, vrijdag 3 oktober 1980, omstreeks 18u40 net nadat de Joodse Sabbath was ingegaan en de synagoge intussen vol gelopen want het was tevens de avond van Simchat Torah, werd Parijs opgeschrikt door een hevige explosie pal voor deze synagoge in de Rue Copernic in het 16de district van Parijs. Vier personen vonden de dood – toevallige passanten – twee Fransen Jean-Michel Barbé en Philippe Bouissou, de Portugese arbeider Hilario Lopez-Fernandez en de Joodse Aliza Shagrir-Levy. Daarnaast vielen er ook meer dan twintig gewonden, voor het overgrote deel toevallige voorbijgangers. De aanslag werd opgeëist door het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina / Speciale Operaties (FPLP-OS). De dader(s) werden nooit gevat.
Het onderzoek kwam op een dood spoor en bleef 27 jaar lang ergens onder het stof liggen. Tot dat in november 2007 de Franse politie terug belangstelling kreeg voor deze oude onopgeloste zaak wanneer zij een tip krijgt van de Duitse recherche met de namen van de daders van deze aanslag. De Duitse Geheime Dienst was al sinds 1999[!] in het bezit van deze namenlijst maar de reden waarom zij nog acht jaar wachtte om die lijst door te gegeven aan de Franse recherche is onbekend. Hassan Diab wordt door het Franse gerecht ervan verdacht een explosief mengsel van 10 kilo pentriet in een tas van een scooter te hebben verborgen, die korte tijd later explodeerde op slechts enkele meters voor de synagoge van de Liberale Israëlitische Unie. Pentriet (PETN of Nitropenta) is één van de krachtigste militaire springstoffen en best te vergelijken met het meer gekende nitro-glycerine. Hassan Diab ontkent de feiten en beweert dat hij het slachtoffer is van een persoonsverwisseling.
Aanslag Lamorinièrestraat Antwerpen
Saïd Al Nasser
De bomaanslag in Antwerpen werd voorafgegaan door een andere bloedige aanslag. Op 20 juli 1980 gooide de toen 23-jarige terrorist Saïd Al Nasser van Al Fatah (de Palestijnse terreurorganisatie van Yasser Arafat) twee splintergranaten naar een groep Joodse kinderen in Antwerpen. De kinderen kwamen net van de Joodse school in de Lamorinièrestraat 67 en stonden aan een bushalte van de Lijn in de Lamorinièrestraat te wachten op de volgende bus.
Bij die bloedige aanslag kwam de 15-jarige David Kohane van Franse nationaliteit om het leven en werden zestien andere jongens en meisjes (tussen 8 en 17 jaar oud !) licht tot zeer zwaar gewond.
De Syrische Palestijn Saïd Al Nasser bekende dat hij in opdracht handelde van Walid Khaled, de woordvoerder van de Fatah Revolutionaire Raad (Aboe Nidal). Walid Khaled zal later op 23 juli 1992 in Beiroet (Libanon) uitgeschakeld worden, misschien door leden van de Mossad, de Israëlische Geheime Dienst, maar dat werd nooit bewezen.
Gijzelingszaak van de Franse Jacqueline Valente beroert heel Frankrijk
Dat het fanatisme van heden in niets moet onderdoen met dat van toen bewees Saïd Al Nasser zelf toen hij in de rechtszaal zijn laatste woorden uitsprak: “Wat ik heb gedaan was een politieke daad, gericht tegen een racistische organisatie. Racisten en Zionisten moeten uitgeroeid worden, dat is een goede zaak voor de mensheid.“
Saïd Al Nasser werd in december 1981 door het Hof van Assisen te Antwerpen veroordeeld tot de doodstraf. Hij werd echter tien jaar later vervroegd vrij gelaten tot grote onzetting van de Joodse gemeenschap van Antwerpen. Op 12 januari 1991 werd de terrorist geruild voor de families Houtekins, die betrokkenen waren in de zogeheten Silco Affaire.
De gebroeders Fernand, Emmanuel en Valerie en vijf andere gezinsleden van de Houtekins waaronder de Israëlisch-Franse Jacqueline Valente, waren op 1 augustus 1985 op de Middellandse Zee van hun jacht SILCO geplukt en op beschuldiging van vermeende spionage tot begin 1991 vastgehouden in een Libische gevangenis te Tripoli.
