Test uw kennis omtrent Palestina in 20 vragen
Kennis van de geschiedenis is belangrijk omdat geschiedenis nooit verdwijnt. Wanneer er een leegte ontstaat in de algemene kennis van de geschiedenis in een situatie van nationaal conflict, zouden de vijanden die leegte kunnen opvullen met een valse geschiedenis en uitvinden wat het beste hun doelen en belangen dient. Daarom is het gevaarlijk de geschiedenis te vergeten.
Geregeld is het noodzakelijk om het geheugen te herstellen van de feiten die de kern vormen van het conflict in het Midden-Oosten. Deze feiten zijn van cruciaal belang, niet alleen om de geschiedenis te restaureren die door de politiek werd verduisterd, maar om een volk te helpen overleven dat leeft in de schaduw van haar eigen vernietiging. Iedereen die geïnteresseerd is in rechtvaardigheid kan heel wat opsteken door het beantwoorden van de volgende vragenlijst.
Beantwoord hierna de volgende 20 vragen om uw parate kennis over de geschiedenis over Palestina uit te testen. Druk eventueel deze vragenlijst af en markeer wat u heeft geantwoord of noteer het even op een papiertje. Kijk niet naar het einde van deze vragenlijst vooraleer u alle vragen heeft beantwoord. Check uw puntentotaal op het einde van de vragenlijst. Veel kwisgenot! 
Test uw kennis omtrent Palestina in 20 vragen
- 1. Zoals algemeen bekend is, is Palestina het Heilige Land voor zowel het Judaïsme, het Christendom en voor de Islam. De heiligheid van Palestina in de Islam wordt uitgedrukt in het feit dat Palestina in de Koran wordt vernoemd. Hoe dikwijls wordt Palestina in de Koran vernoemd?:
a) 1.034 keren;
b) 837 keren;
c) 408 keren;
d) 1 keer;
e) nergens.
- 2. Jeruzalem is de 3de heiligste stad voor de Islam (na Mekka en Medina). Om deze status te bevestigen verwijst de Koran naar Jeruzalem onder de volgende naam:
a) Al-Kuds (“De Heilige”);
b) Al-Medina al-Kuds (“De Heilige Stad”);
c) Urusalim (“Jeruzalem”);
d) Al-Kibla al-Awalani (“De Eerste Richting”);
e) Onder geen enkele naam, omdat Jeruzalem in de Koran geen enkele keer voorkomt.
- 3. De Gouden Rotskoepel op de Tempelberg in Jeruzalem is één van de belangrijkste Islamitische heiligdommen. Zoals het dit heiligdom past, bidden moslims op de Tempelberg als volgt:
a) met het aangezicht in de richting van de Rotskoepel;
b) in het noord-westelijke deel, om tegelijk met het aangezicht in de richting van de Rotskoepel en Mekka te staan;
c) met het gezicht naar de Rotskoepel gekeerd, geknield richting Mekka;
d) voor sommige bidders met het gezicht naar de Rotskoepel gericht, naar Mekka voor de anderen;
e) geknield richting Mekka, hun rug gekeerd naar de Rotskoepel.
- 4. De Joodse bewering luidt dat het Heilige Land hen door God werd beloofd. Mozes – de Joodse nationale leider – wordt hier aangehaald zeggende: “O mijn volk! Herinner u de taak die God op u heeft gelegd… en u iets heeft gegeven dat niemand anders onder de naties werd geschonken. O mijn volk! Treedt binnen in het Heilige Land dat God u heeft voorbestemd.” Deze rede van Mozes werd genoteerd in:
a) het Boek van Exodus;
b) het Boek van Jesaja;
c) de Talmoed;
d) de Midrash;
e) de Koran (Sura 5:20-21).
- 5. In de volksliteratuur, historische debatten, politieke debatten en in andere forums, luidt de standaard bewering dat de Palestijnen zijn:
a) de nakomelingen van de Bijbelse Filistijnen (een Europese stam die van oorsprong uit Kreta afkomstig zijn en die het Heilige Land binnenvielen in de vroege Bijbelse periode);
b) de voortzetting van de Bijbelse Kanaänieten (een Hamatisch volk dat voortdurend in oorlog was met de Filistijnen);
c) de nakomelingen van de vroegste Christenen (m.a.w. de Joden);
d) een integraal deel van de Arabische natie (een Semitische natie van oorsprong uit Arabië en helemaal los staat van de Filistijnen, de Kanaänieten en de Joden);
e) al het bovenstaande.
- 6. In de periode van de geschiedenis van Palestina, toen dat nog een onafhankelijk land was, was haar hoofdstad:
a) Jeruzalem;
b) Jaffa;
c) Haïfa;
d) Ramallah;
e) zinloos, omdat er in de geschiedenis nooit een onafhankelijke staat met de naam Palestina heeft bestaan en het dus ook nooit een hoofdstad kan hebben gehad.
- 7. De vroegste vermelding in de geschiedenis van een plaats genaamd Palestina is:
a) in de Hebreeuwse Bijbel, in het boek Genesis, wanneer God Abraham sommeerde om naar Palestina te trekken;
b) in de Hebreeuwse Bijbel, in het boek Josua, toen de Israëlieten Palestina veroverden;
c) in een stenen gedenkplaat van ongeveer 600 jaar voor Christus, die de verovering herdenkt van Palestina door de Babyloniërs;
d) in het Nieuwe Testament;
e) in het jaar 135 na Christus, nadat de Europese invallers uit Rome de Joodse revolte in Judea hadden neer geslagen en het gebied hernoemden in de provincie Palestina.
- 8. “Er bestaat zo geen land! ‘Palestina’ is een term die werd uitgevonden door de Zionisten! Er bestaat geen Palestina in de Bijbel. ‘Palestina’ is ons onbekend.” Wie sprak deze woorden uit?
a) Golda Meir, eerste-minister van Israël, in een toespraak in 1972 tegenover de Amerikaanse Zionistische Organisatie;
b) Moshe Dayan, Minister van Defensie van Israël en voormalig stafchef van het Israëlische leger [IDF], toen hij in 1968 de Generale Staf toesprak;
c) Benjamin Netanjahoe, eerste-minister van Israël, tijdens een verkiezingstoespraak in 1996;
d) Abba Eban, de Israëlische Ambassadeur bij de Verenigde Naties, in een toespraak uit 1981;
e) Auni Bey Abdul-Hadi, een locale Arabische leider, toen hij in 1837 de Britse Peel Commissie toesprak;
- 9. “Het ‘Palestijnse volk’ bestaat niet. De oprichting van een Palestijnse staat is slechts een middel om onze strijd tegen de staat Israël verder te zetten.” Wie heeft dit gezegd?
a) De Egyptische dictator, president Gamal Abdul Nasser, toen hij het Egyptische parlement toesprak in juli 1967, een maand na het einde van de Zesdaagse Oorlog;
b) De Jordaanse koning Hoessein in mei 1967, een week voor het begin van de Zesdaagse Oorlog;
c) De Syrische dictator, president Hafez al-Assad, toen hij in 1994 de Arabische Liga toesprak;
d) De Iraakse dictator, president Saddam Hoessein, toen hij in 2002 in een rechtstreekse TV-uitzending het Iraakse volk toesprak;
e) Zahir Muhsein, uitvoerend lid van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) in een interview met de Nederlandse krant Trouw in maart 1977;
- 10. Aan de vooravond van de Onafhankelijkheid van Israël in mei 1948, leefden er bij benadering 600.000 Arabieren in de gebieden die weldra deel zullen uitmaken van de Staat Israël. Toen de Onafhankelijkheidsoorlog in maart 1949 voorbij was, waren er nog 150.000 Arabieren achter gebleven. Dit is waarom de UNRWA (de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties) het aantal Arabische vluchtelingen officieel erkende op:
a) 450.000;
b) 600.000;
c) 850.000;
d) 1.000.000;
e) 1.300.000.
- 11. In juni 1982 viel het Israëlische leger [IDF] het zuiden van Libanon binnen om er te vechten tegen de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie [PLO] die Libanon was binnen gevallen in 1975. De totale bevolking van Zuid-Libanon werd toen op ongeveer 400.000 geschat, waarvan een groot aantal – wellicht wel 10 procent – naar het noorden vluchtte om aan de gevechten te ontkomen. UNIFIL (United Nations Interim Force in Lebanon) bepaalde het officieel aantal vluchtelingen op:
a) 40.000;
b) 80.000;
c) 120.000;
d) 250.000;
e) 600.000.
- 12. In het Palestijnse Nationale Handvest (de stichtingsakte van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie / PLO) wordt het volgende bepaald: “Palestina, binnen de grenzen die het had ten tijde van het Britse Mandaat, is een ondeelbare territoriale eenheid” (Artikel 2). 77 procent van deze ‘ondeelbare territoriale eenheid’ is tegenwoordig:
a) de Staat Israël en de overblijvende 23 procent is Judea en Samaria (op de Westelijke Jordaanoever) en in Gaza;
b) Israël (inbegrepen Judea, Samaria en Gaza, m.a.w. de ‘bezette gebieden’), en de overblijvende 23 procent liggen in de grensgebieden van verscheidene Arabische buurlanden;
c) Judea, Samaria en Gaza (de ‘bezette gebieden’), en de overblijvende 23 procent werden verdeeld tussen Israël en Jordanië;
d) Judea, Samaria en Gaza, en de overblijvende 23 procent werd geannexeerd door de Staat Israël;
e) Het koninkrijk Jordanië en de overblijvende 23 procent is de huidige staat Israël (inbegrepen Judea, Samaria en Gaza).
