Turkije bouwt dubbele Veiligheidsmuur langsheen Syrische grens om terreur te bestrijden
Een Turkse soldaat bewaakt de grens met Syrië ter hoogte van de grensovergang in Cilvegozu.
Turkije bouwt op dit ogenblik een dubbele Veiligheidsmuur met een lengte van ruim 2,5 kilometers langsheen de grens met Syrië om de veiligheid te verhogen voor zijn burgers na drie dodelijke bomaanslagen die dit jaar werden gepleegd. De betonnen muren zullen aan beide zijden van de weg worden opgetrokken die leiden vanaf de Turkse kant van de grenspost in Cilvegozu tot aan de grenspost van Bab al-Hawa aan de Syrische zijde en zullen bovenaan worden afgespannen met prikkeldraad, zo vertelde het Turkse ministerie van Douane & Accijnzen in een officiële mededeling.
Cilvegozu was in februari het toneel waarbij 14 mensen werden gedood tijdens een bomaanslag en deze maand opnieuw 51 mensen werden gedood toen twee wagens tegelijk explodeerden in de nabijgelegen stad Reyhanli en het stadscentrum compleet verwoestten. Sinds juli 2012 werden er geen Turkse voertuigen meer toegelaten om de grensovergang in Cilvegozu te passeren omwille van veiligheidsmaatregelen, maar de grenspost wordt toch nog open gehouden voor Syrische vluchtelingen en om humanitaire hulp via Turkije naar Syrië te brengen.
Goedgekeurde Turkse voertuigen worden momenteel toegestaan om in het neutrale buffergebied tussen de Turkse en Syrische grensposten om hun goederen te lossen om daarna meteen weer rechtsomkeer te maken. De grenspost van Bab al-Hawa aan Syrische zijde staat momenteel onder de controle van de rebellen van het Vrije Syrische Leger (FSA) die al twee jaar vechten om de Syrische president Bashar Al-Assad van de macht te verdrijven. De bomaanslag van februari jl. in het buffergebied gebeurde erg dicht tegen de Turkse grenspost.
Het ministerie zei da er ook speciale apparatuur en röntgen machines zullen geplaatst worden om voertuigen door te lichten. Daarnaast zullen er afspanningen met prikkeldraad, extra verlichting en veiligheidscamera’s worden geïnstalleerd. De Turkse premier Tayyip Erdogan heeft op zaterdag 25 mei ’13 persoonlijk een bezoek gebracht aan Reyhanli om zich van de situatie te vergewissen. Dat was voor het eerst sinds de bomaanslagen dat hij dat deed.
Nee, dit is niét de Israëlische Veiligheidsmuur op de Westelijke Jordaanoever, maar een muur opgetrokken tussen Egypte en de Gazastrook, bestaande deels uit ijzeren platen en deels uit betonnen panelen gemiddeld 13 meter hoog. Een Veiligheidsmuur die een volk – het Arabische volk – van elkaar gescheiden houdt tussen Gaza en Egypte. In tegenstelling tot de Israëlische Veiligheidsmuur, werd deze ‘muur van de schande’ nooit het onderwerp voor discussie binnen de VN-Veiligheidsraad, noch werd er ooit een resolutie aangenomen waarin Egypte werd veroordeeld voor het bouwen en onderhouden van deze muur. De vraag waarom de ene muur wel mag en de andere niet, kan alleen de Arabische moslimwereld beantwoorden, die het Palestijnse volk al meer dan zestig jaar gegijzeld houdt en – zoals te zien is op de foto’s zélf opsluit in een ‘getto’ dat ze zelf gecreëerd hebben en al die jaren overeind houden met miljoenen dollars en euro’s steun van het Kwartet (VS, VN, Rusland en de EU) – als ultieme middel dat ooit moet leiden tot de vernietiging van de Joodse staat van Israël.