Zie ook: Familie Houtekins spreekt voor het eerst na gijzeling in Libië (Het Nieuwsblad, 24 maart 2005).
Gouden tijden voor antisemitische cartoonisten in het Midden-Oosten
De linkse kerk zingt een liedje....
In het najaar van 2005 stond de [moslim]wereld op zijn kop toen in Denemarken in de krant Jyllands Posten in september 2005 een reeks van 12 cartoons verscheen die de spot dreven met arabische zelfmoordactivisten, Jihadisten, met de profeet Mohammmed en met de Islam en moslimrituelen en –gebruiken in het algemeen. Carsten Juste, de hoofdredacteur van de krant verdedigde zich nog met: Wij leven in een democratie. Daarom gebruiken wij alle journalistieke middelen die er zijn. Satire is geaccepteerd in dit land, en je kan cartoons maken.” Het mocht allemaal niet baten: er volgde een Jihad tegen de krant en tegen Denemarken…
Wat echter de afgelopen weken in Arabische kranten aan cartoons verschenen is over Israël en Joden èn nog alle dagen verschijnt, tart echter elke verbeelding. In de context van het huidige conflict in Gaza, hebben we er nog begrip voor dat de Arabische pers boos is op Israël. Maar, de explosie in de Arabische kranten van ronduit gore en smerige antisemitische cartoons, swingt mijlenver uit boven elk goed fatsoen. Wanneer in de westerse wereld, en dan nog enkel in één krant in Denemarken, de spot werd gedreven met de islam, kan je hier allicht van een antisemitische samenzwering spreken want in nagenoeg àlle moslimlanden en in gelijk welke media, kan je dit soort antisemitische cartoons aantreffen. Bovendien worden ze vlijtig geïmporteerd en gekopieerd naar de moslimgemeenschappen in het westen en de rest van de wereld.
Waar blijven de protesten van de westerse democratieën? Heeft iemand zin om een paar petroleumexporterende landen in het M-O te boycotten? Neen dus, dat konden we wel vermoeden. Intussen draait de antisemitische winkel in het Midden-Oosten ongehinderd op volle toeren: “Niet Israël of de Zionisten, dat zijn de slechtsten nog niet mevrouw, het zijn de Joden mijnheer! Ze zitten overal en willen de macht over de wereld krijgen! Lees er de Protocollen van de Wijzen van Sion maar op na, het staat er allemaal in!“
Voor meer recente antisemitische cartoons van Arabische origine snel verder klikken…..
Land voor vrede werkt niet
Land voor vrede werkt niet
door Geert Wilders en Martin Bosma
Het is een van de centrale leerstellingen van de linkse kerk: ‘land voor vrede’.
en België...
Dat zou een einde maken aan het conflict in het Midden-Oosten. Dezer dagen beleven we het definitieve einde van die wensdroom. Het Israëlische leger keerde zondag terug in Netzarim. Drie jaar geleden werden Netzarim en andere zogenaamde ‘nederzettingen’ verlaten in het kader van de disengagement. Die terugtrekking moest toen leiden tot vrede. Maar 5000 argumenten in de vorm van Kassam-raketten daalden neer op de bewoners van de Negev dat de realiteit anders ligt.
‘Land voor vrede’ is het medicijn gebaseerd op de verkeerde diagnose. De oorlog tegen Israël is geen territoriaal conflict en kan dus niet worden opgelost met territoriale concessies. Gebied weggeven helpt niet. Hamas cs strijden niet voor stukken land maar voor de totale eindoverwinning van de islam, waarbij de spoedige vernietiging van Israël slechts een tussenstation is. Het conflict is jihad, de geweldadige plicht van elke moslim. Israël is gelegen op de breuklijn van de dar-al-islam en de dar-al-harb. Voor de islam is heel Israël bezet gebied en Tel Aviv is net zozeer een ‘nederzetting’ als Netzariem was. In het handvest van Hamas komt het woord ‘poldermodel’ niet voor.