- 13. Zoals haar naam suggereert, is de raison d’être (=bestaansreden) van de PLO (Palestijnse Bevrijdingsorganisatie) om Palestina te bevrijden. Hieruit volgt dat de PLO altijd heeft gevochten om haar soevereine staat op te richten in:
a) het ganse grondgebied van Israël, te beginnen met Judea, Samaria en Gaza (de ‘bezette gebieden’);
b) enkel het soevereine Israël, en elke claim verwerpende op Judea, Samaria en Gaza (voorafgaand aan de Zesdaagse Oorlog);
c) Jordanië (eind jaren 1960 en begin de jaren 1970);
d) Libanon (halverwege de jaren 1970 tot 1982);
e) Al het bovenstaande.
- 14. Het doel van de PLO, zoals haar aanhangers duidelijk maken, is om de ‘bezette gebieden’ te bevrijden, die Israël heeft veroverd tijdens de Zesdaagse Oorlog (5 t/m 10 juni 1967). Deze claim wordt bewezen door het historische feit dat de PLO werd opgericht:
a) in Ramallah, de grootste stad op de Westelijke Jordaanoever, een maand na het einde van de Zesdaagse Oorlog;
b) in Gaza Stad, dat traditioneel het centrum is van het Palestijnse nationalisme, op de eerste verjaardag van de Zesdaagse Oorlog;
c) als antwoord op de stichting van de eerste Israëlische nederzetting in Hebron in 1969;
d) op de 10de verjaardag van de Zesdaagse Oorlog in juni 1977 in Hebron;
e) 3½ jaren voor het begin van de Zesdaagse Oorlog, op 1 januari 1964 in Caïro (de hoofdstad van Egypte).
- 15. In de 25-jarige periode van 1950 t/m 1974, schonken de Arabische landen (inbegrepen Iran) een totaal bedrag van 26.476.750 dollars hulp aan de Palestijnse vluchtelingen, bedrag dat zowat 0,04 procent (m.a.w. 1 dollar op elke 2.500 dollar) vertegenwoordigt van hun olie inkomsten enkel al voor het jaar 1974 alleen. Het enige land in het hele Midden-Oosten dat nooit hulp aan de Palestijnse vluchtelingen heeft gegeven is:
a) Israël;
b) Iran;
c) Libië;
d) Jordanië;
e) Algerije.
- 16. Israël werd [en wordt nog steeds] beschuldigd van ‘etnische zuivering’ in de ‘bezette gebieden’. Demografische cijfers tonen aan dat de Arabische bevolking in Judea, Samaria en in de Gazastrook:
a) scherp gedaald is van 6.500.000 in 1967 tot 3.000.000 in 2009;
b) scherp gedaald is van ongeveer 5.000.000 in 1967 naar minder dan 2.000.000 in 2009;
c) stabiel is gebleven op 3.000.000, ondanks de sterke natuurlijke aangroei in de rest van de wereld;
d) gestegen is met een tiende van het tempo van de natuurlijke bevolkingsaangroei;
e) gestegen is van ongeveer 750.000 in 1967 tot naar schatting 3.700.000 in 2009, een bevolkingstoename met bijna 500 procent in nauwelijks meer dan een generatie, dat het hoogste stijgingspercentage is van de hele wereld.
- 17. Israël wordt eveneens beschuldigd van ‘etnische zuivering’ van Arabieren die staatsburgers zijn van Israël en opzettelijk een beleid handhaaft om de Arabische bevolking klein te houden. Dit wordt ook bewezen door demografische cijfers die aantonen dat de Arabische bevolking in Israël is:
a) gedaald van iets meer dan 1.000.000 (40 procent van de totale bevolking in Israël) in 1948 tot 750.000 (20% van de bevolking) in 2009;
b) stabiel is gebleven op 1.000.000 van 1948 tot 2009, terwijl de totale bevolking met een zevenvoud is toegenomen;
c) toegenomen is van 500.000 in 1948 tot 1.000.000 in 2009, die in feite een achteruitgang laat zien van 35 procent ten opzicht van de gehele bevolking tot 12 procent 58 jaar later;
d) sinds 1948 gestaag blijf stijgen met 2 procent per jaar;
e) gestegen is van 150.000 (15 procent van de totale bevolking in Israël) in 1948 tot ongeveer 1.420.000 (22 procent van de gehele bevolking in Israël) in 2009.
- 18. In het jaar 2009 bestonden er vijf universiteiten in de ‘bezette gebieden’ (de Islamitische Universiteit in Hebron; de Bir Zeit Universiteit; de Universiteit van Bethlehem; de Al-Najah Universiteit in Zichem/Shechem en de Al-Ahzar Universiteit in Gaza), alsmede vijf academies voor hoger schoolonderwijs. Al deze instituten zijn:
a) de enige overgeblevenen van 25 instituten voor Hoger Onderwijs, al de anderen werden vernietigd door de Israëlische strijdkrachten;
b) van de oudste in de Arabische wereld, met de Islamitische Universiteit van Hebron die werd opgericht tijdens het oorspronkelijke Kalifaat in de 8ste eeuw;
c) werden gedwongen om in het geheim te werken, omdat ze werden verboden door de Israëlische autoriteiten;
e) allemaal opgericht sinds de Israëlische ‘bezetting’ van 1967, onder de auspiciën van Israël, waarvan de oudste, met name de Islamitische Universiteit van Hebron, werd opgericht in 1971.
- 19. Sinds de Israëlische ‘bezetting’ van Judea, Samaria en Gaza in 1967, werden negen Palestijnen door het gerecht veroordeeld tot de doodstraf en rechterlijk geëxecuteerd. Grote aantallen – waarschijnlijk honderden – werden terecht gesteld tijdens standrechterlijke dodingen. Allen werden, zonder uitzondering, terechtgesteld:
a) door de Israëlische militaire autoriteiten;
b) door het Israëlische leger na veroordeling door de Krijgsraad;
c) door de Israëlische burgerlijke administratie, volgend na hun veroordeling voor misdaad door burgerlijke rechtbanken;
d) door Israëlische rechtbanken, die optrad onder speciale noodprocedures;
e) sinds september 1993 door de Palestijnse Autoriteit in de autonome gebieden, omdat Israël als enige land in het Midden-Oosten, geen doodstraf kent noch toepast [behalve die ene keer toen Adolf Eichmann, de organisator van de Endlösung, na gevonnist te zijn door een Israëlische rechtbank, op 1 juni 1962 in de gevangenis van Ramla werd opgehangen].
- 20. In het begin van oktober 2005 vielen naar schatting 650 mensen het veiligheidshekken/veiligheidsmuur aan en slaagden er ongeveer 350 in om de barrière te doorbreken. Veiligheidstroepen beantwoordden dit met bajonetten, geweervuur en rubberen kogels, waarbij tussen de tien en vijftien mensen werden gedood en dozijnen anderen werden gewond. Dit incident kreeg nauwelijks aandacht van de media en werd helemaal vergeten omdat:
a) de wereld is bevooroordeeld ten gunste van Israël;
b) een dozijn gedode Palestijnen zo gewoon is geworden zodat het al lang geen nieuws meer is;
c) de Israëlische Autoriteiten een media blackout oplegden;
d) Joodse kolonisten de journalisten en fotografen intimideerden zodat ze zouden zwijgen;
e) het incident gebeurde langsheen het veiligheidshekken in Marokko, dat het soevereine Marokko scheidt van de Spaanse Sahara, de veiligheidstroepen die het vuur openden waren Spanjaarden.
Puntentotaal
Tel nu je punten op. Als je score 20 punten bedraagt, wil dat zeggen dat u elke vraag met a) heeft beantwoord. Dat betekent dat elk antwoord verkeerd was en dat u volkomen politiek correct uw ideeën over het Midden-Oosten heeft gehaald bij de gekende anti-Israël en pro-Arabische propaganda eerder dan bij de waarheid. Sinds u zich meer bezighoudt met Israëlbashing dan met de waarheid en sinds u elk verzonnen bericht van pro-Arabische propagandisten napraat, bent u de geschikte figuur om een carrière te beginnen als Europees diplomaat aangaande Midden-Oosten zaken, of als BBC of CNN correspondent, of als journalist voor Ha’aretz.
Als uw score ligt ergens tussen 21 en 99, heeft u een meer open geest dan anderen, en zal u wellicht iets meer weten dan de inhoud van de berichten die de gemiddelde media u brengen. U bent misschien geïnteresseerd om meer over het onderwerp te weten.
Wanneer uw score 100 punten is dan heeft u met e) op alle vragen geantwoord. Dat betekent dat u elk antwoord goed heeft. Dat wil zeggen dat u een goede, stevige kennis heeft van de aangehaalde onderwerpen en niet beïnvloed wordt door de propaganda. Wees voorzichtig: mensen die aangetast zijn door onafhankelijke en eerlijke denkbeelden kunnen het slachtoffer worden van Islamitische terroristen en hun extreemlinks cohorten. Zij worden op z’n minst gedemoniseerd als ‘extreemrechtse fanatici’.
Wanneer uw score minder dan 20 punten is of meer dan 100, wil dat zeggen dat u niet behoorlijk kan tellen. Waarom geen carrière overwegen als Secretaris-generaal van de Verenigde Naties?
