Obama’s geheime Iran politiek – deel 1 [Missing Peace]

obamanetanDe ene kan de andere niet luchten en daar zijn goede redenen voor…

President Obama wordt al lange tijd bekritiseerd over zijn gebrek aan strategische visie voor het Midden-Oosten. Het is nu echter duidelijk dat hij vanaf het begin een strategie had die was gericht op Iran. Die strategie streeft hij nog steeds na en heeft grote gevolgen gehad voor de gehele situatie in het Midden-Oosten en daarbuiten.

Op 2 februari publiceerde Mosiac Magazine een essay over de Midden-Oostenpolitiek van president Obama. Michael Doran de auteur van het essay beschreef in detail hoe de president al vanaf zijn aantreden een politiek nastreeft die in feite gebaseerd is op een rapport door de Irak Studie Groep uit 2006. Dit rapport analyseerde de politiek van George W. Bush en gaf aanbevelingen voor een andere Amerikaanse politiek in het Midden-Oosten.

Obama nam deze aanbevelingen over en verhief ze tot de hoeksteen van zijn politiek ten opzichte van Iran, Irak, Israël en later ook in andere delen van het Midden-Oosten. De aanbevelingen van de Irak Studie Groep waren:

Terugtrekking Amerikaanse troepen uit Irak

Verhoogde activiteit Amerikaans leger in oorlog tegen Taliban in Afghanistan

Herstart Arabisch-Israëlisch vredesproces

Engagement met Iran en het Assad regime in Syrië

De gedachte achter deze laatste aanbeveling was dat Iran en Syrië verondersteld werden om een gezamenlijke belang te hebben ten opzichte van het stabiliseren van Irak en het verslaan van al-Qaida en andere Soennitische Islamistische groeperingen. Dit gedeelde belang zou de vorming van een blok van stabiele machten mogelijk kunnen maken. Die stabiele machten zouden vervolgens samenwerken om de ergste kwalen van het Midden-Oosten onder controle te krijgen en de regio naar een zonniger toekomst kunnen leiden.

Lees hier verder op de blog van Missing Peace:
missing

Waarom moeten zwaar bewapende soldaten mijn krant beschermen? [Giulio Meotti]

sentinelle

Sinds 15 januari 2015, loopt de militaire “Opération Sentinelle” van het Franse leger en worden 722 Joodse scholen en synagogen in Frankrijk door soldaten bewaakt. Het leger meldde tot nog toe 371 incidenten waarbij soldaten werden lastig gevallen tijdens hun bewakingsopdracht. Wat zou er met de Joden gebeuren als er geen soldaten zouden staan voor hun tempels en scholen? [foto bron: © Radio France/Mathilde Lemaire]

De volgende uitgaven van het maandblad van de Joodse Gemeenschap in Berlijn, het Judisches Berlin, zullen aan de abonnees geleverd worden onder een gesloten en anonieme envelop zonder een schriftelijke identificatie.

Judischen“We besloten om dit te doen, ondanks de aanzienlijke extra kosten, om de waarschijnlijkheid van vijandigheid ten aanzien van onze meer dan tienduizend leden te verminderen”, zei de woordvoerder van het nieuwsblad Ilan Kiesling aan de krant Tagesspiegel. Opgeschrikt door het aantal terroristische dreigingen en de alarmen, hebben veel lezers hun abonnement aan het Joodse krantje opgezegd.

Henryk Broder, één van de meest beroemde pennen van de Duitse journalistiek, de Joodse intellectueel en columnist bij Die Welt na een lange ervaring in Der Spiegel, interpreteert het besluit van het tijdschrift als een teken van capitulatie. Broder vertelde mij:

“De Joden van Europa willen hun lot niet in eigen handen nemen. Zij houden ervan om te worden beschermd, maar zij begrijpen niet dat dit hetzelfde is als vervolging.

Noch geloof ik de geruststellende woorden die komen uit de monden van Europese leiders omtrent het antisemitisme, zoals Manuel Valls en Angela Merkel. Het is een leugen, ze zijn bang van de moslimbevolking in Europa.

Waar wij getuige van zijn is geen wedergeboorte van het Joodse leven in Duitsland en Europa, maar het einde van een experiment. Het is voorbij. Er is geen leven na dood”.