Bronnen:
- The Jerusalem Post: Turkey builds wall at Syria border crossing [lezen]
Gerelateerd:
- Saoedi-Arabië bouwt 1600 kilometers lange Veiligheidsmuur tussen Jemen [lezen]
- Belgisch Israëlbasher Kris Peeters vergelijkt veiligheidsmuur met gettomuren van WOII [lezen]
- De hypocrisie van de wereld: waarom de ene Veiligheidsmuur niet de andere is door Giulio Meotti [lezen]
- Bethlehem Checkpoint aan de Veiligheidsmuur is levensreddend door Ryan Jones [lezen]
- Waarom moest die Veiligheidsmuur zo nodig gebouwd worden? Dààrom! [in beeld] [lezen]
- Veroordeling van de ‘Veiligheidsmuur’ door Internationale Gerechtshof was FOUT [lezen]
- Waarom de ene muur de andere niet is (Veiligheidsmuur van Israël) [lezen]
Islamisten brengen het antisemitisme terug naar Europa [Ray De Bouvre]
Over enkele weken verlaten de laatste 819 Joden Noorwegen, waarmee het Scandinavische land de eerste Europese staat zal zijn die Judenfrei is. In andere Europese landen zien we een vergelijkbare ontwikkeling. Reden: door de massa immigratie uit Arabische- en moslimlanden is het antisemitisme sterk toegenomen, waardoor steeds meer Joden vrezen voor een herhaling van de jaren ’30 van de vorige eeuw. (1)
Alternatieve internetmedia schrijven dat de terreuraanslag op de bus met Israëliërs in Bulgarije als voorwendsel zal worden gebruikt voor een Israëlische aanval op Hezbollah en mogelijk zelfs Iran. Daarbij gaan zij er zoals gebruikelijk net als de reguliere media geheel voorbij aan het feit dat in Europa wonende Joden al jaren dagelijks worden bespot, aangevallen en mishandeld.
In Noorwegen, één van de meest islam- en immigratievriendelijke landen in Europa, is de situatie inmiddels zo onhoudbaar geworden dat ook de laatste Joden besloten hebben te vertrekken. ‘Veel immigranten brengen het antisemitisme uit hun thuislanden mee,’ legde de voorzitter van de Joodse geloofsgemeenschap in Noorwegen al in februari aan de krant Aftenposten uit. ‘Het beschamende is dat niemand in dit land daar tegen optreedt.’ (2)
Islam brengt antisemitisme terug naar Europa
Het zijn dan ook hoofdzakelijk de moslims die het antisemitisme in Europa hebben teruggebracht. In Zweden en andere EU landen is dezelfde trieste trend waarneembaar. Overal beginnen Joden hun koffers te pakken omdat ze worden weg geterroriseerd door de moslimbevolking en noch de autoriteiten, noch de media hier zich ook maar enige zorgen over lijken te maken. Sterker nog: het politiek correcte plaatje waarin de moslims enkel als slachtoffers worden afgeschilderd zal en moet ten koste van alles in stand worden gehouden.
De tijd dringt: links én rechts moeten de radicale islam aanpakken [Afshin Ellian]
Nederland wordt geregeerd door twee seculiere partijen. Deze partijen zijn bij uitstek geschikt om de problematiek van de radicale islam in welke vorm dan ook aan te pakken. De tijd van ontkennen, ontkennen, ontkennen is voorbij.
Shariawijken bestaan niet. De islam bestaat niet. Kapmessen en jihadisten in Londen bestaan niet. U, als lezer, bestaat niet. Lodewijk Asscher bestaat wel. Allaho Akbar, weg met alles wat niet bestaat!
Asscher, de minister van Sociale Zaken is ook belast met de integratie van immigranten. Een mooie combinatie: economie, uitkeringen en immigranten. Hij bezocht naar aanleiding van de berichtgeving in dagblad Trouw over de salafistische enclave in Den Haag, de Schilderswijk.
Intolerantie
Wat heeft het ministeriële bezoek aan de Schilderswijk opgeleverd? Waarom was Asscher daar?
Asscher heeft niet de indruk dat de islamitische sharia-wetgeving heerst in de Haagse Schilderswijk.
Maar dat heeft Trouw niet beweerd. In de reportage kwam slechts aan de orde dat de groei van de salafistische islam in de Schilderswijk gepaard gaat met religieuze intolerantie. En deze religieuze intolerantie heeft betrekking op het geloof van de salafisten: het leven met de normen en waarden van de sharia.