O ja, voor ik het nog vergeet te zeggen: Elke a) is 1 punt waard; elke b) is 2 punten waard; elke c) is 3 punten waard; elke d) is 4 punten waard en elke e) is 5 punten waard.
Ik hoop dat u er iets van heeft opgestoken. 
Antwerpen, maandag 8 februari 2010,
Brabosh
Bronnen: Arutz Sheva deel 1 en deel 2 van de vragenlijst gepubliceerd door Daniel Pinner op de website van Arutz Sheva op 9/10 januari 2010; vrij vertaald en bewerkt door Brabosh op 7/8 februari 2010
Gretta Duisenberg: Joodse lobby domineert de Nederlandse regering
In een interview met Islam Online (IOL) van 20 januari 2010 getiteld ‘A Dutch Activist on the Siege of Gaza’ door Eman Yassin, beweert de Nederlandse antisemitische Gretta Duisenberg, voorzitster van de anti-Israëlische stichting Stop de Bezetting, dat “de Joodse lobby de Nederlandse regering domineert”. “Radicale joden domineren onze regering”, tekende de site Islam Online op uit de mond van Gretta Duisenberg. Opvallend toch dat ook hier weer antisemitisme en anti-Zionisme hand in hand lopen. Toeval? Helemaal niet, integendeel. Eerder regel dan uitzondering. Lees maar:
Islam Online: “I wonder why the majority of Europeans, who usually support human rights, support Israel while it is committing serious violations of human rights?”
Gretta Duisenberg: “This is because of two things; first, the Jewish lobby in Holland, like in the United States, is very strong and powerful, and it is still playing on our guilt feelings, although it is 63 years since the Holocaust. In addition, whenever you have something against the Jewish people in Holland, they call you an anti-Semite. The second reason is a political one; Holland’s right-wing government is Christian radical, and the radical people within the Jewish people have very strong feelings toward Israel, and they dominate our government.”
[vertaling van De Pers.: "Ten eerste, de Joodse lobby in Nederland is, net als in de Verenigde Staten, heel sterk en invloedrijk. Hij speelt nog steeds in op onze schuldgevoelens, ook al is de Holocaust 63 jaar geleden. Wanneer je de Israëlische regering en de zionisten bekritiseert ben je een antisemiet. De tweede reden is politiek; Nederland heeft een rechtse regering, erg pro-Israël, de orthodoxe christenen domineren, net als de orthodoxe Joden, onze regering en die van de Verenigde Staten."]
Het dagblad De Pers vroeg haar op 28 januari 2010 om meer uitleg. Hierop veranderde Gretta Duisenberg haar uitspraak per e-mail in “de orthodoxe christenen domineren, net als de orthodoxe Joden, onze regering en die van de Verenigde Staten.” Vervolgens veranderde Duisenberg ook dit, in een telefoongesprek met De Pers: “Ik wilde niet orthodoxe joden schrijven, maar zionistische joden. Dié domineren, met orthodoxe christenen, de regering.” Duisenberg kon deze zionistische Joden tegenover de pers niet bij naam noemen.
Ronny Naftaniel, directeur van Cidi.nl:
“Radicaal, Orthodox of Zionistisch; de strekking blijft hoe dan ook: volgens Duisenberg domineren Joden de regeringen in de VS en Nederland. Gretta Duisenbergs uitspraak ‘Zionistische joden domineren regering’ apélleert aan het antisemitische cliché dat Joden achter de schermen de wereld zouden overheersen. Dit zijn antisemitische uitlatingen, gebaseerd op de laster van de Protocollen van de Wijzen van Zion, dat de Joden de wereld domineren. Duisenberg maakt opnieuw zichzelf en haar beweging belachelijk in de ogen van de meeste Nederlanders. Zo lijkt het alsof je antisemitisch moet zijn om de Palestijnen te steunen, hetgeen natuurlijk op zich niet het geval is.”
Vier aangiften wegens vermeend antisemitisme waren in de loop der jaren vergeefs. Op 27 januari 2010 maakte het Openbaar Ministerie nog bekend dat het Duisenberg niet vervolgt voor haar uitlatingen tijdens een demonstratie op 3 januari 2009 tegen de Israëlische inval in de Gazastrook, een jaar geleden (afbeelding hierboven). Zij riep daar, evenals Tweede Kamerleden van de maoïstische Socialistische Partij (SP) Harry van Bommel (op de foto links) en Sadet Karabulut: ‘Intifada! Palestina vrij!’ Op de achtergrond scandeerden anderen ‘Hamas! Joden aan het gas!’ Van Bommel zei dat hij dat niet gehoord heeft en dat hij een vreedzame intifada bedoelde [sic]. Het roepen van ‘Hamas, Hamas, joden aan het gas’ is strafbaar. Tijdens de demonstratie begin januari in Amsterdam heeft de politie niemand aangehouden voor het scanderen van de leus.
Verscheidene eerdere uitspraken van Gretta Duisenberg zijn door sommigen als anti-Joods bestempeld. Toen ze bijvoorbeeld op 12 november 2005 in het tv-programma Het Zwarte Schaap klaagde dat Joden in Amsterdam-Zuid vanwege haar acties in de Palestijnse gebieden onbeschoft tegen haar waren, zei ze over de Joodse gemeenschap in Nederland: “Ze moeten niet denken dat ze Amsterdam kunnen annexeren, net als de Westoever.” In juli 2006 zag het Openbaar Ministerie (OM) geen gronden om Gretta Duisenberg te vervolgen wegens belediging en discriminatie van de Joodse gemeenschap naar aanleiding van haar uitspraken in het bewuste televisieprogramma.
Afshin Ellian in Daar is Gretta weer, onze schaamteloze antisemiet op Elsevier.nl:
Daarnaast is de joodse lobby succesvol vanwege de Holocaust, zo vindt onze Gretta Duisenberg. Ja, de Holocaust: ‘…and it is still playing on our guilt feelings, although it is 63 years since the Holocaust.’ Zelfs na 65 jaar lezen we nog de namen van de slachtoffers voor, en dat vindt Gretta volkomen overbodig. Maar dat de Palestijnen 60 jaar geleden enkele kilometers verderop zijn gaan wonen, daarvan ligt Gretta wel wakker. De massamoord op de joden vindt ze te lang geleden, maar de verdrijving/verhuizing van de Palestijnen, bijna net zo lang geleden, is een zaak van heilige, ja, heilige verontwaardiging!
Radicale joden en radicale christenen regeren dit land, beweert Gretta. Al sinds de tweede helft van de negentiende eeuw is door antisemieten beweerd dat het westen wordt geregeerd door de joden. Het antisemitische verleden van Europa is niet ten ondergegaan in de puinhopen van de Tweede Wereldoorlog, Gretta is daarvan het fiere voorbeeld, zoals ze in dat interview laat zien. Maar Gretta is ook een slechte leugenaar. Want de radicale rechtse christenen regeren hier niet. Precies op dezelfde manier spreekt Gretta Duisenberg over Hamas en Palestijnen: niet feitelijk, maar gebaseerd op anti-joodse geruchten en verzinsels én diepe haat jegens de staat Israël. Toch nam Hilversum haar ooit serieus.
Wat is de oplossing voor het conflict tussen de Palestijnen en Israël? Gretta heeft een doordacht antwoord: ‘I think the only option is the one-state solution, but Israel does not want that.’ Niet meer twee staten maar één staat. Maar voor deze mooie droom van Hamas staat Israël in de weg. Wat zou dan, gelet op Gretta’s analyse, de logische consequentie moeten zijn? Dat de staat Israël van de kaart wordt geveegd. En dat is conform de statuten van Hamas en gelijk aan wat door de Iraanse president luidruchtig wordt uitgedragen. Vroeger riepen de antisemieten: Weg met de Joden uit Europa, laten ze naar hun eigen land Palestina gaan! Nu roepen ze: Weg met die rotjoden daar in Palestina, laten ze naar… naar, ja, waarnaar toe gaan? Naar Amsterdam-Zuid, de buurt van Gretta
Kamervragen over uitspraken Duisenberg
Organisaties waarvan de woordvoerder antisemitische stereotypen bezigt, verdienen geen subsidie, vinden CDA, ChristenUnie en SGP. Zij nemen geen genoegen met Gretta Duisenbergs uitspraak ‘dat zionistische joden de Nederlandse regering domineren’. Duisenberg deed haar antisemitische uitspraak als voorzitter van Stop de Bezetting. De organisatie ontvangt subsidie van Oxfam Novib. Van de overheid krijgt Oxfam Novib op haar beurt weer subsidie. Voor CDA, CU en SGP is dit aanleiding subsidies aan Stop de Bezetting en dergelijke clubs ter discussie te stellen. Lees op deze blog: Oxfam gaf ruim kwart miljoen euro uit aan Nederlandse tak anti-Israël-lobby
- 1. Hebt u kennis genomen van de uitlatingen van de voorzitter van de Stichting Stop de Bezetting, mevrouw Gretta Duisenberg, over de vermeende invloed van Nederlandse Joden op de Nederlandse regering (Dagblad De Pers, 28 januari 2010)?
De drie partijen vragen de minister of hij het ermee eens is ‘dat de uitspraken van mevrouw Duisenberg berusten op antisemitische clichés en een volstrekt vals beeld geven van de werkelijkheid’ en of hij vindt dat deze ‘verwerpelijke retoriek’ van Duisenberg ‘de Palestijnse zaak juist schade toebrengt’. Vervolgens snijden zij de kwestie aan van subsidies:
-
Gretta Duisenberg (naast Yasser Arafat): 15.000 euro via Oxfam, asjemenou!