Sinds 15 januari, heeft het Franse leger met “Opération Sentinelle” 722 joodse scholen en synagogen in Frankrijk beschermd. Het leger heeft 371 incidenten gemeld gepleegd tegenover de soldaten die permanent de wacht houden voor de beschermde sites.  Wat zou de Joden zijn aangedaan indien er geen soldaten zouden staan tegenover hun tempels en scholen?

Ondertussen in een interview op een Zweedse radiozender, werd aan de Israëlische ambassadeur aan Zweden gevraagd of de Joden niet zelf aan de basis liggen van het antisemitisme.

Post-Holocaust Europa is een dode boom en Joods leven is enkel en alleen mogelijk in Eretz Yisrael. Alléén in Israël kan elke man, vrouw en kind leven in vrijheid met waardigheid, respect en trots.

Gisteren, vertelde een vriend van me dat ongeveer 400 Italiaanse Joden reeds vertrokken zijn naar Israël en honderden anderen bereide de nodige documenten voor. Mijn eerste reactie was een van verdriet en verlies.

Dan keek ik naar de soldaten die hun positie innamen voor de kantoren van de redactie van mijn krant. Eerst trokken zij kogelvrije vesten aan. Vervolgens begonnen zij te patrouilleren met machinegeweren.

Ik begreep dat dit een teken aan de wand is. Voor de Joden – en voor mij.

door Giulio Meotti

sentinelle4Franse soldaten bewaken een synagoge in Bordeaux, 14 januari 2015. Opération Sentinelle kost “een miljoen euro per dag”, zei de Franse minister van Defensie Jean-Yves Le Drian op 8 februari jl. Ca. 10.500 soldaten bewaken sinds de aanslagen op Charlie Hebdo en de Hyper Cacher in Parijs ruim 830 gevoelige plaatsen verspreid over heel Frankrijk.


in een vertaling van Brabosh.com van een artikel in Arutz Sheva (Israel National News) van 27 februari 2015


meotti-boekDe auteur Giulio Meotti, een Italiaanse journalist verbonden aan het dagblad Il Foglio, schrijft een twee-wekelijkse kolom voor Arutz Sheva. Zijn artikels verschijnen om de regelmaat in verscheidene publicaties zoals The Wall Street Journal, Frontpage, Commentary e.a.

Hij is de auteur van het bekende boek “A New Shoah” (2008), waarin een onderzoek werd gedaan naar de persoonlijke verhalen van Israël’s slachtoffers van de terreur, gepubliceerd bij uitgeverij Encounter. Onlangs publiceerde hij een nieuw boek omtrent het Vaticaan en Israël onder de titel “The Vatican Against Israel: J’accuse” (2013) uitgebracht bij Mantua Books. Lees hier een interview met de auteur omtrent zijn laatste boek.

Vrouwen mondiger maken, op Palestijnse wijze [Khaled Abu Toameh]

vrouw-rpgEen vrouw van de Al-Nasser Salah al-Deen Brigades in Gaza oefent in een kamp met een raketlanceerder (RPG). Deze Brigades zijn de militaire vleugel van de Palestijnse Volksverzet Comités (PRC) en deze zijn voornamelijk actief in de Gazastrook.

Het is niet gemakkelijk om als vrouw te leven onder het regime van Hamas in de Gazastrook.

Vrouwen worden geconfronteerd met veel beperkingen, met inbegrip van het niet alleen naar het strand kunnen gaan of zelfs te roken in een openbare plaats. Het is bovendien verboden voor een vrouw in het openbaar gezien te worden met een man die niet haar echtgenoot, vader of broer is.

Vrouwen worden ook gedwongen om zich in het openbaar te houden aan een strikte islamitische kledingcode, die een mantel omvatten en een sluier (hijab) die hun haren bedekt, met name op de campussen van universiteiten en hogescholen alsmede diegenen die in kantoren werken.

Echter, deze strenge beperkingen zijn niet van toepassing op vrouwen die bereid zijn om “martelaressen” te worden in de strijd tegen Israël. Dus, terwijl een vrouw wordt uitgesloten om te roken in een café of restaurant, of wandelen in het openbaar zonder begeleiding van een mannelijk familielid, wordt het haar wel toegestaan om toe te treden tot een militair trainingskamp ter voorbereiding voor de oorlog tegen Israël.