Britse islamist Anjem Choudary: ‘Als goede moslims verwerpen wij de mensenrechten’ +video
Eerlijk gezegd begrijp ik niet zo goed al die commotie rond die slachting van de Britse soldaat Lee Rigby. Dergelijke gruwelijke taferelen spelen zich haast dagelijks af in Israël, de Palestijnse gebieden, de Arabische wereld en in Syrië in het bijzonder.
Blijkbaar wordt een slachtpartij zoals die in Woolwich, die zich haast letterlijk afspeelde voor de eigen deur van de Britten, een stuk ernstiger genomen dan toen bv. op 11 maart 2011 in Itamar enkele kleine kinderen en hun ouders in het holst van de nacht met messen de kelen werden overgesneden door enkele Palestijnse islamistische boeven. Daar bestaat trouwens een woord voor: selectieve verontwaardiging.
Waar de moordenaar van Woolwich, Michael Adebojalo (plaatje rechts), zijne mostaard haalde weten we intussen ook al: bij de islamistische volksmenner Anjem Choudary. De notoire oprichter van Islam4UK, en instignator van afdelingen in andere landen zoals Sharia4Belgium en Sharia4Holland, waarvan we weten dat ze in onze Lage Landen jonge moslims ronselen om te gaan vechten in Syrië aan de zijde van Al Qaeda gelieerde organisaties van het rebellenleger.
In de video hierboven zegt de Britse islamist Anjem Choudary andermaal waar het hem om draait. Het bewuste interview met Choudary werd uitgezonden op Press TV op het Internet en dateert van 11 april 2013. Het werd vervolgens opgenomen door Memri.org en van Engelstalige ondertiteling voorzien.
Pleidooi voor het Palestijnse ‘recht op terugkeer’ naar hun Arabische landen van herkomst
De havenstad Jaffa omstreeks 1890 toen het Heilig Land vier eeuwen lang bezet werd door de Turken ten tijde van de Ottomaanse heerschappij over ‘Palestina’ (1516-1918)
We horen het de Palestijnen en hun westerse aanhangers wel alle dagen herhalen, dat de Palestijnen de oorspronkelijke inwoners waren van Israël en dat de Joodse kolonisten hen etnisch wegzuiverden en dat die arme Palestijnen tijdens de Israëlische Onafhankelijkheidsoorlog (1947-1949) door de Zionistische kolonisten uit hun heimat werden verdreven. Die mythe moet het “recht op terugkeer” van de ca. 5 miljoen nakomelingen van Palestijnse vluchtelingen rechtvaardigen en staat al decennialang bovenaan de agenda van Palestijnen, Arabieren en hun hele westerse aanhang.
Het klopt natuurlijk dat de Joodse immigratie naar het Heilig Land in de tweede helft van de 19de eeuw goed op gang is gekomen en nadien enkele keren accelereerde (de zogeheten Aliyahs), maar wat in dit verhaal van immigraties systematisch wordt ‘vergeten’, dat is dat dit ook het geval was met die ‘Palestijnen’ die als gelukszoekers naar ‘Palestina’ kwamen afgezakt om hun deel op te eisen van de welvaart die nagenoeg enkel en alleen door die eerste Joodse generaties kolonisten werd gegenereerd.
Verplichte militaire dienst voor ultra-orthodoxe Joden zorgt voor controverse in Israël [Tommy Müller]
Een soldaat van een ultra-orthodoxe Joodse eenheid in het Israëlische leger tijdens een militaire training in de vallei van de Jordaan nabij Beit Shean (foto: AP)
In Israël is er een verhit debat over de invloed van de ultraorthodoxen. Extreme religieuzen eisen onder meer een strikte scheiding van de seksen in het openbaar vervoer. Maar een meerderheid van de acht miljoen Israëli’s willen hun levensstijl niet laten voorschrijven door de 700.000 ultraorthodoxen.
In Israël besteden 60 tot 70 procent van de ultraorthodoxe Joodse mannen hun tijd niet aan arbeid, maar uitsluitend aan het bestuderen van religieuze geschriften. Zij willen Gods inzettingen zo nauwgezet als mogelijk is volgen. Vaak werken hun vrouwen. Meestal trouwen ze op een leeftijd van 18 tot 20 jaar en ze hebben gemiddeld zeven kinderen. Ongeveer 60 procent van de ultraorthodoxe gezinnen in Israël leeft in armoede.