4. Mag ik u herinneren aan de antwoorden op vragen van het lid Boekestijn (TK, 920, 8 december 2007) waaruit blijkt dat de Stichting Stop de Bezetting in 2007 via Oxfam Novib een subsidie van € 2.500 heeft ontvangen? En kent u het artikel uit Elsevier van 20 juli 2007, waarin de woordvoerder van Oxfam Novib verklaart dat dezelfde stichting in het kader van wat de organisatie ’40 jaar bezetting’ noemt €15.000 is toegekend? Kunt u aangeven welke informatie juist is?
- 5. Zijn dit alle subsidies die in de laatste vijf jaar via door de overheid gesubsidieerde medefinancieringsorganisaties aan de Stichting Stop de Bezetting zijn toegekend? Zo nee om welke bedragen gaat het dan wel?
- 6. Bent u met ons van mening dat organisaties waarvan woordvoerders zich bedienen van antisemitische stereotyperingen en/of aanzetten tot haat, niet voor overheidssubsidie in aanmerkingen zouden moeten komen, ongeacht of die subsidiëring door deze medefinancieringsorganisaties ten laste komt van de ontvangen middelen uit de begroting voor ontwikkelingssamenwerking of worden bekostigd uit eigen financieringsbronnen? Zo nee waarom niet? Zo ja welke stappen gaat u ondernemen om toekomstige subsidie verstrekking te voorkomen en eerder verleende subsidies te laten terug te vorderen?
Ratna Pelle op haar weblog Israël & Palestijnen schreef er op 1 februari 2010 dit over:
Terecht wordt de vraag gesteld of Stop de Bezetting via de Novib en United Civilians for Peace nog subsidie krijgt en of dat niet expliciet kan worden uitgesloten. Maar het probleem is natuurlijk groter dan dat. Dries van Agt zit (of zat?) in het comité van aanbeveling van deze antisemitische club, die bovendien binnen de anti-Israël scêne veel populariteit geniet. Met Gretta’s antisemitisme en mimimalisering van de Holocaust heeft men blijkbaar geen probleem, maar o wee als je hun van antisemitisme beschuldigt. Ik zou zeggen: als je niet van antisemitisme wilt worden beschuldigd, hou je dan verre van Gretta Duisenberg en haar Stop de Bezetting, en spreek je uit tegen de idiote beweringen die zij doet.
Het probleem van de subsidies aan anti-Israel organisaties reikt verder dan SdB. Er gaan jaarlijks miljoenen van UCP, NOVIB en andere door de overheid gesubsidieerde organisaties naar anti-Israël clubs en activiteiten waaronder Een Ander Joods Geluid en het Palestina Komitee. Dit geld wordt besteed aan het delegitimeren van een bondgenoot van Nederland en een democratie, aan het verkondigen van leugens en het opruien van mensen tegen Israël en haar bewoners. Dit gaat in tegen de doelstelling van de Nederlandse overheid om vrede en verzoening te bevorderen tussen beide partijen in het conflict, met als doel een veilig Israël naast een onafhankelijk Palestina. Bovendien neemt in Nederland de polarisatie daardoor toe en voelen Joden zich in toenemende mate bedreigd. Nota bene NRC Handelsblad had daar afgelopen week een artikel over.
Bronnen anders dan aanklikbaar in de tekst: Cidi.nl: Kamervragen over uitspraken Duisenberg van 2 februari 2010 en Gretta Duisenberg doet antisemitische uitlatingen van 28 januari 2010; Elsevier.nl: Daar is Gretta weer, onze schaamteloze antisemiet door Afshin Ellian van 29 januari 2010
Hamas trekt ‘excuses’ weer in na protest van rivaal al-Fatah
Justitieminister van Hamas, Mohammed Al-Goul (R), overhandigt het rapport op 3 februari 2010 aan Curtis Goering, vertegenwoordiger voor de Verenigde Naties in Gaza City (foto: Reuters)
Rivaliteit steekt weer de kop op
Zoals kon verwacht worden, heeft Hamas haar vermeende ‘verontschuldigingen’ voor het verwonden en doden van onschuldige Israëlische burgers tijdens de Gazaoorlog, enkele dagen later wederom ingetrokken. Blijkbaar was er veel wrevel gekomen uit eigen rangen naar aanleiding van de kritiek van rivaal al-Fatah van Mahmoud Abbas op die zogenaamde ’spijtbetuiging’ van Hamas en haastte de Hamasleiding zich om snel een en ander bij te sturen. Mohammed-Faraj al-Ghoul, Minister van Justitie in de Hamasregering en voorzitter van het comité die het rapport had opgesteld, zei gisteren zaterdag dat sommige woorden en zinnen uit het context werden genomen:”Het rapport houdt de [Israëlische] bezetter volledig verantwoordelijk en bevat geen verontschuldigingen.”
De verontschuldigingen door Hamas werden afgekeurd door de woordvoerder van de al-Fatah partij van Mahmoud Abbas. Ahmed Assaf zei dat hij deze week met ‘verstomming’ werd geslagen toen hij die opmerking vernam in het VN-rapport en zei dat Hamas zich eerder zou moeten verontschuldigingen bij mede-Palestijnen voor al de doden en gekwetsten, toen Hamas met geweld al-Fatah heeft uitgedreven en de macht greep in de zomer van 2007 over de Gazastrook. Assaf heeft Hamas gesommeerd “om eerst haar verontschuldigingen aan te bieden aan het Palestijnse volk voor haar bloedige staatsgreep die de grootste schade heeft toegebracht aan de Palestijnse kwestie”.
Tijdens de burgeroorlog in Gaza van 2007 werden dozijnen aanhangers van al-Fatah vermoord door Hamas. De splitsing van de Palestijnse gebieden tussen de twee rivaliserende partijen hebben de onderhandelingspogingen voor de oprichting van een Palestijnse staat naast Israël zwaar bemoeilijkt. Assaf zei ook dat uit de verklaringen die door Hamas werden afgelegd tegenover de Verenigde Naties valt af te dat de Hamas strijdkrachten oorlogsmisdaden hebben begaan door vanuit Gaza raketaanvallen uit te voeren op nabijgelegen Israëlische steden, in feite een bekentenis is dat dergelijke raketaanslagen de zaak van de gewone Palestijnen niet had geholpen.
‘Als 2 honden vechten om een been….’
Gaza, 4 februari 2010. Hamasleider Ismael Haniyeh ontvangt Nabil Shaath van al-Fatah in het vluchtelingenkamp Ash-Shati
Het dispuut over de zogenaamde ‘misinterpretatie’ van het rapport van Hamas komt op een nogal ongelegen moment. Al maanden tracht Mahmoud Abbas Hamas weer in het gareel te krijgen van de Palestijnse Autoriteit. Enkele dagen geleden bracht een officiële afgevaardigde van al-Fatah, Nabil Shaath, voor het eerst sinds de bloedige staatsgreep door Hamas in 2007, terug naar de Gazastrook in een officiële ontmoeting met Mahmoud al-Zahar en Hamasleider Ismael Haniyeh van Hamas, in een poging om de plooien tussen de 2 terreurorganisaties weer glad te strijken.
Nabil Shaath, een lid van de Centrale Raad van al-Fatah en voormalig minister voor Buitenlandse Zaken van de Palestijnse Autoriteit, kwam er onder meer op bezoek in Gaza om er te spreken over de kwestie van de Gazaanse vluchtelingen. Al-Fatah wil de al-Fatahleden die in 2007 naar de Westelijke Jordaanoever zijn gevlucht, repatriëren naar Gaza. Nabil Shaath wilde nog even zijn oude huis in de Gazastrook bezoeken maar dat was in 2007 door aanhangers van Hamas geplunderd en tot de grond toe platgebrand.
Nu, bijna 3 jaar later nadat Hamas de verkiezingen won in Gaza, heeft Mahmoud Abbas – de leider van al-Fatah en de Palestijnse Autoriteit – nog steeds te maken met dezelfde grimmige realiteit. Om zijn ‘wil’ (?) om een eigen staat geloofwaardig te maken voor de wereld moet hij Hamas, dat de Gazastrook in handen heeft sinds het de PLO in de zomer van 2007 met geweld de Gaza buiten schopte, terug voor zich trachten te winnen. Alle moslimextremisten in ‘Palestina’ moeten weer op één lijn raken. Van de twee gewenste soevereine ‘Palestina’s’ is er duidelijk eentje teveel. Maar over één zaak zijn ze het met zijn allen roerend over eens: Israël ooit vernietigen. Benieuwd welke aap hij uit zijn mouw zal toveren om die ‘Wiedereinmachung‘ tussen Palestijnen onderling weer voor elkaar te krijgen. Is Abbas misschien ook een Man van God?…
Afbeelding hierboven: Broedertwist in Gaza, voorjaar 2007. Hamaspolitie en militanten van al-Fatah in de clinch met elkaar. Beide terroristische groepen leggen de schuld voor deze broedertwist bij de ‘Zionistische Satan’ Israël. Toch iets waar deze nijvere discipelen van de islamistische geweldscultuur het over eens kunnen zijn. Intussen slaan ze maar wat op elkaar in, wellicht om in conditie te blijven en waarschijnlijker nog: bij gebrek aan Joden in de Gazastrook. Balans tot dusver: 616 doden, 1.500 gewonden en duizenden vluchtelingen… voor het juiste begrip: allemaal Palestijnen dus…
Palestijnse broedertwist
De ‘broedertwist’ tussen Palestijnen onderling begon na de verkiezingen in de Palestijnse Autoriteit toen Hamas op 25 januari 2006 in de Gazastrook had gewonnen van al-Fatah, en 74 zetels veroverde tegenover 45 zetels voor de tot dan regerende al-Fatah partij. Fatah Premier Ahmed Qurei ruilde op 19 februari 2006 zijn stoel in voor de nieuwe premier van Gaza, Hamasleider Ismael Haniyeh, die een nieuw kabinet vormde zonder al-Fatah.