Lees hier het volledige artikel>>>

In een vertaling van Brabosh.com voor:
gatestone-logo2

Als de Europese Joden in angst moeten leven, waarom was Netanjahoe dan verkeerd?

joodse-kinderenKinderen amuseren zich tijdens de opening van een Joodse school in Stuttgart, Duitsland [foto bron: © picture-alliance/dpa)

Vorige week oogste de Israëlische premier Netanjahoe een storm van kritiek van een aantal ‘experten’ en zelfs van enkele Joodse leiders toen hij reageerde op de aanslag op de Kopenhagen Synagoge door zijn oproep te herhalen aan de Europese Joden om “weer naar huis” te komen in Israël. Veel mensen voelden zich ongemakkelijk na het openlijk pleidooi voor het Zionisme door de minister-president. Maar het probleem gaat veel dieper dan dat. Ondanks het recente geweld tegen Joden in Parijs en Kopenhagen, bestaat ontkenning over wat zelfs het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken een “opkomend getij” van antisemitisme noemde, nog steeds.

Maar de opmerkingen die gisteren werden gemaakt door Josef Schuster, een Duitse Joodse leider, die mede-Joden adviseerde om zichzelf niet openlijk te identificeren als Joden door het dragen van keppels terwijl ze rondlopen in bepaalde delen van het land, is nog meer bevestiging dat wat Europa doormaakt een revival is van Jodenhaat die niet genegeerd kan worden. Als Joden in angst moeten leven, zelfs in een land dat zogenaamd de lessen van de Holocaust heeft geleerd, welke hoop is er dan nog voor de Joden op het Europese continent dan naar een andere bescherming te zoeken elders in de wereld?

Een nieuwe studie van het Pew Research Center (PRC) toont dat Joden werden lastiggevallen of door hun regeringen werden onderdrukt in 77 van de 198 landen die door de enquête werden bestreken. Dat omvat een beangstigend totaal van 34 op 45 landen in Europa. Het probleem met het aanvaarden van de realiteit van het Europese antisemitisme, vloeit voort uit een zekere terughoudendheid om de schuld voor dit vooroordeel bij de haters te leggen in plaats van bij de slachtoffers.

Een voorbeeld kwam deze week van ‘Science Guy’ Bill Nye, de populaire opvoeder in wetenschappen en een televisiester. Tijdens Bill Maher’s HBO showprogramma Real Time zei Nye dat de problemen van de Europese Joden voortvloeien uit hun tegenzin om vriendschap te sluiten met diegenen die hen haten. In een aanval op het Zionistische standpunt van Netanjahoe, zei Nye dat het antwoord was dat de Joden meer zouden moeten doen “om hun buren beter te leren kennen”, alsof de wortels van eeuwenlang Europees antisemitisme te wijten is aan de onwil van de slachtoffers om een hand te reiken naar antisemieten.

Dat was aanvallend genoeg, maar een nog beter voorbeeld voor de mentaliteit die deze nieuwe golf van antisemitisme tolereert, kwam van een Brits Joodse vrouw. Harry Potter actrice Miriam Margolyes vertelde aan The Guardian, “Ik denk niet dat mensen houden van Joden” maar beschuldigde Israël voor de huidige antisemitsche uitbraak voor het zich verdedigen tegen Hamas sinds dit de Britten een excuus gaf om hun ware gevoelens te uiten vanwege hun woede omtrent de Gaza-oorlog.

Net als de meeste Britse kunstenaars verweet Margolyes Israël om zich te verdedigen tegen het Hamas-terrorisme en zei dat het verzet tegen de Joden op de een of andere manier begrijpelijk was, hoewel betreurenswaardig. Haar standpunt klonk zowel slecht geïnformeerd als onlogisch maar het weerspiegelt de houding die Engelse en andere Europese elites hebben en die, in een vreemde samenloop van meningen, samen hun vooroordelen uitwisselen jegens islamitische immigranten die hebben geholpen bij het doen herleven van traditionele Jodenhaat op het Europese continent.