Aanmoediging
De terugtrekking uit Gaza in 2005 was een enorme aanmoediging voor de agressieve islam. Wat het westen krampachtig probeerde te zien als een stap naar vrede, wordt door islamieten juist geëntepreteerd als een teken van zwakte. De 5000 rakketten uit Gaza waren dan ook het logische gevolg van een ideologie die streeft naar de vernietiging van het westen. Samuel Huntington, die ironisch genoeg stierf in de week voor de eerste bombardement op Hamas, schreef het al: Islam has bloody borders. Die bloedige grenzen van de islam kun je opschuiven, maar daarmee verplaats je slechts de jihad. Wat blijkt? ‘Nederzettingen’ zijn geen barrière voor vrede, maar juist een barriere tegen terreur.
Islamieten vatten het conflict op als een islam-gerelateerd conflict. Niet voor niets klinkt op pro-Hamas-demonstraties over de hele wereld vooral ‘allah hoe akbar’. Zaterdag bracht daarvan een illustratie toen moslim-kolonisten in Amsterdam demonstreerden samen met extreem links. De SP (Harry van Bommel), Olijfboomcampagne/Icco (van Doekle Terpstra) en de onvermijdelijke Gretta Duisenberg lieten zien hoe zeer links Nederland vergroeid is met de islam en Israëlhaat.
Collega van Bommel toont zijn ware extreme gezicht door zonder enige gene publiekelijk luidkeels op te roepen tot een volgende intifadah tegen Israël. Links demonstreert met vlaggen van Hamas en Hezbollah, samen met portretten van Khomeiny en Hezbollah-leider Nasrallah.
De strijd tegen Israël is een strijd tegen Europa en Nederland (en België)
Zeventig jaar na Auschwitz klinkt in de straten van Amsterdam, mede op kosten van de belastingbetaler, ‘Hamas, Hamas, Joden aan het gas’. Dit bedoelt Doekle de Dhimmi blijkbaar met ‘benoemen en bouwen’. Zou hij de Jodenhaters van zaterdag zien als gematigde moslims?
Nooit meer land weggeven aan de Arabieren dus. Wat dan wel? Om te beginnen is er natuurlijk al een Palestijnse staat, dat is Jordanië. Dat land beslaat bijna tachtig procent van het historische Palestina. De meeste bewoners van Jordanië zijn Palestijnen, zoals bijvoorbeeld koninging Rania. Wie een territoriale oplossing zoekt heeft die dus gevonden. Een eventuele tweede Palestijnse staat is geen verbetering, maar juist een aanmoediging tot meer jihad en dus meer bloedvergieten. Judea en Samaria, het hart van Israël, moeten hoe dan ook in handen van Israël blijven, met Jeruzalem als de ongedeelde hoofdstad van de Joodse staat.
Afschrikking
De oorlog tegen Israël is permanent omdat het jihad is. Toch kan het conflict beheersbaar worden gemaakt en Nederland kan daar een rol in spelen. Om te beginnen moet afschrikking weer de hoeksteen worden van het Israëlische veiligheidsbeleid. Dat was het, tot het in 1992 overgaf aan de Oslo-wensdroom. Nederland moet helpen Israël ervan te doordringen dat het vecht voor het westen en dus niet mag toegeven aan de Arabieren. Geen millimeter. Als Israël valt, is Europa aan de beurt. Israël is onze eerste verdedigingslinie. De strijd tegen Israël is een strijd tegen Europa en Nederland.
De miljarden die de EU en de VN de afgelopen jaren stortten in de bodemloze put in Gaza moeten worden omgebogen. De Palestijnen hebben niets positiefs met het geld gedaan, behalve het dienstig gemaakt aan de razendpopulaire Hamas-terreur. Het zou goed zijn dat geld te investeren in de magistrale Israelische wetenschap en high-tech. Het piepkleine Israël is uitgegroeid tot een mondiaal centrum waar de knapste koppen ter wereld op dagelijkse basis uitvindingen doen die een zegen zijn voor de hele mensheid. Een dergelijke ombuiging zorgt voor een boost van de Israëlische economie. Dat succes toont de hele wereld dat Israel niet van voorbijgaande aard is, maar blijvende bron van vooruitgang.
Zou het niet geweldig zijn als het geld dat nu gaat naar de terreur-infrastructuur van Hamas straks bijvoorbeeld gebruikt wordt door het Weizman Instituut in Rechovot voor het vinden van een middel tegen Alzheimer of multiple sclerose? Internationaal hulpgeld niet meer voor dood en vernietiging maar voor een toekomst van onze zieken en ouderen. Een mooier begin van het nieuwe jaar is niet denkbaar.