Vanaf dan begonnen de problemen. Het Kwartet voor het Midden-Oosten (Rusland, VS, EU en de VN), verscheidene westerse landen en de Arabische staten legden sancties op en schorsten elke buitenlandse hulp waarvan de Palestijnen afhankelijk zijn. Ze beloofden de steun te hervatten als Hamas aan drie eisen zou voldoen: Israël erkennen, het aanvaarden van gemaakte afspraken door de Palestijnse Autoriteit onder de vorige door al-Fatah geleide administratie en het afzweren van geweld. Ondanks de sancties waren de Hamasleiders toch in staat om voldoende geld binnen te smokkelen in de Palestijnse gebieden, vooral dan via de smokkeltunnels aan de grens van Gaza met Egypte. Aldus slaagden zij er niet enkel in om hun para-militaire apparaat in stand te houden maar nog verder uit te breiden. Met de hulp van Libanon, Syrië en vooral Iran kon het zich verder bewapenen om de strijd tegen Israël te verhevigen, gevolgd door een sterke stijging in raket- en mortieraanvallen die uiteindelijk tot het begin van de Gazaoorlog op 27 december 2008 zal leiden.
In de periode na de verkiezingen in Gaza bleven de spanningen tussen al-Fatah en Hamas van maart tot december 2006 maar toenemen. Fatah weigerde bevelen van Hamas aan te nemen en het begon wederzijdse aanslagen en afrekeningen te regenen. Op 15 december 2006 kondigde Mahmoud Abbas nieuwe verkiezingen aan in de Palestijnse Autoriteit om Hamas van de macht te stoten in Gaza. Hamas zag dit als een feitelijke poging tot een staatsgreep door al-Fatah zei dat het haar wettelijke term zou uitdoen. Hierna braken de gevechten uit tussen de twee politieke rivalen. Volgens een Palestijnse mensenrechtengroep werden tussen januari 2007 en mei 2007 zeker 616 Palestijnen gedood. De mensenrechtenbeweging Palestinian Independent Commission for Citizens’ Rights zegt dat 345 Palestijnen werden gedood tijdens bloedige afrekeningen in 2006 en tijdens de eerste vijf maanden van 2007 werden nog eens 271 Palestijnen vermoord door Hamas. Duizenden Fatahaanhangers vluchtten met de hulp van Israël vanuit de Gaza naar de Westelijke Jordaanoever. Honderden gewonde Fatahaanhangers werden verzorgd in Israëlische ziekenhuizen tot ze voldoende hersteld waren om naar de Westelijke Jordaanoever te reizen.
Het vervolg is bekend. Het aantal raket- en mortieraanslagen vanuit Gaza op willekeurige burgerdoelwitten in Zuid-Israël steeg tot ongekende hoogte. Op 27 december 2008 brak het Gazaconflict uit toen het IDF bombardementen uitvoerde op strategische doelwitten in de Gazastrook, enkele dagen later gevolgd door de grondoperatie Cast Lead. Al-Fatah hield zich tijdens het 22-dagen durende offensief afzijdig, zeer tegen de zin en wanhoop van Hamas, dat herhaaldelijk Abbas en al-Fatah tevergeefs zal oproepen om de strijd tegen de ‘zionistische entiteit’ te hervatten. Tijdens de oorlog in Gaza, en de maanden die volgden na het einde van het conflict toen het IDF zich eenzijdig terugtrok uit Gaza, zal Hamas verder bloedig afrekenen met aanhangers van al-Fatah die in Gaza waren gebleven. Fatahleden werden verdacht van collaboratie met Israël, massaal gearresteerd, gefolterd, sommigen immobiel gemaakt door hen door de knieschijven te schieten en dozijnen anderen werden zonder vorm van proces ter plaatse doodgeschoten of levend van de daken te gooien.
Bronnen: Haaretz: Hamas backtracks: We didn’t apologize for rocket fire against Israel civilians van 6 februari 2010; Israël in de Media: Hamas heeft wel/geen spijt van raketaanvallen op burgers door Ratna Pelle en Wouter Brasse van 6 februari 2010; Yahoo News: Rivals slam Hamas for “apology” to Israelis door Nidal al-Mughrabi van 6 februari 2010; The Jerusalem Post: Hamas backtracks on missile apology van 6 februari 2010 en Sha’ath hopes Gaza trip will set Hamas-Fatah reconciliation door Khaled Abu Tomeh van 4 feburari 2010;
Hamas ‘betreurt’ de dood van Israëlische burgers tijdens Gazaoorlog
De terreurorganisatie Hamas, die sinds januari 2006 de Gazastrook controleert en in de zomer van 2007 haar concurrent al-Fatah van Mahmoud Abbas met geweld uit de Gazastrook heeft verdreven en sindsdien een terreurbewind voert over 1,2 miljoen Palestijnen, heeft vrijdag een nieuwe aap uit haar mouw getoverd: “We betreuren de dood van Israëlische burgers die sneuvelden onder Palestijnse raketaanvallen tijdens de gevechten in Gaza een jaar geleden.” [Tijdens de Gazaoorlog kwamen 13 Israëliërs om het leven waarvan 3 burgers werden gedood als gevolg van inslagen van raketten afgevuurd vanuit Gaza door Hamas en Co.]
Reem Saleh Al-Riyashi, 22 jaar oud, was de eerste vrouwelijke zelfmoord-bommenlegger. Zij blies zichzelf op en 4 Israëli's op 14 januari 2004. Op de voorgrond haar dochterje Duha
Met deze woorden heeft Hamas afgelopen woensdag 3 februari 2010 een rapport overhandigd aan Curtis Goering, vertegenwoordiger voor de Verenigde Naties in Gaza City. Het rapport werd opgemaakt door een comité, waarbij het de aantijgingen van oorlogsmisdaden ontkent (maar niet weerlegt) zoals die in het Goldstone Rapport werden geformuleerd in opdracht van de Verenigde Naties. De persagentschappen Reuters en Associated Press kregen een kopij toegezonden van dat rapport. Zoals bekend werden zowel Hamas als Israël door de Verenigde Naties met aandrang verzocht om elk een eigen onderzoek in te stellen en een antwoord te formuleren op het Goldstone Rapport, uiterlijk tegen 5 februari 2010.
Israël deed dat reeds met een 62 bladzijden tellend rapport: Gaza Operation Investigations: An Update maar het IDF (Israëlisch leger) werkt intussen verder aan een punt-voor-punt weerlegging van het Goldstone Rapport, dat meer dan 1.000 bladzijden zal beslaan en dat naar verluidt binnen enkele weken klaar zal zijn. Het woord is nu aan de 192 leden van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties om aanbevelingen te doen en uit te maken of de aantijgingen, van schendingen van de mensenrechten en oorlogsmisdaden tijdens de Gazaoorlog van een jaar geleden, al dan niet terecht zijn.
De Libiër Ali Treki, huidig voorzitter van de Alg. Verg. van de Verenigde Naties en een diplomaat afkomstig uit een staat met een langdurige reputatie van terreur, vliegtuigkapingen en bomaanslagen jegens de VS, G-B en Israël, mag namens de Verenigde Naties thans een ‘objectief’ oordeel samenstellen en formuleren over enerzijds de ‘gruwelijke oorlogsmisdaden‘ van Israël en anderzijds de ‘sympathieke verzetsactiviteiten‘ van Hamas. Uitslag bij voorbaat gekend, maar we blijven hopen op een goede afloop. Update 7.02; mijn woorden zijn nog niet koud of daar gaan we weer: UN likely to refer Goldstone findings to The Hague; “Assembly president Ali Abdussalam Treki announced on Saturday that member states were drawing up a plan of action over Ban’s answer to the report, in which retired South African Judge Richard Goldstone accused both Israel and Hamas of war crimes“.
Hamas: ‘We are sorry’
In een intern Hamas document dat vrijdag aan de pers werd overhandigd, beweert de islamitische terreurgroep dat het afschieten van raketten en mortieren enkele en alleen gericht was op militaire doelen en gelijk welk burgerlijk slachtoffer ongewild en accidenteel gebeurde. Het rapport van Hamas, schrijft dat het “door de blokkade van de Gazastrook door Israël tot actie werd genoopt en dat het afvuren van zelfgemaakte raketten gebeurde uit louter zelfverdediging en enkel militaire doelen werden geviseerd. Het enige wat fout liep was het gebrek aan de noodzakelijke trefzekerheid”, zei Hamas.