Joden beschuldigen van kliekjesgeest (de arrogantie die afstraalt van Nye ‘s bizarre opmerkingen) klinkt meer als antisemitisme van de 19de eeuw, maar zelfs als we ons enkel richten op de manier waarop het anti-Zionisme de heropleving van traditionele haat heeft toegestaan, bestaat er niet veel twijfel over het feit dat de jacht op Joden is geopend in de straten van Europa. Een video die momenteel circuleert over een Joodse journalist die met een keppel op het hoofd slentert doorheen Parijs en daarom wordt bespot en bespuwd door voorbijgangers, is weer een andere bevestiging van een trend die alleen kan worden genegeerd door degenen met heimelijke bijbedoelingen.

Europese Joden mogen dan nog wel steeds verkiezen voor zichzelf te denken dat ze veilig, vrij en welvarend zijn en de politieke leiders van hun landen kunnen vaak zeggen dat ze het juiste doen om het antisemitisme te bestrijden. Maar als Joden niet langer over de straten van Europa’s hoofdsteden kunnen lopen terwijl zij zichzelf identificeren met hun geloof of bang zijn om zich uit te spreken ten gunste van Israël opdat zij geconfronteerd zouden worden, dan kunnen zij niet doen alsof ze werkelijk vrij zijn. De keuze om te blijven of te vertrekken is een persoonlijke keuze en het is voor iedereen moeilijk om koffers te pakken en hun huizen te verlaten, zelfs onder dwang.

Maar zoals het doorheen de 20ste eeuw is gegaan, blijft de geschiedenis doorgaan met het verdedigen van de zaak van het Zionisme. De Joden van Europa kunnen niet doen alsof ze veilig zijn of erop te betrouwen dat het niet nog erger zal worden voor hen. Netanjahoe had het recht om hen aan te spreken over een veilig toevluchtsoord waar ze in staat zijn om zichzelf te verdedigen. Diegenen die geneigd zijn om zijn opmerkingen te denigreren moeten maar eerst zelf eens over de Europese straten slenteren met een keppeltje op hun hoofd, vooraleer zij het willen hebben over Joden.

door Jonathan S. Tobin

bibi-hero


in een vertaling van Brabosh.com naar een artikel uit The Commentary Magazine van 26 februari 2015


Antisemitisme in Duitsland: Centrale Raad van de Joden raadt het dragen van een keppeltje af

keppels2

Is het in wijken met veel islamitische bewoners gevaarlijk om je duidelijk als Jood te laten zien? De president van de Duitse Centrale Raad van de Joden vindt van wel – en raadt het af om traditionele hoofdbedekking te dragen.

De president van de Centrale Raad van de Joden waarschuwt voor het dragen van de traditionele joodse hoofdbedekking in “probleemwijken”: Joden zouden zich echter niet uit angst moeten verstoppen, zei Josef Schuster tegenover Inforadio van rbb. De meeste joodse instellingen zouden bovendien goed beveiligd zijn. Het zou echter de vraag zijn “of het echt zinvol is om je als Jood in probleemwijken, in wijken met een hoog islamitisch aandeel, door het dragen van een keppeltje kenbaar te maken.”

Schuster zou joodse gelovigen in zulke gevallen adviseren “een andere hoofdbedekking” te overwegen. Dit zou een ontwikkeling zijn, die hij vijf jaar geleden niet verwacht zou hebben – en die ook nogal beangstigend zou zijn, aldus Schuster.

Het aantal antisemitische delicten is het afgelopen jaar is Duitsland toegenomen. Werden er in 2013 nog 788 zaken geregistreerd, dat aantal steeg vorig jaar volgens de Amadeu-Antonio-Stichting met bijna 10% naar 864. De stichting beroept zich op cijfers van de Duitse regering, die tot nu toe niet gepubliceerd werden.

Eenzelfde grote aantal antisemitische delicten vond het laatst drie jaar geleden plaats. De projectleider van de stichting, Jan Riebe, verwees naar een hoog aantal niet officieel geregistreerde delicten: “Van veel delicten wordt geen aangifte gedaan, wat mede ligt aan het kleine aantal zaken dat wordt opgelost.”