En aan het Israelische leger: kol hakawod, alle succes! Jullie vechten ook voor ons.
Bronnen: De Volkskrant: Land voor vrede werkt niet door Geert Wilders en Martin Bosma van 4 januari 2009; Geert Wilders en Martin Bosma zijn respectievelijk fractievoorzitter en lid van de Partij voor de Vrijheid in de Tweede Kamer en bezochten zeer recentelijk Israel. : Palestijnse staat is er al lang: Jordanie door Geert Wilders van 14 december 2010; lees ook op Brabosh.com: Toespraak van Geert Wilders in Tel Aviv van 5 december 2010; Geert Wilders in Tel Aviv: Jordanië is de enige Palestijnse staat die er ooit zal komen van 6 december 2010; Geert Wilders: Israël vecht onze oorlog [tegen de islam] van 2 december 2010; Geert Wilders over Gaza aan de Maas en de Palestinisering van de Nederlandse samenleving van 30 oktober 2010; Geert Wilders wil meer nederzettingen in Israël van 24 oktober 2010; De Palestijnen hebben al een staat: Jordanië van 23 juni 2009; Protestactie tegen Geert Wilders van 12 februari 2009; Land voor vrede werkt niet van 31 januari 2009;
De kater van België na de oorlog in Gaza: een waarschuwing voor de toekomst
Na een eerste dag zonder raketten op Zuid-Israël, een betrekkelijke rust na die verschrikkelijke storm – het is Barack Obama-day vandaag – kunnen we voorzichtig een eerste balans opmaken voor ons eigen land. Wat is de psychologische schade en wat brengt de toekomst ons na drie weken van protesten van pro-Palestina maar vooral anti-Israël hetze voor ons land? Hoe zit het met de verhoudingen tussen Joden, moslims en de vredesbewegingen? Wat blijft er nog over van die vele nobele en lovenswaardige initiatieven om Joden, christenen en moslims dichter bij elkaar te brengen in een geest van wederzijds respect en verdraagzaamheid, nà het voorlopige einde van het Gazaconflict? Een wrange nasmaak blijft hangen…
De kater van België na de oorlog in Gaza: een waarschuwing voor de toekomst
De reacties in België en Nederland zijn nagenoeg dezelfde geweest en kunnen gewoon naast of boven elkaar worden gelegd. Afshin Ellian stelt in Elsevier bitter vast dat “het conflict met Hamas in Gaza geleid heeft tot on-Nederlandse taferelen” en tot “de vorming van een anti-Israëlisch establishment”. Hebben we hier dan ook ‘on-Belgische taferelen’ gehad? Is het collectief historisch geheugen dan zo kort geweest? Overal in Europa, en dus ook in Nederland en België, stapten tienduizenden manifestanten de straat op om te protesteren tegen de interventie van het Israëlisch leger in Gaza. Zichzelf benoemde zogeheten vredesbewegingen stapten broederlijk op naast moslimfundamentalisten en Jodenhaters.
‘Misbruik’ of ‘uitbuiting van de Holocaust’ werd – en wordt nog altijd – aan Joden verweten, vooral dan sinds het ontstaan van de Israëlische staat. De Joden en de vrienden van Israël worden ervan beschuldigd de Holocaust als hèt argument aan te roepen, als een soort vrijgeleide om zogeheten oorlogsmisdaden te verrechtvaardigen jegens moslims en arabieren. Impliciet èn expliciet ijveren ze broederlijk naast elkaar tegen het zelfbeschikkingsrecht voor Joden in een eigen onafhankelijke staat en nog minder voor het recht op zelfverdediging wanneer diezelfde soevereine en internationaal erkende staat, door terroristen wordt belegerd en 8 jaar lang wordt beschoten met raketten (15 seconden om je uit de voeten te maken als het rakeralarm klinkt…), ontelbare zelfmoordaanslagen met 1000 gedode Israëlische burgers, vrouwen en kinderen en meer van dattum.
Maar dat was nog niet alles.