Hamasrechter al-Madhoun: Onze religie verbiedt onschuldigen, vrouwen, kinderen en ouderlingen te doden
In het rapport staat verder te lezen: “We betreuren het dat hierbij Israëlische burgers werden gekwetst. Wij hopen dat de Israëlische burgers begrijpen dat de voortdurende aanvallen van hun regering op ons, de voornaamste factor en de oorzaak zijn ervan zijn.” “Er moet opgemerkt worden dat het Palestijnse verzet… geen georganiseerd leger is dat kan beschikken over hoog-technologische wapens,” zegt het rapport. “Het mag dan wel gericht zijn op een militaire site of de de locatie van een tank en dan wordt er gevuurd… en wordt er eer burgerdoelwit geraakt, ondanks onze inspanningen om geen burgers te verwonden.”
Diaa al-Din al-Madhoun, een Palestijnse rechter die het rapport mee opstelde en het overmaakte aan de Verenigde Naties, vertelde aan het persagentschap Reuters dat het uitdrukken van spijt volledig conform is met wat Hamas bedoelt met haar “inzet voor het internationale humanitaire recht.” En voegde eraan toe dat “het deel uitmaakt van onze religie om geen vrouwen, kinderen en ouderlingen te verwonden, die geen deel hebben aan de agressie tegen ons.”
Rechter al-Madhoun betoogde verder dat de bewering van Israël, dat Hamas en andere Palestijnse terroristische organisaties raketten lanceren op haar soevereine grondgebied, ongegrond is. Op basis van VN-resolutie 181 (bekend als het Verdeelplan voor Palestina), maar zonder die resolutie te accepteren, zei al-Madhoun dat alle raketten enkel worden gericht op die gebieden die door de VN-resolutie werden aangeduid als gebieden bestemd voor de toekomstige ‘Arabische staat’, en omdat Israël heeft geen internationaal erkende grenzen met de Palestijnse gebieden omdat hun gebieden nog in een conflict zijn gewikkeld. Vandaar dat hij concludeert dat Israël het recht op veiligheid van haar Israëlische burgers heeft geschonden door hen illegaal in deze militaire betwist gebieden te laten wonen op gevaar af voor eigen leven.
Een beetje vreemd dat al-Madhoun zich nu gaat beroepen op Resolutie 181, want als hij dat echt zou menen (wat hij niet doet, Hamas zal nooit de soevereiniteit van Israël erkennen), zal hij 63 jaar na datum alsnog het bestaansrecht van de Joodse staat moeten erkennen, zei het dan binnen de grenzen zoals ze werden vastgelegd in Resolutie 181.
Hamasleider Khalid Amayreh: Israel has no legitimacy, period
Dit werd nogmaals bevestigd in een artikel van 27 januari 2010 door Khalid Amayreh, een woordvoerder van Hamas getiteld: ‘Israel has no legitimacy, period‘: “In feite zou een Hamas, dat bereid is om Israël te erkennen, geen 24 uren intact blijven. Het zou zichzelf degraderen tot een verkleinde en gedemoralizeerde groep die zich nauwelijks kan onderscheiden van Fatah, een amorfe entiteit met geen enkele politieke of ideologische constanten. [..] Kort gezegd: Hamas mag nooit en onder geen beding de legitimiteit van Israël erkennen omdat dit legitimiteit zou verlenen aan de gruwelijke genocidale misdaden die Israël heeft begaan tegenover het Palestijnse volk sinds het meer dan 60 jaar geleden de bastaardstaat heeft opgericht. Inderdaad, wat zou Hamas vertellen aan al de vluchtelingen, indien en wanneer zij oog in oog staat met hen, zij, dat God het verhoede, besluiten om nationaal overspel te plegen door de erkenning van de satanische entiteit bekend als Israël?”
Minstens één vooraanstaand Hamas vertegenwoordiger, die zijn naam niet wilde geven, zei dat de organisatie steeds klaar staat om ‘martelaarschap operaties’ uit te voeren – zoals zelfmoord-bomaanslagen op Israëlische bussen, café ’s en restaurants en dergelijke, zoals – gelukkig maar – de laatste jaren niet meer zijn voorgekomen, dankzij onder meer de bouw van de Veiligheidsmuur op de Westelijke Jordaanoever en de blokkade van de Gazastrook. Hem gevraagd of de spijtbetuiging gericht aan de Verenigde Naties dan een wijziging inhoudt van de strategie van Hamas zei de Hamas vertegenwoordiger in Gaza aan Reuters: “Er komt geen wijziging in de politiek van de organisatie, inbegrepen onze houding tegenover ‘martelaarschap operaties’”.
Reacties van Israël en mensenrechtenorganisaties
Israël, waar Hamas met ontelbare zelfmoordaanslagen de afgelopen twee decennia honderden burgers hebben gedood, wijst elke verontschuldiging voor de dood van drie niet-strijders als gevolg van raketinslagen uit Gaza tijdens de oorlog, af als onoprecht. Israël en onafhankelijke mensenrechtengroepen zeggen dat Hamas de wetten van de oorlog heeft gebroken door duizenden raketten en mortieren lukraak af te vuren op en rondom Israëlische steden, in het bijzonder op Sderot, dicht bij de Gaza-grens.
Yigal Palmor: Wie probeert Hamas hiermee voor de gek te houden?
Palestijnse militanten hebben ongeveer 800 raketten en mortiergranaten afgevuurd op willekeurige burgerdoelwitten in Zuid-Israël tijdens het conflict, waarbij 3 burgers werden gedood en ongeveer 80 anderen werden gewond. Meer dan 800 anderen liepen kwetsuren op. Sinds het begin van de Palestijnse opstand in 2000 [de al-Aksa Intifada], werden meer dan 500 Israëli’s gedood door zelfmoordaanslagen. Veel van deze bommenwerpers werden door Hamas gezonden, onder het motto van wat zij noemt ‘martelaarschap operaties’.
Naar aanleiding van het verslag dat deze week aan de Verenigde Naties werd uitgebracht schreef Yigal Palmor, de woordvoerder van het Israëlisch Ministerie van Buitenlandse Zaken, afgelopen vrijdag: “Al jaren heeft Hamas opgeschept over het opzettelijk richten op burgers, hetzij door zelfmoordaanslagen, door geweervuur of door raketten. Wie proberen ze hier nu mee voor de gek te houden?”
Mensenrechtenorganisaties reageren bijzonder teleurgesteld. Ook Ban ki-Moon ontsnapt niet aan de kritiek, omdat hij zich voorzichtig en vrij neutraal had uitgelaten over het recente Israëlische rapport. ”Wij hoopten dat de secretaris-generaal een meer evaluatieve beoordeling zou gegeven hebben,” zei Fred Abrahams van Human Rights Watch. Over het rapport van Hamas stak Abrahams zijn ontgoocheling niet weg: “We hebben formeel en ondubbelzinnig de conclusie van Hamas afgewezen dat het niets verkeerds heeft gedaan. Het is absurd om te beweren dat zij slechts richtten op militaire objecten in Israël terwijl alles erop wijst dat burgers hun doelwitten waren.”
Bill Van Esveld (HRW)
Ook Bill Van Esveld (afbeelding rechts), eveneens een onderzoeker van Human Rights Watch, was formeel: ”De meeste van de raketaanvallen troffen burgerdoelwitten in Israël die wel degelijk suggereren dat burgers het doelwit waren,” en voegde eraan toe dat “bewust op burgers richten een oorlogsmisdaad is.” Van Esveld zei ook dat de verklaringen van Hamasleiders tijdens de gevechten, duidelijk maakten dat zij de bedoeling hadden zoveel mogelijk Israëlische burgers te treffen. Hij zei dat Hamas oorlogsmisdaden heeft begaan door raketten af te vuren op bevolkte gebieden en dat zij hierdoor de locale bevolking van Gaza in gevaar brachten door het feit dat Israëlische vergeldingsacties konden verwacht worden.
Ook op haar website schrijft Human Rights Watch in een artikel van 28 januari 2010 dat verklaringen van Hamasleiders tijdens de gevechten van een jaar geleden het bericht tegenspreken dat Hamas enkel militaire objectieven had als doelwit. Een woordvoerder van de Izz al-Din al-Qassam Brigades die zichzelf bekend maakte als Abu Obeida zei in een video die werd vrijgegeven op 5 januari 2009 onder meer dat “het voortzetten van de [Israëlische] invasie [in Gaza] zal alleen maar het bereik van onze raketten doen uitbreiden [...]. We zullen het aantal Israëli’s dat onder vuur ligt nog verdubbelen.” Een andere belangrijke Hamasleider, Mahmoud Zahar, zei in een verklaring die dezelfde dag werd uitgezonden op televisie: “De Israëlische vijand… bestookt iedereen in Gaza met granaten. Zij beschieten kinderen, hospitalen en moskeeën en als zodanig geven zij ons het recht om hen te treffen op dezelfde wijze.”
Cijferdans over aantal slachtoffers van de Gazaoorlog
BBC: "..it is not possible to verify any of these accounts.." Wie spreekt de waarheid? Wie wordt geloofd en waarom de ene wel en de andere niet?
Volgens de Palestijnse Mensenrechtenorganisatie in Gaza werden in het totaal 1.434 Palestijnen gedood tijdens Operation Cast Lead (Gegoten Lood). Deze cijfers werden integraal overgenomen door de Verenigde Naties, ook al kunnen deze cijfers niet worden geverifieerd. Volgens de VN waren 235 van de slachtoffers ’strijders’. Hamasbronnen vermelden dat ‘maar’ 48 van hun militanten gedood werden. 960 burgers verloren het leven waaronder 288 kinderen en 121 vrouwen. 239 politie officieren werden eveneens gedood, de meerderheid van hen (235) gedurende luchtaanvallen tijdens de eerste week van OCL. 5.303 Palestijnen werden gewond waaronder 1.606 kinderen en 828 vrouwen.