De zorgen over het toenemende antisemitisme in Europa waren onder andere na de aanslagen in Frankrijk en Denemarken toegenomen. Bij de radicaalislamitische terreuraanvallen in Parijs werden in januari ook meerdere Joden gedood. Bij aanvallen op een cultureel centrum en een synagoge in Kopenhagen kwamen ongeveer twee weken geleden twee mensen om het leven, een van hen een joodse beveiliger van de synagoge.

door Spiegel Online


in een vertaling uit het Duits door E.J. Bron naar een artikel op Spiegel Online van 26 februari 2015

bron-logo


Malcolm X herinneren vijftig jaar later [Daniel Pipes]

Opmerking Brabosh.com: deze week ben ik aan de slag gegaan als medewerker aan het befaamde The Gatestone Institute, daar is nu ook nog de website van Daniel Pipes van het Middle East Forum bijgekomen. Dit is het eerste artikel dat ik heb vertaald voor Daniel Pipes.

malcolmEen vel postzegels uit 1999 te zijner ere die de aanvaarding van Malcolm X (1925-65) symboliseert door het establishment.

Op deze datum vijftig jaar geleden, werd de man die het beste bekend stond als Malcolm X gedood door een doodseskader van Nation of Islam (NoI) terwijl hij sprak net ten noorden van Harlem, New York.

Geboren als Malcolm Little in Omaha op 19 mei 1925, uit een Baptistische minister vader en een moeder afkomstig van Brits-West-Indië (Grenada), beiden politiek geëngageerd, woonde hij op de straten van verschillende steden in het oosten van de V.S. totdat hij in februari 1946 in de gevangenis belandde waar hij een jaar later zijn zelf-onderwijsprogramma aanvatte. Hij hoorde voor het eerst van de NoI van zijn broer in in april 1948 en sloot er zich later dat jaar bij aan. Drie weken na zijn vrijlating uit de gevangenis in 1952, ontmoette hij Elijah Muhammad, de leider van de NoI, en herdacht hij zijn nieuwe identiteit door zijn ‘slavennaam’ af te gooien ten gunste van Malcolm X.

Lees hier het volledige artikel>>>

In een vertaling van Brabosh.com voor:

DanielPipes-logo3

“Moedigste Regisseur”: Finn Norgaard [Douglas Murray]

finn2Finn Norgaard (links) werd deze maand vermoord door de terrorist Omar Abdelhamid Hussein, toen hij trachtte te verhinderen dat Hussein het vuur zou openen op een groepje opeengepakte vrije-meningsuiting activisten in Copenhagen, Denemarken. Rechts, de Zweedse artiest Lars Vilks, die op de dodenlijst prijkt van Al-Qaeda, en een van de deelnemers was aan de bijeenkomst die het doelwit waren van de terrorist Hussein.

We hebben zonet een Oscar nacht gehad in de VS. Maar helaas, er was geen nominatie voor ‘Moedigste Regisseur.’ Hier is een nominatie.

Normaal gesproken natuurlijk, zou u het niet aandurven om een nominatie voor ‘moedigste regisseur’ te hebben. De rol zou worden begeerd door, en alleen worden toegekend aan, mensen die films hebben gemaakt die volkomen voorspelbaar meningen weergeven die in om het even welke tijdsgeest gebeurd zouden kunnen zijn. Een verhaal van een vrouw die strijdt tegen haar ziekte, geplaatst tegen de achtergrond van de anti-slavernij beweging. Het verhaal van een man die strijd tegen klassevooroordelen en ongelijke beloning, afgezet tegen de achtergrond van het zinken van de Titanic, enzovoort.

Het woord ‘moedig’ is dusdanig veel gebruikt in de filmindustrie dat het gemakkelijk wordt om te vergeten wat het woord in feite betekent. Hier is een suggestie. Moedig is Finn Norgaard. Hij was de 55-jaar-oude filmregisseur die eerder deze maand in Kopenhagen werd doodgeschoten door Omar Abdelhamid Hussein. Het precieze verhaal van hoe Finn Norgaard is gestorven is nog maar pas bekend geraakt en werd nog niet verteld. Maar het moet bekend worden.

Lees hier het volledige artikel>>>

In een vertaling van Brabosh.com voor:
gatestone-logo2