De geplande oproep (voor militaire of burgerdienst) van ultra-orthodoxe studenten aan yeshiva’s (Bijbelscholen) veroorzaakt heel wat opschudding in Israël. Ultra-orthodoxe politici, zoals parlementslid Meir Porush (Verenigde Torah Partij) beschuldigen de regering er van, dat deze ‘de wereld van de Torah’ zou laten instorten. Enkele verenigingen van de streng-religieuzen kondigen vastberaden tegenstand aan.
Er wordt vooral gescholden op de nieuwe minister van Financiën, Yair Lapid. Zijn seculiere partij Yesh Atid (Er is toekomst) is tot de regering toegetreden met de belofte, de lasten eerlijker te verdelen binnen de Israëlische maatschappij.
Latma legt uit waarom Israëlische regering zolang de waarheid omtrent Al Dura verzweeg +video
Satirische sketch van Latma TV op de onthullingen in de Al Dura zaak. Enkele dagen terug volgden onthullingen door hoge Israëlische ambtenaren dat Al Dura helemaal niet werd doodgeschoten en mogelijk zelfs nog in leven zou zijn. Niemand die deze zaak heeft gevolgd, begrijpt de huidige commotie. Omdat het in feite helemaal geen nieuws is. Al in 2003 deed de Franse journalist Philippe Karsenty dezelfde onthullingen.
Ook in mijn eerste postings op deze blog begin 2009 heb ik verschillende artikelen over de Al Dura kwestie gepubliceerd (zie onderaan). In deze sketch legt Latma op ludieke wijze uit waarom de Israëlische regering zolang gewacht heeft om de zaak in de openbaarheid te brengen, ruim tien jaar nadat Philippe Karsenty de waarheid reeds had onthuld.
Muhamad Al-Dura werd niet vermoord
De leugen weerlegd
De al-Dura leugen werd in circulatie gebracht met het doel om het IDF (het Israëlische) leger te besmeuren en in diskrediet te brengen. Dit ondanks het feit dat een Franse rechtbank (veel later) zal oordelen dat het al-Dura verhaal een complete kwakkel was. Het verhaal over de dood van al-Dura werd uitgebracht onder de supervisie van Charles Enderlin op het gekende Franse televisiekanaal France 2. Vlak na het uitbreken van de zogeheten ‘Tweede Intifada’, filmde de Palestijns-Arabische cameraman Zalal abu-Rahma op 30 september 2000 hoe tijdens een schietpartij een Palestijnse vader en zijn 12-jarig zoontje Mohammed al-Dura onder vuur kwamen te liggen en het zoontje werd doodgeschoten.
Voor Robert Serry en het hele VN-apparaat komt situatie in Syrië pas op de tweede plaats, nà Israël!
De Verenigde Naties werpen donkere schaduwen over het Heilig Land…
Blijkbaar hebben ze bij de Verenigde Naties mijn vorige topic gelezen toen eergisteren 22 mei een nevenorganisatie van de VN, met name de WHO (Wereldgezondheidsorganisatie), andermaal Israël (en alléén Israël!) eruit pikte om te veroordelen, na een klacht van Syrië omtrent het wel en wee van hun onderdanen die nog op de Golan Hoogtes wonen.
De gezondheidstoestand (!) van de meer dan 80.000 gedode Syriërs en de miljoenen vluchtelingen die in tentenkampen verblijven in de buurlanden van Syrië, moesten het in de VN organisatie helaas afleggen tegenover de “verschrikkelijke” toestanden in de “bezette” Golan. Die genocide in Syrië zal voor de VN wellicht allemaal worden afgedaan als collateral damage in de strijd om de vernietiging van Israël. Wellicht denken ze bij de VN dat eens het conflict tussen Israël en de Palestijnen “opgelost” is, de burgeroorlog in Syrië als vanzelf de dag nadien ook “opgelost” raakt, tenminste dan toch voor de weinigen die de Syrische dagelijkse slachtingen overleefd hebben.