De Palestijnse cijferdans over het aantal slachtoffers en meer bepaald over het aantal gedode kinderen blijft beschamend. Zo rapporteert bijvoorbeeld de Palestijnse Sectie van DCI (Defence Children International) dat er volgens hen 371 kinderen zouden zijn gedood tijdens OCL.
Echter, volgens gegevens die werden verzameld door het Onderzoeksbureau van de Israëlische Inlichtingendienst van Defensie, zijn op dit ogenblik 1.166 namen bekend van Palestijnen die gedood werden tijdens het drie weken durende Gaza offensief Operation Cast Lead. 709 ofte 61% onder hen werden geïdentificeerd als terroristen van Hamas en van andere terroristische organisaties. Volgens diezelfde gegevens werden 295 burgers gedood, waarvan 89 jonger dan 16 jaar en daarnaast kwamen 49 vrouwen om in het geweld. Jongens van 14 of 15 jaar en/of vrouwen die stierven met een raketlauncher in hun handen, werden eveneens bij ‘burgers’ geteld.
Vermeende collaborateurs met Israël van al-Fatah die door Hamas werden afgemaakt, werden eveneens door Hamas als 'burgerslachtoffers' opgegeven
Bronnen: Over de bedenkelijke rol die de Verenigde Naties spelen in het Arabisch-Israëlisch conflict: The BBC During the Gaza War: Biased Coverage of the Conflict‘ en L’Edito du Psy – ONU : un Munich des droits de l’homme; andere bronnen: The Jerusalem Post: Ban’s report pleases Israel van 5 februari 2010 en Hamas “regrets” civilian deaths caused during Cast Lead van 6 februari 2010; Haaretz: Hamas: Gaza war rockets aimed at Israeli soldiers, not civilians van 28 januari 2010 en Hamas: We regret harming Israeli civilians in rocket attacks van 5 februari 2010 en Rights group: Hamas targeted Israeli civilians in Gaza war van 28 januari 2010; Ynet News: Fatah official back from Gaza: We paved way to new ties en Palestinians say Hague ignoring appeals van 5 februari 2010; Israel Matza: Hamas’ Goldstone defense: Israel has no right of self-defense van 3 februari 2010
De Joodse wortels van het volk van Israël
In het Nederlandse dagblad Trouw verscheen op 1 februari 2010 een een artikel van Eildert Mulder getiteld ‘DNA wijzigt joodse geschiedenis’, dat heel wat controversie oproept over de oorsprong van het Joodse volk in en buiten Israël. Blijkbaar hebben veel mensen nog altijd niet door dat de Joden geen ras of een religieuze identiteit zijn, maar een volk. De verwantschap met een bepaald volk of origine trachten te bewijzen via DNA-onderzoek, na soms 2.000 tot 2.500 jaren omzwervingen in de Diaspora, kan inderdaad tot de ‘vreemdste’ resultaten leiden, en die uit nauwelijks verhulde boosaardigheid gretig gebruikt worden door onderzoekers die Israël niet erg genegen zijn, zoals bijvoorbeeld Eildert Muldert en Jits Van Straaten, die op een pseudo-wetenschappelijke wijze te trachten het bestaansrecht van Israël als Joodse staat in vraag te stellen.
Gelukkig voor hen stellen wij het bestaansrecht van een Nederlandse stad zoals bv. Rotterdam nooit in vraag, omwille van het feit dat bijna de helft haar bevolking van ‘vreemde’ origine is. Wat ons betreft blijft dat een door-en-door Nederlandse stad bewoond door allemaal Nederlanders. Want voor ons zijn Nederlanders geen ras, noch een religieus of etnische identiteit, maar een volk. Wie dat anders wil zien, discrimineert en is een notoire racist. Joden citeren die het niet eens zijn met het bestaansrecht van Israël, maakt op mij niet de minste indruk. Elk volk kent zijn dwazen, criminelen en suïcidale personages, zo ook het Joodse volk. Dat zijn namelijk allemaal mensen zoals u en ik.
De eeuwenoude kwestie ‘Wie is Jood’ en vooral ‘Wie niet?’ wordt hiermee nieuw leven in geblazen, niet om de vraag te beantwoorden maar om Israël als Joodse staat onderuit te halen. Want waarom citeert Muldert anders Shlomo Sand die ooit heeft gezegd: “Als er één volk verwant is aan de oude Israëlieten dan zijn dat de Palestijnen.” De Palestijnen zullen het graag horen [..], alhoewel die natuurlijk op hun beurt historisch ‘bewijzen’ dat ze afstammen van de Filistijnen, een andere mythe dus die al evenmin de toets van de wetenschap kan doorstaan.
Een en ander in het artikel van Muldert doet mij terugdenken aan wat ooit de paladijnen van Adolf Hitler, Heydrich en Himmler, hebben getracht te ‘bewijzen’, weliswaar niet door DNA-onderzoek maar door bloedonderzoek. Net zoals Jits Van Straaten geciteerd in het artikel in Trouw het niet aannemelijk vindt dat Indiase Joden inderdaad Joden zijn omdat “Ze er zo Indiaas uitzien,” en ook “waarom ogen Marokkaanse joden zo Marokkaans en Chinese joden zo Chinees?”, kenden de nazi’s eenzelfde probleem met de Duitse Joden “omdat ze er zo Duits uitzagen”. Eén ‘troost’ [sic] misschien voor Eildert Muldert, Jits Van Straaten, Shlomo Sand en Co: Marokkaans, Indiaas of Chinees ‘uitziende’ Joden zouden hoe dan ook, tijdens het Derde Rijk zonder onderscheid allemaal vergast worden in Auschwitz-Birkenau [..]. Dat was de enige ‘zekerheid’ die Joden tijdens het Derde Rijk allemaal gemeen hadden…
In hun jacht om ALLE Joden te vervolgen, moesten de nazi’s de ‘als Duits uitziende Joden’ ook dusdanig als Jood kunnen geïdentificeerd worden, want volgens Hitler, zijn NSDAP partij en de SS vormden volgens de Wetten van Neurenberg uit 1935 de Joden ‘een ras‘ (en niet enkel een religie). Echter, tienduizenden Joden in Duitsland waren zich immers helemaal niet [meer] bewust van hun Joodse afkomst, die soms generaties terugging. Het feit dat de meeste Duitse Joden compleet geïntegreerd waren in de Duitse maatschappij, bemoeilijkte hun opsporing. Een groot aantal onder hen hadden hoge posities bereikt in politiek en leger en waren vooraanstaande Duitse burgers, kunstenaars en wetenschappers waaronder vele Nobelprijswinnaars.
Vele Joden hadden zich tijdens de Eerste Wereldoorlog onderscheiden en liepen bij wijze van spreken krom van de medailles, hun toegekend voor grote moed en zelfopoffering voor het Vaderland. Een aantal onder hen zou zelfs later in het Derde Rijk in de Waffen-SS dienen en sommigen werden pas later ‘ontdekt’ als Jood toen ze al waren toegetreden tot de SS [!]. Bekend zijn dan ook de vele verhalen van nazi’s die er zich op toelegden om geboortebewijzen en bevolkingsregisters te vervalsen om te beletten dat iemand zou ontdekken dat ze een voorouder van Joodse origine in hun stamboom hadden. Zelfs wie maar één Joodse grootouder had moest beschouwd worden als Jood. De partij NSDAP van Hitler weigerde het bestaan van ‘bastaarden’ te erkennen, in tegenstelling tot de Duitse bureaucratie, die een nauwkeuriger definitie verlangde van wie geacht werd Joods te zijn.
Reinhard Heydrich en Heinrich Himmler van de SS gingen bijgevolg naarstig op zoek naar een ‘veilige en zekere methode’ om Joden op te sporen en dachten daarbij aan bloedonderzoek. Het zou niet lang duren vooraleer zijn ‘wetenschappers’ met ontgoochelend nieuws terugkeerden. Uit het bloedonderzoek bij Duitsers was namelijk gebleken dat het bloed van Duitse Joden in het zuiden van Duitsland meer ‘Arischer‘ bleek, dan het bloed van Duitse niet-Joden in het noorden van het Derde Rijk. [Bron: Hitler en de Joden door Philippe Burrin; Van Gennep; 1989]
Een definitie geven wie of wat een Jood is, is geen futiliteit en hoe je die ook definieert, zal je altijd op een groot aantal pijnlijke [Joodse] tenen trappen. Persoonlijk sluit ik mij het nauwste aan bij de definitie van Andrew White, die al bijna even divers is als het Joodse volk zelf: “De Joden zijn een volk, geen ras. De Joden bestaan uit vele rassen en etnische groepen, die op verschillende wijzen uitdrukking geven aan hun identiteit. Dat kunnen religieuze, seculiere of culturele Joden zijn. Dat kunnen ook ashkenazische of sefardische Joden zijn, conservatieve of liberale Joden, of Joden van uiterst links tot uiterst rechts. Het kunnen ook combinaties zijn van een of meerdere van deze. Voor vele Joden is Judaïsme helemaal geen religieuze identiteit. En voor vele Israëli’s is een ‘Israëli’ zijn, thans de enige vorm van hun Joodse identiteit.”