Waar niemand meer kon naast kijken de afgelopen drie weken is de recuperatie van de Holocaust, niét door Joden, Israëli of door hun niet-Joodse vrienden maar wèl door de Vredesbewegingen en hun westerse moslimvrienden. Ietwat schaapachtig stond de Vredesbeweging beduusd te kijken naar zoveel klassieke Jodenhaat die spontaan opborrelde bij hun vrienden Europese moslims, Jodenhaat waarvan we tot nog toe meenden dat Europa ruim zestig jaar geleden bevrijd zou zijn geweest. Hun moslimvrienden die hun sympathie voor Hamas voor het eerst zo openlijk demonstreerden, datzelfde Hamas dat geen 2- of 3 statenoplossing voor het M-O conflict wenst maar enkel de Joden weg wil uit Israël en in de plaats daarvan 1 staat wilt stichten op de puinen van Israël en dan nog bij voorkeur een staat in dienst van Allah.
De mystificiatie van Hamas als hèt symbool van verzet van de kleine David tegen de satanische Goliath Israël die het had gemunt op hun vrouwen maar vooral op hun bloedbroeders kinderen in Gaza. Schaamteloos en niet gehinderd door een compleet gebrek aan historische kennis, werd Gaza vergeleken met Warschau 1943, werd er een holocaust op het volk van Gaza gepleegd, Israël beschreven als een nazistaat die Gestapo-praktijken gebruikt om de arabische bevolking te onderdrukken en hen opsluit in getto’s en concentratiekampen. In Toronto (Canada) riepen anti-Israël demonstranten “Jullie zijn de broeders van varkens!” waarbij een manifestant tegen een journalist brulde “Hitler heeft zijn werk niet goed gedaan!”, In Fort Lauderdale riepen moslims naar pro-Israël manifestanten: “Jullie hebben een grote oven nodig, dat is wat jullie nodig hebben!” en moslims overal in Europa, Amsterdam, Brussel en Antwerpen schreeuwden “Hamas! Hamas! Alle Joden aan het gas!”
De Joden in Europa en elders in de wereld stonden erbij en keken ernaar, verstomd, verbijsterd en compleet in shock. Ze wisten opeens niet meer waar ze het hadden. Nooit gezien, tenzij je even terug denkt aan de jaren dertig van de vorige eeuw. Maar dat mogen de Joden niet [meer]. Dat ‘voorrecht’ heeft alleen nog de extreemlinkse vredesbeweging en de miljoenen moslims in West-Europa en elders. Enkel zij nog mogen sinds drie weken Operatie Cast Lead in Gaza, de Holocaust nog gebruiken – misbruiken – om van het anti-Zionisme een antisemitische zure taart te bakken.
“Hamas, Hamas alle joden aan het gas’? Waar komt die heethoofdigheid vandaan?”, vraagt Afshin Elian zich af. “Zolang de moslims hun eigen specifieke antisemitisme niet te boven komen, zullen we een toename zien van het islamitisch antisemitisme, anti-judaïsme, vaak vermomd als anti-Israël,” besluit hij. Het klopt dat er meer moslims in Nederland en België zijn dan dertig jaar geleden echter “leidt de aanwezigheid van meer moslims tot meer nazi-leuzen tegen Joden? Eén ding staat wel vast: dat er moslims zijn, die de Joden een nieuwe Holocaust toewensen,” concludeert Afshin Elian.
En de Vredesbeweging in dit alles? Zij plaatsen een reusachtige hypotheek op hun geloofwaardigheid door niet tijdig of totaal geen afstand te nemen van dit ruige en snel opflakkerende antisemitisme. Uit schrik om mogelijk beschuldigd te worden van islamofobia scheppen zij mede het klimaat, de ideale isotoop om een hernieuwd antisemitisme mogelijk te maken, als slaafse handlangers van Hamas en hun westerse aanhang in Europa, èn in België èn in Nederland. Het wachten is nu op het uitdelen van een wettig permis zodat Jodenvervolging opnieuw een wettig kader kan krijgen, permis dat hen voor deze keer wordt aangereikt door een belangrijk deel en nog steeds aangroeiende deel van de westerse moslims.
Lees ook Afshin Elian‘s kolom “Is ‘joden aan het gas’ teken van ‘globalisering’?” op Elsevier.nl