Lees ook op deze kritische artikels op deze blog omtrent het religieuze aspect in Israël: Waarom Israël een seculiere staat moet worden en Burgerlijk huwelijk in Israël weldra ‘onvermijdelijk’ en De duistere religieuze kant van Israël (pleidooi voor een seculiere maatschappij) en Religieuze partijen drukken belangrijke stempel op het openbare leven in Israël.
Een reactie op het bewuste artikel mocht niet uitblijven. In het onderstaande artikel reageert Yochanan Visser uitvoerig op de vele historische missers, fouten en onnauwkeurigheden die in het artikel in Trouw worden gemaakt. Yochanan Visser woont al vele jaren in Israël, is van Nederlandse origine en algemeen manager van de bekende Israëlisch-Nederlandse Israel Facts monitorgroep en tevens gekend Midden-Oosten publicist, die regelmatig artikels schrijft onder meer voor De Volkskrant.
De Joodse wortels van het volk van Israël
door Yochanan Visser
Het laatste wapen in de psychologische oorlog tegen Israël is het ontkennen van de Joodse geschiedenis. Tot voor kort was het de hobby van PA bazen en de president van Iran. Nu hebben anderen zich in de strijd gemengd, onder hen zelfs Joden die nooit iets leerden over hun eigen geschiedenis en marxisme en andere ideologieën aanhangen. Uiteraard is dat weer koren op de molen van degenen die uit zijn op het einde van de Joodse staat Israël. Zonder het volk van Israël is er immers ook geen behoefte aan de staat Israël.
In Nederland publiceerde Trouw deze week een artikel van Eildert Mulder waarin een dergelijke poging werd gedaan het bestaan van “het Joodse volk” in een nieuw daglicht te plaatsen.
Gelukkig bestaan er honderden Joodse historisch religieuze boeken die het onmogelijk maken om de Joodse geschiedenis te wijzigen. Trouw wilde echter vasthouden aan haar nieuwe “geloof” en weigerde het onderstaande weerwoord op te nemen in de krant. Over Joden kan klaarblijkelijk alles geschreven worden in Nederland.
De Kuzari
Volgens de revisionisten zouden de Joden in Israël voornamelijk nakomelingen zijn van de Khazaren, een volk dat ooit op de Kaukasus woonde [het rijk bestond van 552 tot 967 na C.] en overging tot het Jodendom. Waar de “originele” Joden dan gebleven zijn wordt niet duidelijk uit hun theorieën. Het Joodse standaardwerk de Kuzari is echter geheel gewijd aan de Khazaren en hun overgang naar het Jodendom, daaruit wordt direct duidelijk dat juist de Khazaren opgingen in een bestaand Joods volk in Europa.
De Kuzari werd echter in de elfde (!) eeuw geschreven door rabbijn Judah Halevi en bevat een lange discussie tussen hem en de koning van de Khazaren (of Chazaren) over het Jodendom, de betekenis van het land Israël en het Joodse volk. Een paar citaten uit dit boek maken direct duidelijk dat er sprake is van een ononderbroken relatie tussen de Joodse gemeenschappen onderling en de relatie tot het land Israël.
“Hij (Yehuda Ha Levi) had lang uitgezien naar een nieuw of beter gezegd oud thuis, naar het Heilige land……… uiteindelijk besloot hij af te reizen naar Palestina…….Toen zijn vrouw stierf zei hij vaarwel tegen zijn familie en vrienden en zijn status. Er was slechts één beeld in zijn hart: Jeruzalem!”
Rabbi Juda Halevi gaf daarmee blijk van zijn kennis van de Joodse wet die het gebod om je in Israël te vestigen boven alle andere geboden plaatst.
Verderop in het boek gaat de discussie tussen de rabbijn en de koning over chronologie en geschiedenis in relatie tot de creatie van de wereld. In zijn betoog zegt de rabbijn het volgende: “Er is geen verschil tussen de Chazaarse Joden en de Joden van Ethiopië (!)”.
Hier uit blijkt kristalhelder dat Juda Halevi wist dat er in Ethiopië Joden woonden. Voor wie een beetje ingevoerd is in de Joodse wereld is het geen verrassing dat een rabbijn uit Spanje wist van het bestaan van Joden in Ethiopië. Joodse gemeenschappen hielden en houden altijd contact met elkaar, die gemeenschappen werden en worden aangeduid als “Clal Yisrael” (geheel Israël).
Iggeret Teiman
Een ander standaard werk uit de Joodse literatuur is Iggeret Teiman van de legendarische rabbijn Maïmonides (Rambam). Het werk bestaat uit brieven die hij schreef in de 13e eeuw vanuit zijn ballingsoord in Egypte om de Joodse gemeenschap in Jemen moed in te spreken vanwege de vervolgingen door Moslims. En zo zijn er tientallen boeken die bewijzen dat de Joden een volk bleven in de diaspora.
De Talmoed beschrijft bijvoorbeeld de vervolging en deportatie van de Joden door de Romeinen naar Rome vanwaar zij zich verspreidden over Europa. De Joden in Europa leefden sindsdien bijna altijd in afzondering en waren bijna altijd religieus, dit betekent dat ze zich aan de Joodse wet hielden. Die wet (Tora) is al 3300 jaar ongewijzigd, een letter fout geschreven of ontbrekend maakt een Thora rol “pasoel” (ongeschikt en verboden te gebruiken). De Tora schreef de Joden voor om niet op te gaan in andere volkeren.
Boeken zoals de Kuzari, Iggeret Teiman en de Talmoed maakten geen deel uit van de bronnen van Shlomo Sand (marxist en activist voor de binationale staat) en Jits van Straten. Alleen op die wijze kan men tot de conclusies komen die zij trokken.
Chromosomen onderzoek
Maar er is meer, chromosomen onderzoek bijvoorbeeld. Wat te denken van het wetenschappelijk onderzoek onder de Cohaniem (de Joodse priesters klasse) die al in de Tora afgezonderd werden van de rest van het volk Israël.
Een Cohen heeft zich aan aanvullende wetten te houden waaronder beperkingen op wie hij kan trouwen. Het wekt dan ook geen verbazing dat bij Cohaniem een bepaald chromosoom werd aangetroffen die het wetenschappelijk bewijs leverde voor de directe afstamming op de eerste hogepriester Aharon. Het chromosoom werd echter in alle Joodse groepen uit de voormalige diaspora onder Cohaniem aangetroffen. Van Tunesië en India tot aan Polen.
Hoe verklaart van Straten dat? Hij zwijgt erover.
Joden uit India
Van Straaten vindt het niet aannemelijk dat Indiase Joden inderdaad Joden zijn. “Ze zien er zo Indiaas uit.” [..] ”..hoe kunnen mensen die tweeduizend jaar geleden een volk vormden er zo verschillend uitzien”, stelt hij. Welk een gebrek aan kennis legt hij daarmee aan de dag.
De meeste Joden uit India “Bnei Menashe” genoemd (= de zonen van Menashe). Menashe was de zoon van Josef en de Tora meldt dat Jozef getrouwd was met een Egyptische vrouw. Heeft van Straaten ooit afbeeldingen bekeken van de oude Egyptenaren? Het Aziatische uiterlijk zou hem zijn opgevallen. Hoorde de stam van Menashe bij de Joden die uit Israel werden verdreven door de Romeinen? Niet dus, zij werden door de Assyriërs lang daarvoor verdreven en vluchtten naar “het oosten”.
Over de Bnei Menashe is meer te vertellen. In India worden zij aangeduid als de Kuki’s. Deze stam was in de negentiende eeuw het slachtoffer van gedwongen bekering tot het Christendom geworden. Veel van deze “bekeerlingen” hielden echter vast aan Joodse gewoontes. Zoals besnijdenis en de reinheidswetten in het huwelijk. Door de massabekeringen was echter assimilatie onontkoombaar. Tot op de dag van vandaag zijn de meeste Kuki’s Christen en trouwen met andere Indiase groepen. Een kleine minderheid leeft nu echter weer als Joden.
Rashi’s commentaar
Het Joodse volk is een volk en geen ras. Al in de Bijbel worden gevallen beschreven van vreemdelingen die werden opgenomen in het Joodse volk. Onder hen de vrouwen van Jozef en Mozes en later Ruth. Deze conversies bestaan tot op de dag van vandaag en verklaren bijvoorbeeld waarom er Joden zijn met rood haar, blond haar, zwarte en blanke huid enz. Het enige wat aan een ger (vreemdeling) wordt gevraagd is acceptatie van het volk - en de God van Israël (in die volgorde).
DNA onderzoek onder Joden, Cohaniem uitgezonderd, heeft daarom geen zin en bewijst niets over de geschiedenis van het Joodse volk als geheel. De herschrijving van de Joodse geschiedenis, zoals die van Straaten en Mulder in Trouw, is niet meer dan de zoveelste poging om een einde te maken aan Israël.
Die pogingen werden al voorzien door Rashi (rabbijn Shimon Yitzchaki) in de 14e eeuw, die in een commentaar op het eerste vers van de Bijbel voorspelde dat er ooit een tijd zou komen dat er tegen de Joden gezegd zou worden: “het land Israël behoort jullie niet toe” ["You have stolen the Land of Israel - it does not belong to you."]
IQ kwis
Joodse Lobby van België
Recente reacties